Marcos 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Ụ́ꞌdụ́ were vúlé gá Yẹ́sụ̃ gõ vúlé Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gâlé, ãzíla ꞌbá are kí afí ꞌbo.
1 Alguns dias depois, Jesus voltou para a cidade de Cafarnaum, e logo se espalhou a notícia de que ele estava em casa.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ũꞌbí amụ́ kí jó ĩꞌdi ꞌbã sĩ uꞌájó rĩ gá, ꞌdãá ꞌbá ga kí jó agâlé tré kpere ãmvé sĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãngũ ãzí mgbọ jó tị gá ꞌbá ãzí ní sĩ pá tujó la yụ. Yẹ́sụ̃ ri ĩꞌbaní ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ rĩ ũlũlé.
2 Muitas pessoas foram até lá, e ajuntou-se tanta gente, que não havia lugar nem mesmo do lado de fora, perto da porta. Enquanto Jesus estava anunciando a mensagem,
3 Ĩꞌdiní drĩ ị́jọ́ ũlũ agá ꞌdãá, ꞌbá ãzí amụ́ kí, sụ rĩ ají kí ágọ́bị́ ãzí ãcá trũ rĩ Yẹ́sụ̃ rụ́ ꞌdõlé.
3 trouxeram um paralítico. Ele estava sendo carregado por quatro homens,
4 ꞌBá ũꞌbí ꞌbã kí ãngũ atrịjó mgbemgbe rĩ sĩ icó kí filé ágọ́bị́ ꞌdã trũ ku. Uja kí tụlé jó sị́, lũ kí jódrị̃ mgbọ cé ãngũ Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ gá. Su kí ꞌbá ãyánĩ rú ꞌdĩ ꞌi ĩꞌdi ꞌbã bị́rị̃sị̃ sĩ ịsị́lé ĩꞌdi trũ irilé Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá.Lũ kí jódrị̃ mgbọ cé ãngũ Yẹ́sụ̃ drị̃ gá rĩ gá.|alt="Lowering of the sick man" src="WA03824b.tif" size="col" ref="2:4"
4 mas, por causa de toda aquela gente, eles não puderam levá-lo até perto de Jesus. Então fizeram um buraco no telhado da casa, em cima do lugar onde Jesus estava, e pela abertura desceram o doente deitado na sua cama.
5 Yẹ́sụ̃ la mụ ãꞌị̃táŋá ꞌbá ꞌdĩ ꞌbadrị̂ ꞌbã ãmbõgõ ndrelé ꞌbo, jọ ꞌbá ãcá trũ rĩ nî, “Mâ ngọ́tị̂ ị́jọ́ ũnzí mídrị̂ kí útrũ kí rá.”
5 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
6 Sáwã ꞌdã sĩ imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ ꞌbã ãzí rĩ ri kí ꞌdãá cí, ũrã kí ị́jọ́ kí agâlé cénĩ-cénĩ rú jọ kí,
6 Alguns mestres da Lei que estavam sentados ali começaram a pensar:
7 “Ágọ́bị́ ꞌdĩ icó ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ jọlé íngoní ru? Ĩꞌdĩ Ãdróŋá uꞌdá! Ãdróŋá la lú ị́jọ́ ũnzí trũ nĩ áꞌdụ̂sĩ.”
7 “O que é isso que esse homem está dizendo? Isso é blasfêmia contra Deus! Ninguém pode perdoar pecados; só Deus tem esse poder!”
8 ꞌDãá cọtị Yẹ́sụ̃ nị̃ úríndí sĩ ị́jọ́ ꞌbá ꞌbã kí ũrãlé kí ásị́ agálé ri kí cé, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi ị́jọ́ ꞌdĩ kí ũrã íni ãꞌdu sĩ yã?
8 No mesmo instante Jesus soube o que eles estavam pensando e disse:
9 Ị́jọ́ íngõ áŋmátrẽ rú la nĩ yã, jọjó la ꞌbá ãcá trũ rĩ ꞌbã Ị́jọ́ ũnzí mídrị̂ kí útrũ kí rá rĩ ꞌi, jõku ínga íꞌdụ mî mgbọ́lọ́ mî sĩ ími lajó rĩ ímụ?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se, pegue a sua cama e ande”?
