Gênesis 27
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI
1 Ĩsákã la mụ delé ꞌbo, mịfị́ la ãzụ̃ dó cí. Umve ngọ́pị̃ Ị́sãwụ̃ ngọ́tị́ kãjãní rĩ jọ ĩꞌdiní, “Mâ ngọ́pị!” Ãꞌị̃ dó, “Ma cí!”
1 Tendo Isaque envelhecido, seus olhos ficaram tão fracos que ele já não podia enxergar. Certo dia chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: "Meu filho! " Ele respondeu: "Estou aqui".
2 Ĩsákã jọ, “Índre ma dó ĩdránígó ãzíla má icó dó uꞌálé ụ́ꞌdụ́ ãzo rú ku.
2 Disse-lhe Isaque: "Já estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Íꞌdụ mî ụ́sụ kí bọ̃lộ be ãzíla ífũ mụlé mání ãnãkpá ásé agá rĩ ꞌbã ĩzá ajílé.
3 Pegue agora suas armas, o arco e a aljava, e vá ao campo caçar alguma coisa para mim.
4 Mí aꞌdí mání ĩzá mání lẽlé ãjị́ ambamba rĩ ꞌi, mí ají ĩꞌdi má rụ́ ꞌdõlé. Ádrĩ dó na la ꞌbo, ma dó sĩ míní sụ̃sụ́ mádrị́ ãsị̃jó rĩ wi ꞌdĩ sĩ ádrã drĩ ku rú.”
4 Prepare-me aquela comida saborosa que tanto aprecio e traga-me, para que eu a coma e o abençoe antes de morrer".
5 Ĩsákã ꞌbã ị́jọ́ jọ agá ngọ́pị̃ Ị́sãwụ̃ be ꞌdĩ gá ꞌdâ, Rẽbékã ri ị́jọ́ ꞌdĩ kí arelé. Ị́sãwụ̃ la mụ drị̃ kolé mụle ĩzá ásé agá rĩ ndrụ̃ trũ ꞌbo,
5 Ora, Rebeca estava ouvindo o que Isaque dizia a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu ao campo para caçar,
6 Rẽbékã jọ ngọ́pị̃ Yãkóꞌbõ ní, “Má are úꞌdîꞌda mí átẹ́pị ꞌbã ị́jọ́ jọ agá Ị́sãwụ̃ ní,
6 Rebeca disse a seu filho Jacó: "Ouvi seu pai dizer a seu irmão Esaú:
7 ‘Mí ají mání ãnãkpá ásé agá rĩ ꞌbã ĩzá, mí aꞌdí ĩꞌdi mánî. Ádrĩ dó ĩꞌdi na ꞌbo, ma míní sụ̃sụ́ mádrị̂ wi Úpí Ãdróŋâ mẹ́lẹ́tị gá ịsụ́ ꞌdĩ sĩ ádrã drĩ ku.’
7 ‘Traga-me alguma caça e prepare-me aquela comida saborosa, para que eu a coma e o abençoe na presença do Senhor antes de morrer’.
8 Mâ ngọ́pị! Mí are ị́jọ́ mání jọlé míní rĩ múké-múké ãzíla ínga ị́jọ́ mání jọlé míní rĩ ꞌi.
8 Agora, meu filho, ouça bem e faça o que lhe ordeno:
9 Ímụ ị̃ndrị́ kí agâlé, mí aꞌdụ́ ị̃ndrị́ mũlũkũdũ ãlá la kí ị̃rị̃, ma ãkónã ãjị́-ambamba la aꞌdí mî átẹ́pị ní cécé ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ áni.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois cabritos escolhidos, para que eu prepare uma comida saborosa para seu pai, como ele aprecia.
10 Mi ĩꞌdi agụ mí átẹ́pị ní nalé ãzíla ĩꞌdi dó sĩ míní sụ̃sụ́ wi ịsụ́ ꞌdĩ sĩ drã drĩ ku rú benĩ.”
10 Leve-a então a seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer".
11 Wó Yãkóꞌbõ jọ ãndrẽ Rẽbékã ní, “Índre má ádrị́pị Ị́sãwụ̃ ꞌbã ụrụꞌbá dụ pírí ꞌbíko rú, wó áma ụrụꞌbá gá ꞌbíko dụ ku.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: "Mas o meu irmão Esaú é homem peludo, e eu tenho a pele lisa.
