Êxodo 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Sáwã ꞌbá Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌbaní ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú rĩ kí ĩkpãjó ꞌdã sĩ, ágọ́bị́ sụ́rụ́ Lẹ́vị̃ drị̂ agá la ĩgbã vâ ĩzóŋá sụ́rụ́ Lẹ́vị̃ drị̂ agá la ũkú ru.
1 Um homem da casa de Levi casou com uma mulher da mesma tribo.
2 Ũkú ꞌdã ịsụ́ ꞌa ãzíla tị dó ngọ́tị́ŋá ágọ́bị́. Ĩꞌdi dó mụ ndrelé la ngọ́tị́ŋâ ĩꞌdĩ ãlá ru ꞌbo, uja dó sĩ ĩꞌdi ụ̃zị̃lé ĩmbá na.
2 A mulher ficou grávida e deu à luz um filho. Vendo que o menino era bonito, escondeu-o durante três meses.
3 Wó ĩꞌdi ꞌbã icójó ngọ́tị́ŋâ ụ̃zị̃jó ị̃dị́ ku rĩ sĩ; aꞌdụ́ gụ́fá idélé ũzú sĩ la ãzíla ĩbĩ ụrụꞌbá la ísékísé sĩ cí ị̃yị́ ꞌbã fi rû sĩ gụ́fá agâlé ku. ꞌBã dó ngọ́tị́ŋâ ꞌi ꞌa la gá ãzíla zị̃ dó ĩꞌdi ũzú agá ị̃yị́ Mĩrĩ umvelé Náyĩlĩ rĩ tị gá.
3 Não podendo, porém, escondê-lo por mais tempo, pegou um cesto de junco, tapou os buracos com betume e piche e, pondo nele o menino, largou o cesto no meio dos juncos à beira do rio.
4 Ámvọ́pị̃ tu pá rá-rá ru sĩ ndrejó la ãꞌdu ị́jọ́ la nõ mụ ru idélé ĩꞌdi rụ́ nĩ yã áni. Mụ́sã ámvọ́pị̃ ꞌbã ĩꞌdi ị̃yị́ agá, tu pá rá-rá ru sĩ ĩꞌdi ndrejó.|alt="Moses' sister places him into the river and watches." src="CO00764B.jpg" size="span" loc="Half page" ref="2:4"
4 A irmã do menino ficou de longe, para ver o que ia acontecer com ele.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Fãráwũ ꞌbã ị̃zẹ́pị mụ Mĩrĩ Náyĩlĩ gâlé mụlé ru ũjĩlé, ãzíla izonzi ĩꞌdi ãzãkolépi rĩ ri kí ị̃yị́ tị pilé. Úpí ị̃zẹ́pị ndre gụ́fá ũzú agá ꞌdãá ãzíla pẽ dó ãtíꞌbó ĩꞌdidrị́ ĩzóŋá ru rĩ tị mụlé gụ́fâ aꞌdụ́lé.
5 A filha de Faraó desceu para se banhar no rio, e as moças que tinham vindo com ela passeavam pela margem. Quando ela viu o cesto no meio dos juncos, mandou que uma das criadas fosse buscá-lo.
6 Úpí ị̃zẹ́pị nzị̃ tị la ãzíla ndre urekeŋâ ꞌi. Urekeŋâ la awá agá awá-awâ, ãzíla Fãráwũ ị̃zẹ́pị uꞌá dó cãndí sĩ ĩꞌdi ị́jọ́ sĩ. Jọ “Lẽ ũrekeŋá ꞌdĩ ꞌbã adru ꞌbá Ĩbũrãníyã rú ꞌdĩ ꞌbã ãzí áni la.”
6 Abrindo o cesto, viu a criança; e eis que o menino chorava. Ela teve compaixão dele e disse: — Este é um menino dos hebreus.
7 ꞌDã ꞌbã vúlé gá urekeŋâ ꞌbã ámvọ́pị̃ zị Fãráwũ ị̃zẹ́pị ꞌi, “Má icó mụlé míní ũkú ãzí Ĩbũrãníyã rú la umvelé sĩ ngọ́tị́ŋâ undrujó rá yã?”
7 Então a irmã do menino perguntou à filha de Faraó: — Quer que eu vá chamar uma das hebreias para que sirva de ama e crie esta criança para a senhora?