10 Wó ị́jọ́ ꞌdĩ dó fẽ ĩmi dó sĩ nị̃ la Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã ũkpõ cí ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ sĩ ị́jọ́ ũnzí trũjó.” Yẹ́sụ̃ jọ dó ꞌbá ãcá trũ rĩ ní,
10 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
11 “Mí angá ụrụgá, íꞌdụ mî bị́rị̃sị̃ ãzíla ímụ lị́cọ́ gá.”
11 — Eu digo a você: levante-se, pegue a sua cama e vá para casa.
12 Ágọ́bị̂ angá ụrụgá ꞌdõlé, aꞌdụ́ ĩꞌdi ꞌbã ãko sĩ rú lajó rĩ ꞌi, ko drị̃ mụlé ꞌbá kí drị̃ gâ sĩ. ꞌBá pírí uꞌá kí ụ̃sụ̃táŋá sĩ ịcụ́ kí dó Ãdróŋá ꞌi jọ kí, “Ãndre jõdrĩ ídu ị́jọ́ ãzí ꞌdĩ ꞌbã áni la ku.”
12 No mesmo instante o homem se levantou na frente de todos, pegou a cama e saiu. Todos ficaram muito admirados e louvaram a Deus, dizendo: — Nunca vimos uma coisa assim!
13 Yẹ́sụ̃ gõ vúlé mĩrĩ Gãlị́lị̃ tị gâlé ị̃dị́, ꞌbá ũꞌbí tra kí ru ĩꞌdi rụ́ ꞌdãá ãzíla imbá dó kî.
13 Jesus saiu outra vez e foi para o lago da Galileia. Muita gente ia procurá-lo, e ele ensinava a todos.
14 Ĩꞌdiní acị́ agá ị̃yị́tị gá ꞌdãá, ndre Lẹ́vị̃ Ãlĩfáyõ ngọ́pị ri agá ãngũ sĩ mụ̃sọ́rọ̃ ꞌbejó rĩ gá, Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Mí ãbĩ áma vú.” Cọtị Lẹ́vị̃ angá bĩ vú la.
14 Enquanto estava caminhando, Jesus viu Levi , filho de Alfeu, sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Então disse a Levi: Levi se levantou e foi com ele.
15 Sáwã ãzí vúlé gá Yẹ́sụ̃ ri kí íná nalé Lẹ́vị̃ drị́ko gá ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe, ꞌbá wẽwẽ rú mụ̃sọ́rọ̃ tralépi ãzíla ꞌbá ꞌbá ꞌbã kí umvelé ꞌbá ũnzí idélépi ĩꞌdi vú bĩlépi ꞌdĩ ri kí íná nalé ĩꞌdi trũ ãngũ ãlu gá, ãꞌdusĩku ꞌbá ĩꞌdi vú bĩlépi ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ kí agá rĩ kí wẽwẽ rú.
15 Mais tarde, Jesus estava jantando na casa de Levi. Junto com Jesus e os seus discípulos estavam muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama que o seguiam.
16 Ímbáꞌbá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí abe kí mụ ndrelé la Yẹ́sụ̃ la ãkónã na ꞌbá umvelé ꞌbá ũnzí idélépi rĩ kí abe ãzíla ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí abe, zị kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí, “Ĩꞌdi ãkónã na ꞌbá ũnzí idélépi rĩ kí abe ãzíla ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí abe ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
16 Alguns mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus , vendo Jesus comer com aquela gente e com os cobradores de impostos, perguntaram aos discípulos: — Por que ele come e bebe com essa gente?
17 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ĩꞌbã kí zịlé ꞌdĩ arelé ꞌbo, umvi ĩꞌbaní, “ꞌBá ãyánĩ kóru rĩ mụ kí ꞌbá írúwá fẽlépi rĩ rụ́ ku, bela ꞌbá ãyánĩ trũ rĩ kí mụ ĩꞌdi rụ́ nĩ. Má amụ́ ꞌbá ũnzí idélépi rĩ ꞌba rụ́ adru ꞌbá jọlépi la kí ãlá ru rĩ ꞌba rụ́ ku.”
17 Jesus ouviu a pergunta e disse aos mestres da Lei:
18 Ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ ꞌbá Yõhánã ꞌbã imbálé rĩ kí ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ ꞌbã ãzí kí abe kí íná gã nalé úmgbé sĩ Ãdróŋá aꞌị́jó. ꞌBá ãzí mụ kí Yẹ́sụ̃ rụ̂lé zị kí ĩꞌdi, “ꞌBá Yõhánã ꞌbã imbálé rĩ kí ꞌbá ꞌbá ãzí Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí imbálé rĩ kí abe na kí íná ku, wó ꞌbá mídrị́ gá rĩ idé kí íni ku la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
18 Os discípulos de João Batista e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas chegaram perto de Jesus e disseram a ele: — Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam. Por que é que os discípulos do senhor não jejuam?
