Êxodo 4
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Mụ́sã umvi Ãdróŋá ní, “Wó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ drĩ kí ị́jọ́ mání jọlé rĩ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí ị́jọ́ áma tị gá rĩ gã arelé úmgbé, drĩ kí jọ la, ‘Úpí iꞌda ru míní ku rĩ gá’?”
1 Aí Moisés respondeu a Deus, o Senhor : — Mas os israelitas não vão acreditar em mim, nem vão dar atenção ao que eu falar e vão dizer que o
2 Úpí zị ĩꞌdi, “Ãko ími drị́ gá ꞌdĩ ãꞌdu?” Mụ́sã umvi “Ãko áma drị́ gá ꞌdõ túré,”
2 Então o Senhor perguntou: — O que é isso que você tem na mão? — Um bastão — respondeu Moisés.
3 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Íꞌbe ĩꞌdi vũ gá.” Mụ́sã ꞌbe túrê vũ gá ãzíla túrê uja ru ị̃nị̃ rú! Mụ́sã mvu apálé rá.
3 Deus disse: — Jogue-o no chão. Ele jogou, e o bastão virou uma cobra. E Moisés fugiu dela.
4 Úpí uja jọlé la ĩꞌdiní, “Ísu ími drị́ ãzíla írụ ĩꞌdi kótẽ gá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã su ru drị́ aꞌdụ́ ị̃nị̃ ꞌi, ãzíla ị̃nị̃ uja dó ru ĩꞌdidrị́ gá ꞌdâ túré rú.
4 Aí o Senhor ordenou a Moisés: — Estenda a mão e pegue a cobra pelo rabo. Moisés estendeu a mão e pegou a cobra pelo rabo, e de novo ela virou um bastão na mão dele.
5 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Mí idé tálí ꞌdĩ ꞌi, kí dó sĩ ãꞌị̃ la Úpí Ãdróŋá ĩꞌbã áyị́pịka ꞌbadrị̂, ꞌdĩ Ãdróŋá Ịbụrahị́mụ̃ drị̂, Ĩsákã drị̂ ãzíla Yãkóꞌbõ drị̂ iꞌda ru míní nĩ.”
5 Então o Senhor disse: — Faça isso para provar aos israelitas que o
6 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ, “Ísu ími drị́ bõngó agâlé.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã su dó ru drị́ bõngó agâlé, ĩꞌdi dó mụ anzélé la ãmvé ꞌbo, ãrí na drị́ la rá, íní la acá imve rú cécé sí áni.
6 E o Senhor continuou: — Agora ponha a mão no peito. Moisés obedeceu. E, quando tirou a mão do peito, ela estava leprosa, branca como a neve.
7 Ãdróŋá jọ vâ, “Ísu ími drị́ vúlé bõngó agâlé.” Mụ́sã su vâ ru drị́ vúlé bõngó agâlé, ĩꞌdi mụ anzélé la ꞌbo, drị́ la acá ãlápítí ru cécé ĩꞌdi ꞌbã ụrụꞌbá ꞌbã úkõ ãzí gá rĩ kí áni.
7 — Ponha outra vez a mão no peito — ordenou Deus, o Senhor . Ele pôs a mão no peito novamente. E, quando a tirou, ela estava tão boa como o resto do corpo.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãdróŋá jọ, “Drĩ kí ị́jọ́ mídrị̂ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí gã ásị́ ꞌbãlé ícétáŋá drị̃drị̃ rĩ drị̃ gá úmgbé, kí icó ícétáŋá úꞌdîꞌda ꞌdĩ ãꞌị̃lé rá.
8 Então o Senhor lhe disse: — Se com o primeiro milagre os israelitas não acreditarem em você e não se convencerem, então com o segundo vão acreditar.