8 Fãráwũ ꞌbã ị̃zẹ́pị umvi, “Wõyí, ímụ.” Ĩzóŋâ mụ dó rá ãzíla ají dó urekeŋâ ꞌbã ãndrẽ mgbãrĩ ꞌi.
8 A filha de Faraó respondeu: — Vá. A moça foi e chamou a mãe do menino.
9 Fãráwũ ꞌbã ị̃zẹ́pị jọ urekeŋâ ꞌbã ãndrẽ nî, “Íꞌdụ mání ũrekeŋá ꞌdĩ undrulé, ma ími ũfẽ rá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ũkú ꞌdĩ ꞌdụ dó urekeŋâ tã mbalé rá.
9 Então a filha de Faraó disse à mulher: — Leve este menino e amamente-o para mim; eu darei um salário para você. A mulher pegou o menino e o criou.
10 Ngọ́tị́ŋâ la dó mụ zolé ꞌbo, ꞌdụ dó ĩꞌdi agụlé Fãráwũ ꞌbã ị̃zẹ́pị drị̂lé ãzíla acá dó sĩ ĩꞌdi ꞌbã ngọ́pị rú. ꞌDa dó sĩ rụ́ la Mụ́sã ꞌi, ífí la, “Má aꞌdụ́ ĩꞌdi ị̃yị́ agá.”
10 Quando o menino já era grande, ela o levou à filha de Faraó, da qual ele passou a ser filho. Esta lhe deu o nome de Moisés e disse: — Porque das águas o tirei.
11 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Mụ́sã ꞌbã zojó ꞌbo rĩ sĩ, mụ ꞌbá Ĩbũrãníyã rú ĩꞌdi ꞌbã sụ́rụ́ ru rĩ kí andrélé ãzíla ndre kí ũŋmĩ agá ãzị́ ũkpómgboroto rĩ nga agá. Ndre ágọ́bị́ Mị̃sị́rị̃ rú la ꞌbá Ĩbũrãníyã rú ĩꞌdi ꞌbã sụ́rụ́ ru la co agá.
11 Naqueles dias, sendo Moisés já homem feito, saiu para visitar os seus irmãos e viu o trabalho pesado que faziam. Viu também que certo egípcio espancava um hebreu, um do seu povo.
12 Mụ́sã undré ãngũ trộkị́lịrị, ndre ꞌbá ãzí ĩꞌdi ndrelépi la ꞌdáyụ, ꞌdị dó ágọ́bị́ Mị̃sị́rị̃ rú ꞌdã rá ãzíla zị̃ dó ĩꞌdi cínákí agá.
12 Olhou para todos os lados e, vendo que não havia ali ninguém, matou o egípcio e escondeu o corpo na areia.
13 Drụ̃sị̃ íni Mụ́sã ꞌbã mụjó ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí andréjó rĩ gá, ịsụ́ ãgọbị ị̃rị̃ Ĩbũrãníyã rú la kí ru co agá. Mụ́sã zị ágọ́bị́ ãzí rĩ idélépi ũnzí rĩ ꞌi, “Mi ꞌbá mî ádrị́pị rú rĩ co íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
13 Moisés saiu no dia seguinte, e eis que dois hebreus estavam brigando. Então perguntou ao culpado: — Por que você está espancando o seu próximo?
14 Ágọ́bị̂ umvi, “Ãꞌdi ꞌbã mi ãmaní úpí ru ãzíla ꞌbá ị́jọ́ lịlẹ́pi rĩ rú nĩ yã? Ílẽ áma ꞌdịlé cécé míní ágọ́bị́ Mị̃sị́rị̃ rú ꞌdã ꞌdịlé rĩ áni yã?” Mụ́sã acá dó ụ̃rị̃ sĩ ãzíla ũrã dó, “ꞌBá pírí nị̃ kí dó ị́jọ́ mání idélé rĩ ꞌbo.”
14 O homem respondeu: — Quem pôs você por príncipe e juiz sobre nós? Está querendo me matar, como matou aquele egípcio? Moisés ficou com medo e pensou: “Com certeza já descobriram o que eu fiz.”
15 Fãráwũ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, ụ̃ꞌbị̃ tí Mụ́sã ndrụ̃lé sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó rá, wó Mụ́sã apá Fãráwũ rụ́ ꞌdãá rĩ sĩ rá sĩ mụjó uꞌájó Mị̃dị́yánị̃ gá. Mụ́sã la mụ calé Mị̃dị́yánị̃ gá ꞌbo, ri vũ gá kídí tị gá.
15 Informado desse caso, Faraó quis matar Moisés; porém Moisés fugiu da presença de Faraó e foi morar na terra de Midiã. Chegando lá, sentou-se junto a um poço.
