Atos 28
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ãma mụ acálé ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ kóru rĩ gá rũwẽ ꞌbo, ãma ịsụ́ ụ̃nị̃lé la ãngũ ꞌdã ꞌbã rụ́ Mãlátã ꞌi.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌBá ãngũ ꞌdã agá rĩ kí ꞌbá múké, ásị́ ị̃gbẹ́ la kî. Ãngũ ri adrulé uzogó ru, ãzíla vâ ị̃gbẹ́kị́tị́tị́ ru, wó ꞌbá ꞌdĩ aꞌị́ kí ãma ãvá sĩ, ũdũ kí vâ ãmaní ãcí yulé yũyũ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Páwụ̃lọ̃ atrá ijijá ãzí kí yĩlé ãcí gá. Ĩꞌdi ꞌbã kí yĩ agá ꞌdâ, ị̃nị̃ ãzí ãfũ ijijá ꞌdĩ kí agâlé ãcí ꞌbã yụ̃ sĩ, ĩkãlã ru Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drị́ gá, ãzíla ga drị́ la.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 ꞌBá ãngũ ꞌdã agá rĩ ndre kí ị̃nị̃ ꞌbã ru ãgĩ agá kĩlõkĩlõ rú Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drị́ gá, ãzíla ga ĩꞌdi rá rĩ gá rá, wó uja kí tị, iꞌdó kí ị́jọ́ jọlé kí drĩdríŋĩ gá cénĩ-cénĩ rú, “Mgbã rĩ gá, ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌdị ꞌbá! Ĩꞌdi táni ru apájó mĩrĩ agâlé rá tí, ị́jọ́ lịlé ĩꞌdi drị̃ gá pịrị rĩ ãꞌị̃ ĩꞌdiní adrujó ídri ku.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Páwụ̃lọ̃ yã ị̃nị̃ ꞌdã ãcí agâlé, wó ãko ãzí ĩꞌdi idélépi ũnzí la yụ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 ꞌBá ꞌdĩ iꞌdó kí Páwụ̃lọ̃ ũtẽlé ndrelé drị́ la nõ ꞌbã rĩ iꞌdó ãvõlé ꞌdĩ, jõku ĩꞌdi nõ aꞌdé vụ̃rụ́ drãlé ꞌdĩ. Wó kí mụ tẽlé la sáwã ãzo rú tí, ãzíla ãko ãzí ũnzí la la mụ ru idélé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku ꞌbo, uja kí vâ ru úŋmĩ jọjó la, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ ĩꞌdi ãdróŋá ãzí.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Pụ̃bị̃lị́yã ꞌbá ãmbógó ru ãngũ ru lịlépi mĩrĩ agá ꞌdãá rĩ drị̂ ꞌbã ámvụ́ ꞌdãá ãni rú. Aꞌị́ ãma ãyĩkõ sĩ ĩꞌdidrị́ko gâlé, ãzíla ri ãmaní ãkónã fẽlé nalé ụ́ꞌdụ́ na ꞌdĩpí.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Ãmbógó ꞌdã ꞌbã átẹ́pị ĩꞌdi sáwã ꞌdã sĩ ãyánĩ rú, ri drị̃ cịlé ãyánĩ ꞌbá ꞌbã ụrụꞌbá ꞌbã sĩ kojó kõ-kõ rĩ sĩ, ãzíla ri ãrí ika sũlé. Páwụ̃lọ̃ fi ĩꞌdi rụ́ ãngũ ĩꞌdi ꞌbã sĩ ụ́ꞌdụ́ kojó rĩ gâlé, tị̃ drị́ ĩꞌdi drị̃ gá, ãzíla zị ĩꞌdiní Ãdróŋá. Cọtị ágọ́bị́ tá ꞌbá ãmbá ru ꞌdĩ adrí ãyánĩ tá ꞌdã sĩ rá.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 ꞌDĩ ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá pírí ãyánĩ trũ ãngũ ru lịlépi ị̃yị́ agá ꞌdã gá ꞌdãá ꞌdĩ amụ́ kí, ãzíla ãyánĩ kí ụrụꞌbá gá rĩ wa kí pírí rá.