Marcos 15

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́ ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ ãtalo ãmbogo rĩ kí, ꞌbá ĩyõ rĩ kí abe, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí, ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ị́jọ́ amálépi rĩ kí abe, itú kí ị́jọ́. Umbé kí Yẹ́sụ̃ ꞌi agụlé fẽlé Pĩlátõ drị́.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Wó Pĩlátõ zị Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mi Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ꞌi yã?” Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãndá, Ĩꞌdi cécé míní jọlé ꞌdĩ ꞌbã áni.”
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ tõ kí ĩꞌdi ị́jọ́ wẽwẽ rú sĩ.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Pĩlátõ uja vâ ĩꞌdi zịlé ị̃dị́, “Mí icó ị́jọ́ ãzí umvilé ị́jọ́ ꞌdĩ kí agá ku yã? Mí are ị́jọ́ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí ũtrãlé ími ụrụꞌbá gá wẽwẽ rú mí idé ꞌbã kí mi ꞌi ꞌdĩ kí ku yã?”
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Wó Yẹ́sụ̃ umvi ị́jọ́ ãzí ku, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Pĩlátõ drị̃ iza ru rá.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ sĩ, Pĩlátõ la jõ ꞌbá mãbụ́sụ̃ rú ꞌbá ꞌbã kí lẽlé la trũ ãlu mãbụ́sụ̃ gâlé rá.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Ị̃tụ́ ꞌdã sĩ ꞌbá ãzí ꞌbãlé mãbụ́sụ̃ gá la cí rụ́ la Bãrábã ꞌi, úrụ ĩꞌdi ĩꞌbã kí ꞌbá ꞌdịjó ãꞌdị́ gá rĩ sĩ.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 ꞌBá ũꞌbí ꞌdĩ mụ kí Pĩlátõ rụ̂lé, zị kí ĩꞌdi ꞌbá ãzí mãbụ́sụ̃ rú la trũjó ãlu rá jõ ĩꞌdi ꞌbã idélé údu rĩ ꞌbã áni.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Pĩlátõ zị kí, “Ĩlẽ má aꞌbe ĩminí Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ꞌi yã?”
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Ĩꞌdi ꞌbã nị̃jó la cé ãtalo ãmbogo rĩ fẽ kí ĩꞌdi ĩꞌdi drị̂lé ãjã sĩ rĩ sĩ.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Ãtalo ãmbogo rĩ usú kí ꞌbá kí bị́lẹ́ jọjó la Pĩlátõ ní ꞌbã aꞌbe ĩꞌbaní Bãrábã áyụ.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Pĩlátõ zị ũꞌbí kí, “Ĩlẽ má idé ꞌbá ĩmĩ umvelé Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ ãꞌdu rú?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Ũꞌbí uzá kí, “Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá.”
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Pĩlátõ zị kí, “Ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ ãꞌdu?” Uzá kí dó ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ ị̃dị́-ị̃dị́, “Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá!”
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Pĩlátõ ꞌbã lẽjó rụ́kụma ịsụ́jó ũꞌbí ꞌbadrị́ rĩ sĩ, aꞌbe dó Bãrábã ꞌi rá ĩꞌbã kí lẽlé rĩ áni. Ĩꞌdi dó mụ Yẹ́sụ̃ fẽlé colé ãsĩkárĩ ꞌbadrị̂lé ꞌbo, fẽ dó ĩꞌdi ĩꞌbadrị́ mụlé ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Ãsĩkárĩ ꞌdụ kí dó Yẹ́sụ̃ agụlé lị́cọ́ ãzíla ãngũ gávũnã ꞌbã sĩ ị́jọ́ lịjó rĩ gá, ãzíla umve kí dó ãsĩkárĩ ꞌbã ãzí ꞌdãá rĩ kí pírí ãngũ ãlu gá.