Marcos 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARA
1 Yẹ́sụ̃ aꞌbe kí dó Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ rá, mụ kí dó ãngũ Yụ̃dị́yã drị̂ agâ sĩ ị̃yị́ Yõrĩdánĩ zajó. ꞌBá ũꞌbí tra kí ru ĩꞌdi andre gá ị̃dị́, ri kí imbálé jõ ídu rĩ áni.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 ꞌBá Fãrĩsáyĩ rú rĩ ꞌbã ãzí amụ́ kí ĩꞌdi ụ̃ꞌbị̃lé, zị kí ĩꞌdi, “Ãzị́táŋá ãꞌị̃ ágọ́bị́ ní ũkú ĩꞌdidrị̂ drojó rá yã?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Yẹ́sụ̃ uja vâ kí zịlé, “Mụ́sã sĩ ándrá ĩminí ị́jọ́ íngoní ũkú droŋá ꞌbã ị́jọ́ sĩ yã?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Umvi kí ĩꞌdiní, “Mụ́sã ãꞌị̃ ándrá ãmaní ũkú drojó rá lẽ úsĩ vâ wárãgã drị̃ la gá ĩndĩ.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Mụ́sã ãꞌị̃ ándrá ãzị́táŋá ũkú drojó rĩ sĩlé ĩminí rá la ásị́ mbaŋá ĩmidrị́ gá rĩ sĩ.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Wó sáwã ãko pírí ꞌbã kí iꞌdójó ꞌdã sĩ, Ãdróŋá ‘ꞌbã ándrá ágọ́bị́ kí ũkú be.’
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ágọ́bị́ la mụ ĩꞌdi ꞌbã átẹ́pị kí aꞌbelé ãndrẽ be ãzíla kí dó ru icí ũkú ĩꞌdidrị̂ be,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 kí ị̃rị̃ trá ru icí acájó ụrụꞌbá ãlu rú.’ Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ adru kí dó ꞌbá ị̃rị̃ ku, wó ꞌbá ãlu.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá Ãdróŋá ꞌbã icílé ãko ãlu rú ꞌbo rĩ ꞌbá ãzí ꞌbã awa jõ kí ku.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Yẹ́sụ̃ la mụ adrulé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe jó agâlé áꞌdụ̂sĩ, ímbáꞌbá zị kí ĩꞌdi ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé ꞌdĩ kí sĩ.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “ꞌBá ãzí drĩ ĩꞌdi ꞌbã ũkú dro, ĩgbã ndú la, ĩꞌdi ãwụ̃ nga ũkú ꞌdã be.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Ũkú irélépi ágô gá rĩ drĩ mụ ágó ãzí gá ĩꞌdi ãwụ̃ nga.”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ ꞌbá ãzí agụ kí ĩꞌbã anzị kí Yẹ́sụ̃ rụ̂lé sĩ mụjó sụ̃sụ́ wijó ĩꞌbaní, sĩ drị́ ụ̃tị̃jó kí drị̃ gá, wó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ angá kí kí drị̃ gá trụ.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí arelé ꞌbo, ũmbã na ĩꞌdi ꞌi, jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe anzị nírí ꞌbã amụ́ kí má rụ́ ꞌdõlé, ĩmi atrị kí amụ́ŋá gá ku, ãꞌdusĩku Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã ãni.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá ãzí drĩ adru ãꞌị̃táŋâ trũ anzị níríŋá rĩ kí áni ku, icó filé Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá ku.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ dó anzị nírí rĩ kí ĩꞌdi ꞌbã drị́ gá, ụ̃tị̃ dó drị́ kí drị̃ gá ãzíla wi dó ĩꞌbaní sụ̃sụ́.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drị̃ ko agá gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá, ágọ́bị́ ãzí cẹ̃ ụ́ngụ́lẹ́ sĩ ĩꞌdi rụ̂lé, tị̃ ãja vụ̃rụ́ Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá, ĩꞌdi zịjó jọ, “Ímbápị mgbã rĩ, ma ãꞌdu idé mání sĩ ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́jó?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Mi áma umve ꞌbá mgbã rĩ la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? ꞌBá mgbã la ꞌdáyụ pẽ lú Ãdróŋá ꞌi áꞌdụ̂sĩ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ínị̃ ãzị́táŋá kí rá: ‘Íꞌdị ꞌbá ku, ínga ãwụ̃ ku, mí ụ̃gụ̃ ụ̃gụ̃ ku, mí alị́ ĩnzõ ꞌbá ãzí ụrụꞌbá gá ku, mí ũnzã ꞌbá kí ku, íru mî átẹ́pị kí mî ãndrẽ be.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Ágọ́bị̂ umvi ĩꞌdiní, “Ímbápị, ị́jọ́ ꞌdĩ kí bãsĩ mání ngalé iꞌdójó ãnzị̃rị̃ŋã sĩ rĩ kî.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yẹ́sụ̃ ndre ãngũ ĩꞌdi rụ̂lé, lẽ ĩꞌdi rá jọ ĩꞌdiní, “Ãko ãzí ace míní ãlu. Ímụ ãko mî trũ adrujó rĩ kí ị̃tụ̃ndãlé rá, mí awa séndẽ la kí ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbaní, mí dó mụ málĩ mídrị́ rĩ kí ịsụ́lé ꞌbụ̃ gá, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá mí amụ́ dó áma vú ãbĩlé.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Ágọ́bị́ ꞌdĩ la mụ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ꞌdĩ arelé, drị̃ la aꞌdé dó kũsũ, ko drị̃ mụlé cãndí-cãndí ru, ĩꞌdi ꞌbã adrujó kụ́rẹ́nị́ rĩ sĩ.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yẹ́sụ̃ undré ãngũ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá rĩ, jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní, “ꞌBá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ũkpõ la ꞌdõ áni yã.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí drị̃ iza ru rá ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ sĩ wó Yẹ́sụ̃ uja vâ jọlé la ị̃dị́, “Anzị̂, fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ũkpõ la ꞌdõ áni yã!”