12 Wó má átẹ́pị drĩ dó lẽ áma ụrụꞌbá ụmvị́lé rĩ gâ? Má icó dó iꞌdálé ꞌbá ꞌbá ulélépi la rú ku yã? Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má icó áma ụrụꞌbá gá áwãtáŋá ajílé sụ̃sụ́ wiŋá kẹ̃jị́ gá ku yã?”
12 E se meu pai me apalpar? Vai parecer que estou tentando enganá-lo, fazendo-o de tolo e, em vez de bênção, trarei sobre mim maldição".
13 Ãndrẽ Rẽbékã umvi ĩꞌdiní, “Áwãtáŋâ ꞌbã adru áma drị̃ gá, mâ ngọ́pị; mí idé lú ị́jọ́ mání jọlé míní ꞌdĩ ꞌi, ímụ ãzíla mí aꞌdụ́ mání ị̃ndrị́ kî.”
13 Disse-lhe sua mãe: "Caia sobre mim a maldição, meu filho. Faça apenas o que eu digo: Vá e traga-os para mim".
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ mụ dó ị̃ndrị́ kí aꞌdụ́lé ajílé ãndrẽ rụ́ ꞌdõlé, aꞌdí dó ĩzâ ãjị́ ambamba rú átẹ́pị̃ ꞌbã lẽlé rĩ áni.
14 Então ele foi, apanhou-os e os trouxe à sua mãe, que preparou uma comida saborosa, como seu pai apreciava.
15 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Rẽbékã aꞌdụ́ dó bõngó ĩꞌdi ꞌbã ngọ́pị̃ drị̃drị̃ Ị́sãwụ̃ drị́ ũnĩ sĩ ndẽlépi rá ĩꞌdiní tãmbalé ĩꞌdidrị́ jó agá ꞌdãá rĩ kí fẽlé sụ̃lé Yãkóꞌbõ nî.
15 Rebeca pegou as melhores roupas de Esaú, seu filho mais velho, roupas que tinha em casa, e colocou-as em Jacó, seu filho mais novo.
16 Aku ị̃ndrị́ íníríkó ĩꞌdidrị́ kí gá ãzíla ãngũ imbe gá ꞌbíko kó ru rĩ kí abe.
16 Depois cobriu-lhe as mãos e a parte lisa do pescoço com as peles dos cabritos,
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, fẽ dó íná ĩꞌdi ꞌbã aꞌdílé ãjị́ ambamba ꞌdã ngọ́pị̃ Yãkóꞌbõ drị́.
17 e por fim entregou a Jacó a refeição saborosa e o pão que tinha feito.
18 Yãkóꞌbõ mụ dó átẹ́pị̃ rụ̂lé ãzíla jọ, “Mâ átẹ́pị!” Ãꞌị̃, “Ma cí,” zị ĩꞌdi, “Mi dó mâ ngọ́pị íngõ ꞌi?”
18 Ele se dirigiu ao pai e disse: "Meu pai". Respondeu ele: "Sim, meu filho. Quem é você? "
19 Yãkóꞌbõ umvi ĩꞌdiní, “Ma mî ngọ́pị kãjãní Ị́sãwụ̃ ꞌi; ánga ãzị̂ cécé tá míní lũlé mání rĩ áni. Mí angá rilé ụrụgá ãzíla ína ĩzá mání ajílé míní ꞌdĩ ꞌi, mi dô sĩ mání sụ̃sụ́ wi.”
19 Jacó disse a seu pai: "Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz como o senhor me disse. Agora, assente-se e coma do que cacei para que me abençoe".
20 Ĩsákã zị ngọ́pị̃ ꞌi, “Mí ịsụ́ ĩzâ gbõŋáŋá ru íngoní ru?” Yãkóꞌbõ umvi ĩꞌdi, “Úpí Ãdróŋá mídrị̂ ko áma ãzã ĩzâ ịsụ́jó nĩ.”
20 Isaque perguntou ao filho: "Como encontrou a caça tão depressa, meu filho? " Ele respondeu: "O Senhor, o seu Deus, a colocou no meu caminho".
