Êxodo 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ímụ Fãráwũ rụ̂lé ãꞌdusĩku áꞌbã ĩꞌdi ꞌbã ásị́ mbalé ũkpómgboroto rú ꞌbá ãmbogo rú ĩꞌdidrị̂ kí abe, ma dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idé kí drĩdríŋĩ gá ꞌdâ benĩ,
1 O S enhor disse a Moisés: “Volte ao faraó, pois endureci o coração dele e o de seus oficiais, para que eu demonstre meus sinais entre eles,
2 mi dó sĩ vú la nze mî anzị ꞌbaní ãzíla mî anzị ꞌbã anzị ꞌbaní, ị́jọ́ ándrá ũmbã ꞌbã sĩ áma najó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní ãzíla mání dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idéjó kí drĩdríŋĩ gá rĩ abe ãzíla ĩmi dó sĩ nị̃ la rá ma Úpí ru ma ꞌi.”
2 e também para que você conte a seus filhos e netos como eu ridicularizei os egípcios e lhes fale dos sinais que realizei no meio deles. Assim, vocês saberão que eu sou o S enhor ”.
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be mụ kí dó Fãráwũ rụ̂lé ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Úpí Ãdróŋá ꞌbá Ĩbũrãníyã rú rĩ ꞌbadrị̂ jọ: ‘Mi gã áma tị arelé úmgbé ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Lẽ mí aꞌbe ꞌbá mádrị̂ ꞌbã mụ kî, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ kí dó sĩ mụ áma ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.
3 Moisés e Arão foram ver o faraó novamente e lhe disseram: “Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: ‘Até quando você se recusará a submeter-se a mim? Deixe meu povo sair para me adorar.
4 Ídrĩ kí uga mụlé úmgbé, drụ̃sị̃ ma úmbí fẽ ꞌdelé ãngũ mídrị̂ agá.
4 Se você se recusar, tome cuidado! Amanhã trarei sobre seu território uma nuvem de gafanhotos.
5 Kí ãngũ aku cí ícó dó sĩ ãngũ ndrelé ku. Ĩꞌdi ãko mídrị́ were sí ꞌbã colé ku ꞌdĩ kí iza rá, ife zolépi mídrị́ ámvụ́ agá ꞌdĩ kí abe pírí.
5 Cobrirão toda a terra, de modo que não se poderá ver o chão. Devorarão o que restou de suas colheitas depois da tempestade de granizo, e também todas as árvores que estiverem crescendo nos campos.
6 Kí ru tõ jó mídrị̂ kí agá, jó ꞌbá mídrị́ ãmbogo rú ꞌdĩ ꞌbadrị̂ abe ãzíla jó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌbadrị̂ kí agá sĩ pírí. ꞌDĩ la adru ị́jọ́ ãzí jõ drĩ údu ru ngalépi mí átẹ́pị jõku mí áyị́pịka kí ụrụꞌbá gá ku la iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ ĩꞌbã kí rijó ãngũ ꞌdĩ gá ꞌdâ rĩ sĩ kpere ãndrũ.’” Cọtị́ Mụ́sã uja ru aꞌbe dó Fãráwũ rá.
6 Invadirão seus palácios, as casas de seus oficiais e todas as casas do Egito. Nunca em toda a história do Egito seus antepassados viram uma praga como esta!’”. Quando terminou de falar, Moisés deu as costas ao faraó e saiu.
7 Ãmbogo Fãráwũ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ la ãmaní ũcõgõ fẽ ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Mí amá drĩ Mị̃sị́rị̃ ị̃lị̃kị̃ rá rĩ ku yã? Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ âꞌbe ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí dó sĩ Úpí Ãdróŋá ĩꞌbadrị̂ ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.”
7 Os oficiais da corte se aproximaram do faraó e suplicaram: “Até quando o faraó permitirá que esse Moisés seja uma ameaça para nós? Deixe os homens saírem para adorar o S enhor , o Deus deles! O faraó não vê que o Egito está em ruínas?”.
8 ꞌDãá Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be ájí dó kí vúlé Fãráwũ rú ꞌdõlé. Fãráwũ jọ, “Ĩmụ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ ị̃nzị̃lé. Wó mgbãrĩ gá ãꞌdi kí mụ nĩ?”
8 Logo, Moisés e Arão foram trazidos de volta à presença do faraó. “Está bem”, disse ele. “Vão e adorem o S enhor , seu Deus. Mas quem exatamente irá?”