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Yẹ́sụ̃ jọ, “Ngãmíyã ní fijó sĩndánĩ ị̃ndụ́ gâ sĩ rĩ ĩꞌdi gbõŋá ru ndẽ ꞌbá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ rá.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ímbáꞌbá kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí arelé, uꞌá kí pírí ụ̃sụ̃táŋá ãmbógó la sĩ, jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá ãyá-ãyá rú, “Ãꞌdi la ru pa rá rĩ gá nĩ?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Yẹ́sụ̃ ndre dó ãngũ ĩꞌba rụ̂lé, jọ ĩꞌbaní, “ꞌBá ꞌbã ũrãtáŋá sĩ rĩ gá ĩꞌdi ũkpó-ũkpó, wó Ãdróŋá sĩ rĩ gá ãko ãzí ĩꞌdi ndẽlépi rá la ꞌdáyụ.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Pétẽrõ jọ ĩꞌdiní, “Ãma aꞌbe ãko ãmadrị̂ kí pírí rá sĩ uꞌdejó ími vú gâ sĩ.”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ꞌbá ãzí drĩ lị́cọ́, ádrị́pịka kí, ámvọ́pịka abe, ãndrẽ trũ, átẹ́pị̃ trũ, anzị kî trũ jõku ãngũ aꞌbe áma ị́jọ́ sĩ ãzíla ị́jọ́ mgbã mádrị́ gá rĩ sĩ,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 ĩꞌdi mụ ãko ịsụ́lé mádrị́ pâlé túrú sáwã ꞌdã sĩ. Ĩꞌdi mụ lị́cọ́, ádrị́pịka, ámvọ́pịka, andreka, átẹ́pịka, anzị, ãngũ kí abe ịsụ́lé pâlé túrú ãzíla ũcõgõ ịsụ́ŋâ trũ. Sáwã drụ́zị́ amụ́lépi rĩ sĩ ĩꞌdi ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Wó ꞌbá wẽwẽ rú drị̃drị̃ rĩ kí drụ́zị́ acá ꞌbá vúlé rĩ kî rú, ãzíla ꞌbá vúlé rĩ kí ꞌbá drị̃drị̃ rĩ kî rú.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã vúlé gá, Yẹ́sụ̃ mụ kí Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé, ꞌde ꞌbá kí drị̃ nĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí drị̃ iza ru rá, ãzíla ũꞌbí ĩꞌdi vú bĩlépi ꞌdĩ idé kí ụ̃rị̃ sĩ. Yẹ́sụ̃ ꞌdụ ímbáꞌbá ĩꞌdi ãni mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ kí bụ́lụ́ gâ sĩ ị́jọ́ mụlépi ru idélépi ĩꞌdi ụrụꞌbá gá rĩ kí iꞌdajó ĩꞌbanî.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi are, ãma kí mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ꞌdĩ, ála mụ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ fẽlé ũcõgõ ịsụ́lé ãtalo ãmbogo rĩ ꞌbadrị́ ãzíla imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ abe, kí ị́jọ́ lị drị̃ la gá ĩꞌdi ꞌdịjó káyĩ rá, ãzíla kí ĩꞌdi ꞌdụ fẽlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ ꞌbadrị́.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Kí ĩꞌdi ide sụ̃sụ́ wijó ụrụꞌbá la gá, kí vâ ĩꞌdi co kũrũbáyĩ sĩ ãzíla kí ĩꞌdi ꞌdị rá, wó ụ́ꞌdụ́ na ꞌbã vúlé gá, ĩꞌdi angá ídri rú.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ị́jọ́ ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, anzị Zĩbĩdáyõ drị́ Yãkóꞌbõ kí Yõhánã be amụ́ kí Yẹ́sụ̃ drị̃lẹ́ gá jọ kí, “Ímbápị, ãlẽ mí idé ãmaní ị́jọ́ ãma zịlé ími drị̃lẹ́ gá rĩ ꞌi.”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Yẹ́sụ̃ uja kí zịlé, “Ãko ĩminí lẽlé má idé ĩminí rĩ ãꞌdu?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Umvi kí ĩꞌdiní, “Úpí míní ri agá úmvúke mídrị́ ũpĩ drĩ gá, lẽ ãmã ãzí ãlu rĩ ꞌbã ri ími drị́ ãndá rĩ gá, ãzí rĩ ꞌbã ri ími drị́ ị̃jị́ rĩ gá.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩnị̃ ị́jọ́ ĩminí zịlé rĩ ãꞌdu yã rĩ ku! Ĩmi icó kópõ ũcõgõ ãni mání mụlé mvụlé rĩ mvụlé ĩndĩ rá yã? Ĩmi icó bãbụ̃tị́zị̃ mání mụlé bĩlé rĩ bĩlé ĩndĩ rá yã?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Umvi kí Yẹ́sụ̃ ní, “ꞌẼ, ãma mvụ la rá.” Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩꞌdi ꞌdĩ áni ãndá, ĩmi mụ kópõ ũcõgõ ãni mání mụlé mvụlé rĩ mvụlé ãzíla bãbụ̃tị́zị̃ mání mụlé bĩlé ũcõgõ drị́ rĩ bĩlé ĩndĩ rá!
