Marcos 14

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ace drĩ ụ́ꞌdụ́ ị̃rị̃ sĩ lẽjó ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ãzíla mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ najó. Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí abe ri kí gẹ̃rị̃ ndrụ̃lé ũní-ũní ru sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó ĩꞌdi ꞌdịjó rá.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Jọ kí cénĩ-cénĩ rú, “Wó lẽ ꞌbã adru ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ drị̂ sĩ ku, ꞌbá kí mụ ũmbã iꞌdólé ku.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yẹ́sụ̃ ꞌbã adru agá Bẽtánĩ gá lị́cọ́ ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ ãrí ꞌbã nalé rá rĩ drị́ rĩ sĩ, ũkú ãzí amụ́ ãdu ãjẹ̃ rú ãjị́ ngụ̃lépi vĩrĩ umvelé nádĩ la trũ cụ́pã gá tré. Nzị̃ tị la ũsũ dó ĩꞌdi Yẹ́sụ̃ ꞌbã drị̃ gá.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 ꞌBá ãzí rilépi ĩꞌdi trũ méjã ꞌbã tị gá rĩ iꞌdó kí unulé jọ kí, “Ũkú ꞌdĩ iza dó ãdu ãjẹ̃ rú ꞌdĩ íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Ícó tá ãdu ꞌdĩ ị̃tụ̃ndãlé ãjẹ̃ ĩyõ la sĩ sĩlíngĩ túrú na séndẽ la fẽjó ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbanî.” ꞌDĩ vúlé gá uzá kí dó ũkpõ sĩ ũkû drị̃ gá.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe ũkú ꞌdĩ cã. Ĩmi ĩcãndĩ ĩꞌdi ku. Idé mání ị́jọ́ mũkẽ ũniyambamba la.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 ꞌBá lẽmẽrí rĩ kí ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ĩmi abe, ĩmi icó ĩꞌbaní ãko fẽlé sáwã cí ĩminí lẽlé rĩ agá. Wó má icó mụlé uꞌálé ĩmi abe ụ́ꞌdụ́ pírí ku.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Idé ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã lẽlé mání rĩ ꞌbo, ĩꞌdi ꞌbã ãdu ũsũjó áma ụrụꞌbá gâ sĩ áma itújó bábá sĩ áma ị̃sị̃jó rĩ sĩ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ãngũ pírí ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ ála sĩ ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũjó rĩ kí agá, ála ị́jọ́ ũkú ꞌdĩ ꞌbã idélé rĩ ũlũ ĩndĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ũrãjó.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Yụ́dãsị̃ Ị̃sị̃kãrị́yọ́tị̃ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ru rĩ, mụ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌba rụ̂lé sĩ mụjó Yẹ́sụ̃ mẹ́lẹ́ mbejó.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ uꞌá kí ãyĩkõ sĩ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ sĩ, azị kí dó ĩꞌdiní sĩlíngĩ fẽjó rá. ꞌDãá Yụ́dãsị̃ iꞌdó dó sáwã múké sĩ ĩꞌdi rụjó rĩ kí ndrụ̃lé ãngũ la abe sĩ ĩꞌdi fẽjó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbadrị́.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ ụ̃mụ̃ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ najó sĩ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ꞌbã kãbĩlõ kí ụlị́jó ídétáŋá ru rĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ zị kí ĩꞌdi, “Ílẽ ãmụ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ idélé míní íngõlé?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ pẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí tị ị̃rị̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩminí fi agá táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agâlé ĩdrĩ drị̃ ụfụ ágọ́bị́ ãzí úmvú ị̃yị́ drị̂ trũ drị̃ gá la abe, ĩꞌde vú la gâ sĩ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Jó ĩꞌdi ꞌbã fijó rĩ gá, ĩzị jó ꞌdị́pị ꞌi, ‘Ímbápị jọ jó ãmụ́ ꞌbadrị́ gá mání sĩ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó ꞌbá mání imbálé rĩ abe rĩ íngõlé yã?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Jó ꞌdị́pị la mụ jó ꞌa mgbọ gõrófã agá idélé bábá ãko pírí trũ la iꞌdalé ĩminí, ĩmi idé dó ãmaní ãkónã ala gá ꞌdãá.