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ fẽ kí ãmaní ị̃nzị̃táŋá ãmbógó ru, wó sáwã ãmadrị́ lẽjó mụjó rĩ la mụ acálé ꞌbo, ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã kí ãmaní ãko ãcị̃ ãni ãmaní icólé ayúlé gẹ̃rị̃ agá rĩ kí ĩndĩ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ĩmbá na ãma ãrị̃jó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, ãko drị̃ mụlé mẹ́lị̃ ãzí ĩꞌbã kí umvelé ãdróŋá ĩju rú Kásĩtõ kí Põlúkĩsĩ be Ãlẽkĩzéndrĩyã gá la sĩ, mẹ́lị̃ ꞌdĩ âꞌbe ĩꞌdi ãngũ ị̃yị́ ꞌbã lịlé ꞌdã gá ꞌdãá sáwã ãngũ ꞌbã adrujó ị̃gbẹ́ ru rĩ sĩ.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ãma acá táwụ̃nị̃ Sị̃rãkụ́sị̃ gá, ãma uꞌá ala gá ꞌdãá ụ́ꞌdụ́ na.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 ꞌDãá rĩ sĩ, ãko drị̃ ácị̃ trũ drị̃ gá, ãma acá táwụ̃nị̃ Rị̃gị̃yọ́mị̃ gá. Drụ̃sị̃ íni, ũlíríkã ãmbógó la iꞌdó lilé angájó ándrâlé ru, ĩꞌdi mụ calé ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ, ãma acá táwụ̃nị̃ Pụ̃tẹ̃yọ́lị̃ gá.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 ꞌDãá ãma ịsụ́ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la kí, aꞌị́ kí ãma uꞌálé ĩꞌba abe ụ́ꞌdụ́ ázị̂rị̃. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãma acá dó Rụ́mị̃ gá.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Rụ́mị̃ gá ꞌdĩ are kí ị́jọ́ ãma drị̃ gá, amụ́ kí drị̃ ụfụlé ãma abe táwụ̃nị̃ ꞌbá ꞌbaní ãko kí ĩgbãjó ãzíla ị̃tụ̃ndãjó Ápị̃yã gá, ãzíla ãzí rĩ amụ́ kí drị̃ ụfụlé ãma abe Ụ̃mụ́ jó na rĩ kí agá. Páwụ̃lọ̃ la mụ ꞌbá ꞌdĩ kí ndrelé ꞌbo, fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá nî, ãzíla ásị́ la acá ũkpó ru.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ãma mụ acálé Rụ́mị̃ gá ꞌbo, âꞌbe Páwụ̃lọ̃ uꞌálé ĩꞌdi sĩ ãsĩkárĩ ãzí ãlu andre la tẽlépi la be.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ụ́ꞌdụ́ na ãmã acájó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá, Páwụ̃lọ̃ umve ꞌbá drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ kí, jọ ĩꞌbaní, “Mâ sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃, mání ị́jọ́ ũnzí idéjó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ rú ꞌdĩ kí ụrụꞌbá gá ku, vâ ãzị́táŋá ándrá ãmã kí ịsụ́lé ãmã áyị́pịka ꞌbadrị́ ꞌdĩ kí drị̃ gá ku rá tí, úrụ ma sulé mãbụ́sụ̃ gá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, ãzíla ûja áma ꞌdụlé fẽlé ꞌbá Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbadrị́.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 ꞌBá Rụ́mị̃ rú ꞌdĩ kí mụ áma ụzịlé zịtáŋá sĩ ꞌbo, lẽ kí tí áma aꞌbelé rá, ịsụ́ kí ị́jọ́ ála sĩ áma ꞌdị rá la ku.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí mụ gãlé sĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ mání úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ drị̃lẹ́ gá ị́jọ́ vú nzejó, ádrĩ táni adru ị́jọ́ ãzí trũ ásị́ gâ sĩ ꞌbá mádrị̂ kí tõjó la ku tí.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ị́jọ́ ꞌdĩ bãsĩ fẽlépi la mâ sĩ ĩmi umvejó ndrejó, ãzíla ị́jọ́ jọjó ĩmi abe ꞌdĩ, ị́jọ́ mgbã sĩ, úmbé ma nõrórõ sĩ Kúrísĩtõ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ ꞌbã kî sĩ ásị́ ꞌbãjó ĩꞌdi tẽjó rĩ ꞌbã ị́jọ́ sĩ.