Êxodo 5
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Mụ́sã ꞌbã kí Ãrọ́nị̃ be ị́jọ́ jọjó ꞌbá ĩyõ drị̃lẹ́ ru Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, mụ kí dó úpí Mị̃sị́rị̃ drị̂ rụ́ ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Úpí Ãdróŋá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ jọ, ‘Mí aꞌbe ꞌbá mádrị̂ ꞌbã mụ kí, kí dó sĩ mụ ụ̃mụ̃ ꞌbãlé sĩ áma ị̃nzị̃jó ãngũ kõtórõ rú rĩ agâlé.’”
1 Depois Moisés e Arão foram falar com o rei do Egito e disseram: — O
2 Fãráwũ jọ, “Úpí la ꞌdĩ dó ãꞌdi ꞌi, mání ĩꞌdiní ị̃nzị̃táŋá fẽjó ãzíla ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó mụjó rĩ? Ánị̃ Úpí la ĩmi ãni ꞌdĩ ku ãzíla má icó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbelé mụlé ku.”
2 — Quem é o Senhor ? — perguntou o rei. — Por que devo ouvi-lo e deixar que o povo de Israel vá ao deserto? Eu não conheço o Senhor e não vou deixar que os israelitas saiam daqui.
3 ꞌDãá jọ kí, “Ãdróŋá Ĩbũrãníyã drị̂ iꞌda ru ãmaní úꞌdîꞌda íni, lẽ ãꞌdụ ãcị̃ ãzí ụ́ꞌdụ́ na ãni la sĩ mụjó ãngũ kõtórõ rú rĩ agâlé sĩ mụjó ídétáŋá idéjó Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ ní, jõ íni ku ĩꞌdi ãma ị̃lị̃kị̃ jụ́wẹ̃ sĩ jõku ãꞌdị́ sĩ rá.”
3 Moisés e Arão responderam: — O Deus dos hebreus veio falar conosco. Por isso deixe-nos viajar três dias pelo deserto a fim de oferecermos
4 Wó úpí Mị̃sị́rị̃ drị̂ jọ, Mụ́sã ꞌbaní Ãrọ́nị̃ be, “Ĩmi ꞌbá kí ꞌdụ ãzị́ ĩꞌbadrị̂ kí tị gá ꞌdâ rá la ãꞌdu sĩ? Ĩgõ vúlé ãzị́ ĩmidrị̂ kí tị gâlé!”
4 Aí o rei do Egito disse a Moisés e a Arão: — Por que vocês estão atrapalhando o trabalho do povo? Façam com que aqueles escravos voltem ao trabalho!
5 Fãráwũ jọ vâ, “Ĩndre drĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí dó ãngũ drị̃ gá ꞌdâ ũꞌbí ru, ãzíla ĩlẽ vâ kí atrịlé ãzị́ ngaŋá gá cí.”
5 Ele disse também: — Agora que há tantos israelitas no país, vocês querem que eles deixem de trabalhar?
6 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ Fãráwũ ꞌbã ãzị́táŋá ꞌbá ãmbogo rú ãtiꞌbo kí drị̃lẹ́ gá ãzíla ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú ãzị́ pámvú undrélépi rĩ abe:
6 Naquele mesmo dia o rei deu aos feitores e aos chefes de turmas a seguinte ordem:
7 “Ĩfẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbaní ásé sĩ bị̃rị́kị̃ ꞌbejó la ị̃dị́ ku, ꞌbã ndrụ̃ kí ásé cénĩ.
7 — Daqui em diante vocês não vão mais dar palha ao povo, para fazer tijolos. Que eles mesmos ajuntem a palha.
8 Wó ĩfẽ ꞌbã ꞌbe kí kãlãfe bị̃rị́kị̃ drị́ jõ lịlẹ́ kí drị̃ gá ídu rĩ ꞌi; ĩmi isé bị̃rị́kị̃ ꞌbã kãlãfe vúlé ku. Ũvũ la kí fẽ awálé sĩ jọjó la ãma tá mụ ídétáŋá idélé Ãdróŋá ãmadrị̂ ní rĩ gá nĩ.
