Marcos 15

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́ ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ ãtalo ãmbogo rĩ kí, ꞌbá ĩyõ rĩ kí abe, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí, ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ị́jọ́ amálépi rĩ kí abe, itú kí ị́jọ́. Umbé kí Yẹ́sụ̃ ꞌi agụlé fẽlé Pĩlátõ drị́.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Wó Pĩlátõ zị Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mi Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ꞌi yã?” Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãndá, Ĩꞌdi cécé míní jọlé ꞌdĩ ꞌbã áni.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ tõ kí ĩꞌdi ị́jọ́ wẽwẽ rú sĩ.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pĩlátõ uja vâ ĩꞌdi zịlé ị̃dị́, “Mí icó ị́jọ́ ãzí umvilé ị́jọ́ ꞌdĩ kí agá ku yã? Mí are ị́jọ́ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí ũtrãlé ími ụrụꞌbá gá wẽwẽ rú mí idé ꞌbã kí mi ꞌi ꞌdĩ kí ku yã?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Wó Yẹ́sụ̃ umvi ị́jọ́ ãzí ku, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Pĩlátõ drị̃ iza ru rá.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ sĩ, Pĩlátõ la jõ ꞌbá mãbụ́sụ̃ rú ꞌbá ꞌbã kí lẽlé la trũ ãlu mãbụ́sụ̃ gâlé rá.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ị̃tụ́ ꞌdã sĩ ꞌbá ãzí ꞌbãlé mãbụ́sụ̃ gá la cí rụ́ la Bãrábã ꞌi, úrụ ĩꞌdi ĩꞌbã kí ꞌbá ꞌdịjó ãꞌdị́ gá rĩ sĩ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 ꞌBá ũꞌbí ꞌdĩ mụ kí Pĩlátõ rụ̂lé, zị kí ĩꞌdi ꞌbá ãzí mãbụ́sụ̃ rú la trũjó ãlu rá jõ ĩꞌdi ꞌbã idélé údu rĩ ꞌbã áni.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pĩlátõ zị kí, “Ĩlẽ má aꞌbe ĩminí Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ꞌi yã?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ĩꞌdi ꞌbã nị̃jó la cé ãtalo ãmbogo rĩ fẽ kí ĩꞌdi ĩꞌdi drị̂lé ãjã sĩ rĩ sĩ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ãtalo ãmbogo rĩ usú kí ꞌbá kí bị́lẹ́ jọjó la Pĩlátõ ní ꞌbã aꞌbe ĩꞌbaní Bãrábã áyụ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pĩlátõ zị ũꞌbí kí, “Ĩlẽ má idé ꞌbá ĩmĩ umvelé Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ ãꞌdu rú?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ũꞌbí uzá kí, “Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pĩlátõ zị kí, “Ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ ãꞌdu?” Uzá kí dó ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ ị̃dị́-ị̃dị́, “Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pĩlátõ ꞌbã lẽjó rụ́kụma ịsụ́jó ũꞌbí ꞌbadrị́ rĩ sĩ, aꞌbe dó Bãrábã ꞌi rá ĩꞌbã kí lẽlé rĩ áni. Ĩꞌdi dó mụ Yẹ́sụ̃ fẽlé colé ãsĩkárĩ ꞌbadrị̂lé ꞌbo, fẽ dó ĩꞌdi ĩꞌbadrị́ mụlé ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ãsĩkárĩ ꞌdụ kí dó Yẹ́sụ̃ agụlé lị́cọ́ ãzíla ãngũ gávũnã ꞌbã sĩ ị́jọ́ lịjó rĩ gá, ãzíla umve kí dó ãsĩkárĩ ꞌbã ãzí ꞌdãá rĩ kí pírí ãngũ ãlu gá.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Su kí dó Yẹ́sụ̃ ní bõngó ãzí kọ̃nị̃kọ̃nị̃ rú la. Idé kí dó kẹ́rịŋá ụ̃cị́kị́ sĩ sulé drị̃kã gá tãgíyã ũpĩ drị̂ rú.