Atos 28
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Ãma mụ acálé ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ kóru rĩ gá rũwẽ ꞌbo, ãma ịsụ́ ụ̃nị̃lé la ãngũ ꞌdã ꞌbã rụ́ Mãlátã ꞌi.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌBá ãngũ ꞌdã agá rĩ kí ꞌbá múké, ásị́ ị̃gbẹ́ la kî. Ãngũ ri adrulé uzogó ru, ãzíla vâ ị̃gbẹ́kị́tị́tị́ ru, wó ꞌbá ꞌdĩ aꞌị́ kí ãma ãvá sĩ, ũdũ kí vâ ãmaní ãcí yulé yũyũ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Páwụ̃lọ̃ atrá ijijá ãzí kí yĩlé ãcí gá. Ĩꞌdi ꞌbã kí yĩ agá ꞌdâ, ị̃nị̃ ãzí ãfũ ijijá ꞌdĩ kí agâlé ãcí ꞌbã yụ̃ sĩ, ĩkãlã ru Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drị́ gá, ãzíla ga drị́ la.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 ꞌBá ãngũ ꞌdã agá rĩ ndre kí ị̃nị̃ ꞌbã ru ãgĩ agá kĩlõkĩlõ rú Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drị́ gá, ãzíla ga ĩꞌdi rá rĩ gá rá, wó uja kí tị, iꞌdó kí ị́jọ́ jọlé kí drĩdríŋĩ gá cénĩ-cénĩ rú, “Mgbã rĩ gá, ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌdị ꞌbá! Ĩꞌdi táni ru apájó mĩrĩ agâlé rá tí, ị́jọ́ lịlé ĩꞌdi drị̃ gá pịrị rĩ ãꞌị̃ ĩꞌdiní adrujó ídri ku.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Páwụ̃lọ̃ yã ị̃nị̃ ꞌdã ãcí agâlé, wó ãko ãzí ĩꞌdi idélépi ũnzí la yụ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 ꞌBá ꞌdĩ iꞌdó kí Páwụ̃lọ̃ ũtẽlé ndrelé drị́ la nõ ꞌbã rĩ iꞌdó ãvõlé ꞌdĩ, jõku ĩꞌdi nõ aꞌdé vụ̃rụ́ drãlé ꞌdĩ. Wó kí mụ tẽlé la sáwã ãzo rú tí, ãzíla ãko ãzí ũnzí la la mụ ru idélé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku ꞌbo, uja kí vâ ru úŋmĩ jọjó la, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ ĩꞌdi ãdróŋá ãzí.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Pụ̃bị̃lị́yã ꞌbá ãmbógó ru ãngũ ru lịlépi mĩrĩ agá ꞌdãá rĩ drị̂ ꞌbã ámvụ́ ꞌdãá ãni rú. Aꞌị́ ãma ãyĩkõ sĩ ĩꞌdidrị́ko gâlé, ãzíla ri ãmaní ãkónã fẽlé nalé ụ́ꞌdụ́ na ꞌdĩpí.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ãmbógó ꞌdã ꞌbã átẹ́pị ĩꞌdi sáwã ꞌdã sĩ ãyánĩ rú, ri drị̃ cịlé ãyánĩ ꞌbá ꞌbã ụrụꞌbá ꞌbã sĩ kojó kõ-kõ rĩ sĩ, ãzíla ri ãrí ika sũlé. Páwụ̃lọ̃ fi ĩꞌdi rụ́ ãngũ ĩꞌdi ꞌbã sĩ ụ́ꞌdụ́ kojó rĩ gâlé, tị̃ drị́ ĩꞌdi drị̃ gá, ãzíla zị ĩꞌdiní Ãdróŋá. Cọtị ágọ́bị́ tá ꞌbá ãmbá ru ꞌdĩ adrí ãyánĩ tá ꞌdã sĩ rá.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 ꞌDĩ ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá pírí ãyánĩ trũ ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ agá ꞌdã gá ꞌdãá ꞌdĩ amụ́ kí, ãzíla ãyánĩ kí ụrụꞌbá gá rĩ wa kí pírí rá.