Atos 6

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbã kãlãfe la mụ tụlé ũkpõ sĩ ꞌdãá, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú Gị̃rị́kị̃ tị jọlépi rĩ kí drĩdríŋĩ gá ununuŋá fi ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú tị lị́cọ́ gá rĩ jọlépi rĩ abe. ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú Gị̃rị́kị̃ tị jọlépi rĩ jọ kí, úfẽ ãwụzị ĩꞌbadrị̂ ꞌbaní ãkónã awalé ụ́ꞌdụ́ pírí rĩ múké-múké ku.
1 Naqueles dias, como crescesse o número dos discípulos, houve queixas dos gregos contra os hebreus, porque as suas viúvas teriam sido negligenciadas na distribuição diária.
2 Cọtị ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ tra kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí pírí ítútáŋá itújó, jọ kí, “Ãma ụ̃pịgọŋa ꞌdĩ, lẽ ãma ayú kí sáwã ãmadrị̂ ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ imbájó ãzíla ũlũjó, adru ị́jọ́ íná awajó rĩ ꞌi la ku.
2 Por isso, os Doze convocaram uma reunião dos discípulos e disseram: Não é razoável que abandonemos a palavra de Deus, para administrar.
3 Má ádrị́pịka ãzíla má ámvọ́pịka ãꞌị̃táŋá agá ꞌdĩ, ĩndre drĩ ãngũ ĩmi drĩdríŋĩ gá ꞌdâ, ãzíla ĩmi ũpẽ ꞌbá ázị̂rị̃ kẹ́jẹ́ŋị́ ru, ãzíla galépi tré Úríndí Ãlá rĩ sĩ ãzíla vãtáŋâ trũ la kí, ãma mụ kí ꞌbãlé ị́jọ́ ꞌdĩ kí drị̃lẹ́ gá.
3 Portanto, irmãos, escolhei dentre vós sete homens de boa reputação, cheios do Espírito Santo e de sabedoria, aos quais encarregaremos este ofício.
4 Ãma kî dó sĩ sáwã ãmadrị̂ ayú ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ imbájó, Ãdróŋá zịjó ãzíla ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ ũlũjó.”
4 Nós atenderemos sem cessar à oração e ao ministério da palavra.
5 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ unzí kí ãyĩkõ sĩ, ũpẽ kí dó ꞌbá ꞌdĩ kí: Sĩtéfũnõ ágọ́bị́ ãꞌị̃táŋá ũkpó galépi Úríndí Ãlá rĩ sĩ tré rĩ ꞌi, Fị́lị́pọ̃ ꞌi, Põrõkõrósĩ ꞌi, Nị̃kị̃nọ́rã ꞌi, Tị̃mọ́nị̃ ꞌi, Pãménã ꞌi ãzíla Nị́kụ̃lã Ãnị̃tị́yọ́kị̃ rú ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ru ujalépi Yãhụ́dị̃ ꞌbã ãꞌị̃táŋá gá dó acálépi ꞌbá Kúrísĩtõ vú bĩlépi rĩ rú rĩ ꞌi.
5 Este parecer agradou a toda a reunião. Escolheram Estêvão, homem cheio de fé e do Espírito Santo; Filipe, Prócoro, Nicanor, Timão, Pármenas e Nicolau, prosélito de Antioquia.
6 Úfẽ ꞌbá ꞌdĩ kí ụ̃pịgọŋa ꞌdĩ ꞌbadrị́ ꞌbã kí drị́ kí drị̃ gá zị kí dó Ãdróŋá ĩꞌba nî.
6 Apresentaram-nos aos apóstolos, e estes, orando, impuseram-lhes as mãos.
7 Ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ iré ru, kãlãfe ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbadrị́ rĩ ị̃drị̃ ru rá gbõŋáŋá ru Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, ãzíla ãtalo ũꞌbí ãꞌị̃ kí ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ rá.
7 Divulgou-se sempre mais a palavra de Deus. Multiplicava-se consideravelmente o número dos discípulos em Jerusalém. Também grande número de sacerdotes aderia à fé.
