Marcos 10

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yẹ́sụ̃ aꞌbe kí dó Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ rá, mụ kí dó ãngũ Yụ̃dị́yã drị̂ agâ sĩ ị̃yị́ Yõrĩdánĩ zajó. ꞌBá ũꞌbí tra kí ru ĩꞌdi andre gá ị̃dị́, ri kí imbálé jõ ídu rĩ áni.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 ꞌBá Fãrĩsáyĩ rú rĩ ꞌbã ãzí amụ́ kí ĩꞌdi ụ̃ꞌbị̃lé, zị kí ĩꞌdi, “Ãzị́táŋá ãꞌị̃ ágọ́bị́ ní ũkú ĩꞌdidrị̂ drojó rá yã?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Yẹ́sụ̃ uja vâ kí zịlé, “Mụ́sã sĩ ándrá ĩminí ị́jọ́ íngoní ũkú droŋá ꞌbã ị́jọ́ sĩ yã?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Umvi kí ĩꞌdiní, “Mụ́sã ãꞌị̃ ándrá ãmaní ũkú drojó rá lẽ úsĩ vâ wárãgã drị̃ la gá ĩndĩ.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Mụ́sã ãꞌị̃ ándrá ãzị́táŋá ũkú drojó rĩ sĩlé ĩminí rá la ásị́ mbaŋá ĩmidrị́ gá rĩ sĩ.
5 Então Jesus disse:
6 Wó sáwã ãko pírí ꞌbã kí iꞌdójó ꞌdã sĩ, Ãdróŋá ‘ꞌbã ándrá ágọ́bị́ kí ũkú be.’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ágọ́bị́ la mụ ĩꞌdi ꞌbã átẹ́pị kí aꞌbelé ãndrẽ be ãzíla kí dó ru icí ũkú ĩꞌdidrị̂ be,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 kí ị̃rị̃ trá ru icí acájó ụrụꞌbá ãlu rú.’ Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ adru kí dó ꞌbá ị̃rị̃ ku, wó ꞌbá ãlu.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá Ãdróŋá ꞌbã icílé ãko ãlu rú ꞌbo rĩ ꞌbá ãzí ꞌbã awa jõ kí ku.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Yẹ́sụ̃ la mụ adrulé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe jó agâlé áꞌdụ̂sĩ, ímbáꞌbá zị kí ĩꞌdi ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé ꞌdĩ kí sĩ.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “ꞌBá ãzí drĩ ĩꞌdi ꞌbã ũkú dro, ĩgbã ndú la, ĩꞌdi ãwụ̃ nga ũkú ꞌdã be.
11 E Jesus respondeu:
12 Ũkú irélépi ágô gá rĩ drĩ mụ ágó ãzí gá ĩꞌdi ãwụ̃ nga.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ ꞌbá ãzí agụ kí ĩꞌbã anzị kí Yẹ́sụ̃ rụ̂lé sĩ mụjó sụ̃sụ́ wijó ĩꞌbaní, sĩ drị́ ụ̃tị̃jó kí drị̃ gá, wó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ angá kí kí drị̃ gá trụ.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí arelé ꞌbo, ũmbã na ĩꞌdi ꞌi, jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe anzị nírí ꞌbã amụ́ kí má rụ́ ꞌdõlé, ĩmi atrị kí amụ́ŋá gá ku, ãꞌdusĩku Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã ãni.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá ãzí drĩ adru ãꞌị̃táŋâ trũ anzị níríŋá rĩ kí áni ku, icó filé Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá ku.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ dó anzị nírí rĩ kí ĩꞌdi ꞌbã drị́ gá, ụ̃tị̃ dó drị́ kí drị̃ gá ãzíla wi dó ĩꞌbaní sụ̃sụ́.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drị̃ ko agá gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá, ágọ́bị́ ãzí cẹ̃ ụ́ngụ́lẹ́ sĩ ĩꞌdi rụ̂lé, tị̃ ãja vụ̃rụ́ Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá, ĩꞌdi zịjó jọ, “Ímbápị mgbã rĩ, ma ãꞌdu idé mání sĩ ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́jó?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Mi áma umve ꞌbá mgbã rĩ la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? ꞌBá mgbã la ꞌdáyụ pẽ lú Ãdróŋá ꞌi áꞌdụ̂sĩ.
