Êxodo 4
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Mụ́sã umvi Ãdróŋá ní, “Wó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ drĩ kí ị́jọ́ mání jọlé rĩ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí ị́jọ́ áma tị gá rĩ gã arelé úmgbé, drĩ kí jọ la, ‘Úpí iꞌda ru míní ku rĩ gá’?”
1 Moisés respondeu: — Mas eis que eles não vão acreditar em mim, nem ouvirão o que vou dizer, pois dirão: “O
2 Úpí zị ĩꞌdi, “Ãko ími drị́ gá ꞌdĩ ãꞌdu?” Mụ́sã umvi “Ãko áma drị́ gá ꞌdõ túré,”
2 Então o Senhor perguntou a Moisés: — Que é isso que você tem na mão? Ele respondeu: — Um bordão.
3 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Íꞌbe ĩꞌdi vũ gá.” Mụ́sã ꞌbe túrê vũ gá ãzíla túrê uja ru ị̃nị̃ rú! Mụ́sã mvu apálé rá.
3 Então lhe disse: — Jogue-o no chão. Ele o jogou no chão, e o bordão virou uma serpente. E Moisés fugia dela.
4 Úpí uja jọlé la ĩꞌdiní, “Ísu ími drị́ ãzíla írụ ĩꞌdi kótẽ gá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã su ru drị́ aꞌdụ́ ị̃nị̃ ꞌi, ãzíla ị̃nị̃ uja dó ru ĩꞌdidrị́ gá ꞌdâ túré rú.
4 Mas o Senhor disse a Moisés: — Estenda a mão e pegue-a pela cauda. Ele estendeu a mão, pegou-a pela cauda, e ela se transformou em bordão.
5 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Mí idé tálí ꞌdĩ ꞌi, kí dó sĩ ãꞌị̃ la Úpí Ãdróŋá ĩꞌbã áyị́pịka ꞌbadrị̂, ꞌdĩ Ãdróŋá Ịbụrahị́mụ̃ drị̂, Ĩsákã drị̂ ãzíla Yãkóꞌbõ drị̂ iꞌda ru míní nĩ.”
5 Então o Senhor disse: — Isto é para que creiam que o
6 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ, “Ísu ími drị́ bõngó agâlé.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã su dó ru drị́ bõngó agâlé, ĩꞌdi dó mụ anzélé la ãmvé ꞌbo, ãrí na drị́ la rá, íní la acá imve rú cécé sí áni.
6 E o Senhor continuou: — Ponha, agora, a mão no peito. Ele o fez; e, tirando a mão do peito, eis que ela estava leprosa, branca como a neve.
7 Ãdróŋá jọ vâ, “Ísu ími drị́ vúlé bõngó agâlé.” Mụ́sã su vâ ru drị́ vúlé bõngó agâlé, ĩꞌdi mụ anzélé la ꞌbo, drị́ la acá ãlápítí ru cécé ĩꞌdi ꞌbã ụrụꞌbá ꞌbã úkõ ãzí gá rĩ kí áni.
7 Então o Senhor disse: — Ponha a mão no peito outra vez. Ele a pôs no peito novamente; e, quando a tirou, eis que se havia tornado como o restante de sua carne.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãdróŋá jọ, “Drĩ kí ị́jọ́ mídrị̂ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí gã ásị́ ꞌbãlé ícétáŋá drị̃drị̃ rĩ drị̃ gá úmgbé, kí icó ícétáŋá úꞌdîꞌda ꞌdĩ ãꞌị̃lé rá.
8 O Senhor continuou: — Se eles não acreditarem em você, nem atenderem à evidência do primeiro sinal, talvez acreditarão na evidência do segundo.
9 Wó drĩ kí ícétáŋá úꞌdîꞌda ꞌdĩ ãꞌị̃ ku jõku drĩ kí gã ị́jọ́ arelé ími tị gá úmgbé, mí ãbĩ ị̃yị́ Mĩrĩ Náyĩlĩ drị̂ ꞌi ãzíla ísũ ĩꞌdi vũ gá. Ị̃yị́ míní ãbĩlé Mĩrĩ Náyĩlĩ gá rĩ la ru uja vũ gá ꞌdãá ãrí ru.”
9 Se eles ainda não acreditarem mediante esses dois sinais, nem ouvirem o que você disser, pegue um pouco de água do rio e derrame na terra seca; e a água que você pegou do rio se transformará em sangue sobre a terra.
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã jọ Úpí nî, “Úpí, ma mâ ngá ꞌbá ị́jọ́ ulílépi túlí-túlí ku la, ándrá ídu ãzíla sáwã míní iꞌdójó ị́jọ́ jọjó ãtíꞌbó mídrị̂ be ꞌdĩ agá ꞌdâ. Áma ĩdra nị̃ ꞌbãngá ị́jọ́ ulí sĩ ku, ma ị́jọ́ jọ jã-jã rú.”
10 Então Moisés disse ao Senhor : — Ah! Senhor! Eu nunca fui eloquente, nem no passado, nem depois que falaste a teu servo, pois sou pesado de boca e pesado de língua.