21 Ĩsákã jọ Yãkóꞌbõ ní, “Mâ ngọ́pị, mí asé drĩ mi ãni rú má rụ́ ꞌdõlé, ma dó sĩ ími ụrụꞌbá ụmvị́ nị̃jó la ãndá-ãndá ru mi Ị́sãwụ̃ ꞌi yã jõku yụ.”
21 Então Isaque disse a Jacó: "Chegue mais perto, meu filho, para que eu possa apalpá-lo e saber se você é realmente meu filho Esaú".
22 Yãkóꞌbõ asé dó ru ãni rú átẹ́pị̃ Ĩsákã rụ́ ꞌdõlé. Ĩtrĩkã ĩꞌdi jọ, “Ími ụ́ꞌdụ́kọ́ la ꞌụ cécé Yãkóꞌbõ drị̂ áni, wó ími drị́ kí cécé Ị́sãwụ̃ drị̂ kî áni.”
22 Jacó aproximou-se do seu pai Isaque, que o apalpou e disse: "A voz é de Jacó, mas os braços são de Esaú".
23 Ĩtrĩkã dó Yãkóꞌbõ ku ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbã drị́ kí ꞌbíko rú cécé Ị́sãwụ̃ drị̂ kî áni. Ĩsákã dó ãni rú lẽ agá ĩꞌdiní sụ̃sụ́ wi agá,
23 Não o reconheceu, pois seus braços estavam peludos como os de Esaú, seu irmão; e o abençoou.
24 wó zị ĩꞌdi ị̃dị́, “Ãndá-ãndá ru mi ma ngọ́pị Ị́sãwụ̃ ꞌi yã?” Umvi ĩꞌdi, “ꞌẼ, ma Ị́sãwụ̃ ꞌi.”
24 Isaque perguntou-lhe outra vez: "Você é mesmo meu filho Esaú? " E ele respondeu: "Sou".
25 Ĩsákã jọ, “Mâ ngọ́pị, mí ají mání ĩzâ ꞌi. Ádrĩ dó na la ꞌbo, ma dó míní sụ̃sụ́ mádrị̂ wi.” Yãkóꞌbõ ajî dó ĩzâ ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ãzíla fẽ vâ ĩꞌdiní wáyĩnĩ mvụlé ĩndĩ.
25 Então lhe disse: "Meu filho, traga-me da sua caça para que eu coma e o abençoe". Jacó a trouxe, e o pai comeu; também trouxe vinho, e ele bebeu.
26 ꞌDã ꞌbã vúlé gá átẹ́pị̃ Ĩsákã jọ ĩꞌdiní, “Mí asé mi ãni rú má rụ́ ꞌdõlé, mâ ngọ́pị.”
26 Então seu pai Isaque lhe disse: "Venha cá, meu filho, dê-me um beijo".
27 Ĩꞌdi dó mụ ru asélé Ĩsákã amvulé ꞌbo, ngụ̃ ĩꞌdi ꞌbã bõngó kî, wi dó ĩꞌdiní sụ̃sụ́ ĩꞌdidrị̂ ꞌi ãzíla jọ,
27 Ele se aproximou e o beijou. Quando sentiu o cheiro de suas roupas, Isaque o abençoou, dizendo: "Ah, o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Ãdróŋá ꞌbã fẽ míní uzogó ꞌbụ̃ gá rĩ
28 Que Deus lhe conceda do céu o orvalho e da terra a riqueza, com muito cereal e muito vinho.
29 Sụ́rụ́ ꞌbã adru kí míní ãzị́ ngalé ãtíꞌbó ru,
29 Que as nações o sirvam e os povos se curvem diante de você. Seja senhor dos seus irmãos, e curvem-se diante de você os filhos de sua mãe. Malditos sejam os que o amaldiçoarem e benditos sejam os que o abençoarem".
30 Ĩsákã la mụ sụ̃sụ́ wiŋá Yãkóꞌbõ ní rĩ delé ãzíla Yãkóꞌbõ la mụ fũlé ꞌbo, cọtị ádrị́pị̃ Ị́sãwụ̃ acá vâ ásé agâlé rĩ sĩ.