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ ko kí dó drị̃ mụlé táwụ̃nị̃ ãmbógó ꞌdã agâlé, ịsụ́ kí ị́jọ́ kí cécé tá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌbaní rĩ áni. Idé kí dó ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ ꞌdãá.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ĩꞌdi mụ calé ĩndró sĩ, Yẹ́sụ̃ acá kí dó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ kí abe.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Yẹ́sụ̃ ꞌbã kí ri agá méjã tị gá ãkónã na agá, jọ ímbáꞌbá ꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ꞌbá ãzí ãlu ĩmi agá ꞌdâ la mụ áma mẹ́lẹ́ mbelé nĩ, ꞌbá ãmã sĩ ãkónã najó ĩꞌdi be ãngũ ãlu gá rĩ ꞌi.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ kí ásị́ acá dó ũcõgõ rú, iꞌdó kí Yẹ́sụ̃ ụzịlé “Adru ma ꞌi ku yã?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩꞌdi adru ĩmi mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ãma sĩ íná najó ĩꞌdi be bãkụ́lẹ̃ ãlu agá rĩ ꞌi.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ la mụ drãlé rá cécé ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni. Wó ĩꞌdi mụ adrulé andre ũnzĩ ãmbógó la rú ꞌbá Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ nî. Údrĩ ándrá ꞌbá íni rĩ tị agá ku la ándrá múké.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ĩꞌbã kí ãkónã na agá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ mũkátĩ fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá, anu ꞌa la rá, fẽ dó ĩꞌdi ꞌbá ĩꞌdi ĩꞌbaní jọ, “Ĩna ụrụꞌbá mádrị́ gá rĩ ꞌi.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 ꞌDụ dó kópõ fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá ní drị̃ la gá, ãzíla fẽ dó ĩꞌbadrị̂lé, nga kí dó pírí mvụlé la.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Kópõ ꞌdĩ ãrí mádrị́ mụlépi asulépi ꞌbá wẽwẽ rú kí sĩ rĩ, ãzíla ĩꞌdi tị icíma Ãdróŋá ní ꞌbá ĩꞌdidrị̂ abe rĩ ꞌi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, má icó zãbíbũ ífí sụ́ ꞌdĩ mvụlé ị̃dị́ ku kpere mání mụ agá úꞌdí rĩ mvụ agá Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Kí dó mụ úngó ngolé sĩ Ãdróŋá ịcụ́jó ꞌbo, ko kí dó drị̃ mụlé ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ gá.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yẹ́sụ̃ jọ ímbáꞌbá ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌbaní, “Ĩmi pírí la mụ áma aꞌbelé áꞌdụ̂sĩ ĩmi apá rá. Ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ ꞌbã áni,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Wó má angá jõ ídri rú ꞌbo, ma mụ mụlé ĩmi drị̃lẹ́ gá Gãlị́lị̃ gâlé.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Pétẽrõ angá ụrụgá jọ, “ꞌBá pírí drĩ kí táni mụ ími aꞌbelé áꞌdụ̂sĩ, má icó ku.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yẹ́sụ̃ jọ Pétẽrõ ní, “Ájọ míní mgbã ị́nị́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ pâlé ị̃rị̃ ku, mi jọ la ími tị sĩ pâlé na ínị̃ ma ku.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Wó Pétẽrõ umvi ị́jọ́ tị ũkpó sĩ, “Má icó ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni la jọlé áma tị sĩ ku, jõ táni ãmaní mụjó ũdrãjó mí be, má ãꞌị̃ rá.” Ímbáꞌbá ãzí rĩ jọ kí pírí ꞌdĩ ꞌbã áni.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Yẹ́sụ̃ kí dó mụ calé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí abe ãngũ umvelé Gẽtẽsẽmánĩ ꞌi rĩ gá, jọ ĩꞌbaní, “Ĩri áma tẽlé ꞌdâ, ma drĩ mụ Ãdróŋá zịlé.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 ꞌDụ Pétẽrõ ꞌi, Yãkóꞌbõ ꞌi ãzíla Yõhánã ꞌi isé ru ĩꞌba abe drị̃ gá were, ãzíla iꞌdó dó uꞌálé cãndí sĩ ãzíla ũcõgõ ãmbógó la sĩ,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ũcõgõ afí áma ásị́ gá ĩꞌdi áma ásị́ lị ambamba ãni rú drã tị gá. Ĩtẽ ma ꞌdâ, ĩmi adru mịfị́ mgbọ.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ĩꞌdi mụ ru isélé drị̃lẹ́ gá were ꞌbo, tị̃ ãja vụ̃rụ́ Ãdróŋá ãꞌị̃jó jọ, “Drĩ tá icó rá sáwã drị̃ cịjó rĩ drĩ tá alị áma drị̃ gâ sĩ alị-alị la múké.