Marcos 14

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ace drĩ ụ́ꞌdụ́ ị̃rị̃ sĩ lẽjó ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ãzíla mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ najó. Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí abe ri kí gẹ̃rị̃ ndrụ̃lé ũní-ũní ru sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó ĩꞌdi ꞌdịjó rá.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Jọ kí cénĩ-cénĩ rú, “Wó lẽ ꞌbã adru ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ drị̂ sĩ ku, ꞌbá kí mụ ũmbã iꞌdólé ku.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Yẹ́sụ̃ ꞌbã adru agá Bẽtánĩ gá lị́cọ́ ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ ãrí ꞌbã nalé rá rĩ drị́ rĩ sĩ, ũkú ãzí amụ́ ãdu ãjẹ̃ rú ãjị́ ngụ̃lépi vĩrĩ umvelé nádĩ la trũ cụ́pã gá tré. Nzị̃ tị la ũsũ dó ĩꞌdi Yẹ́sụ̃ ꞌbã drị̃ gá.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 ꞌBá ãzí rilépi ĩꞌdi trũ méjã ꞌbã tị gá rĩ iꞌdó kí unulé jọ kí, “Ũkú ꞌdĩ iza dó ãdu ãjẹ̃ rú ꞌdĩ íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Ícó tá ãdu ꞌdĩ ị̃tụ̃ndãlé ãjẹ̃ ĩyõ la sĩ sĩlíngĩ túrú na séndẽ la fẽjó ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbanî.” ꞌDĩ vúlé gá uzá kí dó ũkpõ sĩ ũkû drị̃ gá.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe ũkú ꞌdĩ cã. Ĩmi ĩcãndĩ ĩꞌdi ku. Idé mání ị́jọ́ mũkẽ ũniyambamba la.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 ꞌBá lẽmẽrí rĩ kí ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ĩmi abe, ĩmi icó ĩꞌbaní ãko fẽlé sáwã cí ĩminí lẽlé rĩ agá. Wó má icó mụlé uꞌálé ĩmi abe ụ́ꞌdụ́ pírí ku.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Idé ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé mání rĩ ꞌbo, ĩꞌdi ꞌbã ãdu ũsũjó áma ụrụꞌbá gâ sĩ áma itújó bábá sĩ áma ị̃sị̃jó rĩ sĩ.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ãngũ pírí ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ ála sĩ ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũjó rĩ kí agá, ála ị́jọ́ ũkú ꞌdĩ ꞌbã idélé rĩ ũlũ ĩndĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ũrãjó.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Yụ́dãsị̃ Ị̃sị̃kãrị́yọ́tị̃ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ru rĩ, mụ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌba rụ̂lé sĩ mụjó Yẹ́sụ̃ mẹ́lẹ́ mbejó.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ uꞌá kí ãyĩkõ sĩ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ sĩ, azị kí dó ĩꞌdiní sĩlíngĩ fẽjó rá. ꞌDãá Yụ́dãsị̃ iꞌdó dó sáwã múké sĩ ĩꞌdi rụjó rĩ kí ndrụ̃lé ãngũ la abe sĩ ĩꞌdi fẽjó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbadrị́.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ ụ̃mụ̃ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ najó sĩ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ꞌbã kãbĩlõ kí ụlị́jó ídétáŋá ru rĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ zị kí ĩꞌdi, “Ílẽ ãmụ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ idélé míní íngõlé?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ pẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí tị ị̃rị̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩminí fi agá táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agâlé ĩdrĩ drị̃ ụfụ ágọ́bị́ ãzí úmvú ị̃yị́ drị̂ trũ drị̃ gá la abe, ĩꞌde vú la gâ sĩ.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Jó ĩꞌdi ꞌbã fijó rĩ gá, ĩzị jó ꞌdị́pị ꞌi, ‘Ímbápị jọ jó ãmụ́ ꞌbadrị́ gá mání sĩ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó ꞌbá mání imbálé rĩ abe rĩ íngõlé yã?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Jó ꞌdị́pị la mụ jó ꞌa mgbọ gõrófã agá idélé bábá ãko pírí trũ la iꞌdalé ĩminí, ĩmi idé dó ãmaní ãkónã ala gá ꞌdãá.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ ko kí dó drị̃ mụlé táwụ̃nị̃ ãmbógó ꞌdã agâlé, ịsụ́ kí ị́jọ́ kí cécé tá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌbaní rĩ áni. Idé kí dó ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ ꞌdãá.