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ fẽ kí ãmaní ị̃nzị̃táŋá ãmbógó ru, wó sáwã ãmadrị́ lẽjó mụjó rĩ la mụ acálé ꞌbo, ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí ãmaní ãko ãcị̃ ãni ãmaní icólé ayúlé gẹ̃rị̃ agá rĩ kí ĩndĩ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ĩmbá na ãma ãrị̃jó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, ãko drị̃ mụlé mẹ́lị̃ ãzí ĩꞌbã kí umvelé ãdróŋá ĩju rú Kásĩtõ kí Põlúkĩsĩ be Ãlẽkĩzéndrĩyã gá la sĩ, mẹ́lị̃ ꞌdĩ âꞌbe ĩꞌdi ãngũ ị̃yị́ ꞌbã lịlé ꞌdã gá ꞌdãá sáwã ãngũ ꞌbã adrujó ị̃gbẹ́ ru rĩ sĩ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ãma acá táwụ̃nị̃ Sị̃rãkụ́sị̃ gá, ãma uꞌá ala gá ꞌdãá ụ́ꞌdụ́ na.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ꞌDãá rĩ sĩ, ãko drị̃ ácị̃ trũ drị̃ gá, ãma acá táwụ̃nị̃ Rị̃gị̃yọ́mị̃ gá. Drụ̃sị̃ íni, ũlíríkã ãmbógó la iꞌdó lilé angájó ándrâlé ru, ĩꞌdi mụ calé ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ, ãma acá táwụ̃nị̃ Pụ̃tẹ̃yọ́lị̃ gá.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 ꞌDãá ãma ịsụ́ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la kí, aꞌị́ kí ãma uꞌálé ĩꞌba abe ụ́ꞌdụ́ ázị̂rị̃. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãma acá dó Rụ́mị̃ gá.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Rụ́mị̃ gá ꞌdĩ are kí ị́jọ́ ãma drị̃ gá, amụ́ kí drị̃ ụfụlé ãma abe táwụ̃nị̃ ꞌbá ꞌbaní ãko kí ĩgbãjó ãzíla ị̃tụ̃ndãjó Ápị̃yã gá, ãzíla ãzí rĩ amụ́ kí drị̃ ụfụlé ãma abe Ụ̃mụ́ jó na rĩ kí agá. Páwụ̃lọ̃ la mụ ꞌbá ꞌdĩ kí ndrelé ꞌbo, fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá nî, ãzíla ásị́ la acá ũkpó ru.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ãma mụ acálé Rụ́mị̃ gá ꞌbo, âꞌbe Páwụ̃lọ̃ uꞌálé ĩꞌdi sĩ ãsĩkárĩ ãzí ãlu andre la tẽlépi la be.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ụ́ꞌdụ́ na ãmã acájó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, Páwụ̃lọ̃ umve ꞌbá drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ kí, jọ ĩꞌbaní, “Mâ sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃, mání ị́jọ́ ũnzí idéjó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú ꞌdĩ kí ụrụꞌbá gá ku, vâ ãzị́táŋá ándrá ãmã kí ịsụ́lé ãmã áyị́pịka ꞌbadrị́ ꞌdĩ kí drị̃ gá ku rá tí, úrụ ma sulé mãbụ́sụ̃ gá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, ãzíla ûja áma ꞌdụlé fẽlé ꞌbá Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbadrị́.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 ꞌBá Rụ́mị̃ rú ꞌdĩ kí mụ áma ụzịlé zịtáŋá sĩ ꞌbo, lẽ kí tí áma aꞌbelé rá, ịsụ́ kí ị́jọ́ ála sĩ áma ꞌdị rá la ku.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí mụ gãlé sĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ mání úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ drị̃lẹ́ gá ị́jọ́ vú nzejó, ádrĩ táni adru ị́jọ́ ãzí trũ ásị́ gâ sĩ ꞌbá mádrị̂ kí tõjó la ku tí.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ị́jọ́ ꞌdĩ bãsĩ fẽlépi la mâ sĩ ĩmi umvejó ndrejó, ãzíla ị́jọ́ jọjó ĩmi abe ꞌdĩ, ị́jọ́ mgbã sĩ, úmbé ma nõrórõ sĩ Kúrísĩtõ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ ꞌbã kî sĩ ásị́ ꞌbãjó ĩꞌdi tẽjó rĩ ꞌbã ị́jọ́ sĩ.