8 Mas vocês exijam que eles façam a mesma quantidade de tijolos, nem um tijolo a menos. São uns preguiçosos e é por isso que gritam: “Vamos oferecer sacrifícios ao nosso Deus!”
9 Ĩꞌbã ãzị́ ãgọbị kí drị̃ gá ũkpó ru, kí dó sĩ ị́jọ́ ãvĩ ĩnzõ drị̃ gá rá, be la kí dó sĩ ásị́ ꞌbã ãzị́ ngalé áyụ.”
9 Façam essa gente trabalhar mais duro ainda e os mantenham ocupados, a fim de que não tenham tempo de ouvir mentiras.
10 ꞌDã ꞌbã vúlé gá ꞌbá ãmbogo rú ãtiꞌbo kí drị̃lẹ́ gá ãzíla ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú ãzị́ pámvú undrélépi rĩ kí abe mụ kí dó ꞌbá ꞌba rụ́ ãzị́ ãngũ gâlé ị́jọ́ ꞌdĩ lũjó ꞌbá ꞌbanî. Jọ kí, “ꞌDĩ ị́jọ́ Fãráwũ ꞌbã jọlé rĩ ꞌi: ‘Má icó ĩminí ásé sĩ bị̃rị́kị̃ ꞌbejó rĩ fẽlé ị̃dị́ ku.
10 Então os feitores e os chefes de turmas saíram e foram dizer ao povo o seguinte: — O rei disse que não vai mais fornecer palha a vocês.
11 Ĩmụ ásé ĩmidrị́ sĩ bị̃rị́kị̃ ꞌbejó rĩ kí ndrụ̃ trũ, ĩmụ ãngũ ĩminí sĩ icójó ịsụ́jó la rá rĩ gâlé wó ãzị́ ĩminí ngalé rĩ ûmvi úmgbó la vúlé ãluŋá la ku.’”
11 Ele manda que vocês vão ajuntar palha onde puderem achar. Mas terão de continuar fazendo a mesma quantidade de tijolos.
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá iré kí dó ru ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agâ sĩ pírí mụjó ásé ndrụ̃ trũ.
12 Por isso o povo se espalhou por toda a terra do Egito, ajuntando a palha que sobrava das colheitas.
13 ꞌBá ãmbogo rú ãtiꞌbo kí drị̃lẹ́ gá rĩ ri kí ꞌbá ꞌdĩ ꞌbaní ũcõgõ fẽlé, jọjó la, “Lẽ ĩde bị̃rị́kị̃ lẽlé ĩmidrị́ ụ́ꞌdụ́ ãlu-ãlu sĩ rĩ cécé jõ ĩminí ásé bị̃rị́kị̃ ꞌbejó rĩ fẽjó bábá rĩ áni.”
13 Os feitores forçavam os israelitas a fazer todos os dias a mesma quantidade de tijolos que costumavam fazer quando recebiam palha.
14 ꞌBá ãmbogo rú ãtiꞌbo kí drị̃lẹ́ gá Ịsịrayị́lị̃ rú Fãráwũ ꞌbã ũꞌbãlé rĩ kí úco kí ãzíla úzị kí, “Ĩde bị̃rị́kị̃ lịlẹ́ ĩmi drị̃ gá ájẹ ãzíla ãndrũ rĩ kí ꞌbelé ku ãꞌdu sĩ?”
14 Os feitores batiam nos israelitas chefes de turmas que haviam sido encarregados do trabalho e perguntavam: — Por que vocês não estão fazendo a mesma quantidade de tijolos que faziam antes?
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú ãzị́ pámvú undrélépi ꞌdĩ mụ kí ãzíla ꞌbã kí mãmálá Fãráwũ rụ́: “Mí idé dó ị́jọ́ ãtiꞌbo mídrị̂ ꞌba rụ́ ꞌdĩ ꞌbã áni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?
15 Então os israelitas chefes de turmas foram se queixar ao rei. Eles disseram: — Por que é que o senhor nos trata assim, nós que somos seus empregados?