9 Mụ́sã umvi, “Ãma mụ anzị ãzíla ꞌbá ĩyõ ãmadrị̂ kí abe, ãmã anzị ãgọbị rú ãzíla izonzi rú rĩ abe, kãbĩlõ ãzíla tị́ kí abe, ãꞌdusĩku ãma mụ ụ̃mụ̃ ꞌbãlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó.”
9 Moisés respondeu: “Iremos todos: jovens e velhos, nossos filhos e filhas, e todos os nossos rebanhos, pois celebraremos uma festa em honra ao S enhor ”.
10 Fãráwũ jọ, “Ásõ ũyõ Úpí ꞌbã rụ́ sĩ, má icó ĩmi aꞌbelé mụlé ũkú ĩmidrị̂ kí trũ anzị abe ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ iꞌda ru mání pịrị-pịrị ị́jọ́ ũnzí ãzí ĩmi agá ĩminí itúlé la cí.
10 O faraó retrucou: “Sem dúvida precisarão que o S enhor esteja com vocês se eu permitir que levem seus filhos pequenos! Eu sei do seu plano mal-intencionado.
11 Yụ! Ãgọbị ꞌbã mụ kí Úpí ị̃nzị̃lé nĩ áꞌdụ̂sĩ; ꞌdĩ ꞌbã adrujó ị́jọ́ míní lẽlé rĩ ꞌi rĩ sĩ.” ꞌDãá cọtị ádró dó Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be Fãráwũ drị̃lẹ́ gâlé rá.
11 De jeito nenhum! Só os homens poderão sair para adorar o S enhor , pois foi isso que vocês pediram”. E o faraó mandou expulsá-los do palácio.
12 Wó Úpí jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩjũ ími drị́ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá úmbí ũꞌbí ꞌbã ꞌde kí dó sĩ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ãzíla ꞌbã mụ kí ãkónã kalépi ámvụ́ agá sí ꞌbã izalé ku rĩ ꞌbã ị́mbị́ acelépi rĩ kí nalé pírí.”
12 Então o S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão sobre a terra do Egito para que venham os gafanhotos. Que eles cubram a terra do Egito e devorem todas as plantas que sobreviveram à tempestade de granizo”.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó túré ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌi, ãzíla Úpí fẽ ãlụ́kụ́kụ̃ iꞌdó dó alílé ị̃tụ́ ꞌbã ãfũ agâlé ru lijó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ị̃tụ̂ rụ̃ ãzíla ị́nị́ ãrã. Ĩꞌdi mụ calé ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ãlụ́kụ́kụ̃ adró úmbí kî.
13 Assim, Moisés estendeu a vara sobre a terra do Egito, e o S enhor fez soprar um vento leste sobre a terra durante todo o dia e toda a noite. Quando amanheceu, o vento leste havia trazido os gafanhotos.
14 Úmbí ꞌdĩ amụ́ kí ũꞌbí ru ãzíla pa kí dó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ pírí. Jụ́wẹ̃ ãzí jõ drĩ úmbí ãni ꞌdĩ ꞌbã áni la ꞌdá yụ jõku icó vâ mụlé ꞌdelé ꞌdĩ ꞌbã áni ị̃dị́ ku.
14 Eles invadiram todo o Egito e desceram em nuvens densas sobre seu território, de uma extremidade à outra. Foi a pior praga de gafanhotos em toda a história do Egito e jamais houve outra igual,
15 Ri kí dó ãngũ pírí agá, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ aku kí dó ụ̃nọ́kụ̂ drị̃ cí ãzí la ụ̃nọ́kụ̂ iꞌdá dó ĩꞌbadrị́ ịnị rú. Na kí dó ãkónã ꞌbã ị́mbị́ sí ꞌbã colé ku rĩ kí pírí, ãko ife rú pírí ífí kalépi kãkã rĩ kí trũ. Ãko ãzí acelépi ĩrí ru ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
15 pois os gafanhotos cobriram toda a superfície e escureceram a terra. Devoraram todas as plantas nos campos e todas as frutas nas árvores que tinham sobrevivido à tempestade de granizo. Não restou uma só folha nas árvores nem nas plantas em toda a terra do Egito.
16 Cọtị Fãráwũ umve Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be jọ ĩꞌbaní, “Má iza ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ rụ́ ãzíla ĩmi rụ́ rá.
16 Sem demora, o faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: “Pequei contra o S enhor , seu Deus, e contra vocês.
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má aꞌị́ trũtáŋá ĩmidrị́ ị́jọ́ ũnzí mádrị̂ sĩ pálé ãlu ị̃dị́ ãzíla ĩzị mání Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ sĩ drã ũnzíkákãnã ꞌdĩ nzejó rá.”