18 Jesus respondeu:
19 Ínị̃ ãzị́táŋá kí rá: ‘Íꞌdị ꞌbá ku, ínga ãwụ̃ ku, mí ụ̃gụ̃ ụ̃gụ̃ ku, mí alị́ ĩnzõ ꞌbá ãzí ụrụꞌbá gá ku, mí ũnzã ꞌbá kí ku, íru mî átẹ́pị kí mî ãndrẽ be.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Ágọ́bị̂ umvi ĩꞌdiní, “Ímbápị, ị́jọ́ ꞌdĩ kí bãsĩ mání ngalé iꞌdójó ãnzị̃rị̃ŋã sĩ rĩ kî.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yẹ́sụ̃ ndre ãngũ ĩꞌdi rụ̂lé, lẽ ĩꞌdi rá jọ ĩꞌdiní, “Ãko ãzí ace míní ãlu. Ímụ ãko mî trũ adrujó rĩ kí ị̃tụ̃ndãlé rá, mí awa séndẽ la kí ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbaní, mí dó mụ málĩ mídrị́ rĩ kí ịsụ́lé ꞌbụ̃ gá, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá mí amụ́ dó áma vú ãbĩlé.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Ágọ́bị́ ꞌdĩ la mụ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ꞌdĩ arelé, drị̃ la aꞌdé dó kũsũ, ko drị̃ mụlé cãndí-cãndí ru, ĩꞌdi ꞌbã adrujó kụ́rẹ́nị́ rĩ sĩ.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yẹ́sụ̃ undré ãngũ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá rĩ, jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní, “ꞌBá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ũkpõ la ꞌdõ áni yã.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí drị̃ iza ru rá ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ sĩ wó Yẹ́sụ̃ uja vâ jọlé la ị̃dị́, “Anzị̂, fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ũkpõ la ꞌdõ áni yã!”
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Yẹ́sụ̃ jọ, “Ngãmíyã ní fijó sĩndánĩ ị̃ndụ́ gâ sĩ rĩ ĩꞌdi gbõŋá ru ndẽ ꞌbá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ rá.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ímbáꞌbá kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí arelé, uꞌá kí pírí ụ̃sụ̃táŋá ãmbógó la sĩ, jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá ãyá-ãyá rú, “Ãꞌdi la ru pa rá rĩ gá nĩ?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yẹ́sụ̃ ndre dó ãngũ ĩꞌba rụ̂lé, jọ ĩꞌbaní, “ꞌBá ꞌbã ũrãtáŋá sĩ rĩ gá ĩꞌdi ũkpó-ũkpó, wó Ãdróŋá sĩ rĩ gá ãko ãzí ĩꞌdi ndẽlépi rá la ꞌdáyụ.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Pétẽrõ jọ ĩꞌdiní, “Ãma aꞌbe ãko ãmadrị̂ kí pírí rá sĩ uꞌdejó ími vú gâ sĩ.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ꞌbá ãzí drĩ lị́cọ́, ádrị́pịka kí, ámvọ́pịka abe, ãndrẽ trũ, átẹ́pị̃ trũ, anzị kî trũ jõku ãngũ aꞌbe áma ị́jọ́ sĩ ãzíla ị́jọ́ mgbã mádrị́ gá rĩ sĩ,
29 Jesus respondeu:
30 ĩꞌdi mụ ãko ịsụ́lé mádrị́ pâlé túrú sáwã ꞌdã sĩ. Ĩꞌdi mụ lị́cọ́, ádrị́pịka, ámvọ́pịka, andreka, átẹ́pịka, anzị, ãngũ kí abe ịsụ́lé pâlé túrú ãzíla ũcõgõ ịsụ́ŋâ trũ. Sáwã drụ́zị́ amụ́lépi rĩ sĩ ĩꞌdi ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Wó ꞌbá wẽwẽ rú drị̃drị̃ rĩ kí drụ́zị́ acá ꞌbá vúlé rĩ kî rú, ãzíla ꞌbá vúlé rĩ kí ꞌbá drị̃drị̃ rĩ kî rú.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã vúlé gá, Yẹ́sụ̃ mụ kí Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé, ꞌde ꞌbá kí drị̃ nĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí drị̃ iza ru rá, ãzíla ũꞌbí ĩꞌdi vú bĩlépi ꞌdĩ idé kí ụ̃rị̃ sĩ. Yẹ́sụ̃ ꞌdụ ímbáꞌbá ĩꞌdi ãni mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ kí bụ́lụ́ gâ sĩ ị́jọ́ mụlépi ru idélépi ĩꞌdi ụrụꞌbá gá rĩ kí iꞌdajó ĩꞌbanî.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi are, ãma kí mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ꞌdĩ, ála mụ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ fẽlé ũcõgõ ịsụ́lé ãtalo ãmbogo rĩ ꞌbadrị́ ãzíla imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ abe, kí ị́jọ́ lị drị̃ la gá ĩꞌdi ꞌdịjó káyĩ rá, ãzíla kí ĩꞌdi ꞌdụ fẽlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ ꞌbadrị́.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Kí ĩꞌdi ide sụ̃sụ́ wijó ụrụꞌbá la gá, kí vâ ĩꞌdi co kũrũbáyĩ sĩ ãzíla kí ĩꞌdi ꞌdị rá, wó ụ́ꞌdụ́ na ꞌbã vúlé gá, ĩꞌdi angá ídri rú.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, anzị Zĩbĩdáyõ drị́ Yãkóꞌbõ kí Yõhánã be amụ́ kí Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá jọ kí, “Ímbápị, ãlẽ mí idé ãmaní ị́jọ́ ãma zịlé ími drị̃lẹ́ gá rĩ ꞌi.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Yẹ́sụ̃ uja kí zịlé, “Ãko ĩminí lẽlé má idé ĩminí rĩ ãꞌdu?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Umvi kí ĩꞌdiní, “Úpí míní ri agá úmvúke mídrị́ ũpĩ drĩ gá, lẽ ãmã ãzí ãlu rĩ ꞌbã ri ími drị́ ãndá rĩ gá, ãzí rĩ ꞌbã ri ími drị́ ị̃jị́ rĩ gá.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩnị̃ ị́jọ́ ĩminí zịlé rĩ ãꞌdu yã rĩ ku! Ĩmi icó kópõ ũcõgõ ãni mání mụlé mvụlé rĩ mvụlé ĩndĩ rá yã? Ĩmi icó bãbụ̃tị́zị̃ mání mụlé bĩlé rĩ bĩlé ĩndĩ rá yã?”