16 Újọ ãmaní, lẽ úfẽ ãtiꞌbo mídrị̂ ꞌbaní ásé sĩ bị̃rị́kị̃ ꞌbejó rĩ ku, ãꞌbe vâ bị̃rị́kị̃, ála dị̃ ãma co sĩ, ꞌdĩ adru izatáŋá ãtiꞌbo mídrị̂ ꞌbaní la ku wó ꞌbá mídrị̂ ꞌbã ni la.”
16 Agora não nos dão mais palha, mas exigem que continuemos fazendo tijolos! Além disso batem em nós; no entanto, os seus feitores é que são os culpados.
17 Fãráwũ jọ, “ꞌDĩ ũvũ, ĩmi ũvúꞌbá! ꞌDĩ bã sĩ ị́jọ́ ĩminí sĩ jọjó la, lẽ ãmụ kí ídétáŋá idélé Úpí nî ꞌdĩ.
17 Mas o rei respondeu: — Vocês são uns preguiçosos e não querem trabalhar. É por isso que estão me pedindo que os deixe ir oferecer sacrifícios a Deus, o
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ĩmụ ãzị́ gá. Ícó ĩminí ásé bị̃rị́kị̃ ꞌbejó rĩ fẽlé ku, wó lẽ ĩde kãlãfe bị̃rị́kị̃ ãni lịlẹ́ ĩmi drị̃ gá rĩ kí ꞌbelé pírí lẽlé rĩ áni.”
18 Voltem ao trabalho. Vocês não receberão palha, mas terão de fazer a mesma quantidade de tijolos.
19 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ rú ãzị́ pámvú undrélépi ꞌdĩ kí dó mụ ị́jọ́ jọlé ĩꞌbaní, “Lẽ ísé kãlãfe bị̃rị́kị̃ drị́ ĩꞌbaní ꞌbelé ụ́ꞌdụ́ ãlu-ãlu sĩ rĩ ku ꞌdĩ arelé ꞌbo, nị̃ kí dó rá kí dó ũcõgõ ãmbógó la agá.”
19 Os israelitas chefes de turmas viram que estavam numa situação difícil, quando lhes foi dito que fizessem todos os dias a mesma quantidade de tijolos que faziam antes.
20 Kí mụ Fãráwũ aꞌbelé ꞌbo, ịsụ́ kí Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be kí kí drị̃ tẽ agá sĩ ị́jọ́ jọjó ĩꞌba abe,
20 Depois de falarem com o rei, eles se encontraram com Moisés e Arão, que os estavam esperando,
21 jọ kí ĩꞌbaní, “Lẽ Úpí ꞌbã ndre ị́jọ́ ĩmidrị̂ nĩ ãzíla ꞌbã lị ị́jọ́ ĩmi drị̃ gá nĩ! Ĩfẽ Fãráwũ ní ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí abe ãma ãjị́ ngụ̃lé ãzíla ménéŋá ĩꞌdidrị́ ãꞌdị́ drị̂ sĩ ãma ụꞌdị́jó ĩmi ꞌi.”
21 e lhes disseram: — O
22 Mụ́sã uja ru Úpí rụ̂lé jọ ĩꞌdiní, “Wáwọ̃ Úpí mí ají dó ũcõgõ ꞌbá ꞌdĩ kí drị̃ gá íni ãꞌdu sĩ? ꞌDĩ dó ị́jọ́ míní sĩ áma tị pẽjó ala gá rĩ ꞌi yã?
22 Moisés falou outra vez com Deus, o Senhor . Ele disse: — Ó Senhor, por que tratas tão mal este povo? Por que me mandaste para cá?
23 Iꞌdójó mání mụ agá Fãráwũ drị̃lẹ́ gá ị́jọ́ jọjó ími rụ́ sĩ rĩ sĩ, Fãráwũ ají ũcõgõ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị́ ꞌdĩ ꞌbaní, wó ípa drĩ vâ ꞌbá mídrị́ ꞌdĩ kí ku.”
23 Pois, desde que vim falar em teu nome com o rei do Egito, ele tem maltratado este povo. E tu não fizeste nada para ajudá-los.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.