Ester 5
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARA
1 Ụ́ꞌdụ́ najó Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ꞌbã ĩsãyĩmũjó rĩ sĩ, sụ̃ dó bõngó ĩꞌdidrị́ ĩꞌdi ꞌbã sĩ adrujó úpí ꞌbã ũkú ru rĩ ꞌi, mụ dó pá tulé lị́cọ́ ꞌa úpí drị̂ gá pịrị pịrị jó úpí ní sĩ rijó rĩ gá. Úpí ri dó ꞌdĩ sĩ úmvúke ĩꞌdidrị́ ũpĩ drị̂ gá, ja tị kẹ̃jị́tị sĩ fijó ꞌa gâlé ru rĩ gá.
1 Ao terceiro dia, Ester se aprontou com seus trajes reais e se pôs no pátio interior da casa do rei, defronte da residência do rei; o rei estava assentado no seu trono real fronteiro à porta da residência.
2 Úpí la dó mụ ũkû Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ndrelé pá tu agá lị́cọ́ ꞌa gá ꞌdãá ꞌbo, uꞌá dó ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi sĩ ãzíla inga dó túré gólũdĩ rú rĩ sĩ ĩꞌdi aꞌị́jó. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ẹ́sị́tẹ́rị̃ se dó ru ãnirú ãzíla aló dó sĩ túrê ꞌbã tị mbílí rĩ.
2 Quando o rei viu a rainha Ester parada no pátio, alcançou ela favor perante ele; estendeu o rei para Ester o cetro de ouro que tinha na mão; Ester se chegou e tocou a ponta do cetro.
3 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí zị dó ũkú ĩꞌdidrị́ Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ꞌi, “Ị́jọ́ ími ásị́ nũlépi rĩ dó ãꞌdu? Ílũ mání ị́jọ́ míní lẽlé rĩ ꞌi, drĩ táni adru ãngũ mání ũpĩ najó rĩ ꞌbã nụ́sụ̃ fẽjó mídrị́, ma fẽ la rá.”
3 Então, lhe disse o rei: Que é o que tens, rainha Ester, ou qual é a tua petição? Até metade do reino se te dará.
4 Ẹ́sị́tẹ́rị̃ umvi, “Ị́jọ́ ꞌdĩ drĩ úpí ní ãyĩkõ fẽ rá, lẽ ꞌba amụ́ kí Hámãnĩ be ụ̃mụ̃ mání ꞌbãlé ĩꞌdiní ãndrũ rĩ gá rá.”
4 Respondeu Ester: Se bem te parecer, venha o rei e Hamã, hoje, ao banquete que eu preparei ao rei.
5 Úpí jọ dó ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Ĩmụ, ĩmi ají Hámãnĩ mbẽlẽ rú, ãma kí dó sĩ amụ́ mụlé ụ̃mụ̃ Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ꞌbã sĩ ãma aꞌị́jó rĩ gá.”
5 Então, disse o rei: Fazei apressar a Hamã, para que atendamos ao que Ester deseja. Vindo, pois, o rei e Hamã ao banquete que Ester havia preparado,
6 Ĩꞌbaní wáyĩnĩ mvụ agá, úpí zị vâ Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ị̃dị́, “Ílũ mání ãꞌdu ị́jọ́ la ími ásị́ nũ nĩ yã rĩ, drĩ táni adru ãngũ mání ũpĩ najó rĩ ꞌbã nụ́sụ̃ fẽjó mídrị́, ma fẽ la rá.”
6 disse o rei a Ester, no banquete do vinho: Qual é a tua petição? E se te dará. Que desejas? Cumprir-se-á, ainda que seja metade do reino.
7 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ẹ́sị́tẹ́rị̃ umvi, “Ị́jọ́ mání lẽlé ãzíla aꞌị́lé rĩ ĩꞌdi íni:
7 Então, respondeu Ester e disse: Minha petição e desejo são o seguinte:
8 Úpí ꞌbã ásị́ drĩ ndrĩ mání rá, drĩ uꞌá ãyĩkõ sĩ ị́jọ́ mání aꞌị́lé rĩ sĩ ãzíla drĩ ãtĩ la rá yã áni, lẽ úpí ꞌba amụ́ kí Hámãnĩ be drụ̃sị̃ ụ̃mụ̃ mání idélé ĩꞌbaní rĩ gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ma dó sĩ ị́jọ́ úpí ꞌbã zịlé rĩ umvi.”
