Êxodo 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã ní, “Ímụ Fãráwũ rụ̂lé ãꞌdusĩku áꞌbã ĩꞌdi ꞌbã ásị́ mbalé ũkpómgboroto rú ꞌbá ãmbogo rú ĩꞌdidrị̂ kí abe, ma dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idé kí drĩdríŋĩ gá ꞌdâ benĩ,
1 E disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, porque eu endureci o seu coração, e o coração de seus servos, para que eu mostre estes sinais diante dele,
2 mi dó sĩ vú la nze mî anzị ꞌbaní ãzíla mî anzị ꞌbã anzị ꞌbaní, ị́jọ́ ándrá ũmbã ꞌbã sĩ áma najó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní ãzíla mání dó sĩ ị́jọ́ mádrị́ tálí ru rĩ kí idéjó kí drĩdríŋĩ gá rĩ abe ãzíla ĩmi dó sĩ nị̃ la rá ma Úpí ru ma ꞌi.”
2 e para que tu fales aos ouvidos dos teus filhos, e dos filhos de teus filhos, as coisas e meus sinais que fiz entre eles no Egito, para que saibais que eu sou o SENHOR.
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be mụ kí dó Fãráwũ rụ̂lé ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Úpí Ãdróŋá ꞌbá Ĩbũrãníyã rú rĩ ꞌbadrị̂ jọ: ‘Mi gã áma tị arelé úmgbé ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Lẽ mí aꞌbe ꞌbá mádrị̂ ꞌbã mụ kî, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ kí dó sĩ mụ áma ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.
3 E Moisés e Arão foram à presença de Faraó, e lhe disseram: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Quanto tempo recusarás a humilhar-te diante de mim? Deixa meu povo ir, para que me sirva.
4 Ídrĩ kí uga mụlé úmgbé, drụ̃sị̃ ma úmbí fẽ ꞌdelé ãngũ mídrị̂ agá.
4 Se não, se te recusares a deixar meu povo ir, eis que amanhã trarei locustas para a tua costa,
5 Kí ãngũ aku cí ícó dó sĩ ãngũ ndrelé ku. Ĩꞌdi ãko mídrị́ were sí ꞌbã colé ku ꞌdĩ kí iza rá, ife zolépi mídrị́ ámvụ́ agá ꞌdĩ kí abe pírí.
5 e cobrirão a face da terra, para que não consigas ver a terra. E eles comerão o resto do que escapou, o que restou do granizo, e comerão toda árvore que cresce no campo.
6 Kí ru tõ jó mídrị̂ kí agá, jó ꞌbá mídrị́ ãmbogo rú ꞌdĩ ꞌbadrị̂ abe ãzíla jó ꞌbá Mị̃sị́rị̃ gá rĩ ꞌbadrị̂ kí agá sĩ pírí. ꞌDĩ la adru ị́jọ́ ãzí jõ drĩ údu ru ngalépi mí átẹ́pị jõku mí áyị́pịka kí ụrụꞌbá gá ku la iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ ĩꞌbã kí rijó ãngũ ꞌdĩ gá ꞌdâ rĩ sĩ kpere ãndrũ.’” Cọtị́ Mụ́sã uja ru aꞌbe dó Fãráwũ rá.
6 E encherão as tuas casas, e as casas de todos os teus servos, e as casas de todos os egípcios, que nem teus pais, nem os pais de teus pais viram, desde o dia em que eles estiveram sobre a terra até este dia. E virou-se e saiu da presença de Faraó.
7 Ãmbogo Fãráwũ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ la ãmaní ũcõgõ fẽ ụ́ꞌdụ́ íngõpí yã? Mí amá drĩ Mị̃sị́rị̃ ị̃lị̃kị̃ rá rĩ ku yã? Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ âꞌbe ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí dó sĩ Úpí Ãdróŋá ĩꞌbadrị̂ ị̃nzị̃lé kõtórõ agâlé.”
7 E os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem será uma armadilha para nós? Deixa ir os homens, para que sirvam ao SENHOR vosso Deus. Não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 ꞌDãá Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be ájí dó kí vúlé Fãráwũ rú ꞌdõlé. Fãráwũ jọ, “Ĩmụ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ ị̃nzị̃lé. Wó mgbãrĩ gá ãꞌdi kí mụ nĩ?”
8 E Moisés e Arão foram levados novamente a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao SENHOR vosso Deus; mas quem são os que irão?
9 Mụ́sã umvi, “Ãma mụ anzị ãzíla ꞌbá ĩyõ ãmadrị̂ kí abe, ãmã anzị ãgọbị rú ãzíla izonzi rú rĩ abe, kãbĩlõ ãzíla tị́ kí abe, ãꞌdusĩku ãma mụ ụ̃mụ̃ ꞌbãlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó.”