19 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ãmụ́ ị́zị́gọ́ drị̂ ꞌbã kí drĩ adru agá ĩꞌdi andre gá ꞌdĩ, aꞌbe ãmụ́ kí uꞌálé ãko ãzí naŋâ kóru ku, ị́zị́gọ́ ꞌbã adru agá ĩꞌba abe cí rĩ sĩ ku yã? Icó ru ku ĩꞌdi ꞌbã adrujó ĩꞌba abe cí rĩ sĩ.
19 Jesus respondeu:
20 Wó ụ́ꞌdụ́ ãzí la amụ́ lé ꞌdĩ, ála mụ ị́zị́gọ́ ꞌdụlé ĩꞌba rụ́ ꞌdâ rá. Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã dó bãsĩ ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka ꞌbã kí íná gãjó najó rĩ ꞌi.”
20 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
21 Yẹ́sụ̃ jọ vâ ĩꞌbaní, “ꞌBá ãzí icó bõngó úꞌdí rĩ ụrụꞌbá gá wókõ la ãsĩlé sĩ ụ̃kụ rĩ ịgbẹjó ku. Drĩ idé la ꞌdĩ ꞌbã áni rá yã áni, úꞌdí rĩ la anzú ụ̃kụ rĩ ụrụꞌbá gâlé rá, ĩꞌdi fẽ ãngũ lũlépi mgbọ rĩ la ru nzị̃ ị̃dị́.
21 — Ninguém usa um retalho de pano novo para remendar uma roupa velha; pois o remendo novo encolhe e rasga a roupa velha, aumentando o buraco.
22 ꞌBá icó kí vâ wáyĩnĩ úꞌdí rĩ ũsũlé íníríkó ụ̃kụ agá ku, drĩ kí ũsũ la rá yã áni, wáyĩnĩ ꞌdã la íníríkó ụ̃kụ icólépi ru ꞌa selépi ku ꞌdã asi rá. Wáyĩnĩ la dó sĩ uja asulé vụ̃rụ́ ãzíla íníríkô dó ru iza rá.”Íníríkó wáyĩnĩ ũsũjó rĩ|alt="The wine skin" src="lb00145b.tif" size="col" ref="2:22"
22 Ninguém põe vinho novo em
23 Ụ́ꞌdụ́ ãzí Sãbátũ ãni la sĩ Yẹ́sụ̃ kí alị agá ámvụ́ ãná ãni la agâ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí dị̃ ãná kí drị̃ ãnũ sĩ nalé.
23 Num sábado, Jesus e os seus discípulos estavam atravessando uma plantação de trigo. Enquanto caminhavam, os discípulos iam colhendo espigas.
24 ꞌBá Fãrĩsáyĩ rú rĩ jọ kí ĩꞌdiní, “Índre, ꞌbá mídrị́ rĩ kí ị́jọ́ ãzị́táŋá ꞌbã ãꞌị̃lé ku rĩ idé Sãbátũ sĩ ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
24 Então alguns fariseus perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos estão fazendo uma coisa que a nossa
25 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩlã ị́jọ́ sĩlé rĩ agá ị́jọ́ úpí Dãwụ́dị̃ ꞌbã idélé ĩꞌbã kí ãko lẽjó ãzíla kí adrujó ãbị́rị́ sĩ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌba abe rĩ ku yã?
25 Jesus respondeu:
26 Sáwã Ãbĩyátã átáló ãmbógó ãndânĩ ídétáŋá idélépi jó Ãdróŋá drị̂ agá rĩ drị̂ sĩ, fi jó Ãdróŋá drị̂ agâlé mũkátĩ jó Ãdróŋá drị̂ agá ãzị́táŋá ꞌbã ãꞌị̃lé ꞌbá ãtalo rú rĩ ꞌbã na kí nĩ rĩ nalé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó kî trũ rĩ kí abe rá.”
26 Ele entrou na casa de Deus, na época do
27 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Úꞌbã Sãbátũ ꞌbá nî adru úꞌbã ꞌbá Sãbátũ nî la ku.
27 E Jesus terminou:
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ĩꞌdi Úpí Sãbátũ drị́ gá rĩ ꞌi.”
28 Portanto, o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.