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Jọ vâ, “Bãbá! Má Átẹ́pị, ãko pírí icó kí rá la mî sĩ. Íꞌdụ kópõ ãzá tajó rĩ má rụ́ ꞌdâ rá adru mâ lẽlé rĩ áni ku, wó mî lẽlé rĩ áni.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Yẹ́sụ̃ la mụ ãgõlé ímbáꞌbá ꞌba rụ́ ꞌdõlé, ịsụ́ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá. Umve Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Ĩmi ụ́ꞌdụ́ ko yã? Ĩmi icó tẽlé mịfị́ trũ mgbọ sáwã ãlu ku yã?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi adru mịfị́ trũ mgbọ, ĩzị Ãdróŋá ꞌi ĩmi mụ filé ụ̃ꞌbị̃táŋá agá ku. Úríndí lẽ rá wó ụrụꞌbá ũkpó kóru.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yẹ́sụ̃ uja vâ ru gõlé vúlé Ãdróŋá zịlé tá ĩꞌdi ꞌbã zịlé drị̃drị̃ rĩ áni.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ĩꞌdi vâ mụ ru ujalé ĩꞌba rụ̂lé, ịsụ́ vâ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá, ãꞌdusĩku mịfị́ la kí ãnzị ru ụ́ꞌdụ́ sĩ, ãzíla nị̃ kí kí ãꞌdu ị́jọ́ jọ ĩꞌdiní yã rĩ gá ku.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ĩꞌdi mụ gõlé ĩꞌba rụ̂lé pâlé na la sĩ, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi drĩ kpere ụ́ꞌdụ́ ko ãzíla avị́ yã? Ca rá! Sáwã sĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ mẹ́lẹ́ mbejó ĩꞌdi fẽjó ꞌbá ũnzí ꞌbadrị́ rĩ acá ꞌbo.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ĩmi angá ãmụ kî! Ĩndre, ꞌbá áma mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ la amụ́ ꞌdĩ!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drĩ ị́jọ́ jọ agá ꞌdâ, cọtị Yụ́dãsị̃ ꞌbá ĩꞌdi imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ rĩ ꞌbã ãzí ãlu rĩ acá. ꞌBá ũꞌbí amụ́lépi ĩꞌdi trũ rĩ kí túré trũ ãzíla ménéŋá abe drị́ gá. ꞌDĩ kí ꞌbá ãtalo ãmbogo, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi, ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ ꞌbã kí tị ãpẽlé nĩ rĩ kî.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yụ́dãsị̃ iꞌda tá ĩꞌbaní ị́jọ́ ícétáŋá ru la ꞌbá ꞌdĩ abe ídu rú: “Ágọ́bị́ mání mụlé zịlé amvuŋá sĩ rĩ bãsĩ ĩꞌdi ꞌi, ĩrụ ĩꞌdi, ãsĩkárĩ ꞌbã rụ kí dó ĩꞌdi agụlé drị̃ gá.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yụ́dãsị̃ mụ dó cọtị pịrị Yẹ́sụ̃ rụ̂lé jọ, “Rábị̃!” zị dó ĩꞌdi amvuŋá sĩ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Rụ kí dó ĩꞌdi mgbemgbe cí.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Wó ꞌbá ãzí pá tulépi ãni rú ꞌdãá la anzé ménéŋá ga átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ ꞌbã ãtíꞌbó ꞌbã bị́lẹ́ wẹ́ vụ̃rụ́.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yẹ́sụ̃ jọ ũꞌbí ꞌbaní, “Ĩmi amụ́ áma rụlé túré, ãzíla ménéŋá ãꞌdị́ drị̂ trũ má iza ꞌbã rĩ ị́jọ́ ũnzí la áni ãꞌdu sĩ yã?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ma ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ĩmi abe ꞌbá kí imbá agá lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdãá, ĩrụ jõ ma ku. Wó ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̃ agá rĩ ꞌbã idé ru nĩ.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ꞌbá pírí aꞌbe kí ĩꞌdi áꞌdụ̂sĩ apá kí rá.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 ꞌBá ãzí kãrị́lẹ̃ rú ꞌdelépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ la cí, sụ̃ bõngó ku wó ꞌbe ru ụrụꞌbá sókã sĩ. ꞌBá ũꞌbí tá Yẹ́sụ̃ rụlépi ꞌdĩ ụ̃ꞌbị̃ kí tí ĩꞌdi rụlé,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 mvu apálé pílílí ru aꞌbe bõngó sókã rú ꞌdĩ kí drị́ gá ꞌdãá.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ꞌbá ꞌdĩ agụ kí dó Yẹ́sụ̃ ꞌi átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ jó agâlé. ꞌBá pírí ãtalo ãmbogo, imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ kí abe tra kí ru ĩꞌdidrị́ko gá ꞌdãá.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pétẽrõ bĩ Yẹ́sụ̃ vú rá-rá ru kpere lị́cọ́ ꞌa átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ ꞌdã agâlé. Ri kí dó vụ̃rụ́ ãsĩkárĩ jó Ãdróŋá drị̂ andre tẽlépi rĩ abe ãcí yulé.