9 Wó drĩ kí ícétáŋá úꞌdîꞌda ꞌdĩ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí gã ị́jọ́ arelé ími tị gá úmgbé, mí ãbĩ ị̃yị́ Mĩrĩ Náyĩlĩ drị̂ ꞌi ãzíla ísũ ĩꞌdi vũ gá. Ị̃yị́ míní ãbĩlé Mĩrĩ Náyĩlĩ gá rĩ la ru uja vũ gá ꞌdãá ãrí ru.”
9 Mas, se com esses dois milagres ainda não crerem e não quiserem ouvir o que você disser, tire água do rio Nilo e derrame no chão, que ela virará sangue.
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã jọ Úpí nî, “Úpí, ma mâ ngá ꞌbá ị́jọ́ ulílépi túlí-túlí ku la, ándrá ídu ãzíla sáwã míní iꞌdójó ị́jọ́ jọjó ãtíꞌbó mídrị̂ be ꞌdĩ agá ꞌdâ. Áma ĩdra nị̃ ꞌbãngá ị́jọ́ ulí sĩ ku, ma ị́jọ́ jọ jã-jã rú.”
10 Moisés respondeu ao Senhor : — Ó Senhor, eu nunca tive facilidade para falar, nem antes nem agora, depois que começaste a falar comigo. Quando começo a falar, eu sempre me atrapalho.
11 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ãꞌdi la ꞌbá ꞌbá ru rĩ ní tị ị́jọ́ jọjó rĩ fẽ nĩ yã? Ãꞌdi la ĩꞌdi fẽ adrulé bị́lẹ́ kóru jõku ị́jọ́ jọjó ku la nĩ yã? Ãꞌdi la ĩꞌdiní mịfị́ fẽ sĩ ãngũ ndrejó jõku ĩꞌdi fẽ adrulé mịfị́ kóru ãngũ ndrejó ku la nĩ yã? Adru ma ꞌI, Úpí ꞌi ku yã?
11 Porém o Senhor lhe disse: — Quem dá a boca ao ser humano? Quem faz com que ele seja surdo ou mudo? Quem lhe dá a vista ou faz com que fique cego? Sou eu, Deus, o
12 Úꞌdîꞌda ímụ dô, ma mụ ími ãzã kolé ãzíla ími imbálé ị́jọ́ míní mụlé jọlé rĩ kî sĩ rá.”
12 Agora vá, pois eu o ajudarei a falar e lhe direi o que deve dizer.
13 Wó Mụ́sã jọ, “Úpí, ípẽ rá la ꞌbá ãzí ndú la tị áyụ.”
13 Aí Moisés pediu: — Não, Senhor. Por favor, manda outra pessoa.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Úpí acá dó Mụ́sã ní ũmbã sĩ ãzíla jọ dó, “Mí ádrị́pị Ãrọ́nị̃ Lẹ́vị̃ rú rĩ ãꞌdu rú yã? Ánị̃ rá icó ị́jọ́ jọlé múké-múké rá. Ĩꞌdi dó úꞌdîꞌda ãni rú gẹ̃rị̃ gá sĩ drị̃ ụfụjó mí be, Ãrọ́nị̃ la adru ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ími ndrejó rĩ sĩ.
14 Então o Senhor ficou irritado com Moisés e disse: — Por acaso Arão, o
15 Mĩ mụ ị́jọ́ jọlé ĩꞌdiní ãzíla ĩꞌdiní lũlé la ꞌbã jọ ãꞌdu ị́jọ́ yã rĩ; Ma mụ ĩmi ãzã kolé ị̃rị̃trá sĩ ị́jọ́ jọjó ãzíla ĩmi imbálé ị́jọ́ ĩminí mụlé ngalé rĩ kí sĩ.
15 Você falará com Arão e lhe dirá o que ele deve dizer. Eu os ajudarei a falar e direi o que vocês devem fazer.
16 Ĩꞌdi mụ ị́jọ́ jọlé ũꞌbí ꞌbaní ími kẹ̃jị́ gá ãzíla ĩꞌdi adru cécé ĩꞌdi ꞌbã rĩ ími tị ãzíla mi ꞌbã rĩ ĩꞌdiní Ãdróŋá rĩ áni.