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Ĩꞌdi mụ calé ĩndró sĩ, Yẹ́sụ̃ acá kí dó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ kí abe.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Yẹ́sụ̃ ꞌbã kí ri agá méjã tị gá ãkónã na agá, jọ ímbáꞌbá ꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ꞌbá ãzí ãlu ĩmi agá ꞌdâ la mụ áma mẹ́lẹ́ mbelé nĩ, ꞌbá ãmã sĩ ãkónã najó ĩꞌdi be ãngũ ãlu gá rĩ ꞌi.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ kí ásị́ acá dó ũcõgõ rú, iꞌdó kí Yẹ́sụ̃ ụzịlé “Adru ma ꞌi ku yã?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩꞌdi adru ĩmi mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ãma sĩ íná najó ĩꞌdi be bãkụ́lẹ̃ ãlu agá rĩ ꞌi.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ la mụ drãlé rá cécé ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni. Wó ĩꞌdi mụ adrulé andre ũnzĩ ãmbógó la rú ꞌbá Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ nî. Údrĩ ándrá ꞌbá íni rĩ tị agá ku la ándrá múké.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ĩꞌbã kí ãkónã na agá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ mũkátĩ fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá, anu ꞌa la rá, fẽ dó ĩꞌdi ꞌbá ĩꞌdi ĩꞌbaní jọ, “Ĩna ụrụꞌbá mádrị́ gá rĩ ꞌi.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 ꞌDụ dó kópõ fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá ní drị̃ la gá, ãzíla fẽ dó ĩꞌbadrị̂lé, nga kí dó pírí mvụlé la.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Kópõ ꞌdĩ ãrí mádrị́ mụlépi asulépi ꞌbá wẽwẽ rú kí sĩ rĩ, ãzíla ĩꞌdi tị icíma Ãdróŋá ní ꞌbá ĩꞌdidrị̂ abe rĩ ꞌi.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, má icó zãbíbũ ífí sụ́ ꞌdĩ mvụlé ị̃dị́ ku kpere mání mụ agá úꞌdí rĩ mvụ agá Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Kí dó mụ úngó ngolé sĩ Ãdróŋá ịcụ́jó ꞌbo, ko kí dó drị̃ mụlé ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ gá.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yẹ́sụ̃ jọ ímbáꞌbá ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌbaní, “Ĩmi pírí la mụ áma aꞌbelé áꞌdụ̂sĩ ĩmi apá rá. Ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ ꞌbã áni,
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Wó má angá jõ ídri rú ꞌbo, ma mụ mụlé ĩmi drị̃lẹ́ gá Gãlị́lị̃ gâlé.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Pétẽrõ angá ụrụgá jọ, “ꞌBá pírí drĩ kí táni mụ ími aꞌbelé áꞌdụ̂sĩ, má icó ku.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Yẹ́sụ̃ jọ Pétẽrõ ní, “Ájọ míní mgbã ị́nị́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ pâlé ị̃rị̃ ku, mi jọ la ími tị sĩ pâlé na ínị̃ ma ku.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Wó Pétẽrõ umvi ị́jọ́ tị ũkpó sĩ, “Má icó ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni la jọlé áma tị sĩ ku, jõ táni ãmaní mụjó ũdrãjó mí be, má ãꞌị̃ rá.” Ímbáꞌbá ãzí rĩ jọ kí pírí ꞌdĩ ꞌbã áni.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Yẹ́sụ̃ kí dó mụ calé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí abe ãngũ umvelé Gẽtẽsẽmánĩ ꞌi rĩ gá, jọ ĩꞌbaní, “Ĩri áma tẽlé ꞌdâ, ma drĩ mụ Ãdróŋá zịlé.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 ꞌDụ Pétẽrõ ꞌi, Yãkóꞌbõ ꞌi ãzíla Yõhánã ꞌi isé ru ĩꞌba abe drị̃ gá were, ãzíla iꞌdó dó uꞌálé cãndí sĩ ãzíla ũcõgõ ãmbógó la sĩ,
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ũcõgõ afí áma ásị́ gá ĩꞌdi áma ásị́ lị ambamba ãni rú drã tị gá. Ĩtẽ ma ꞌdâ, ĩmi adru mịfị́ mgbọ.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ĩꞌdi mụ ru isélé drị̃lẹ́ gá were ꞌbo, tị̃ ãja vụ̃rụ́ Ãdróŋá ãꞌị̃jó jọ, “Drĩ tá icó rá sáwã drị̃ cịjó rĩ drĩ tá alị áma drị̃ gâ sĩ alị-alị la múké.”
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Jọ vâ, “Bãbá! Má Átẹ́pị, ãko pírí icó kí rá la mî sĩ. Íꞌdụ kópõ ãzá tajó rĩ má rụ́ ꞌdâ rá adru mâ lẽlé rĩ áni ku, wó mî lẽlé rĩ áni.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Yẹ́sụ̃ la mụ ãgõlé ímbáꞌbá ꞌba rụ́ ꞌdõlé, ịsụ́ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá. Umve Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Ĩmi ụ́ꞌdụ́ ko yã? Ĩmi icó tẽlé mịfị́ trũ mgbọ sáwã ãlu ku yã?”
