Gênesis 22

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ụ́ꞌdụ́ ãzí vúlé gá Ãdróŋá ụ̃ꞌbị̃ Ịbụrahị́mụ̃ ꞌi; umve ĩꞌdi, “Ịbụrahị́mụ̃!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ!”
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãdróŋá jọ, “Íꞌdụ mî ngọ́pị kílímgbí Ĩsákã míní lẽlé ambamba rĩ ꞌi, ímụ ĩꞌdi trũ ãngũ Mọ̃rị́yã gá. Ífẽ ĩꞌdi mání ídétáŋá ru ꞌbé mání mụlé lũlé míní rĩ ꞌbã drị̃ gá.”
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Ịbụrahị́mụ̃ angá dó ãngũsãrã ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ drị̂ sĩ, asi ijijá sĩ ídétáŋá idéjó rĩ kí, ꞌbã dó kí kãyĩnõ ĩꞌdidrị̂ drị̃ gá, ãzíla ꞌdụ dó ngọ́pị̃ Ĩsákã kí ãtíꞌbó ị̃rị̃ la kí abe. Ko kí dó drị̃ mụlé ãngũ ándrá Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdinî rĩ gá.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Ụ́ꞌdụ́ na ãcị̃ ꞌdã drị̂ sĩ Ịbụrahị́mụ̃ ndre dó ãngũ ꞌdã rá-rá ru.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 Jọ dó ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Ĩmi adru kãyĩnõ ꞌdĩ trũ ꞌdâ. Ãma drĩ mụ mgbâ be Ãdróŋâ ị̃nzị̃lé lé, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ãma dó ãgõ ĩmi rụ́ ꞌdõlé ĩndõ.”
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Ịbụrahị́mụ̃ fẽ ngọ́pị̃ Ĩsákã ꞌdụ ijijá ídétáŋá drị̂ kí nĩ ãzíla ꞌdụ dó ĩꞌdidrị́ gá ménéŋá kí ãcí be. Ĩꞌbaní mụ agá ị̃rị̃trá ãngũ ãlu gá ꞌdĩ gá ꞌdâ,
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Ĩsákã jọ átẹ́pị̃ Ịbụrahị́mụ̃ ní, “Má átẹ́pị!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ, mâ ngọ́pị!” Ĩsákã zị ĩꞌdi, “Ándre íꞌdụ ijijá kí ãcí be rá, wó kãbĩlõmvá ídétáŋá idéjó rĩ dó íngãá yã?”
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Ịbụrahị́mụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãdróŋá ꞌbã ãmgbã rĩ la kãbĩlõ mvâ fẽ rá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ mụ kí dó ị̃rị̃trá ãngũ ãlu gá.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Kí dó mụ calé ãngũ Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdiní rĩ gá ꞌbo, Ịbụrahị́mụ̃ sị dó ãlĩtárĩ ãzíla ũꞌbã dó ijijá kí drị̃ la gá. Umbé dó ngọ́pị̃ Ĩsákã ꞌi, ꞌbã dó ĩꞌdi ãlĩtárĩ drị̃ gá ijijá kí drị̃ gá. Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã dó Ĩsákã ãlĩtárĩ drị̃ gá ídétáŋá ru.|alt="Abraham lays Isaac on the altar for a sacrifice." src="Co00664b.tif" size="span" loc="larger picture, half page" ref="22:9"
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ịbụrahị́mụ̃ anzé dó ménéŋá rãwũ tí sĩ ngọ́pị̃ Ĩsákã lịjó.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Wó mãlãyíkã Úpí drị̂ umve ĩꞌdi angájó ꞌbụ̃ gâlé, “Ịbụrahị́mụ̃! Ịbụrahị́mụ̃!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ.”
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Mãlãyíkã jọ, “Ísu drị́ mgbâ ụrụꞌbá gá ku ãzíla mí idé ãko ãzí ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku. Ánị̃ dó ãndrũ íru Ãdróŋá mídrị̂ rá rĩ gá rá ãꞌdusĩku mí uga mî ngọ́pị ãlu kílímgbí ꞌdĩ ĩꞌdiní ku.”
