Gênesis 33
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Yãkóꞌbõ ndre ádrị́pị Ị́sãwụ̃ ꞌbã amụ́ agá ãgọbị ĩꞌdidrị́ túrú sụ rĩ kî trũ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ awa anzị kí íni: Léyã drị̂ kí Léyã drị́, Rãkẹ́lị̃ drị̂ kí Rãkẹ́lị̃ drị́ ãzíla izonzi ị̃rị̃ ãtiꞌbo rú Bílĩhã ãzíla Zị̃lị́pã ꞌbadrị̂ kí ĩꞌbadrị́.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 ꞌBã izonzi ị̃rị̃ ãtiꞌbo rú rĩ kí anzị ĩꞌbadrị̂ abe drị̃ gá, Léyã anzị ĩꞌdidrị́ rĩ kí abe kí ũngúkú gá, Rãkẹ́lị̃ kí ngọ́pị̃ Yụ̃sụ́fụ̃ be ãsị̃jó.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Yãkóꞌbõ mụ kí drị̃lẹ́ gá, ĩꞌdiní lẽ agá ca agá ádrị́pị̃ rụ̂lé, tị̃ ãja vụ̃rụ́ pâlé ázị̂rị̃.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Wó Ị́sãwụ̃ cẹ̃ ĩꞌdi rụ̂lé drị̃ ụfụjó ĩꞌdi be, amvu ĩꞌdi kpãrã. Ri kí ị̃rị̃trá awálé awâwâ ãyĩkõ sĩ.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ị́sãwụ̃ undré ãngũ pírí, ãzíla ndre ũkú kí anzị kí abe zị, “ꞌBá mí be ꞌdĩ kí ãꞌdi kî?”
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, izonzi ị̃rị̃ ãtiꞌbo rú ꞌdĩ amụ́ kí anzị ĩꞌbadrị̂ kí abe ụ̃tị̃ kí ãja vụ̃rụ́,
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Léyã amụ́ kí anzị ĩꞌdidrị̂ abe. Rãkẹ́lị̃ amụ́ kí ngọ́pị̃ Yụ̃sụ́fụ̃ be ãsị̃jó, ãzíla ụ̃tị̃ kí pírí ãja vụ̃rụ́ ĩꞌdĩ drị̃lẹ́ gá.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Ị́sãwụ̃ zị ĩꞌdi jọ, “Ãnãkpá tá mání drị̃ ụfụjó ĩꞌba abe ꞌda kí ípẽ kí bụ́lụ́ gá ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?” Yãkóꞌbõ umvi jọ, “Mání sĩ ásị́ ị̃gbẹ̃ ịsụ́jó mídrị́ ãmbógó mádrị̂.”
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Wó Ị́sãwụ̃ jọ, “Má ádrị́pị ãko mádrị̂ kí wẽwẽ rú, ímba ãko míní trũ adrujó rĩ kí tã mínî.”
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Yãkóꞌbõ jọ, “Yụ, ími ásị́ drĩ adru mání ị̃gbẹ̃ ru, mí áꞌị́ ãko mání fẽlé míní ꞌdĩ kî. Mání ími mẹ́lẹ́tị ndrejó rĩ ĩꞌdi cécé mání Ãdróŋá ꞌbã mẹ́lẹ́tị ndrejó rĩ áni, míní adrujó mání wọ̃rị́ ru úꞌdîꞌda rĩ sĩ.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Má ádrị́pị, mí aꞌị́ ãko mání ajílé míní fẽtáŋá ru ꞌdĩ kî, ãꞌdusĩku Ãdróŋá wi mání sụ̃sụ́ ãko ꞌdĩ kî sĩ.” Yãkóꞌbõ ũŋmĩ ĩꞌdi siri-siri kpere Ị́sãwụ̃ bã ãꞌị̃ agá.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ị́sãwụ̃ jọ, “Lẽ ãma itú kí ãma mụjó, wó ma dó drị̃ ꞌde ma ꞌi.”
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Wó Yãkóꞌbõ umvi jọ, “Ãmbógó ínị̃ vâ rá anzị acá kî dó ãvẹ̃vị̃ kóru, lẽ má ũrã ị́jọ́ kãbĩlõ kí drị̃ gá tị́ kî trũ ãzíla ĩꞌbã mvaka kí abe. Údrĩ kí dro ũkpó sĩ ụ́ꞌdụ́ ãlu ị̃dị́ yã áni, icó kí ũdrãlé pírí rá.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Úpí mádrị̂ ímụ ãma drị̃lẹ́ gá ma dó ꞌde ími ũngúkú gá ãnãkpá mádrị́ ꞌdĩ kî trũ anzị kí abe jãjã rú kpere mání mụ agá ími arụ́ agá Ídõmũ gâlé.”
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Ị́sãwụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Lẽ má aꞌbe ãgọbị mádrị́ ꞌdĩ kí ꞌbã ãzí kí ꞌdâ.”
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ị́sãwụ̃ iꞌdó dó ãcị̃ ĩꞌdidrị́ mụjó Ídõmũ gá rĩ ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Wó Yãkóꞌbõ uja mụlé Sụ̃kọ́tị̃ gá, sị jó sĩ ĩꞌdiní ụ́ꞌdụ́ kojó rĩ ꞌi ãzíla drõ bụ́rụ́jọ́ ãnãkpá ꞌbanî. ꞌDĩ bãsĩ ị́jọ́ sĩ ãngũ ꞌdã ꞌbã rụ́ umvejó Sụ̃kọ́tị̃ ꞌi ꞌdĩ.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Yãkóꞌbõ ꞌbã angájó Pãdãnĩ Ãrámũ gá rĩ sĩ acá dó Sẹ̃kẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ Kãnánĩ gá ãzíla sõ hémã ĩꞌdidrị̂ ãni rú táwụ̃nị̃ andre la gá rĩ gá ꞌdãá.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Ĩgbã ãngũ ĩꞌdiní hémã sõjó rĩ Sẹ̃kẹ́mụ̃ ꞌbã átẹ́pị Hãmọ́rị̃ ꞌbã ngọ́pịka ꞌbadrị́ sílĩvã 100 sĩ.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Uja dó ãlĩtárĩ sịlé ꞌdãá ãzíla ꞌda dó sĩ rụ́ la Ị́lị̃-Ị̃lọ́hẹ̃-Ịsịrayị́lị̃ ꞌi.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.