Atos 26
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ACF
1 Úpí Ãgị̃rị́pã jọ Páwụ̃lọ̃ ní, “Rụ́kụ̃sã míní cí icójó ị́jọ́ ími drị̃ gá rĩ jọjó.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drị́, iꞌdó dó ị́jọ́ ĩꞌdi drị̃ gá rĩ jọlé jọ,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Úpí Ãgị̃rị́pã, áma drị̃lẹ́ba mání ãndrũ pá tujó ími drị̃lẹ́ gá, mání ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã kí áma tõjó rĩ nzejó míní rĩ sĩ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Ínị̃ ị́jọ́ ãꞌị̃táŋá ãmadrị̂ ꞌbã lãꞌbĩ kí drị̃ gá ị́jọ́ ãma ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã kí ãgátã gajó drị̃ la gá rĩ abe cé. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, má aꞌị́ dó mi ị́jọ́ mâ jọlé rĩ arejó ásị́ jã sĩ.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 “ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ nị̃ kí gbíyã mádrị̂ iꞌdójó ãnzị̃rị̃ŋã sĩ rĩ rá. Nị̃ kí ídri mádrị́ ãndânĩ rĩ ári uꞌálé sụ́rụ́ ãmadrị̂ agá ꞌdâ, dó vâ vúlé vúlé ru ãngũ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rĩ gá rá.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Nị̃ kí ma ílí ãzo rú, drĩ kí tá lẽ la rá, icó kí ị́jọ́ nzelé áma drị̃ gá rá, ma ándrá ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú, ꞌbá ãzị́táŋá tãmbalépi ũkpómgboroto íni la.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Úꞌdîꞌda átu pá kẹ́sị̃ drị̃lẹ́ gá íni la ị́jọ́ ma ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá Ãdróŋá ꞌbã ándrá azịlé má áyị́pịka ꞌbaní rĩ sĩ.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Ị́jọ́ azịlé ꞌdĩ bãsĩ ínátị mâ sụ́rụ́ mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã kí ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá ꞌbã idé ru ãzíla ĩꞌbã kî sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó ị́nị́ kí ị̃tụ́ be ꞌdĩ. Úpí Ãgị̃rị́pã, ị́jọ́ mâ ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá ꞌdĩ bãsĩ ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã kî sĩ áma tõjó ꞌdĩ.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Ĩmi ịsụ́ ĩꞌdi ũkpó ru ãꞌị̃jó la Ãdróŋá icó ꞌbá drãlépi rá rĩ ingalé ídri rú rá la ãꞌdu sĩ?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Áꞌdụ ũrãtáŋá ãzíla ũkpó mádrị̂ sĩ ꞌbá rụ́ Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ ãꞌị̃lépi ꞌdĩ kí drị̃ ụtrị́jó.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 “ꞌDĩ bãsĩ ị́jọ́ mâ idélé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rĩ ꞌi. Ánga ị́jọ́ ꞌdĩ ũkpõ ãtalo ãmbogo ꞌdĩ ꞌbadrị̂ sĩ, má ũꞌbã ꞌbá ãlá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi ꞌdĩ kí mãbụ́sụ̃ gá, ãzíla ma vâ ꞌbá ị́jọ́ lịlépi ãzí rĩ kí drị̃ gá ꞌbã drã kí rá rĩ kí drĩdríŋĩ gá ĩndĩ.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Pâlé wẽwẽ rú ári acị́lé ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó ãlu-ãlu gâ sĩ ĩꞌbaní ũcõgõ fẽlé, ári vâ kí ũŋmĩlé ũkpó sĩ ãꞌị̃táŋá ĩꞌbadrị̂ aꞌbejó rá. Ũmbã ꞌbã áma najó ĩꞌbaní ũnzí rĩ sĩ, ári kí vú ũbĩlé kpere sụ́rụ́ ãzí kí agá kí ĩcãndĩjó táwụ̃nị̃ kí agâ sĩ.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Ãcị̃ ãzí ꞌdĩ ãni la gá ma mụ agá Dãmãsị̃kị́yã gá ũkpõ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌbadrị̂ sĩ.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Úpí, ị̃tụ́kã íríkíri sĩ gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá, andré dị̃zã angálépi ꞌbụ̃ gâlé la ji ãngũ áma andre gá vâ ꞌbá tá ãmã sĩ mụjó ĩꞌba abe ꞌdĩ kí andre gá imve tárá-tárá.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Ãma uꞌde pírí vụ̃rụ́, má are ụ́ꞌdụ́kọ́ jọ mání ị́jọ́ tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ, ‘Sáwụ̃lọ̃, Sáwụ̃lọ̃, mi áma ĩcãndĩ íni ãꞌdu sĩ? Ĩꞌdi míní ũkpó-ũkpó ãꞌdị́ ꞌdịjó má be.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “Ázị, ‘Mi ãꞌdi ꞌi, Úpí?’ Umvi, ‘Ma Yẹ́sụ̃ mî ĩcãndĩlé rĩ ꞌi.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Mí angá, ítu pá ụrụgá. Má iꞌda ma míní ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ápẽ mi ndú ãtíꞌbó ru ãzị́ má drị̂ ngalé, ãzíla vâ adrujó mâ sãdínĩ rú ị́jọ́ míní ndrelé úꞌdîꞌda ꞌdĩ kí, ãzíla mâ mụlé iꞌdalé drụ́zị́ ꞌdĩ kí vú nzelé ꞌbá ãzí rĩ ꞌbanî.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Ma ími pa ꞌbá mídrị́ Yãhụ́dị̃ rú, ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drị́ gá rá. Ma ími tị pẽ ĩꞌba rụ̂lé
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 kí mịfị́ nzị̃jó, kí ujajó ị́nị́ agá rĩ sĩ ãngũ ulé gá, ũkpó Sĩtánĩ drị̂ gãjó sĩ adrujó Ãdróŋá ꞌbã ꞌbá ru. Ị́jọ́ ũnzí kí umbélépi rĩ ála sĩ kí trũ rá, kí dó vâ sĩ ãngũ ịsụ́ ꞌbá mání pẽlé ãlá ãꞌị̃táŋá sĩ ꞌdĩ kí abe ĩndĩ.’