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Su kí dó Yẹ́sụ̃ ní bõngó ãzí kọ̃nị̃kọ̃nị̃ rú la. Idé kí dó kẹ́rịŋá ụ̃cị́kị́ sĩ sulé drị̃kã gá tãgíyã ũpĩ drị̂ rú.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Iꞌdó kí ĩꞌdi ịcụ́lé ĩnzõ rú sĩ ĩꞌdi idejó úzáŋâ trũ, “Háyẹ̃, Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Gbã kí ĩꞌdi kẹ̃lị́ká sĩ drị̃kã gá, uwí kí sụ̃sụ́ ụrụꞌbá la gá, tị̃ kí ãja vụ̃rụ́ ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ãrútáŋá idemará ãni la fẽjó ĩꞌdi nî.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Ĩꞌbaní dó Yẹ́sụ̃ idejó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, trũ kí bõngó kọ̃nị̃kọ̃nị̃ ꞌdã ꞌi, su kí dó bõngó ĩꞌdidrị́ ídu rĩ kí ĩꞌdi ụrụꞌbá gâlé, agụ kí dó ĩꞌdi ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ĩꞌbã kí mụ agá gẹ̃rị̃ gá ꞌdãá, ụfụ kí drị̃ ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ angálépi táwụ̃nị̃ Kụ̃rẹ́nị̃ gá ĩꞌdi ꞌbã anzị kí sĩ adrujó Ãlẽkĩzéndã kí Rũfúsĩ be rĩ trũ, ũŋmĩ kí ĩꞌdi ũkpó sĩ mũsãláꞌbã mụjó Yẹ́sụ̃ ipajó rĩ ꞌdụjó.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Ãsĩkárĩ agụ kí dó Yẹ́sụ̃ ꞌi ãngũ umvelé Gõlõgótã ꞌi (ífí la ãngũ drị̃kã ụ́rụ́kụ́ ꞌi) rĩ gá.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 ꞌDãá ụ̃ꞌbị̃ kí ĩꞌdiní wáyĩnĩ usalé írúwá umvelé mírã rĩ trũ rĩ fẽlé mvụlé, wó Yẹ́sụ̃ gã mvụlé la úmgbé.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Ipa kí dó Yẹ́sụ̃ mũsãláꞌbã sị́ gá, ꞌbe kí bõngó ĩꞌdidrị́ gá rĩ kí jẽgê sĩ, sĩ kí awajó ãꞌdi la íngõ ꞌdụ nĩ.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Îpa Yẹ́sụ̃ ꞌi mũsãláꞌbã sị́ gá sáwã na ụ̃ꞌbụ́tị drị́ gá rĩ sĩ.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Îpa ị́jọ́ ĩꞌdi tõjó rĩ ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ꞌdãá úsĩ, “ꞌdĩ úpí ꞌbá yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂.”
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 ꞌBá ụ̃gụꞌba rú la kí ị̃rị̃ îpa kí Yẹ́sụ̃ be mũsãláꞌbã sị́ gá ĩndĩ, ãlu rĩ drị́ ãndá rĩ gá, ãzí rĩ drị́ ị̃jị́ rĩ gá. [
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ áni, “Úlã ĩꞌdi ꞌbá ị́jọ́ izalépi ꞌdĩ kí ꞌbã ãzí ru.”]
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 ꞌBá alịlépi gẹ̃rị̃ ꞌdã gâ sĩ rĩ ide kí Yẹ́sụ̃ ꞌi, drị̃kã ayaŋâ trũ jọ kí, “Háyẹ̃! Ị́jọ́ ándrá mi jó Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ andi rá, mi sị la ị̃dị́ ụ́ꞌdụ́ na agá rá ku yã?
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Mí asị́ vụ̃rụ́ mũsãláꞌbã sị́ gâlé sĩ ími ãmgbã rĩ pajó.”
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Ãtalo ãmbogo rĩ kí, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ abe ide kí vâ Yẹ́sụ̃ gẹ̃rị̃ ãlu ꞌdĩ sĩ, jọ kí, “Ĩꞌdi jõ vâ ꞌbá ãzí kí pa rá, pa ru ku íngoní-íngoní ru!“Ĩꞌdi jõ vâ ꞌbá ãzí kí pa rá, pa ru ku íngoní-íngoní ru!”|alt="“He saved others...”" src="DN00493b.tif" size="col" ref="15:31"
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Drĩ adru Kúrísĩtõ Úpí ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị́ gá rĩ ꞌi, ꞌba asị́ mũsãláꞌbã sị́ gâlé rĩ sĩ vụ̃rụ́ ꞌdõlé ãma dó sĩ ndre la ãzíla ãma dó sĩ ĩꞌdi ãꞌị̃.”