16 Ụ́ꞌdụ́ ãlu, átáló Mị̃dị́yánị̃ gá rĩ ꞌbã izonzi ázị̂rị̃ ꞌdĩ amụ́ kí ị̃yị́ ukolé ãkójó ãnãkpá ꞌbaní ị̃yị́ fẽjó rĩ kí agá sĩ ị̃yị́ fẽjó ãnãkpá átẹ́pị̃ drị̂ ꞌbanî.
16 O sacerdote de Midiã tinha sete filhas, as quais vieram tirar água e encheram os bebedouros para dar de beber ao rebanho de seu pai.
17 ꞌBá ãzí ãnãkpá tãmbalépi la amụ́ kí átáló Mị̃dị́yánị̃ gá rĩ ꞌbã izonzi kí drolé rá, wó Mụ́sã angá ụrụgá sĩ kí pajó ꞌbá ꞌda kí drị́ gá, ãzíla ko kí ãzã ị̃yị́ fẽjó ãnãkpá ꞌbanî.
17 Então vieram os pastores e as expulsaram dali. Moisés, porém, se levantou, e as defendeu, e deu de beber ao rebanho.
18 Izonzị ꞌdĩ kí mụ gõlé lị́cọ́ gá ĩꞌbã átẹ́pị Rụ̃wẹ́lị̃ rụ̂lé ꞌbo, Átẹ́pị̃ zị kí, “Ĩmi ãgõ ãndrũ lị́cọ́ gá údu ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
18 Quando elas voltaram para junto de Reuel, seu pai, este lhes perguntou: — Por que vocês vieram mais cedo hoje?
19 Umvi kí, “ꞌBá ãzí Mị̃sị́rị̃ rú la pa ãma ꞌbá ãnãkpá ucélépi rĩ kí drị́ gá rá. Átã uko vâ ãmaní ị̃yị́ fẽlé ãnãkpá ꞌbaní nĩ.”
19 Elas responderam: — Um egípcio nos livrou das mãos dos pastores, e ainda nos tirou água, e deu de beber ao rebanho.
20 Rụ̃wẹ́lị̃ zị kí, “Ágọ́bị̂ dó íngãá yã? Ĩmi aꞌbe dó ĩꞌdi lé ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ĩmi umve ĩꞌdi ãkónã nalé ãma abe.”
20 Então Reuel disse às filhas: — E onde está ele? Por que vocês o deixaram lá? Chamem o homem para que venha comer conosco.
21 Mụ́sã ãꞌị̃ uꞌálé Rụ̃wẹ́lị̃ be rá ãzíla Rụ̃wẹ́lị̃ fẽ dó ĩꞌdi ꞌbã ị̃zẹ́pị Zĩpórã ꞌi Mụ́sã ní ũkú ru.
21 Moisés consentiu em morar com aquele homem; e ele deu a Moisés sua filha Zípora,
22 Zĩpórã tị ĩꞌdiní ngọ́tị́ ágọ́bị́, ãzíla Mụ́sã ꞌda dó rụ́ la Gị́rị́sị̃mụ̃ ꞌi, jọ “Má acá dó ãmị́yọ́ŋá ru ꞌbá ãzí ꞌbã ãngũ gá.”
22 a qual deu à luz um filho, a quem Moisés deu o nome de Gérson, porque disse: — Sou peregrino em terra estranha.
23 Sáwã ãzo vúlé gá, úpí Mị̃sị́rị̃ gá rĩ drã dó rá. ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ rú rĩ ri kí drị̃cịlé ĩꞌbã kí adrujó ãtíꞌbó rĩ sĩ. Awá kí sĩ ãzãkoma aꞌị́jó ãzíla áwáŋá ĩꞌbadrị̂ ca kpere Ãdróŋá rụ́ rá.
23 Decorridos muitos dias, o rei do Egito morreu. Os filhos de Israel gemiam por causa da sua escravidão. Eles clamaram, e o seu clamor chegou até Deus.
24 Ãdróŋá are ĩꞌbã ãzá taŋá rá ãzíla ũrã ị́jọ́ tị icítáŋá ándrá ĩꞌdidrị́ Ịbụrahị́mụ̃ be, Ĩsákã ãzíla Yãkóꞌbõ be rĩ ꞌbã ị́jọ́ rá.
24 Deus ouviu o gemido deles e lembrou-se da sua aliança com Abraão, com Isaque e com Jacó.
25 Ãdróŋá ndre dó ãngũ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú rĩ ꞌba rụ́ ãzíla así dó sĩ kí ị́jọ́ sĩ rá.
25 E Deus viu os filhos de Israel e atentou para a situação deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.