11 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ãꞌdi la ꞌbá ꞌbá ru rĩ ní tị ị́jọ́ jọjó rĩ fẽ nĩ yã? Ãꞌdi la ĩꞌdi fẽ adrulé bị́lẹ́ kóru jõku ị́jọ́ jọjó ku la nĩ yã? Ãꞌdi la ĩꞌdiní mịfị́ fẽ sĩ ãngũ ndrejó jõku ĩꞌdi fẽ adrulé mịfị́ kóru ãngũ ndrejó ku la nĩ yã? Adru ma ꞌI, Úpí ꞌi ku yã?
11 O Senhor respondeu: — Quem fez a boca do homem? Ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou eu, o
12 Úꞌdîꞌda ímụ dô, ma mụ ími ãzã kolé ãzíla ími imbálé ị́jọ́ míní mụlé jọlé rĩ kî sĩ rá.”
12 Agora vá, e eu serei com a sua boca e lhe ensinarei o que você deve falar.
13 Wó Mụ́sã jọ, “Úpí, ípẽ rá la ꞌbá ãzí ndú la tị áyụ.”
13 Porém Moisés respondeu: — Ah! Senhor! Envia alguém outro que quiseres enviar, menos a mim.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Úpí acá dó Mụ́sã ní ũmbã sĩ ãzíla jọ dó, “Mí ádrị́pị Ãrọ́nị̃ Lẹ́vị̃ rú rĩ ãꞌdu rú yã? Ánị̃ rá icó ị́jọ́ jọlé múké-múké rá. Ĩꞌdi dó úꞌdîꞌda ãni rú gẹ̃rị̃ gá sĩ drị̃ ụfụjó mí be, Ãrọ́nị̃ la adru ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ími ndrejó rĩ sĩ.
14 Então a ira do Senhor se acendeu contra Moisés. O Senhor disse: — Arão, o levita, não é seu irmão? Eu sei que ele fala fluentemente. Eis que ele vem ao seu encontro e, ao ver você, se alegrará em seu coração.
15 Mĩ mụ ị́jọ́ jọlé ĩꞌdiní ãzíla ĩꞌdiní lũlé la ꞌbã jọ ãꞌdu ị́jọ́ yã rĩ; Ma mụ ĩmi ãzã kolé ị̃rị̃trá sĩ ị́jọ́ jọjó ãzíla ĩmi imbálé ị́jọ́ ĩminí mụlé ngalé rĩ kí sĩ.
15 Você falará com ele e lhe porá na boca as palavras; eu serei com a sua boca e com a dele e ensinarei a vocês o que devem fazer.
16 Ĩꞌdi mụ ị́jọ́ jọlé ũꞌbí ꞌbaní ími kẹ̃jị́ gá ãzíla ĩꞌdi adru cécé ĩꞌdi ꞌbã rĩ ími tị ãzíla mi ꞌbã rĩ ĩꞌdiní Ãdróŋá rĩ áni.
16 Ele falará por você ao povo; ele será como se fosse a sua boca, e você será para ele como Deus.
17 Wó íꞌdụ túré ꞌdĩ ími drị́ gá ĩndĩ, mi dó sĩ mụ ícétáŋá tálí ru rĩ kí idélé.”
17 Leve, pois, na mão este bordão, com o qual você fará os sinais.
18 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Mụ́sã gõ dó vúlé ĩꞌdi ꞌbã ándrị́pị Yétẽrõ rụ́ ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ífẽ ágõ vúlé ꞌbá mádrị́ Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌba rụ́ sĩ ndrejó la ĩꞌbã ãzí ace kí nõ ídri rú rá yã áni.” Yétẽrõ jọ, “Ímụ, ãzíla mí acị́ múké.”
18 Moisés voltou para Jetro, seu sogro, e lhe disse: — Deixe-me voltar aos meus irmãos que estão no Egito para ver se ainda vivem. Jetro respondeu: — Vá em paz.
19 Sáwã Mụ́sã ꞌbã adrujó Mị̃dị́yánị̃ gá rĩ sĩ, Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ígõ vúlé Mị̃sị́rị̃ gâlé, ãꞌdusĩku ꞌbá ándrá ími ndrụ̃lépi sĩ ími ꞌdịjó rĩ ũdrã kí dó úꞌdîꞌda rá.”
19 O Senhor disse a Moisés, em Midiã: — Volte para o Egito, porque já morreram todos os que queriam matar você.
20 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Mụ́sã ꞌdụ ĩꞌdi ꞌbã ũkû ꞌi anzị kí abe, ꞌbã dó kí kãyĩnõ sị́ gá ãzíla ko dó drị̃ gõlé Mị̃sị́rị̃ gá. ꞌDụ dó túré Ãdróŋá ꞌbã lũlé ĩꞌdiní rĩ ĩꞌdidrị́ gá ĩndĩ.
20 Então Moisés tomou a mulher e os filhos, fez com que montassem num jumento e voltou para a terra do Egito. Moisés levava na mão o bordão de Deus.