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Ịbụrahị́mụ̃ undré ãngũ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá ndre kãbĩlógó újé la gĩ mị̃rị́ agá. Ịbụrahị́mụ̃ ndre kãbĩlógó újé gĩ mị̃rị́ agá.|alt="Abraham sees a ram caught in the bush by its horns" src="bk00008c.tif" size="col" ref="22:13" Mụ ĩꞌdi aꞌdụ́lé ãzíla fẽ ĩꞌdi ídétáŋá ivélé ivê rĩ rú ngọ́pị ꞌbã kẹ̃jị́ gá.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ịbụrahị́mụ̃ ꞌda dó ãngũ ꞌdã rụ́, Úpí la fẽ la rá ꞌi, kpere ãndrũ ꞌbá kí jọ la, “ꞌBé Úpí drị̂ drị̃ gá ĩꞌdi fẽ la rá.”
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Mãlãyíkã Úpí drị̂ umve Ịbụrahị́mụ̃ angájó ꞌbụ̃ gâlé pâlékó ị̃rị̃ la sĩ,
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 ãzíla Úpí jọ, “Ána ũyõ áma mgbã rĩ ꞌbã rụ́ sĩ ꞌdĩ áni, ma rú míní sụ̃sụ́ wi ãmbógó ru ãꞌdusĩku míní ị́jọ́ ꞌdĩ idéjó rĩ sĩ ãzíla míní mî ngọ́pị kílímgbí ꞌdĩ ugajó mání ku rĩ sĩ.
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 Ma míní sụ̃sụ́ wi ãzíla ma anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí fẽ adrulé wẽwẽ rú cécé lẽlẽgó ụrụgá rĩ kî áni ãzíla cínákí mĩrĩ tị gá rĩ áni. Anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí rú mụ mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí ndẽlé rá, ãzíla kí ãngũ ĩꞌbãdrị̂ ꞌdụ rá.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ ꞌba rụ̂ sĩ ma sụ̃sụ́ wi Sụ́rụ́ pírí ꞌbaní ãꞌdusĩku míní áma tị arejó rá rĩ sĩ.”
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ịbụrahị́mụ̃ uja dó ru vúlé ãtíꞌbô ꞌba rụ̂lé ãzíla mụ kí dó ãngũ ãlu gá Bẹ̃rị̃sẹ́bã gâlé. Ịbụrahị́mụ̃ ri dó uꞌálé Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá ꞌdãá.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Sáwã ãzí vúlé gá Ịbụrahị́mụ̃ are Mílĩkã tị anzị kí ádrị́pị̃ Nãhọ́rị̃ ní ãrõ:
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Ụ́zị̃ ĩꞌdi ngọ́tị́ kãjãní rĩ, ꞌBụ́zị̃ ꞌi Ụ́zị̃ ꞌbã ádrị́pị̃, Kẹ̃mụ̃wẹ́lị̃ ꞌi Ãrámũ ꞌbã átẹ́pị ꞌi,
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 Kẹ̃sẹ́dị̃ ꞌi, Házõ ꞌi, Pĩlĩdásĩ ꞌi, Yĩdĩláfũ ꞌi, ãzíla Bẹ̃tụ́wẹ́lị̃ ꞌi
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bẹ̃tụ́wẹ́lị̃ tị Rẽbékã ꞌi. Mílĩkã tị anzị ãgọbị ãrõ ꞌdĩ kí Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã ádrị́pị Nãhọ́rị̃ nî.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Ũkú ĩꞌdidrị́ ãtíꞌbó ru umvelé Rẹ̃wụ́mã ꞌi rĩ tị ĩꞌdiní: Tébã ꞌi, Gãhámụ̃ ꞌi, Tãhásĩ ꞌi ãzíla Mákã ꞌi.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.