8 Sĩtéfũnõ galépi tré ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ, ãzíla ũkpõ Ãdróŋá drị́ gá rĩ sĩ rĩ idé ị́jọ́ tálí áni la kí ãzíla ícétáŋá ndú-ndú abe ꞌbá kí drĩdríŋĩ gá.
8 Estêvão, cheio de graça e fortaleza, fazia grandes milagres e prodígios entre o povo.
9 Wó ãgọbị angálépi ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ gá, ãzíla ãngũ ꞌbá kí imbájó ꞌbá ꞌbaní umvelé ꞌbá trũlé ꞌbo rĩ ꞌbadrị̂ ꞌi rĩ gá, iꞌdó kí ãgátã galé ĩꞌdi trũ. ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ãzí angálépi Kụ̃rẹ́nị̃ gá, Ãlẽkĩzéndrĩyã gá, Sĩlísĩyã gá ãzíla Ásĩyã gá la ga kí ãgátã ĩꞌdi be.
9 Mas alguns da sinagoga, chamada dos Libertos, dos cirenenses, dos alexandrinos e dos que eram da Cilícia e da Ásia, levantaram-se para disputar com ele.
10 Kí agá ꞌbá ãzí ãlu pá tulépi sĩ ị́jọ́ jọjó nị̃táŋá ãzíla Úríndí Sĩtéfũnõ la sĩ ị́jọ́ jọjó rĩ drị̃ gá la yụ.
10 Não podiam, porém, resistir à sabedoria e ao Espírito que o inspirava.
11 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ũcĩ kí ãgọbị ãzí kí ĩnzõ alị́jó Sĩtéfũnõ ụrụꞌbá gá jọjó la, “Ãma are ĩꞌdi Mụ́sã ide agá, ãzíla vâ Ãdróŋá ide agá.”
11 Então subornaram alguns indivíduos para que dissessem que o tinham ouvido proferir palavras de blasfêmia contra Moisés e contra Deus.
12 Wó ị́jọ́ ꞌdĩ usa ꞌbá kí ꞌa ꞌbá ĩyõ rĩ kí ãzíla imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ kí abe. Rụ kí Sĩtéfũnõ ꞌi ãzíla ají kí ĩꞌdi ꞌbá ãzị́táŋá imbálépi rĩ kí drị̃lẹ́ gá.
12 Amotinaram assim o povo, os anciãos e os escribas e, investindo contra ele, agarraram-no e o levaram ao Grande Conselho.
13 Sãdínĩ ĩnzõ rú la kí abe jọ kí, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ la ngá ụ́ꞌdụ́ pírí ị́jọ́ ũnzí rĩ kí jọjó ãngũ ãlá Ãdróŋá drị́ gá rĩ drị̃ gá, ãzíla ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ gá rĩ kí drị̃ gá.
13 Apresentaram falsas testemunhas que diziam: Esse homem não cessa de proferir palavras contra o lugar santo e contra a lei.
14 Ãma are ĩꞌdi jọ la Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ rú rĩ la rú jó Ãdróŋá drị́ gá ꞌdĩ andi rá, ãzíla ĩꞌdi ị́jọ́ Mụ́sã ꞌbã ajílé vụ̃rụ́ ꞌdõlé ꞌdĩ kí uja rá!”
14 Nós o ouvimos dizer que Jesus de Nazaré há de destruir este lugar e há de mudar as tradições que Moisés nos legou.
15 ꞌDĩ gá ꞌdâ ꞌbá pírí dũwánĩ gá ꞌdĩ su kí mịfị́ Sĩtéfũnõ ụrụꞌbá gá ĩꞌdi ndrejó múké-múké, ãzíla ndre kí mẹ́lẹ́tị la uja ru dị̃lé cécé mãlãyíkã drị̂ ãni.
15 Fixando nele os olhos, todos os membros do Grande Conselho viram o seu rosto semelhante ao de um anjo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.