Gênesis 22
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ụ́ꞌdụ́ ãzí vúlé gá Ãdróŋá ụ̃ꞌbị̃ Ịbụrahị́mụ̃ ꞌi; umve ĩꞌdi, “Ịbụrahị́mụ̃!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ!”
1 Sucedeu, depois destas coisas, que Deus provou a Abraão, dizendo-lhe: Abraão! E este respondeu: Eis-me aqui.
2 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãdróŋá jọ, “Íꞌdụ mî ngọ́pị kílímgbí Ĩsákã míní lẽlé ambamba rĩ ꞌi, ímụ ĩꞌdi trũ ãngũ Mọ̃rị́yã gá. Ífẽ ĩꞌdi mání ídétáŋá ru ꞌbé mání mụlé lũlé míní rĩ ꞌbã drị̃ gá.”
2 Prosseguiu Deus: Toma agora teu filho; o teu único filho, Isaque, a quem amas; vai à terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre um dos montes que te hei de mostrar.
3 Ịbụrahị́mụ̃ angá dó ãngũsãrã ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ drị̂ sĩ, asi ijijá sĩ ídétáŋá idéjó rĩ kí, ꞌbã dó kí kãyĩnõ ĩꞌdidrị̂ drị̃ gá, ãzíla ꞌdụ dó ngọ́pị̃ Ĩsákã kí ãtíꞌbó ị̃rị̃ la kí abe. Ko kí dó drị̃ mụlé ãngũ ándrá Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdinî rĩ gá.
3 Levantou-se, pois, Abraão de manhã cedo, albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e, tendo cortado lenha para o holocausto, partiu para ir ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Ụ́ꞌdụ́ na ãcị̃ ꞌdã drị̂ sĩ Ịbụrahị́mụ̃ ndre dó ãngũ ꞌdã rá-rá ru.
4 Ao terceiro dia levantou Abraão os olhos, e viu o lugar de longe.
5 Jọ dó ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Ĩmi adru kãyĩnõ ꞌdĩ trũ ꞌdâ. Ãma drĩ mụ mgbâ be Ãdróŋâ ị̃nzị̃lé lé, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá ãma dó ãgõ ĩmi rụ́ ꞌdõlé ĩndõ.”
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o mancebo iremos até lá; depois de adorarmos, voltaremos a vós.
6 Ịbụrahị́mụ̃ fẽ ngọ́pị̃ Ĩsákã ꞌdụ ijijá ídétáŋá drị̂ kí nĩ ãzíla ꞌdụ dó ĩꞌdidrị́ gá ménéŋá kí ãcí be. Ĩꞌbaní mụ agá ị̃rị̃trá ãngũ ãlu gá ꞌdĩ gá ꞌdâ,
6 Tomou, pois, Abraão a lenha do holocausto e a pôs sobre Isaque, seu filho; tomou também na mão o fogo e o cutelo, e foram caminhando juntos.
7 Ĩsákã jọ átẹ́pị̃ Ịbụrahị́mụ̃ ní, “Má átẹ́pị!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ, mâ ngọ́pị!” Ĩsákã zị ĩꞌdi, “Ándre íꞌdụ ijijá kí ãcí be rá, wó kãbĩlõmvá ídétáŋá idéjó rĩ dó íngãá yã?”
7 Então disse Isaque a Abraão, seu pai: Meu pai! Respondeu Abraão: Eis-me aqui, meu filho! Perguntou-lhe Isaque: Eis o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Ịbụrahị́mụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãdróŋá ꞌbã ãmgbã rĩ la kãbĩlõ mvâ fẽ rá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ mụ kí dó ị̃rị̃trá ãngũ ãlu gá.
8 Respondeu Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois iam caminhando juntos.
9 Kí dó mụ calé ãngũ Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdiní rĩ gá ꞌbo, Ịbụrahị́mụ̃ sị dó ãlĩtárĩ ãzíla ũꞌbã dó ijijá kí drị̃ la gá. Umbé dó ngọ́pị̃ Ĩsákã ꞌi, ꞌbã dó ĩꞌdi ãlĩtárĩ drị̃ gá ijijá kí drị̃ gá. Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã dó Ĩsákã ãlĩtárĩ drị̃ gá ídétáŋá ru.|alt="Abraham lays Isaac on the altar for a sacrifice." src="Co00664b.tif" size="span" loc="larger picture, half page" ref="22:9"
9 Havendo eles chegado ao lugar que Deus lhe dissera, edificou Abraão ali o altar e pôs a lenha em ordem; o amarrou, a Isaque, seu filho, e o deitou sobre o altar em cima da lenha.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ịbụrahị́mụ̃ anzé dó ménéŋá rãwũ tí sĩ ngọ́pị̃ Ĩsákã lịjó.
10 E, estendendo a mão, pegou no cutelo para imolar a seu filho.
11 Wó mãlãyíkã Úpí drị̂ umve ĩꞌdi angájó ꞌbụ̃ gâlé, “Ịbụrahị́mụ̃! Ịbụrahị́mụ̃!” Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ dó, “Ma ꞌdõ.”
11 Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde o céu, e disse: Abraão, Abraão! Ele respondeu: Eis-me aqui.