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ị́jọ́ amálépi rĩ kí abe pírí, ri kí ị́jọ́ ãzí ĩnzõ rú la ndrụ̃lé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gâ sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó wó ịsụ́ kí ku.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 ꞌBá wẽwẽ rú nze kí ị́jọ́ ĩnzõ rú la kí vú Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá, wó ị́jọ́ ĩꞌbã kí jọlé rĩ icí kí ru ku.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ãgọbị ãzí tu kí pá ị́jọ́ ĩnzõ rú la vú nzelé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá jọ kí,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ãma are ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ꞌdĩ jọ agá, ‘Ma mụ jó Ãdróŋá drị́ ꞌbá ꞌbã kí sịlé ꞌdĩ andilé rá. Ụ́ꞌdụ́ na vúlé gá ma vâ mụ sịlé la rá.’”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ị́jọ́ ĩꞌbã kí jọlé ꞌdĩ icí kí ru pírí ku.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ angá pá tulé ụrụgá ꞌbá kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá zị Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mí icó tị apelé sĩ ị́jọ́ umvijó ku yã? Ị́jọ́ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí vú nze lé mí rụ́ ꞌdĩ kí ãꞌdu?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Wó Yẹ́sụ̃ ĩyãŋã tútú ape tị sĩ ị́jọ́ umvijó ku. Átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ zị vâ ĩꞌdi ị̃dị́, “Mi Kúrísĩtõ Ãdróŋá ꞌbã Ngọ́pị ꞌi yã?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ma ĩꞌdi ꞌi. Ĩmi Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ndre ri agá Ãdróŋá Ũkpó ꞌDị́pị ꞌbã drị́ ãndá rĩ gá, ãzíla amụ́ agá ụ̃rụ́ꞌbụ̃ ꞌbụ̃ gá rĩ abe!”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ũmbã sĩ átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ asi dó kánzũ ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ri kí ũmbã sĩ rá ãzíla jọ, “Sãdínĩ ãmaní ndrụ̃lé ĩꞌdiní ị̃dị́ rĩ íngõ ꞌi?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ĩmi are úꞌdáŋá ĩꞌdi ꞌbã sĩ Ãdróŋá ꞌdajó rĩ ꞌbo. Ĩmĩ ũrã ị́jọ́ íngoní?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 ꞌBá ãzí rĩ iꞌdó kí sụ̃sụ́ uwílé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá ãzí rĩ umbé kí ĩꞌdi ꞌbã mịfị́ kí cí, adị kí ĩꞌdi ãzíla jọ kí, “Ílũ ãmaní, mí ũrã ãꞌdi dị mi nĩ!” Ãsĩkárĩ ꞌdụ kí dó ĩꞌdi colé.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Pétẽrõ ꞌbã ri agá vụ̃rụ́ lị́cọ́ agá ꞌdãá, ĩzóŋá ãtíꞌbó ru átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ gá rĩ ꞌbã ãzí ãlu amụ́ ꞌdãá.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ĩꞌdi mụ Pétẽrõ ndrelé ãcí yu agá ꞌdãá, Ifí ĩꞌdi ãni rú lọ́lọ́ jọ ĩꞌdiní, “Mi vâ ꞌbá Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ drị́ rĩ ꞌbã ãzí.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Wó Pétẽrõ tu rá, jọ, “Ánị̃ ĩꞌdi ku. Ánị̃ vâ ĩmi ị́jọ́ jọ ãꞌdu drị̃ gá yã rĩ ku.” Ãfũ dó ãmvé pãráta gá. Cọtị ãꞌụ́gọ́ ꞌbe cẹ̃rẹ́.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ĩzóŋá tá ãtíꞌbó ru rĩ ndre vâ Pétẽrõ ị̃dị́ jọ ꞌbá pá utulépi ꞌdãá rĩ ꞌbaní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ bãsĩ ĩꞌbã ãzí.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Pétẽrõ tu vâ ị̃dị́.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Pétẽrõ iꞌdó ru alụ́lé, na ũyõ kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá jọ, “Ánị̃ ꞌbá ĩmi ị́jọ́ jọjó drị̃ la gá ꞌdĩ ku.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Cọtị ãꞌụ́gọ́ ꞌbe dó cẹ̃rẹ́ pâlé ị̃rị̃ rĩ ꞌi. Ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé Pétẽrõ ní, “Mi áma gã úmgbé pâlé na ꞌdĩ sĩ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku rĩ” agá dó ĩꞌdiní. Ị́jọ́ ꞌdĩ fi dó ásị́ la gá ãzákírílí ru kpẹ̃ dó awálé.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.