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Jọ kí ĩꞌdiní, “Ãma are drĩ ị́jọ́ ãzí ũnzí la ími drị̃ gá ku. Ãma ịsụ́ vâ wárãgã angálépi Yụ̃dị́yã gá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí sĩlé ími drị̃ gá la kí ku, átã ꞌbá ãzí la nõ vâ sĩ amụ́ angájó Yụ̃dị́yã gâlé, amụ́lé ị́jọ́ ãzí ũnzí la kí ũlũlé ími drị̃ gá la ku.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Wó ãlẽ tátí ị́jọ́ míní ũrãlé ími ásị́ gá rĩ arelé, ãꞌdusĩku ị́jọ́ ãmã nị̃lé rĩ ãngũ pírí gá ꞌbá kí ị́jọ́ jọ ũnzí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ụrụꞌbá gá.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 ꞌBá ꞌdĩ ꞌbã kí ụ́ꞌdụ́ ãzí Páwụ̃lọ̃ trũ. Wó ụ́ꞌdụ́ ꞌdã la mụ acálé ꞌbo, amụ́ kí wẽwẽ rú jó Páwụ̃lọ̃ ꞌbã uꞌájó rĩ agá. Ũlũ ĩꞌbaní ị́jọ́ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ drị̃ gá, iꞌdójó ụ̃ꞌbụ́tị sĩ kpere ị̃tụ́ ꞌbã ꞌde agá, ãzíla ũlũ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ, angájó ãzị́táŋá Mụ́sã ꞌbã sĩlé rĩ kí agá, bụ́kụ̃ nãbịya ꞌbã kí sị̃lé rĩ agá.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 ꞌBá ãzí rĩ ãꞌị̃ kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí rá, wó ꞌbá ãzí rĩ ãꞌị̃ kí ku.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Kí dó mụ ãgátã galé kí drĩdríŋĩ gá álị́ ꞌbo, aꞌbe kí dó ãngũ ꞌdã ꞌi, ị́jọ́ ãfũlépi Páwụ̃lọ̃ tị gá ꞌdĩ ꞌbã vúlé gá. “Úríndí Ãlá rĩ jọ ándrá ị́jọ́ mgbã la, ĩꞌdi ꞌbã jọjó la ĩmĩ áyị́pịka ꞌbaní nábị̃ Ĩsáyã tị gâ sĩ,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “‘Ímụ, ãzíla ílũ ꞌbá mádrị̂ ꞌbaní:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ kí ásị́ mba ũkpómgboroto rú cécé írã áni,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, álẽ lũlé la ĩminí, lẽ ĩnị̃ rá ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ ĩꞌdi vâ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní cí, kí ãꞌị̃ la rá.” [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Páwụ̃lọ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ delé jọ agá ꞌbo, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ko kí drị̃ mụlé ĩꞌbadrị́ko gâlé ununuŋá ãmbógó la trũ kí drĩdríŋĩ gá.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Páwụ̃lọ̃ ri uꞌálé ꞌdãá ílí ị̃rị̃ jó ĩꞌdi ꞌbã ũfẽlé ũfẽ rĩ agá. Aꞌị́ ꞌbá pírí amụ́lépi ĩꞌdi ndrelépi rĩ kí ãvá sĩ.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ãzíla ri ĩꞌbaní ị́jọ́ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ ũlũlé, imbá vâ ị́jọ́ Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị̃ gá tọndọlọ ꞌbá ãzí ꞌbã ĩꞌdi ugaŋâ kóru.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.