21 Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ídrĩ gõ vúlé Mị̃sị́rị̃ gâlé ꞌbo, lẽ mí idé Fãráwũ drị̃lẹ́ gá tálí mání sĩ ũkpõ fẽjó míní mí idé kí rĩ kí pírí. Wó ma mụ ĩꞌdi ásị́ fẽlé mbalé ũkpómgboroto rú ãzíla icó ꞌbá ꞌdĩ kí aꞌbelé mụlé ku.
21 O Senhor disse a Moisés: — Quando você voltar ao Egito, trate de fazer diante de Faraó todos os milagres que pus em sua mão. Mas eu vou endurecer o coração de Faraó, para que não deixe o povo ir.
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ílũ Fãráwũ ní, ‘Úpí jọ: Ịsịrayị́lị̃ ĩꞌdi ngọ́tị́ŋá má drị́ kãjãní rĩ ꞌi
22 Diga a Faraó: Assim diz o Senhor : “Israel é meu filho, meu primogênito.
23 mání jọlé míní ꞌbo rĩ áni, “Ífẽ ngọ́tị́ŋá mádrị̂ ꞌbã mụ, ĩꞌdi dó sĩ áma ị̃nzị̃ be nĩ.” Wó ígã ĩꞌdi aꞌbelé úmgbé, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ma mî ngọ́tị́ŋá kãjãní rĩ ꞌdị rá!’”
23 E eu digo a você: deixe o meu filho ir, para que me adore; mas, se você não quiser deixá-lo ir, eis que eu matarei seu filho, seu primogênito.”
24 Mụ́sã ꞌbã mụ agá gẹ̃rị̃ gá ꞌdâ, ca ãngũ sĩ ụ́ꞌdụ́ kojó la gá, ụfụ kí drị̃ Úpí be ãzíla Ãdróŋá apá ĩꞌdi ꞌdị sĩ.
24 Estando Moisés no caminho, numa estalagem, o Senhor o encontrou e quis matá-lo.
25 Wó Zĩpórã Mụ́sã ꞌbã ũkû aꞌdụ́ ị́lị́ŋá sị́ ãcí la, ĩtãrã dó sĩ ngọ́pị̃ ꞌi ãzíla aló íníríkó la sĩ Mụ́sã ꞌbã pá. Jọ, “Ãndá-ãndá ru mi ágó mádrị́ ãrí sĩ rĩ ꞌi.”
25 Então Zípora pegou uma pedra afiada, cortou o prepúcio de seu filho e com ele tocou os pés de Moisés. E lhe disse: — Sem dúvida, você é para mim um marido de sangue.
26 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Úpí aꞌbe dó Mụ́sã rá. (Ị́jọ́ Zĩpórã ꞌbã jọlé “Mi ágó mádrị́ ãrí sĩ rĩ ꞌi,” rĩ ꞌbã ífí ꞌbá ĩtãrãjó rĩ.)
26 Assim, o Senhor o deixou. Ela disse “marido de sangue” por causa da circuncisão.
27 Wó íni ꞌdĩ Úpí jọ Ãrọ́nị̃ ní, “Ímụ kõtórõ agâlé sĩ drị̃ ụfụjó Mụ́sã be.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ãrọ́nị̃ ụfụ kí dó drị̃ Mụ́sã be ꞌbé Ãdróŋá drị̂ drị̃ gá ãzíla amvu kí dó ru ãyĩkõ sĩ.
27 O Senhor disse a Arão: — Vá encontrar-se com Moisés, no deserto. Ele foi e, encontrando-o no monte de Deus, o beijou.
28 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Mụ́sã nze Ãrọ́nị̃ ní ị́jọ́ pírí Úpí ꞌbã ĩꞌdi tị pẽjó ꞌbã mụ kí jọlé rĩ kí vú ãzíla ícétáŋá tálí ru pírí Úpí ꞌbã azịlé ꞌbã mụ kí idélé rĩ kí abe.
28 Moisés relatou a Arão todas as palavras do Senhor , com as quais o havia enviado, e todos os sinais que lhe havia mandado realizar.
29 Mụ́sã atrá kí Ãrọ́nị̃ be ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí pírí,
29 Então Moisés e Arão foram e reuniram todos os anciãos dos filhos de Israel.
30 ãzíla Ãrọ́nị̃ nze ĩꞌbaní ị́jọ́ Úpí ꞌbã jọlé Mụ́sã ní ri kí vú pírí. Idé vâ ꞌbá kí drị̃lẹ́ gá ícétáŋá tálí ru rĩ kí ĩndĩ,
30 Arão falou todas as palavras que o Senhor tinha dito a Moisés, e este fez os sinais diante do povo.
31 ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ãꞌị̃ kí dó rá. Kí dó mụ arelé la Úpí así dó kí ị́jọ́ sĩ rá ãzíla ndre dó ũcõgõ ĩꞌbadrị̂ ꞌbo íni, su kí dó drị̃ vũ gá sĩ ị̃nzị̃táŋá fẽjó Úpí nî.
31 E o povo creu. E, quando ouviram que o Senhor havia visitado os filhos de Israel e visto a aflição deles, inclinaram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.