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Iꞌdó kí ĩꞌdi ịcụ́lé ĩnzõ rú sĩ ĩꞌdi idejó úzáŋâ trũ, “Háyẹ̃, Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Gbã kí ĩꞌdi kẹ̃lị́ká sĩ drị̃kã gá, uwí kí sụ̃sụ́ ụrụꞌbá la gá, tị̃ kí ãja vụ̃rụ́ ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ãrútáŋá idemará ãni la fẽjó ĩꞌdi nî.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ĩꞌbaní dó Yẹ́sụ̃ idejó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, trũ kí bõngó kọ̃nị̃kọ̃nị̃ ꞌdã ꞌi, su kí dó bõngó ĩꞌdidrị́ ídu rĩ kí ĩꞌdi ụrụꞌbá gâlé, agụ kí dó ĩꞌdi ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ĩꞌbã kí mụ agá gẹ̃rị̃ gá ꞌdãá, ụfụ kí drị̃ ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ angálépi táwụ̃nị̃ Kụ̃rẹ́nị̃ gá ĩꞌdi ꞌbã anzị kí sĩ adrujó Ãlẽkĩzéndã kí Rũfúsĩ be rĩ trũ, ũŋmĩ kí ĩꞌdi ũkpó sĩ mũsãláꞌbã mụjó Yẹ́sụ̃ ipajó rĩ ꞌdụjó.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ãsĩkárĩ agụ kí dó Yẹ́sụ̃ ꞌi ãngũ umvelé Gõlõgótã ꞌi (ífí la ãngũ drị̃kã ụ́rụ́kụ́ ꞌi) rĩ gá.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 ꞌDãá ụ̃ꞌbị̃ kí ĩꞌdiní wáyĩnĩ usalé írúwá umvelé mírã rĩ trũ rĩ fẽlé mvụlé, wó Yẹ́sụ̃ gã mvụlé la úmgbé.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ipa kí dó Yẹ́sụ̃ mũsãláꞌbã sị́ gá, ꞌbe kí bõngó ĩꞌdidrị́ gá rĩ kí jẽgê sĩ, sĩ kí awajó ãꞌdi la íngõ ꞌdụ nĩ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Îpa Yẹ́sụ̃ ꞌi mũsãláꞌbã sị́ gá sáwã na ụ̃ꞌbụ́tị drị́ gá rĩ sĩ.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Îpa ị́jọ́ ĩꞌdi tõjó rĩ ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ꞌdãá úsĩ, “ꞌdĩ úpí ꞌbá yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 ꞌBá ụ̃gụꞌba rú la kí ị̃rị̃ îpa kí Yẹ́sụ̃ be mũsãláꞌbã sị́ gá ĩndĩ, ãlu rĩ drị́ ãndá rĩ gá, ãzí rĩ drị́ ị̃jị́ rĩ gá. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ áni, “Úlã ĩꞌdi ꞌbá ị́jọ́ izalépi ꞌdĩ kí ꞌbã ãzí ru.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 ꞌBá alịlépi gẹ̃rị̃ ꞌdã gâ sĩ rĩ ide kí Yẹ́sụ̃ ꞌi, drị̃kã ayaŋâ trũ jọ kí, “Háyẹ̃! Ị́jọ́ ándrá mi jó Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ andi rá, mi sị la ị̃dị́ ụ́ꞌdụ́ na agá rá ku yã?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Mí asị́ vụ̃rụ́ mũsãláꞌbã sị́ gâlé sĩ ími ãmgbã rĩ pajó.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ãtalo ãmbogo rĩ kí, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ abe ide kí vâ Yẹ́sụ̃ gẹ̃rị̃ ãlu ꞌdĩ sĩ, jọ kí, “Ĩꞌdi jõ vâ ꞌbá ãzí kí pa rá, pa ru ku íngoní-íngoní ru!“Ĩꞌdi jõ vâ ꞌbá ãzí kí pa rá, pa ru ku íngoní-íngoní ru!”|alt="“He saved others...”" src="DN00493b.tif" size="col" ref="15:31"
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Drĩ adru Kúrísĩtõ Úpí ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị́ gá rĩ ꞌi, ꞌba asị́ mũsãláꞌbã sị́ gâlé rĩ sĩ vụ̃rụ́ ꞌdõlé ãma dó sĩ ndre la ãzíla ãma dó sĩ ĩꞌdi ãꞌị̃.”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ĩꞌdi dó mụ calé sáwã ázíyá ị̃tụ́ ãni, ãngũ nị kpákpá kpere sáwã úrômĩ.