38 Jesus respondeu:
39 Umvi kí Yẹ́sụ̃ ní, “ꞌẼ, ãma mvụ la rá.” Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩꞌdi ꞌdĩ áni ãndá, ĩmi mụ kópõ ũcõgõ ãni mání mụlé mvụlé rĩ mvụlé ãzíla bãbụ̃tị́zị̃ mání mụlé bĩlé ũcõgõ drị́ rĩ bĩlé ĩndĩ rá!
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Wó áma ũkpó sĩ jọjó la ꞌbá ãlu rĩ ꞌba ri áma drị́ ãndá gá jõku drị́ ị̃jị́ gá la ꞌdáyụ. Ĩꞌdi ị́jọ́ Ãdróŋá ãni ãngũ ꞌdĩ kí awajó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã idéjó la ĩꞌbaní rĩ ꞌbanî.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Ímbáꞌbá mụdrị́ ãzí ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ Yãkóꞌbõ ꞌbã kí zịlé Yõhánã be ꞌdĩ arelé, ũmbã ꞌde kí agá ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbanî.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Yẹ́sụ̃ umve kí ãngũ ãlu gá, ãzíla jọ, “Ĩnị̃ cé ꞌbá drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí ị́jọ́ kí ũdrõ ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí drị̃ gá, ãzíla ãmbogo ĩꞌbadrị̂ kí kí drị̃ ce ũkpó sĩ.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Wó ị́jọ́ ĩmi drĩdríŋĩ gá rĩ ca ní mụlé adrulé ꞌdĩ ꞌbaní ku. ꞌBá ãzí drĩ lẽ adrulé ãmbógó ru ĩmi drĩdríŋĩ gá, lẽ ꞌbã adru ãtíꞌbó ꞌbá ãzí ꞌdĩ ꞌbã ãni.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 ꞌBá lẽlépi adrulépi drị̃drị̃ ĩmi agá ꞌdâ rĩ ꞌbã adru ãtíꞌbó ꞌbá pírí ꞌbã ãni.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Ãꞌdusĩku, Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ amụ́ sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌdiní la ku be la amụ́ ãzị́ ngalé ꞌbá ꞌbanî ãzíla ru ídri fẽjó ꞌbá ũꞌbí kí unzejó.”
45 Porque até o
46 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ca kí táwụ̃nị̃ Yẹ̃rị́kọ̃ gá. Ĩꞌbaní lẽ agá Yẹ̃rị́kọ̃ aꞌbe agá ꞌbá ũꞌbí kí vú bĩlépi rĩ abe, ndre kí ágọ́bị́ ãzí mịfị́ kóru ãko aꞌị́lépi umvelé Bãrĩtĩmáyõ ꞌdĩ Tĩmáyõ ngọ́pị ꞌi ri gẹ̃rị̃ tị gá ꞌdãá ãko aꞌị́lé.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ĩꞌdi mụ arelé la Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ la alị nĩ, iꞌdó uzálé ũkpó sĩ jọ, “Yẹ́sụ̃ Dãwụ́dị̃ ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã fô!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 ꞌBá ũꞌbí iꞌdó kí uzálé drị̃ la gá jọjó la ĩꞌdiní ꞌbã ĩyãŋã tú. Wó mụ dó úzáŋâ trũ drị̃ gá ị̃dị́-ị̃dị́ zajó re jọ, “Dãwụ́dị̃ ꞌbã ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã be fô!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yẹ́sụ̃ tu pá jọ, “Ĩmi umve ĩꞌdi, ꞌba amụ́ má rụ́ ꞌdõlé.” ꞌBá umve kí dó ágọ́bị́ mịfị́ kóru ꞌdĩ ꞌi jọ kí ĩꞌdiní, “Mí idé ụ̃rị̃ sĩ ku, ĩꞌdi ími umve.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ágọ́bị̂ ꞌbe ĩꞌdi ꞌbã bõngó vụ̃rụ̂lé mvu ụrụgá pá sĩ mụjó Yẹ́sụ̃ rụ̂lé.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Yẹ́sụ̃ zị ĩꞌdi, “Ílẽ má idé míní ãꞌdu?” Ágọ́bị́ mịfị́ kóru ꞌdĩ umvi, “Ímbápị, álẽ ãngũ ndrelé!”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Ímụ, ãꞌị̃táŋá mídrị́ gá rĩ adrí mi ꞌbo.” Cọtị ágọ́bị̂ ꞌbã mịfị́ nzị̃ kí dó ru rá ꞌde dó mụlé Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.