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi adru mịfị́ trũ mgbọ, ĩzị Ãdróŋá ꞌi ĩmi mụ filé ụ̃ꞌbị̃táŋá agá ku. Úríndí lẽ rá wó ụrụꞌbá ũkpó kóru.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Yẹ́sụ̃ uja vâ ru gõlé vúlé Ãdróŋá zịlé tá ĩꞌdi ꞌbã zịlé drị̃drị̃ rĩ áni.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ĩꞌdi vâ mụ ru ujalé ĩꞌba rụ̂lé, ịsụ́ vâ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá, ãꞌdusĩku mịfị́ la kí ãnzị ru ụ́ꞌdụ́ sĩ, ãzíla nị̃ kí kí ãꞌdu ị́jọ́ jọ ĩꞌdiní yã rĩ gá ku.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ĩꞌdi mụ gõlé ĩꞌba rụ̂lé pâlé na la sĩ, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi drĩ kpere ụ́ꞌdụ́ ko ãzíla avị́ yã? Ca rá! Sáwã sĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ mẹ́lẹ́ mbejó ĩꞌdi fẽjó ꞌbá ũnzí ꞌbadrị́ rĩ acá ꞌbo.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ĩmi angá ãmụ kî! Ĩndre, ꞌbá áma mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ la amụ́ ꞌdĩ!”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drĩ ị́jọ́ jọ agá ꞌdâ, cọtị Yụ́dãsị̃ ꞌbá ĩꞌdi imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ rĩ ꞌbã ãzí ãlu rĩ acá. ꞌBá ũꞌbí amụ́lépi ĩꞌdi trũ rĩ kí túré trũ ãzíla ménéŋá abe drị́ gá. ꞌDĩ kí ꞌbá ãtalo ãmbogo, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi, ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ ꞌbã kí tị ãpẽlé nĩ rĩ kî.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Yụ́dãsị̃ iꞌda tá ĩꞌbaní ị́jọ́ ícétáŋá ru la ꞌbá ꞌdĩ abe ídu rú: “Ágọ́bị́ mání mụlé zịlé amvuŋá sĩ rĩ bãsĩ ĩꞌdi ꞌi, ĩrụ ĩꞌdi, ãsĩkárĩ ꞌbã rụ kí dó ĩꞌdi agụlé drị̃ gá.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yụ́dãsị̃ mụ dó cọtị pịrị Yẹ́sụ̃ rụ̂lé jọ, “Rábị̃!” zị dó ĩꞌdi amvuŋá sĩ.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Rụ kí dó ĩꞌdi mgbemgbe cí.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Wó ꞌbá ãzí pá tulépi ãni rú ꞌdãá la anzé ménéŋá ga átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ ꞌbã ãtíꞌbó ꞌbã bị́lẹ́ wẹ́ vụ̃rụ́.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Yẹ́sụ̃ jọ ũꞌbí ꞌbaní, “Ĩmi amụ́ áma rụlé túré, ãzíla ménéŋá ãꞌdị́ drị̂ trũ má iza ꞌbã rĩ ị́jọ́ ũnzí la áni ãꞌdu sĩ yã?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ma ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ĩmi abe ꞌbá kí imbá agá lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdãá, ĩrụ jõ ma ku. Wó ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̃ agá rĩ ꞌbã idé ru nĩ.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ꞌbá pírí aꞌbe kí ĩꞌdi áꞌdụ̂sĩ apá kí rá.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 ꞌBá ãzí kãrị́lẹ̃ rú ꞌdelépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ la cí, sụ̃ bõngó ku wó ꞌbe ru ụrụꞌbá sókã sĩ. ꞌBá ũꞌbí tá Yẹ́sụ̃ rụlépi ꞌdĩ ụ̃ꞌbị̃ kí tí ĩꞌdi rụlé,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 mvu apálé pílílí ru aꞌbe bõngó sókã rú ꞌdĩ kí drị́ gá ꞌdãá.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ꞌbá ꞌdĩ agụ kí dó Yẹ́sụ̃ ꞌi átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ jó agâlé. ꞌBá pírí ãtalo ãmbogo, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ kí abe tra kí ru ĩꞌdidrị́ko gá ꞌdãá.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Pétẽrõ bĩ Yẹ́sụ̃ vú rá-rá ru kpere lị́cọ́ ꞌa átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ ꞌdã agâlé. Ri kí dó vụ̃rụ́ ãsĩkárĩ jó Ãdróŋá drị̂ andre tẽlépi rĩ abe ãcí yulé.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ị́jọ́ amálépi rĩ kí abe pírí, ri kí ị́jọ́ ãzí ĩnzõ rú la ndrụ̃lé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gâ sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó wó ịsụ́ kí ku.