9 E Moisés disse: Iremos com nossos jovens e com nossos velhos, com nossos filhos e nossas filhas, com nossos rebanhos e com nosso gado iremos, porque precisamos celebrar uma festa ao SENHOR.
10 Fãráwũ jọ, “Ásõ ũyõ Úpí ꞌbã rụ́ sĩ, má icó ĩmi aꞌbelé mụlé ũkú ĩmidrị̂ kí trũ anzị abe ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ iꞌda ru mání pịrị-pịrị ị́jọ́ ũnzí ãzí ĩmi agá ĩminí itúlé la cí.
10 E ele lhes disse: Que o SENHOR assim esteja convosco, assim como eu vos deixarei ir, e a vossos pequenos; olhai, pois há mal diante de vós.
11 Yụ! Ãgọbị ꞌbã mụ kí Úpí ị̃nzị̃lé nĩ áꞌdụ̂sĩ; ꞌdĩ ꞌbã adrujó ị́jọ́ míní lẽlé rĩ ꞌi rĩ sĩ.” ꞌDãá cọtị ádró dó Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be Fãráwũ drị̃lẹ́ gâlé rá.
11 Não será assim. Ide agora vós que sois homens, e servi ao SENHOR, pois isso é o que desejastes. E eles foram expulsos da presença de Faraó.
12 Wó Úpí jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩjũ ími drị́ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá úmbí ũꞌbí ꞌbã ꞌde kí dó sĩ ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ãzíla ꞌbã mụ kí ãkónã kalépi ámvụ́ agá sí ꞌbã izalé ku rĩ ꞌbã ị́mbị́ acelépi rĩ kí nalé pírí.”
12 E o SENHOR disse a Moisés: Estende tua mão sobre a terra do Egito, para que as locustas venham sobre a terra do Egito, e comam toda erva da terra, tudo que o granizo deixou.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó túré ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌi, ãzíla Úpí fẽ ãlụ́kụ́kụ̃ iꞌdó dó alílé ị̃tụ́ ꞌbã ãfũ agâlé ru lijó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ drị̃ gá ị̃tụ̂ rụ̃ ãzíla ị́nị́ ãrã. Ĩꞌdi mụ calé ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ãlụ́kụ́kụ̃ adró úmbí kî.
13 E Moisés estendeu seu cajado sobre a terra do Egito, e o SENHOR trouxe um vento oriental sobre a terra durante todo aquele dia, e toda aquela noite; e ao amanhecer, o vento oriental trouxe as locustas.
14 Úmbí ꞌdĩ amụ́ kí ũꞌbí ru ãzíla pa kí dó ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ pírí. Jụ́wẹ̃ ãzí jõ drĩ úmbí ãni ꞌdĩ ꞌbã áni la ꞌdá yụ jõku icó vâ mụlé ꞌdelé ꞌdĩ ꞌbã áni ị̃dị́ ku.
14 E as locustas subiram por toda a terra do Egito, e descansaram em toda a costa do Egito, terríveis foram; antes destas nunca houve locustas como estas, nem depois destas haverá.
15 Ri kí dó ãngũ pírí agá, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ aku kí dó ụ̃nọ́kụ̂ drị̃ cí ãzí la ụ̃nọ́kụ̂ iꞌdá dó ĩꞌbadrị́ ịnị rú. Na kí dó ãkónã ꞌbã ị́mbị́ sí ꞌbã colé ku rĩ kí pírí, ãko ife rú pírí ífí kalépi kãkã rĩ kí trũ. Ãko ãzí acelépi ĩrí ru ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
15 Pois elas cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu, e elas comeram toda a erva da terra, e todo o fruto das árvores que o granizo havia deixado. E não ficou verde algum nas árvores, nem nas ervas do campo, em toda a terra do Egito.
16 Cọtị Fãráwũ umve Mụ́sã kí Ãrọ́nị̃ be jọ ĩꞌbaní, “Má iza ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ rụ́ ãzíla ĩmi rụ́ rá.
16 Então, se apressou Faraó em chamar a Moisés e a Arão e disse: Pequei contra o SENHOR vosso Deus, e contra vós.
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má aꞌị́ trũtáŋá ĩmidrị́ ị́jọ́ ũnzí mádrị̂ sĩ pálé ãlu ị̃dị́ ãzíla ĩzị mání Úpí Ãdróŋá ĩmidrị̂ sĩ drã ũnzíkákãnã ꞌdĩ nzejó rá.”