16 Arão falará ao povo em seu lugar. Ele será o seu representante e falará ao povo por você. E você será como Deus para ele, explicando o que ele deve dizer.
17 Wó íꞌdụ túré ꞌdĩ ími drị́ gá ĩndĩ, mi dó sĩ mụ ícétáŋá tálí ru rĩ kí idélé.”
17 Leve este bastão porque é com ele que você vai fazer os milagres.
18 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Mụ́sã gõ dó vúlé ĩꞌdi ꞌbã ándrị́pị Yétẽrõ rụ́ ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ífẽ ágõ vúlé ꞌbá mádrị́ Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌba rụ́ sĩ ndrejó la ĩꞌbã ãzí ace kí nõ ídri rú rá yã áni.” Yétẽrõ jọ, “Ímụ, ãzíla mí acị́ múké.”
18 Então Moisés voltou para a casa de Jetro , o seu sogro, e disse: — Deixe que eu volte para visitar os meus parentes no Egito. Quero ver se eles ainda vivem. — Vá em paz — respondeu Jetro.
19 Sáwã Mụ́sã ꞌbã adrujó Mị̃dị́yánị̃ gá rĩ sĩ, Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ígõ vúlé Mị̃sị́rị̃ gâlé, ãꞌdusĩku ꞌbá ándrá ími ndrụ̃lépi sĩ ími ꞌdịjó rĩ ũdrã kí dó úꞌdîꞌda rá.”
19 Quando Moisés ainda estava na região de Midiã, o Senhor Deus lhe tinha dito: — Volte para o Egito, pois todos os que queriam matá-lo já morreram.
20 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã ꞌdụ ĩꞌdi ꞌbã ũkû ꞌi anzị kí abe, ꞌbã dó kí kãyĩnõ sị́ gá ãzíla ko dó drị̃ gõlé Mị̃sị́rị̃ gá. ꞌDụ dó túré Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdiní rĩ ĩꞌdidrị́ gá ĩndĩ.
20 Então Moisés fez com que a sua mulher e os seus filhos montassem um jumento e começou com eles a sua viagem de volta para o Egito. Moisés tinha na mão o bastão que Deus havia mandado que ele levasse.
21 Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ídrĩ gõ vúlé Mị̃sị́rị̃ gâlé ꞌbo, lẽ mí idé Fãráwũ drị̃lẹ́ gá tálí mání sĩ ũkpõ fẽjó míní mí idé kí rĩ kí pírí. Wó ma mụ ĩꞌdi ásị́ fẽlé mbalé ũkpómgboroto rú ãzíla icó ꞌbá ꞌdĩ kí aꞌbelé mụlé ku.
21 E mais uma vez o Senhor disse a Moisés: — Eu lhe dei poder para fazer muitos milagres. Quando você voltar para o Egito, esteja pronto para fazê-los diante do rei daquela terra. Mas eu vou fazer com que ele fique teimoso e não deixe o povo de Israel sair de lá.
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ílũ Fãráwũ ní, ‘Úpí jọ: Ịsịrayị́lị̃ ĩꞌdi ngọ́tị́ŋá má drị́ kãjãní rĩ ꞌi
22 Então você lhe dirá que eu, o Senhor , digo o seguinte: “Israel é o meu primeiro filho.
23 mání jọlé míní ꞌbo rĩ áni, “Ífẽ ngọ́tị́ŋá mádrị̂ ꞌbã mụ, ĩꞌdi dó sĩ áma ị̃nzị̃ be nĩ.” Wó ígã ĩꞌdi aꞌbelé úmgbé, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ma mî ngọ́tị́ŋá kãjãní rĩ ꞌdị rá!’”