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Sáwã la dó mụ calé úrômĩ ꞌbo, Yẹ́sụ̃ za ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ ũkpó sĩ, “Ẽlóyĩ, Ẽlóyĩ, lama sãbãkĩtánĩ?” Ífí la, “Ãdróŋá mádrị̂, Ãdróŋá mádrị̂, mí aꞌbe ma rá ãꞌdu sĩ yã?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 ꞌBá ãzí pá utulépi ãni rú rĩ are kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ jọ kí, “Ĩmi are, ĩꞌdi Ĩlíyã umve.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 ꞌBá ãzí ãlu ãcẹ̃ ãko ãzí vónõ áni la trũ, su ĩꞌdi wáyĩnĩ ũká la agá, umbé ĩꞌdi ũzú sị́ gá sulé Yẹ́sụ̃ tị gá. ꞌBá ãzí kí agá ꞌdãá jọ, “Úndre drĩ Ĩlíyã la nõ amụ́ ĩꞌdi ãtrũlé mũsãláꞌbã sị́ gá vụ̃rụ́ ꞌdõlé rá yã áni.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Yẹ́sụ̃ za ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ re, drã dó rá.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Bõngó jó Ãdróŋá drị̂ ꞌa alịjó rĩ asi ru ị̃rị̃ iꞌdójó ụrụgá kpere vụ̃rụ́.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ãmbógó ãsĩkárĩ Rụ́mị̃ gá rĩ drị́ ꞌdĩ sĩ tu pá Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá ꞌdãá cí, ndre Yẹ́sụ̃ ꞌbã drã agá cé, jọ, “ꞌDĩ ãndá-ãndá ru Ãdróŋá ꞌbã Ngọ́pị ꞌi.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ũkú ãzí kí cí utu kí pá rá-rá ru ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ kí ndrelé, Mãgãdẽlénã ꞌi, Mãríyámũ Yãkóꞌbõ ĩmbíráŋá rĩ ꞌbã andre Yósẽ be rĩ ꞌi ãzíla Sãlómẽ ꞌi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ũkú ꞌdĩ kí ándrá acị́lépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ angájó ãngũ Gãlị́lị̃ gá ãzíla ĩꞌdi ãzãkolépi ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ kí agá rĩ kî. Ũkú ãzí wẽwẽ rú ándrá amụ́lépi ĩꞌdi trũ angájó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ kí vâ ꞌdãá cí.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ĩndró acá ãni rú ꞌdĩ sĩ ụ́ꞌdụ́ Sãbátũ drị́ gá rĩ acá drĩ ku rú.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Yụ̃sụ́fụ̃ angálépi Ãrĩmãtéyã gá, ꞌbá ãzí Yãhụ́dị̃ ꞌbã ukutáŋá gá rilépi ĩndĩ, ꞌbá ꞌbã kí ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃, Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ amụ́lépi rĩ ꞌbã drị̃ tẽlépi rĩ ꞌi, mụ ụ̃rị̃ kóru Pĩlátõ rụ̂lé Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ aꞌị́lé.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pĩlátõ ꞌbã drị̃ iza ru rá ĩꞌdi ꞌbã arejó la Yẹ́sụ̃ drã ꞌbo rĩ sĩ, umve ãmbógó ãsĩkárĩ ꞌbadrị́ gá rĩ sĩ ĩꞌdĩ zịjó Yẹ́sụ̃ drã ídu yã rĩ nị̃jó.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Pĩlátõ la mụ ị́jọ́ ãsĩkárĩ ꞌbã ãmbógó tị gá rĩ arelé ꞌbo, fẽ Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ Yụ̃sụ́fụ̃ drị́ rá.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yụ̃sụ́fụ̃ mụ bõngó ĩgbãlé, ãtrũ dó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ mũsãláꞌbã sị́ gâlé vụ̃rụ́ ꞌdõlé, umbé ĩꞌdi bõngó úꞌdí la sĩ, ꞌdụ dó ĩꞌdi ị̃sị̃lé ꞌbụ́ galé írã agá la agá, gũ dó írã ãmbógó kpakụ la tị la gá cí.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mãríyámũ Mãgãdẽlénã kí Mãríyámũ Yósẽ ꞌbã ãndrẽ be ndre kí ãngũ sĩ Yẹ́sụ̃ ị̃sị̃jó rĩ cé.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.