8 se achei favor perante o rei, e se bem parecer ao rei conceder-me a petição e cumprir o meu desejo, venha o rei com Hamã ao banquete que lhes hei de preparar amanhã, e, então, farei segundo o rei me concede.
9 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ ãyĩkõ ga dó Hámãnĩ ꞌbã ásị́ gá tré ĩꞌdi ꞌbã fũjó ụ̃mụ̃ gá ꞌdãá rĩ sĩ. Wó ĩꞌdi dó mụ ndrelé la Mõdẽkáyĩ ri kẹ̃jị́ tị sĩ fijó úpí drị́ lị́cọ́ gâlé rĩ gá ꞌdãá, nga dó ụrụgá ku jõku fẽ ãrútáŋá ĩꞌdiní alịjó rĩ sĩ ku ꞌbo, ũmbã na dó ĩꞌdi Mõdẽkáyĩ sĩ amba mba.
9 Então, saiu Hamã, naquele dia, alegre e de bom ânimo; quando viu, porém, Mordecai à porta do rei e que não se levantara, nem se movera diante dele, então, se encheu de furor contra Mordecai.
10 Wó Hámãnĩ ape dó tị Mõdẽkáyĩ ní ku, mụ dó lị́cọ́ gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, umve dó ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka kí ũkû Zẹ̃rẹ́sị̃ trũ.
10 Hamã, porém, se conteve e foi para casa; e mandou vir os seus amigos e a Zeres, sua mulher.
11 Hámãnĩ ịpị́ dó ru ĩꞌbaní málĩ ĩꞌdidrị́ wẽwẽ rú rĩ kî sĩ, anzị ĩꞌdidrị́ ũꞌbí rĩ kí sĩ, ãrútáŋá úpí ní fẽlé ĩꞌdiní ãzíla gẹ̃rị̃ ndú ndú úpí ꞌbã sĩ ĩꞌdi ịtụ́jọ́ ãmbõgõ gá rĩ kî sĩ.
11 Contou-lhes Hamã a glória das suas riquezas e a multidão de seus filhos, e tudo em que o rei o tinha engrandecido, e como o tinha exaltado sobre os príncipes e servos do rei.
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Hámãnĩ jọ vâ, “ꞌBá lú úpí ꞌbã ũkû Ẹ́sị́tẹ́rị̃ ꞌbã umvelé úpí be ụ̃mụ̃ ĩꞌdiní idélé rĩ gá rá rĩ lú ma ꞌi. Umve vâ ãma úpí be ụ̃mụ̃ ãzí rĩ gá drụ̃sị̃.
12 Disse mais Hamã: A própria rainha Ester a ninguém fez vir com o rei ao banquete que tinha preparado, senão a mim; e também para amanhã estou convidado por ela, juntamente com o rei.
13 Wó ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ kí pírí mání ãyĩkõ ku ádrĩ ágọ́bị́ Yãhụ́dị̃ rú Mõdẽkáyĩ ndre ĩꞌdiní ri agâ kẹ̃jị́ tị sĩ fijó úpí drị́ lị́cọ́ agâlé rĩ gá rĩ gá.”
13 Porém tudo isto não me satisfaz, enquanto vir o judeu Mordecai assentado à porta do rei.
14 Hámãnĩ ꞌbã ũkû Zẹ̃rẹ́sị̃ kí ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka kí abe pírí jọ kí ĩꞌdiní, “Lẽ ífẽ ãgọbị ãzị́ ꞌbã idé kí ife sĩ ꞌbá nzijó la, ãzo la ụrụgâlé ru rĩ ꞌba adru mítã kãlị́ ị̃rị̃ drị̃ ị̃rị̃, drụ̃sị̃ ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ízị dó úpí ꞌi ꞌbã fẽ Mõdẽkáyĩ ꞌi, únzi dó sĩ ĩꞌdi ife ꞌdã sị́ gá ꞌdãá rá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mi dó sĩ mụ úpí be ụ̃mụ̃ gâlé ãyĩkõ sĩ.” Ị́jọ́ ĩꞌbaní jọlé ꞌdĩ fẽ dó Hámãnĩ ní ãyĩkõ rá ãzíla fẽ dó ídé dó sĩ ifê rá.
14 Então, lhe disse Zeres, sua mulher, e todos os seus amigos: Faça-se uma forca de cinquenta côvados de altura, e, pela manhã, dize ao rei que nela enforquem Mordecai; então, entra alegre com o rei ao banquete. A sugestão foi bem-aceita por Hamã, que mandou levantar a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.