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Wó áma ũkpó sĩ jọjó la ꞌbá ãlu rĩ ꞌba ri áma drị́ ãndá gá jõku drị́ ị̃jị́ gá la ꞌdáyụ. Ĩꞌdi ị́jọ́ Ãdróŋá ãni ãngũ ꞌdĩ kí awajó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã idéjó la ĩꞌbaní rĩ ꞌbanî.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ímbáꞌbá mụdrị́ ãzí ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ Yãkóꞌbõ ꞌbã kí zịlé Yõhánã be ꞌdĩ arelé, ũmbã ꞌde kí agá ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbanî.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Yẹ́sụ̃ umve kí ãngũ ãlu gá, ãzíla jọ, “Ĩnị̃ cé ꞌbá drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí ị́jọ́ kí ũdrõ ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí drị̃ gá, ãzíla ãmbogo ĩꞌbadrị̂ kí kí drị̃ ce ũkpó sĩ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Wó ị́jọ́ ĩmi drĩdríŋĩ gá rĩ ca ní mụlé adrulé ꞌdĩ ꞌbaní ku. ꞌBá ãzí drĩ lẽ adrulé ãmbógó ru ĩmi drĩdríŋĩ gá, lẽ ꞌbã adru ãtíꞌbó ꞌbá ãzí ꞌdĩ ꞌbã ãni.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 ꞌBá lẽlépi adrulépi drị̃drị̃ ĩmi agá ꞌdâ rĩ ꞌbã adru ãtíꞌbó ꞌbá pírí ꞌbã ãni.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Ãꞌdusĩku, Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ amụ́ sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌdiní la ku be la amụ́ ãzị́ ngalé ꞌbá ꞌbanî ãzíla ru ídri fẽjó ꞌbá ũꞌbí kí unzejó.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ca kí táwụ̃nị̃ Yẹ̃rị́kọ̃ gá. Ĩꞌbaní lẽ agá Yẹ̃rị́kọ̃ aꞌbe agá ꞌbá ũꞌbí kí vú bĩlépi rĩ abe, ndre kí ágọ́bị́ ãzí mịfị́ kóru ãko aꞌị́lépi umvelé Bãrĩtĩmáyõ ꞌdĩ Tĩmáyõ ngọ́pị ꞌi ri gẹ̃rị̃ tị gá ꞌdãá ãko aꞌị́lé.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Ĩꞌdi mụ arelé la Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ la alị nĩ, iꞌdó uzálé ũkpó sĩ jọ, “Yẹ́sụ̃ Dãwụ́dị̃ ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã fô!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 ꞌBá ũꞌbí iꞌdó kí uzálé drị̃ la gá jọjó la ĩꞌdiní ꞌbã ĩyãŋã tú. Wó mụ dó úzáŋâ trũ drị̃ gá ị̃dị́-ị̃dị́ zajó re jọ, “Dãwụ́dị̃ ꞌbã ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã be fô!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yẹ́sụ̃ tu pá jọ, “Ĩmi umve ĩꞌdi, ꞌba amụ́ má rụ́ ꞌdõlé.” ꞌBá umve kí dó ágọ́bị́ mịfị́ kóru ꞌdĩ ꞌi jọ kí ĩꞌdiní, “Mí idé ụ̃rị̃ sĩ ku, ĩꞌdi ími umve.”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ágọ́bị̂ ꞌbe ĩꞌdi ꞌbã bõngó vụ̃rụ̂lé mvu ụrụgá pá sĩ mụjó Yẹ́sụ̃ rụ̂lé.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Yẹ́sụ̃ zị ĩꞌdi, “Ílẽ má idé míní ãꞌdu?” Ágọ́bị́ mịfị́ kóru ꞌdĩ umvi, “Ímbápị, álẽ ãngũ ndrelé!”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Ímụ, ãꞌị̃táŋá mídrị́ gá rĩ adrí mi ꞌbo.” Cọtị ágọ́bị̂ ꞌbã mịfị́ nzị̃ kí dó ru rá ꞌde dó mụlé Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.