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Ĩꞌdi dó mụ calé sáwã ázíyá ị̃tụ́ ãni, ãngũ nị kpákpá kpere sáwã úrômĩ.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Sáwã la dó mụ calé úrômĩ ꞌbo, Yẹ́sụ̃ za ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ ũkpó sĩ, “Ẽlóyĩ, Ẽlóyĩ, lama sãbãkĩtánĩ?” Ífí la, “Ãdróŋá mádrị̂, Ãdróŋá mádrị̂, mí aꞌbe ma rá ãꞌdu sĩ yã?”
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 ꞌBá ãzí pá utulépi ãni rú rĩ are kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ jọ kí, “Ĩmi are, ĩꞌdi Ĩlíyã umve.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 ꞌBá ãzí ãlu ãcẹ̃ ãko ãzí vónõ áni la trũ, su ĩꞌdi wáyĩnĩ ũká la agá, umbé ĩꞌdi ũzú sị́ gá sulé Yẹ́sụ̃ tị gá. ꞌBá ãzí kí agá ꞌdãá jọ, “Úndre drĩ Ĩlíyã la nõ amụ́ ĩꞌdi ãtrũlé mũsãláꞌbã sị́ gá vụ̃rụ́ ꞌdõlé rá yã áni.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Yẹ́sụ̃ za ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ re, drã dó rá.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Bõngó jó Ãdróŋá drị̂ ꞌa alịjó rĩ asi ru ị̃rị̃ iꞌdójó ụrụgá kpere vụ̃rụ́.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Ãmbógó ãsĩkárĩ Rụ́mị̃ gá rĩ drị́ ꞌdĩ sĩ tu pá Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá ꞌdãá cí, ndre Yẹ́sụ̃ ꞌbã drã agá cé, jọ, “ꞌDĩ ãndá-ãndá ru Ãdróŋá ꞌbã Ngọ́pị ꞌi.”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ũkú ãzí kí cí utu kí pá rá-rá ru ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ kí ndrelé, Mãgãdẽlénã ꞌi, Mãríyámũ Yãkóꞌbõ ĩmbíráŋá rĩ ꞌbã andre Yósẽ be rĩ ꞌi ãzíla Sãlómẽ ꞌi.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ũkú ꞌdĩ kí ándrá acị́lépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ angájó ãngũ Gãlị́lị̃ gá ãzíla ĩꞌdi ãzãkolépi ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ kí agá rĩ kî. Ũkú ãzí wẽwẽ rú ándrá amụ́lépi ĩꞌdi trũ angájó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ kí vâ ꞌdãá cí.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Ĩndró acá ãni rú ꞌdĩ sĩ ụ́ꞌdụ́ Sãbátũ drị́ gá rĩ acá drĩ ku rú.
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 Yụ̃sụ́fụ̃ angálépi Ãrĩmãtéyã gá, ꞌbá ãzí Yãhụ́dị̃ ꞌbã ukutáŋá gá rilépi ĩndĩ, ꞌbá ꞌbã kí ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃, Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ amụ́lépi rĩ ꞌbã drị̃ tẽlépi rĩ ꞌi, mụ ụ̃rị̃ kóru Pĩlátõ rụ̂lé Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ aꞌị́lé.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Pĩlátõ ꞌbã drị̃ iza ru rá ĩꞌdi ꞌbã arejó la Yẹ́sụ̃ drã ꞌbo rĩ sĩ, umve ãmbógó ãsĩkárĩ ꞌbadrị́ gá rĩ sĩ ĩꞌdĩ zịjó Yẹ́sụ̃ drã ídu yã rĩ nị̃jó.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Pĩlátõ la mụ ị́jọ́ ãsĩkárĩ ꞌbã ãmbógó tị gá rĩ arelé ꞌbo, fẽ Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ Yụ̃sụ́fụ̃ drị́ rá.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yụ̃sụ́fụ̃ mụ bõngó ĩgbãlé, ãtrũ dó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ mũsãláꞌbã sị́ gâlé vụ̃rụ́ ꞌdõlé, umbé ĩꞌdi bõngó úꞌdí la sĩ, ꞌdụ dó ĩꞌdi ị̃sị̃lé ꞌbụ́ galé írã agá la agá, gũ dó írã ãmbógó kpakụ la tị la gá cí.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Mãríyámũ Mãgãdẽlénã kí Mãríyámũ Yósẽ ꞌbã ãndrẽ be ndre kí ãngũ sĩ Yẹ́sụ̃ ị̃sị̃jó rĩ cé.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.