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Úpí Ãgị̃rị́pã ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ágã ị́jọ́ mâ ndrelé angálépi Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá rĩ ku, má ãꞌị̃ tị la arelé rá.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Má iꞌdó ị́jọ́ ꞌdĩ ũlũlé drị̃drị̃ la Dãmãsị̃kị́yã gá, vâ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, ꞌdĩ Yụ̃dị́yã gá pírí, ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní, ꞌba uja kí ásị́, ꞌbã ãgõ kí Ãdróŋá rụ́ ꞌdõlé uja kí ásị́ rá rĩ iꞌdajó ị́jọ́ múké ĩꞌbã kí idélé rĩ sĩ.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ rụ kí bãsĩ ma lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã ãmvélé-ãmvélé ru rĩ agá ꞌdãá lẽjó áma ꞌdịjó rá la ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Ãdróŋá ko áma ãzã kpere ãndrũ pá tujó ị́jọ́ vú nzejó ꞌbá pírí ꞌbaní, ꞌbá ãmbogo ꞌbaní, ꞌbá nírí rĩ abe trũtrũ. Ánze lú ị́jọ́ nãbịya ꞌbã kí jọlé Mụ́sã abe ĩꞌdi ru idé rá,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Kúrísĩtõ la ũcõgõ ịsụ́, ĩꞌdi drã rá, ĩꞌdi vâ angá drị̃drị̃ ídri ꞌbá drãlépi rá rĩ kí drĩdríŋĩ gá, ãngũ jijó ꞌbá ị́nị́ agá ị́jọ́ ũnzí sĩ Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbaní ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ abe.”
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Páwụ̃lọ̃ ꞌbã drĩ ị́jọ́ ĩꞌdi drị̃ gá rĩ vú nze agá ꞌdĩ, Fésĩtõ za re, “Páwụ̃lọ̃, ími drị̃ ꞌbe ru rá. Ụ̃nị̃táŋá mí ãni ambamba ꞌdĩ sĩ mi úgólé azalé aza-azâ!”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Páwụ̃lọ̃ umvi, “Gávũnã Fésĩtõ, má aza ku. Ị́jọ́ mâ jọlé ꞌdĩ kí ị́jọ́ mgbã ãzíla ífí trũ.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Úpí Ãgị̃rị́pã nị̃ ị́jọ́ mâ jọlé ꞌdĩ kí drị̃ gá ị́jọ́ ce, ma dó sĩ ị́jọ́ jọ ĩꞌdiní tọndọlọ má ãꞌị̃ vâ rá ị́jọ́ mâ jọlé ꞌdĩ nga kí bị́lẹ́ la gâ sĩ hãwụ̃ ku, ãꞌdusĩku ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru ũní la ku.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Úpí Ãgị̃rị́pã, mí ãꞌị̃ ị́jọ́ nãbịya ꞌbadrị̂ kí rá yã? Ánị̃ rá, mí ãꞌị̃ rá.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Úpí Ãgị̃rị́pã umvi Páwụ̃lọ̃ ní, “Sáwã wereŋá ꞌdĩ sĩ mi áma uja acájó Kũrĩsĩtíyánĩ rú rá yã?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Páwụ̃lọ̃ umvi ĩꞌdiní, “Drĩ táni adru sáwã were jõku ãzo rú, ma Ãdróŋá ãꞌị̃ adru mi ꞌi áꞌdụ̂sĩ ku, ꞌbá pírí áma arelépi ãndrũ ꞌdĩ kí, ꞌba acá kí tá mâ áni pẽ lú adrujó nõrórõ trũ ꞌdĩ áni rĩ.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Úpí ꞌi, gávũnã ꞌi, Bẹ̃rị̃nị́kẹ̃ ꞌi, ãzíla ꞌbá ãmbogo pírí rilépi ꞌdãá rĩ angá kí ụrụgá.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Fũ kí jó agá ꞌdãá rá, ĩꞌbã kí mụ agá ị́jọ́ jọ trũ kí drĩdríŋĩ gá ꞌdãá, jọ kí, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ idé ị́jọ́ ãzí icójó ĩꞌdi ꞌdịjó rá jõku ĩꞌdi umbéjó mãbụ́sụ̃ gá la ku.”
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Úpí Ãgị̃rị́pã jọ Fésĩtõ ní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ drĩ tá jọ la âgụ ị́jọ́ ꞌí drị̂ úpí Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ gá ku la, ãma tá ĩꞌdi fẽ ãfũlé rá.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.