30 Quando Isaque acabou de abençoar Jacó, mal tendo ele saído da presença do pai, seu irmão Esaú chegou da caçada.
31 Aꞌdí vâ ĩzâ ãjị́ ambamba rú, agụ ĩꞌdi átẹ́pị̃ rụ̂lé. Jọ, “Mâ átẹ́pị, mí angá rilé ụrụgá ãzíla ína ĩzá mání ajílé míní ásé agâlé rĩ ꞌi mi dó sĩ mání sụ̃sụ́ mí drị́ gá rĩ wi benĩ.”
31 Ele também preparou uma comida saborosa e a trouxe a seu pai. E lhe disse: "Meu pai, levante-se e coma da minha caça, para que o senhor me dê sua bênção".
32 Ĩsákã zị ĩꞌdi, “Mi ãꞌdi ꞌi?” Umvi, “Ma mî ngọ́pị kãjãní Ị́sãwụ̃ ꞌi.”
32 Perguntou-lhe seu pai Isaque: "Quem é você? " Ele respondeu: "Sou Esaú, seu filho mais velho".
33 Ĩsákã aru gbãdrí-gbãdrí ãzíla ụrụꞌbá la iꞌdó yãlé yã-yã, zị dó, “ꞌBá tá ãnãkpá ĩzá aꞌdílépi ajílépi la mání rĩ ãꞌdi ꞌi? Ána ĩꞌdi úꞌdîꞌda ịsụ́ mí afí drĩ ku rú. Áwi dó ĩꞌdiní sụ̃sụ́ mádrị́ ãsị̃jó rĩ ꞌbo ãzíla ãndá-ãndá ru ꞌdụ dó sụ̃sụ́ tá tí mání wilé míní rĩ rá.”
33 Profundamente abalado, Isaque começou a tremer muito e disse: "Quem então apanhou a caça e a trouxe para mim? Acabei de comê-la antes de você entrar e a ele abençoei; e abençoado ele será! "
34 Ị́sãwụ̃ la mụ ị́jọ́ átẹ́pị̃ Ĩsákã ꞌbã jọlé ꞌdĩ arelé ꞌbo kpẹ̃ dó áwáŋá gá ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ ásị́ la lẽ dó kpẹ̃lé kpẹ̃kpẹ̃ ãzíla jọ, “Má átẹ́pị íwi mání sụ̃sụ́ mídrị̂ ĩndĩ fô!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, deu um forte grito e, cheio de amargura, implorou ao pai: "Abençoe também a mim, meu pai! "
35 Ĩsákã jọ ĩꞌdiní, “Mí ádrị́pị amụ́ áma ulélé. ꞌDụ dó sĩ sụ̃sụ́ mídrị̂ ꞌbo.”
35 Mas ele respondeu: "Seu irmão chegou astutamente e recebeu a bênção que pertencia a você".
36 Ị́sãwụ̃ jọ, “ꞌdĩ dó pâlé ị̃rị̃ la Yãkóꞌbõ ꞌbã áma ụ̃gụ̃jó úléŋá sĩ rĩ. Rụ́ la vâ Yãkóꞌbõ ꞌi. ꞌDụ ándrá vâ mání adrujó kãjãní rĩ rá, úꞌdîꞌda ꞌdụ vâ sụ̃sụ́ mádrị̂ rá. Ímba tâ dó sụ̃sụ́ ãzí tã mání ku yã?”
36 E disse Esaú: "Não é com razão que o seu nome é Jacó? Já é a segunda vez que ele me engana! Primeiro, tomou o meu direito de filho mais velho e agora recebeu a minha bênção! " Então perguntou ao pai: "O senhor não reservou nenhuma bênção para mim? "
37 Ĩsákã umvi Ị́sãwụ̃ ní, “Áꞌbã dó ĩꞌdi úpí ru ími drị̃lẹ́ gá ꞌbo, ãzíla áꞌbã ĩꞌdi ꞌbã kãká kí adrujó ĩꞌdi ꞌbã ãtíꞌbó ru ꞌbo. Áfẽ ĩꞌdiní ãná kí wáyĩnĩ trũ ꞌbo. Mâ ngọ́pị, ãko ãzí mání icólé idélé míní rá la dó ꞌdáyụ.”