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 ꞌBá wẽwẽ rú nze kí ị́jọ́ ĩnzõ rú la kí vú Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá, wó ị́jọ́ ĩꞌbã kí jọlé rĩ icí kí ru ku.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Ãgọbị ãzí tu kí pá ị́jọ́ ĩnzõ rú la vú nzelé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá jọ kí,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Ãma are ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ꞌdĩ jọ agá, ‘Ma mụ jó Ãdróŋá drị́ ꞌbá ꞌbã kí sịlé ꞌdĩ andilé rá. Ụ́ꞌdụ́ na vúlé gá ma vâ mụ sịlé la rá.’”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ị́jọ́ ĩꞌbã kí jọlé ꞌdĩ icí kí ru pírí ku.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ angá pá tulé ụrụgá ꞌbá kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá zị Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mí icó tị apelé sĩ ị́jọ́ umvijó ku yã? Ị́jọ́ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí vú nze lé mí rụ́ ꞌdĩ kí ãꞌdu?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Wó Yẹ́sụ̃ ĩyãŋã tútú ape tị sĩ ị́jọ́ umvijó ku. Átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ zị vâ ĩꞌdi ị̃dị́, “Mi Kúrísĩtõ Ãdróŋá ꞌbã Ngọ́pị ꞌi yã?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ma ĩꞌdi ꞌi. Ĩmi Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ndre ri agá Ãdróŋá Ũkpó ꞌDị́pị ꞌbã drị́ ãndá rĩ gá, ãzíla amụ́ agá ụ̃rụ́ꞌbụ̃ ꞌbụ̃ gá rĩ abe!”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Ũmbã sĩ átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ asi dó kánzũ ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ri kí ũmbã sĩ rá ãzíla jọ, “Sãdínĩ ãmaní ndrụ̃lé ĩꞌdiní ị̃dị́ rĩ íngõ ꞌi?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Ĩmi are úꞌdáŋá ĩꞌdi ꞌbã sĩ Ãdróŋá ꞌdajó rĩ ꞌbo. Ĩmĩ ũrã ị́jọ́ íngoní?”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 ꞌBá ãzí rĩ iꞌdó kí sụ̃sụ́ uwílé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá ãzí rĩ umbé kí ĩꞌdi ꞌbã mịfị́ kí cí, adị kí ĩꞌdi ãzíla jọ kí, “Ílũ ãmaní, mí ũrã ãꞌdi dị mi nĩ!” Ãsĩkárĩ ꞌdụ kí dó ĩꞌdi colé.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Pétẽrõ ꞌbã ri agá vụ̃rụ́ lị́cọ́ agá ꞌdãá, ĩzóŋá ãtíꞌbó ru átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ gá rĩ ꞌbã ãzí ãlu amụ́ ꞌdãá.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Ĩꞌdi mụ Pétẽrõ ndrelé ãcí yu agá ꞌdãá, Ifí ĩꞌdi ãni rú lọ́lọ́ jọ ĩꞌdiní, “Mi vâ ꞌbá Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ drị́ rĩ ꞌbã ãzí.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Wó Pétẽrõ tu rá, jọ, “Ánị̃ ĩꞌdi ku. Ánị̃ vâ ĩmi ị́jọ́ jọ ãꞌdu drị̃ gá yã rĩ ku.” Ãfũ dó ãmvé pãráta gá. Cọtị ãꞌụ́gọ́ ꞌbe cẹ̃rẹ́.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ĩzóŋá tá ãtíꞌbó ru rĩ ndre vâ Pétẽrõ ị̃dị́ jọ ꞌbá pá utulépi ꞌdãá rĩ ꞌbaní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ bãsĩ ĩꞌbã ãzí.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Pétẽrõ tu vâ ị̃dị́.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Pétẽrõ iꞌdó ru alụ́lé, na ũyõ kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá jọ, “Ánị̃ ꞌbá ĩmi ị́jọ́ jọjó drị̃ la gá ꞌdĩ ku.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Cọtị ãꞌụ́gọ́ ꞌbe dó cẹ̃rẹ́ pâlé ị̃rị̃ rĩ ꞌi. Ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé Pétẽrõ ní, “Mi áma gã úmgbé pâlé na ꞌdĩ sĩ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku rĩ” agá dó ĩꞌdiní. Ị́jọ́ ꞌdĩ fi dó ásị́ la gá ãzákírílí ru kpẹ̃ dó awálé.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.