Êxodo 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ímụ Fãráwũ rụ̂lé ãꞌdusĩku áꞌbã ĩꞌdi ꞌbã ásị́ mbalé ũkpómgboroto rú ꞌbá ãmbogo rú ĩꞌdidrị̂ kí abe, ma dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idé kí drĩdríŋĩ gá ꞌdâ benĩ,
1 O Senhor Deus disse a Moisés: — Vá falar com o rei, pois eu fiz com que ele e os seus funcionários continuassem teimando, para que eu pudesse fazer esses milagres no meio deles.
2 mi dó sĩ vú la nze mî anzị ꞌbaní ãzíla mî anzị ꞌbã anzị ꞌbaní, ị́jọ́ ándrá ũmbã ꞌbã sĩ áma najó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní ãzíla mání dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idéjó kí drĩdríŋĩ gá rĩ abe ãzíla ĩmi dó sĩ nị̃ la rá ma Úpí ru ma ꞌi.”
2 E também para que você pudesse contar aos seus filhos e aos seus netos como eu zombei dos egípcios e quantas coisas espantosas fiz no meio deles. Assim vocês ficarão sabendo que eu sou Deus, o Senhor .
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be mụ kí dó Fãráwũ rụ̂lé ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Úpí Ãdróŋá ꞌbá Ĩbũrãníyã rú rĩ ꞌbadrị̂ jọ: ‘Mi gã áma tị arelé úmgbé ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Lẽ mí aꞌbe ꞌbá mádrị̂ ꞌbã mụ kî, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ kí dó sĩ mụ áma ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.
3 Moisés e Arão foram falar com o rei do Egito e lhe disseram: — O
4 Ídrĩ kí uga mụlé úmgbé, drụ̃sị̃ ma úmbí fẽ ꞌdelé ãngũ mídrị̂ agá.
4 Se não, amanhã eu vou trazer gafanhotos para o seu país.
5 Kí ãngũ aku cí ícó dó sĩ ãngũ ndrelé ku. Ĩꞌdi ãko mídrị́ were sí ꞌbã colé ku ꞌdĩ kí iza rá, ife zolépi mídrị́ ámvụ́ agá ꞌdĩ kí abe pírí.
5 O chão não poderá mais ser visto, pois eles cobrirão a terra do Egito. Eles comerão tudo o que a chuva de pedra não destruiu e até as árvores que sobraram.
6 Kí ru tõ jó mídrị̂ kí agá, jó ꞌbá mídrị́ ãmbogo rú ꞌdĩ ꞌbadrị̂ abe ãzíla jó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌbadrị̂ kí agá sĩ pírí. ꞌDĩ la adru ị́jọ́ ãzí jõ drĩ údu ru ngalépi mí átẹ́pị jõku mí áyị́pịka kí ụrụꞌbá gá ku la iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ ĩꞌbã kí rijó ãngũ ꞌdĩ gá ꞌdâ rĩ sĩ kpere ãndrũ.’” Cọtị́ Mụ́sã uja ru aꞌbe dó Fãráwũ rá.
6 Eles encherão as suas casas, as casas de todos os seus funcionários e de todo o seu povo. E essa desgraça será pior do que tudo o que os seus pais e os seus antepassados já viram!” Moisés disse isso e saiu do palácio.
7 Ãmbogo Fãráwũ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ la ãmaní ũcõgõ fẽ ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Mí amá drĩ Mị̃sị́rị̃ ị̃lị̃kị̃ rá rĩ ku yã? Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ âꞌbe ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí dó sĩ Úpí Ãdróŋá ĩꞌbadrị̂ ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.”
7 Então os funcionários do palácio disseram ao rei: — Até quando esse sujeito vai ser um perigo para nós? Deixe que os homens vão embora, para adorarem o
8 ꞌDãá Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be ájí dó kí vúlé Fãráwũ rú ꞌdõlé. Fãráwũ jọ, “Ĩmụ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ ị̃nzị̃lé. Wó mgbãrĩ gá ãꞌdi kí mụ nĩ?”
8 Aí Moisés e Arão foram levados de novo até a presença do rei, e este lhes disse: — Vocês podem ir adorar o
9 Mụ́sã umvi, “Ãma mụ anzị ãzíla ꞌbá ĩyõ ãmadrị̂ kí abe, ãmã anzị ãgọbị rú ãzíla izonzi rú rĩ abe, kãbĩlõ ãzíla tị́ kí abe, ãꞌdusĩku ãma mụ ụ̃mụ̃ ꞌbãlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó.”