17 Agora, pois, peço-vos que perdoeis o meu pecado somente esta vez, e rogai ao SENHOR, vosso Deus, que ele tire de mim somente esta morte.
18 Mụ́sã ãfũ dó Fãráwũ drị̂lé rĩ sĩ rá ãzíla zị dó Úpí ꞌi.
18 E ele saiu da presença de Faraó, e suplicou ao SENHOR.
19 ꞌDã ꞌbã vúlé gá Úpí uja dó ãlụ́kụ́kụ̃ tị lijó ị̃tụ́ ꞌbã ꞌde agâlé ru sĩ úmbí kí drojó Mĩrĩ Ika rĩ agâlé. Úmbí ãzí ãlu acelépi ãngũ Mị̃sị́rị̃ drị̂ agá la ꞌdá yụ.
19 E o SENHOR trouxe um vento ocidental fortíssimo, que tirou as locustas e as lançou no mar Vermelho. Não ficou uma locusta em toda a costa do Egito.
20 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó mụjó ku.
20 Mas o SENHOR endureceu o coração de Faraó, para que ele não deixasse os filhos de Israel ir.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí jọ Mụ́sã nî, “Mí ĩjũ ími drị́ ꞌbụ̃ gâlé ãngũ ꞌbã nị dó sĩ Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá kpákpá, ãngũ nịlépi ꞌbá ꞌbã kí icólé ĩtrĩkãlé rá la.”
21 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas tão escuras que possam ser sentidas.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Mụ́sã inga dó ru drị́ ꞌbụ̃ gâlé, ãngũ nị dó Mị̃sị́rị̃ drị̃ gá pírí kpákpá ụ́ꞌdụ́ na.
22 E Moisés estendeu a mão para o céu, e houve densas trevas em toda a terra do Egito por três dias.
23 ꞌBá Mị̃sị́rị̃ rú rĩ icó kí ru ndrelé ku jõku aꞌbe kí ãngũ ĩꞌbã kí sĩ adrujó rĩ kí ku cajó ụ́ꞌdụ́ na ꞌdĩpí. Wó íni ꞌdĩ Ịsịrayị́lị̃ kí ngá uꞌá dị̃zã agá.
23 Eles não viam uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias, mas todos os filhos de Israel tinham luz em suas habitações.
24 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Fãráwũ umve Mụ́sã ꞌi jọ ĩꞌdiní, “Ĩmụ Úpí ị̃nzị̃lé. Ĩmi ũkú kí ꞌdụ anzị ĩmidrị̂ kí abe trũ mụjó rá; wó ĩmi aꞌbe kãbĩlõ kí tị́ abe vúlé ꞌdâ.”
24 E Faraó chamou a Moisés e disse: Ide, servi ao SENHOR; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; deixai também os vossos pequenos ir convosco.
25 Wó Mụ́sã jọ, “Lẽ mí aꞌbe ãma mụlé ídétáŋá ivélé ivê rĩ idélé Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ nî.
25 E disse Moisés: Deves dar-nos também sacrifícios e ofertas queimadas, para que possamos oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus.
26 Ãnãkpá ãmadrị̂ kí mụ ãma abe pírí ĩndĩ; ãnãkpá ãzí ãlu la ace vúlé ku. Ãma mụ ãzí rĩ kí ayúlé sĩ Úpí Ãdróŋá ãmadrị̂ ị̃nzị̃jó, wó ãdrĩ ca lé ꞌbo ãnị̃ ãma mụ ãdu ayúlé sĩ Úpí ị̃nzị̃jó yã rĩ gá ku.”
26 E também o nosso gado irá conosco; nenhum casco ficará, porque disso tomaremos para servir ao SENHOR nosso Deus. E não sabemos com que serviremos ao SENHOR, até chegarmos lá.
27 Wó Úpí fẽ Fãráwũ ásị́ mba ũkpómgboroto rú, ãzíla lẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kí ku.
27 Mas o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os deixou ir.
28 Fãráwũ jọ Mụ́sã ní, “Mí ĩdã mi áma drị̃lẹ́ gá ꞌdâ rá! Lẽ mí iꞌda mi áma drị̃lẹ́ gá ị̃dị́ ku! Ụ́ꞌdụ́ míní áma mẹ́lẹ́tị ndrejó rĩ sĩ mi mụ drãlé rá.”
28 E Faraó lhe disse: Sai da minha presença, toma cuidado para que não veja mais a minha face, porque no dia em que vires a minha face, morrerás.
29 Mụ́sã umvi Fãráwũ nî, “Cécé míní jọlé rĩ áni, mí icó áma mẹ́lẹ́tị ndrelé ị̃dị́ ku.”
29 E disse Moisés: Disseste bem, não verei a tua face novamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.