17 Perdoem meu pecado apenas mais esta vez e supliquem ao S enhor , seu Deus, que ele me livre desta morte”.
18 Mụ́sã ãfũ dó Fãráwũ drị̂lé rĩ sĩ rá ãzíla zị dó Úpí ꞌi.
18 Moisés deixou a corte do faraó e suplicou ao S enhor .
19 ꞌDã ꞌbã vúlé gá Úpí uja dó ãlụ́kụ́kụ̃ tị lijó ị̃tụ́ ꞌbã ꞌde agâlé ru sĩ úmbí kí drojó Mĩrĩ Ika rĩ agâlé. Úmbí ãzí ãlu acelépi ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
19 O S enhor respondeu e mudou a direção do vento. Fez soprar um forte vento oeste que levou os gafanhotos para o mar Vermelho. Não sobrou um só gafanhoto em toda a terra do Egito.
20 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó mụjó ku.
20 Mas o S enhor endureceu o coração do faraó, e ele se recusou a deixar o povo de Israel sair.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã nî, “Mí ĩjũ ími drị́ ꞌbụ̃ gâlé ãngũ ꞌbã nị dó sĩ Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá kpákpá, ãngũ nịlépi ꞌbá ꞌbã kí icólé ĩtrĩkãlé rá la.”
21 O S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão em direção ao céu, e a terra do Egito ficará coberta de escuridão tão densa que poderá ser apalpada”.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó ru drị́ ꞌbụ̃ gâlé, ãngũ nị dó Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá pírí kpákpá ụ́ꞌdụ́ na.
22 Moisés estendeu a mão em direção ao céu, e uma escuridão profunda cobriu toda a terra do Egito por três dias.
23 ꞌBá Mị̃sị́rị̃ rú rĩ icó kí ru ndrelé ku jõku aꞌbe kí ãngũ ĩꞌbã kí sĩ adrujó rĩ kí ku cajó ụ́ꞌdụ́ na ꞌdĩpí. Wó íni ꞌdĩ Ịsịrayị́lị̃ kí ngá uꞌá dị̃zã agá.
23 Nesse período, as pessoas não conseguiam ver umas às outras e ninguém saía do lugar. Mas, onde viviam os israelitas, havia luz, como de costume.
24 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Fãráwũ umve Mụ́sã ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Ĩmụ Úpí ị̃nzị̃lé. Ĩmi ũkú kí ꞌdụ anzị ĩmidrị̂ kí abe trũ mụjó rá; wó ĩmi aꞌbe kãbĩlõ kí tị́ abe vúlé ꞌdâ.”
24 Por fim, o faraó mandou chamar Moisés. “Vão e adorem o S enhor ”, disse ele. “Podem até levar seus filhos pequenos, mas deixem seus rebanhos aqui.”
25 Wó Mụ́sã jọ, “Lẽ mí aꞌbe ãma mụlé ídétáŋá ivélé ivê rĩ idélé Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ nî.
25 “De jeito nenhum!”, respondeu Moisés. “Por acaso o faraó nos daria os animais necessários para as ofertas e os holocaustos ao S enhor , nosso Deus?
26 Ãnãkpá ãmadrị̂ kí mụ ãma abe pírí ĩndĩ; ãnãkpá ãzí ãlu la ace vúlé ku. Ãma mụ ãzí rĩ kí ayúlé sĩ Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ ị̃nzị̃jó, wó ãdrĩ ca lé ꞌbo ãnị̃ ãma mụ ãdu ayúlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó yã rĩ gá ku.”
26 Todos os nossos animais devem ir conosco; não podemos deixar nem um casco para trás. Temos de escolher dentre esses animais para adorar o S enhor , nosso Deus, e só saberemos como adorar o S enhor quando chegarmos lá.”
27 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú, ãzíla lẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí ku.
27 Mais uma vez, porém, o S enhor lhe endureceu o coração, e o faraó se recusou a deixá-los sair.
28 Fãráwũ jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩdã mi áma drị̃lẹ́ gá ꞌdâ rá! Lẽ mí iꞌda mi áma drị̃lẹ́ gá ị̃dị́ ku! Ụ́ꞌdụ́ míní áma mẹ́lẹ́tị ndrejó rĩ sĩ mi mụ drãlé rá.”
28 “Fora daqui!”, gritou para Moisés. “Estou avisando: nunca mais apareça diante de mim! No dia em que vir meu rosto, você morrerá!”
29 Mụ́sã umvi Fãráwũ nî, “Cécé míní jọlé rĩ áni, mí icó áma mẹ́lẹ́tị ndrelé ị̃dị́ ku.”
29 “Muito bem”, respondeu Moisés. “Nunca mais verei seu rosto novamente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.