9 Moisés respondeu: — Iremos todos nós, com as nossas crianças e os nossos velhos. Levaremos os nossos filhos e filhas, as nossas ovelhas e cabras e o nosso gado, pois temos de dar uma festa em honra de Deus, o
10 Fãráwũ jọ, “Ásõ ũyõ Úpí ꞌbã rụ́ sĩ, má icó ĩmi aꞌbelé mụlé ũkú ĩmidrị̂ kí trũ anzị abe ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ iꞌda ru mání pịrị-pịrị ị́jọ́ ũnzí ãzí ĩmi agá ĩminí itúlé la cí.
10 Então o rei disse: — Pois que o
11 Yụ! Ãgọbị ꞌbã mụ kí Úpí ị̃nzị̃lé nĩ áꞌdụ̂sĩ; ꞌdĩ ꞌbã adrujó ị́jọ́ míní lẽlé rĩ ꞌi rĩ sĩ.” ꞌDãá cọtị ádró dó Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be Fãráwũ drị̃lẹ́ gâlé rá.
11 Não! Somente os homens podem ir adorar ao Senhor , se é isso o que vocês querem. E Arão e Moisés foram expulsos da presença do rei.
12 Wó Úpí jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩjũ ími drị́ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá úmbí ũꞌbí ꞌbã ꞌde kí dó sĩ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ãzíla ꞌbã mụ kí ãkónã kalépi ámvụ́ agá sí ꞌbã izalé ku rĩ ꞌbã ị́mbị́ acelépi rĩ kí nalé pírí.”
12 Aí o Senhor Deus disse a Moisés: — Estenda a mão sobre o Egito para que venham gafanhotos. Eles virão e comerão todas as plantas da terra, tudo o que a chuva de pedra não destruiu.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó túré ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌi, ãzíla Úpí fẽ ãlụ́kụ́kụ̃ iꞌdó dó alílé ị̃tụ́ ꞌbã ãfũ agâlé ru lijó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ị̃tụ̂ rụ̃ ãzíla ị́nị́ ãrã. Ĩꞌdi mụ calé ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ãlụ́kụ́kụ̃ adró úmbí kî.
13 Moisés estendeu o bastão sobre o Egito, e o Senhor mandou do Leste um vento que soprou sobre o país o dia inteiro e a noite inteira. Quando amanheceu, o vento tinha trazido os gafanhotos.
14 Úmbí ꞌdĩ amụ́ kí ũꞌbí ru ãzíla pa kí dó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ pírí. Jụ́wẹ̃ ãzí jõ drĩ úmbí ãni ꞌdĩ ꞌbã áni la ꞌdá yụ jõku icó vâ mụlé ꞌdelé ꞌdĩ ꞌbã áni ị̃dị́ ku.
14 Eles se espalharam sobre todo o Egito e invadiram toda aquela região em quantidades enormes, como nunca havia acontecido antes e nunca mais acontecerá.
15 Ri kí dó ãngũ pírí agá, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ aku kí dó ụ̃nọ́kụ̂ drị̃ cí ãzí la ụ̃nọ́kụ̂ iꞌdá dó ĩꞌbadrị́ ịnị rú. Na kí dó ãkónã ꞌbã ị́mbị́ sí ꞌbã colé ku rĩ kí pírí, ãko ife rú pírí ífí kalépi kãkã rĩ kí trũ. Ãko ãzí acelépi ĩrí ru ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
15 Eles cobriram de tal maneira o chão, que este ficou preto. Devoraram toda a vegetação e todas as frutas das árvores que haviam sobrado da chuva de pedra. Em todo o Egito não sobrou nada verde nas árvores e nas plantas.
16 Cọtị Fãráwũ umve Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be jọ ĩꞌbaní, “Má iza ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ rụ́ ãzíla ĩmi rụ́ rá.
16 Então o rei mandou chamar imediatamente Moisés e Arão e lhes disse: — Eu pequei contra o
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má aꞌị́ trũtáŋá ĩmidrị́ ị́jọ́ ũnzí mádrị̂ sĩ pálé ãlu ị̃dị́ ãzíla ĩzị mání Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ sĩ drã ũnzíkákãnã ꞌdĩ nzejó rá.”
17 Agora peço que perdoem o meu pecado ainda esta vez e que orem ao Senhor , seu Deus, para que ele tire de mim este castigo terrível.