12 Mãlãyíkã jọ, “Ísu drị́ mgbâ ụrụꞌbá gá ku ãzíla mí idé ãko ãzí ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku. Ánị̃ dó ãndrũ íru Ãdróŋá mídrị̂ rá rĩ gá rá ãꞌdusĩku mí uga mî ngọ́pị ãlu kílímgbí ꞌdĩ ĩꞌdiní ku.”
12 Então disse o anjo: Não estendas a mão sobre o mancebo, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, visto que não me negaste teu filho, o teu único filho.
13 Ịbụrahị́mụ̃ undré ãngũ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá ndre kãbĩlógó újé la gĩ mị̃rị́ agá. Ịbụrahị́mụ̃ ndre kãbĩlógó újé gĩ mị̃rị́ agá.|alt="Abraham sees a ram caught in the bush by its horns" src="bk00008c.tif" size="col" ref="22:13" Mụ ĩꞌdi aꞌdụ́lé ãzíla fẽ ĩꞌdi ídétáŋá ivélé ivê rĩ rú ngọ́pị ꞌbã kẹ̃jị́ gá.
13 Nisso levantou Abraão os olhos e olhou, e eis atrás de si um carneiro embaraçado pelos chifres no mato; e foi Abraão, tomou o carneiro e o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ịbụrahị́mụ̃ ꞌda dó ãngũ ꞌdã rụ́, Úpí la fẽ la rá ꞌi, kpere ãndrũ ꞌbá kí jọ la, “ꞌBé Úpí drị̂ drị̃ gá ĩꞌdi fẽ la rá.”
14 Pelo que chamou Abraão àquele lugar Jeová-Jiré; donde se diz até o dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Mãlãyíkã Úpí drị̂ umve Ịbụrahị́mụ̃ angájó ꞌbụ̃ gâlé pâlékó ị̃rị̃ la sĩ,
15 Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde o céu,
16 ãzíla Úpí jọ, “Ána ũyõ áma mgbã rĩ ꞌbã rụ́ sĩ ꞌdĩ áni, ma rú míní sụ̃sụ́ wi ãmbógó ru ãꞌdusĩku míní ị́jọ́ ꞌdĩ idéjó rĩ sĩ ãzíla míní mî ngọ́pị kílímgbí ꞌdĩ ugajó mání ku rĩ sĩ.
16 e disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor, porquanto fizeste isto, e não me negaste teu filho, o teu único filho,
17 Ma míní sụ̃sụ́ wi ãzíla ma anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí fẽ adrulé wẽwẽ rú cécé lẽlẽgó ụrụgá rĩ kî áni ãzíla cínákí mĩrĩ tị gá rĩ áni. Anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí rú mụ mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí ndẽlé rá, ãzíla kí ãngũ ĩꞌbãdrị̂ ꞌdụ rá.
17 que deveras te abençoarei, e grandemente multiplicarei a tua descendência, como as estrelas do céu e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;
18 Anzị mídrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ ꞌba rụ̂ sĩ ma sụ̃sụ́ wi Sụ́rụ́ pírí ꞌbaní ãꞌdusĩku míní áma tị arejó rá rĩ sĩ.”
18 e em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste à minha voz.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ịbụrahị́mụ̃ uja dó ru vúlé ãtíꞌbô ꞌba rụ̂lé ãzíla mụ kí dó ãngũ ãlu gá Bẹ̃rị̃sẹ́bã gâlé. Ịbụrahị́mụ̃ ri dó uꞌálé Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá ꞌdãá.
19 Então voltou Abraão aos seus moços e, levantando-se, foram juntos a Beer-Seba; e Abraão habitou em Beer-Seba.
20 Sáwã ãzí vúlé gá Ịbụrahị́mụ̃ are Mílĩkã tị anzị kí ádrị́pị̃ Nãhọ́rị̃ ní ãrõ:
20 Depois destas coisas anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca tem dado à luz filhos a Naor, teu irmão:
21 Ụ́zị̃ ĩꞌdi ngọ́tị́ kãjãní rĩ, ꞌBụ́zị̃ ꞌi Ụ́zị̃ ꞌbã ádrị́pị̃, Kẹ̃mụ̃wẹ́lị̃ ꞌi Ãrámũ ꞌbã átẹ́pị ꞌi,
21 Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arão,
22 Kẹ̃sẹ́dị̃ ꞌi, Házõ ꞌi, Pĩlĩdásĩ ꞌi, Yĩdĩláfũ ꞌi, ãzíla Bẹ̃tụ́wẹ́lị̃ ꞌi
22 e Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bẹ̃tụ́wẹ́lị̃ tị Rẽbékã ꞌi. Mílĩkã tị anzị ãgọbị ãrõ ꞌdĩ kí Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã ádrị́pị Nãhọ́rị̃ nî.
23 E Betuel gerou a Rebeca. Esses oito deu à luz Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Ũkú ĩꞌdidrị́ ãtíꞌbó ru umvelé Rẹ̃wụ́mã ꞌi rĩ tị ĩꞌdiní: Tébã ꞌi, Gãhámụ̃ ꞌi, Tãhásĩ ꞌi ãzíla Mákã ꞌi.
24 E a sua concubina, que se chamava Reumá, também deu à luz a Teba, Gaão, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.