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Jọ kí ĩꞌdiní, “Ãma are drĩ ị́jọ́ ãzí ũnzí la ími drị̃ gá ku. Ãma ịsụ́ vâ wárãgã angálépi Yụ̃dị́yã gá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí sĩlé ími drị̃ gá la kí ku, átã ꞌbá ãzí la nõ vâ sĩ amụ́ angájó Yụ̃dị́yã gâlé, amụ́lé ị́jọ́ ãzí ũnzí la kí ũlũlé ími drị̃ gá la ku.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Wó ãlẽ tátí ị́jọ́ míní ũrãlé ími ásị́ gá rĩ arelé, ãꞌdusĩku ị́jọ́ ãmã nị̃lé rĩ ãngũ pírí gá ꞌbá kí ị́jọ́ jọ ũnzí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ụrụꞌbá gá.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 ꞌBá ꞌdĩ ꞌbã kí ụ́ꞌdụ́ ãzí Páwụ̃lọ̃ trũ. Wó ụ́ꞌdụ́ ꞌdã la mụ acálé ꞌbo, amụ́ kí wẽwẽ rú jó Páwụ̃lọ̃ ꞌbã uꞌájó rĩ agá. Ũlũ ĩꞌbaní ị́jọ́ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ drị̃ gá, iꞌdójó ụ̃ꞌbụ́tị sĩ kpere ị̃tụ́ ꞌbã ꞌde agá, ãzíla ũlũ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ, angájó ãzị́táŋá Mụ́sã ꞌbã sĩlé rĩ kí agá, bụ́kụ̃ nãbịya ꞌbã kí sị̃lé rĩ agá.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 ꞌBá ãzí rĩ ãꞌị̃ kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí rá, wó ꞌbá ãzí rĩ ãꞌị̃ kí ku.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kí dó mụ ãgátã galé kí drĩdríŋĩ gá álị́ ꞌbo, aꞌbe kí dó ãngũ ꞌdã ꞌi, ị́jọ́ ãfũlépi Páwụ̃lọ̃ tị gá ꞌdĩ ꞌbã vúlé gá. “Úríndí Ãlá rĩ jọ ándrá ị́jọ́ mgbã la, ĩꞌdi ꞌbã jọjó la ĩmĩ áyị́pịka ꞌbaní nábị̃ Ĩsáyã tị gâ sĩ,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 “‘Ímụ, ãzíla ílũ ꞌbá mádrị̂ ꞌbaní:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ kí ásị́ mba ũkpómgboroto rú cécé írã áni,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, álẽ lũlé la ĩminí, lẽ ĩnị̃ rá ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ ĩꞌdi vâ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní cí, kí ãꞌị̃ la rá.” [
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Páwụ̃lọ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ delé jọ agá ꞌbo, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ko kí drị̃ mụlé ĩꞌbadrị́ko gâlé ununuŋá ãmbógó la trũ kí drĩdríŋĩ gá.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Páwụ̃lọ̃ ri uꞌálé ꞌdãá ílí ị̃rị̃ jó ĩꞌdi ꞌbã ũfẽlé ũfẽ rĩ agá. Aꞌị́ ꞌbá pírí amụ́lépi ĩꞌdi ndrelépi rĩ kí ãvá sĩ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Ãzíla ri ĩꞌbaní ị́jọ́ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ patáŋá drị̂ ũlũlé, imbá vâ ị́jọ́ Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị̃ gá tọndọlọ ꞌbá ãzí ꞌbã ĩꞌdi ugaŋâ kóru.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.