18 Mụ́sã ãfũ dó Fãráwũ drị̂lé rĩ sĩ rá ãzíla zị dó Úpí ꞌi.
18 Moisés saiu do palácio e orou a Deus, o Senhor .
19 ꞌDã ꞌbã vúlé gá Úpí uja dó ãlụ́kụ́kụ̃ tị lijó ị̃tụ́ ꞌbã ꞌde agâlé ru sĩ úmbí kí drojó Mĩrĩ Ika rĩ agâlé. Úmbí ãzí ãlu acelépi ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
19 Aí o Senhor fez soprar um vento oeste muito forte, que levantou os gafanhotos e os jogou no mar Vermelho; e não ficou um só gafanhoto em todo o Egito.
20 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó mụjó ku.
20 Porém o Senhor fez com que o rei continuasse teimando, e este não deixou que os israelitas fossem embora.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã nî, “Mí ĩjũ ími drị́ ꞌbụ̃ gâlé ãngũ ꞌbã nị dó sĩ Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá kpákpá, ãngũ nịlépi ꞌbá ꞌbã kí icólé ĩtrĩkãlé rá la.”
21 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Levante a mão para o céu a fim de que em todo o Egito haja uma escuridão tão grossa, que possa até ser tocada.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó ru drị́ ꞌbụ̃ gâlé, ãngũ nị dó Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá pírí kpákpá ụ́ꞌdụ́ na.
22 Moisés levantou a mão para o céu, e durante três dias uma grande escuridão cobriu todo o Egito.
23 ꞌBá Mị̃sị́rị̃ rú rĩ icó kí ru ndrelé ku jõku aꞌbe kí ãngũ ĩꞌbã kí sĩ adrujó rĩ kí ku cajó ụ́ꞌdụ́ na ꞌdĩpí. Wó íni ꞌdĩ Ịsịrayị́lị̃ kí ngá uꞌá dị̃zã agá.
23 Os egípcios não podiam ver uns aos outros, e naqueles dias ninguém saiu de casa. Porém em todas as casas dos israelitas havia claridade.
24 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Fãráwũ umve Mụ́sã ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Ĩmụ Úpí ị̃nzị̃lé. Ĩmi ũkú kí ꞌdụ anzị ĩmidrị̂ kí abe trũ mụjó rá; wó ĩmi aꞌbe kãbĩlõ kí tị́ abe vúlé ꞌdâ.”
24 Aí o rei mandou chamar Moisés e lhe disse: — Vocês podem ir adorar a Deus, o
25 Wó Mụ́sã jọ, “Lẽ mí aꞌbe ãma mụlé ídétáŋá ivélé ivê rĩ idélé Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ nî.
25 Moisés respondeu: — Nesse caso o senhor deveria nos dar os animais para oferecermos em
26 Ãnãkpá ãmadrị̂ kí mụ ãma abe pírí ĩndĩ; ãnãkpá ãzí ãlu la ace vúlé ku. Ãma mụ ãzí rĩ kí ayúlé sĩ Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ ị̃nzị̃jó, wó ãdrĩ ca lé ꞌbo ãnị̃ ãma mụ ãdu ayúlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó yã rĩ gá ku.”
26 Nós não queremos isso. Nós vamos levar também os nossos animais, e não ficará nenhum, pois temos de escolher alguns para usá-los na adoração a Deus, o Senhor . Enquanto não chegarmos lá, não saberemos quais os animais que deveremos oferecer em sacrifício ao Senhor .
27 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú, ãzíla lẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí ku.
27 Porém o Senhor fez com que o rei continuasse teimando, e este não deixou que os israelitas saíssem do Egito.
28 Fãráwũ jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩdã mi áma drị̃lẹ́ gá ꞌdâ rá! Lẽ mí iꞌda mi áma drị̃lẹ́ gá ị̃dị́ ku! Ụ́ꞌdụ́ míní áma mẹ́lẹ́tị ndrejó rĩ sĩ mi mụ drãlé rá.”
28 O rei disse a Moisés: — Saia da minha presença e nunca mais apareça aqui! Pois, no dia em que tornar a me ver, você morrerá!
29 Mụ́sã umvi Fãráwũ nî, “Cécé míní jọlé rĩ áni, mí icó áma mẹ́lẹ́tị ndrelé ị̃dị́ ku.”
29 — O senhor está certo — respondeu Moisés. — Nunca mais eu o verei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.