23 Já lhe disse que deixe o meu filho sair a fim de me adorar. Mas você não deixou, e por isso eu vou matar o seu filho mais velho.”
24 Mụ́sã ꞌbã mụ agá gẹ̃rị̃ gá ꞌdâ, ca ãngũ sĩ ụ́ꞌdụ́ kojó la gá, ụfụ kí drị̃ Úpí be ãzíla Ãdróŋá apá ĩꞌdi ꞌdị sĩ.
24 Durante a viagem para o Egito, num lugar onde Moisés e a sua família estavam passando a noite, o Senhor se encontrou com Moisés e procurou matá-lo.
25 Wó Zĩpórã Mụ́sã ꞌbã ũkû aꞌdụ́ ị́lị́ŋá sị́ ãcí la, ĩtãrã dó sĩ ngọ́pị̃ ꞌi ãzíla aló íníríkó la sĩ Mụ́sã ꞌbã pá. Jọ, “Ãndá-ãndá ru mi ágó mádrị́ ãrí sĩ rĩ ꞌi.”
25 Aí Zípora, a sua mulher, pegou uma pedra afiada, cortou o prepúcio do seu filho e com ele tocou o pé de Moisés. E disse: — Você é um marido de sangue para mim.
26 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Úpí aꞌbe dó Mụ́sã rá. (Ị́jọ́ Zĩpórã ꞌbã jọlé “Mi ágó mádrị́ ãrí sĩ rĩ ꞌi,” rĩ ꞌbã ífí ꞌbá ĩtãrãjó rĩ.)
26 Ela disse isso por causa da circuncisão . E assim o Senhor deixou Moisés viver.
27 Wó íni ꞌdĩ Úpí jọ Ãrọ́nị̃ ní, “Ímụ kõtórõ agâlé sĩ drị̃ ụfụjó Mụ́sã be.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ãrọ́nị̃ ụfụ kí dó drị̃ Mụ́sã be ꞌbé Ãdróŋá drị̂ drị̃ gá ãzíla amvu kí dó ru ãyĩkõ sĩ.
27 Nesse meio tempo o Senhor disse a Arão: — Vá se encontrar com Moisés no deserto. Ele foi, e se encontrou com Moisés no monte sagrado , e o beijou.
28 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Mụ́sã nze Ãrọ́nị̃ ní ị́jọ́ pírí Úpí ꞌbã ĩꞌdi tị pẽjó ꞌbã mụ kí jọlé rĩ kí vú ãzíla ícétáŋá tálí ru pírí Úpí ꞌbã azịlé ꞌbã mụ kí idélé rĩ kí abe.
28 Moisés contou a Arão tudo o que o Senhor tinha dito quando havia mandado que ele voltasse para o Egito e falou também dos milagres que Deus tinha ordenado que ele fizesse.
29 Mụ́sã atrá kí Ãrọ́nị̃ be ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí pírí,
29 Aí Moisés e Arão foram para o Egito e reuniram todos os líderes do povo de Israel.
30 ãzíla Ãrọ́nị̃ nze ĩꞌbaní ị́jọ́ Úpí ꞌbã jọlé Mụ́sã ní ri kí vú pírí. Idé vâ ꞌbá kí drị̃lẹ́ gá ícétáŋá tálí ru rĩ kí ĩndĩ,
30 Arão contou-lhes tudo o que o Senhor Deus tinha dito a Moisés, e em seguida Moisés fez os milagres diante do povo.
31 ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ãꞌị̃ kí dó rá. Kí dó mụ arelé la Úpí así dó kí ị́jọ́ sĩ rá ãzíla ndre dó ũcõgõ ĩꞌbadrị̂ ꞌbo íni, su kí dó drị̃ vũ gá sĩ ị̃nzị̃táŋá fẽjó Úpí nî.
31 Todos acreditaram e, quando souberam que o Senhor tinha vindo até eles e tinha visto como estavam sendo maltratados, eles se curvaram e adoraram a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.