37 Isaque respondeu a Esaú: "Eu o constituí senhor sobre você, e a todos os seus parentes tornei servos dele; a ele supri de cereal e de vinho. Que é que eu poderia fazer por você, meu filho? "
38 Ị́sãwụ̃ rĩ mãmálá ꞌbãlé átẹ́pị̃ drị́ jọ, “Mi lú sụ̃sụ́ wiŋâ trũ ãlu yã, má átẹ́pị? Íwi mání sụ̃sụ́ ĩndĩ fô!” Iꞌdó dó awálé ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ rere ãzíla mị́ndrệ trũ rũrũ.
38 Esaú pediu ao pai: "Meu pai, o senhor tem apenas uma bênção? Abençoe-me também, meu pai! " Então chorou Esaú em alta voz.
39 Ĩsákã jọ ĩꞌdiní,
39 Seu pai Isaque respondeu-lhe: "Sua habitação será longe das terras férteis, distante do orvalho que desce do alto céu.
40 Mi adru ídri rú la míní ꞌbá ụꞌdị́jó ménéŋá sĩ rĩ sĩ
40 Você viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Mas quando você não suportar mais, arrancará do pescoço o jugo".
41 Ị́sãwụ̃ ngụ̃ dó Yãkóꞌbõ ãjị́ ũnzí átẹ́pị̃ ꞌbã ĩꞌdiní sụ̃sụ́ wijó rĩ sĩ. Ũrã ĩꞌdi ásị́ gâlé, “Ụ́ꞌdụ́ mâ átẹ́pị ị̃sị̃jó rĩ ace kí dó ru wereŋá rú, ma dó sĩ mụ má ádrị́pị Yãkóꞌbõ ꞌdịlé rá.”
41 Esaú guardou rancor contra Jacó por causa da bênção que seu pai lhe dera. E disse a si mesmo: "Os dias de luto pela morte de meu pai estão próximos; então matarei meu irmão Jacó".
42 Rẽbékã la mụ ị́jọ́ Ị́sãwụ̃ ꞌbã itúlé Yãkóꞌbõ ꞌdịjó rĩ nị̃lé ꞌbo, umve Yãkóꞌbõ ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Mí ádrị́pị Ị́sãwụ̃ itú ị́jọ́ lẽjó ími ꞌdịjó rá.
42 Quando contaram a Rebeca o que seu filho Esaú dissera, ela mandou chamar Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: "Esaú está se consolando com a idéia de matá-lo.
43 Mâ ngọ́pị mí idé ị́jọ́ mání jọlé míní ꞌdĩ ꞌi. Mí apá má ádrị́pị Lábãnĩ rụ́ Hãránĩ gâlé.
43 Ouça, pois, o que lhe digo, meu filho: Fuja imediatamente para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Mí uꞌá ĩꞌdi be kpere mí ádrị́pị ꞌbã ásị́ ꞌbã ịgbẹ agá rá ká,
44 Fique com ele algum tempo, até que passe o furor de seu irmão.
45 ãzíla drĩ dó ị́jọ́ míní idélé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ꞌdĩ ãvĩ rá, ma dó amụ́ ꞌbá ãzí tị pẽlé mụlé ími ajílé vúlé ꞌdõlé ĩndõ. Ma dó mâ anzị kí ãvĩ ị̃rị̃ trá ụ́ꞌdụ́ ãlu agá la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
45 Quando seu irmão não estiver mais irado contra você e esquecer o que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que perderia eu vocês dois num só dia? "
46 Rẽbékã jọ Ĩsákã ní, “Ma ãyánĩ rú ãzíla má ãndẽ Ị́sãwụ̃ ꞌbã ũkúka Hị́tị̃ rú ꞌdĩ kí ꞌbã ị́jọ́ sĩ rá. Yãkóꞌbõ drĩ dó sĩ kí ãzí ĩgbã ĩꞌdiní ũkú ru yã áni dũbã la mání drãjó rá rĩ ꞌi.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: "Estou desgostosa da vida, por causa destas mulheres hititas. Se Jacó escolher esposa entre as mulheres desta terra, entre mulheres hititas como estas, perderei a razão de viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.