Atos 25

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ụ́ꞌdụ́ na Fésĩtõ ꞌbã acájó ãzị́ ĩꞌdidrị́ ãmbõgõ drị̂ agá ꞌbo rĩ sĩ, ko dó drị̃ mụlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá angájó Kãyĩsárĩyã gá,
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 sĩ mụjó ãngũ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌbã kí ru trajó, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ kí abe rĩ gá, mụlé ị́jọ́ ĩꞌbã kí usúlé Páwụ̃lọ̃ ụrụꞌbá gá rĩ kí arelé.
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 ꞌBá ꞌdĩ aꞌị́ kí Fésĩtõ ꞌi lẽtáŋá iꞌdajó ĩꞌbaní Páwụ̃lọ̃ ujajó vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, wó íni ꞌdĩ itú kí ị́jọ́ amụ́jó ĩꞌdi ꞌdịjó gẹ̃rị̃ agá ꞌdãá rá.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Fésĩtõ umvi ĩꞌbaní, “Úꞌbã Páwụ̃lọ̃ ꞌi mãbụ́sụ̃ gá Kãyĩsárĩyã gá, wó áma ãmgbã rĩ bãsĩ vâ lẽ gõlé vúlêlé mbẽlẽŋá ru rá.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 ꞌBá ĩmĩ drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ ꞌbã ãzí ꞌbã mụ kí má be Kãyĩsárĩyã gâlé mụlé Páwụ̃lọ̃ tõlé drĩ ájẹ́ ị́jọ́ ãzí idé ũnzí rĩ gá.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Fésĩtõ uꞌá ꞌbá ꞌdĩ kí abe ũgũgõ ụ́ꞌdụ́ mụdrị́ ꞌdĩpí, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá, inga dó ru gõlé Kãyĩsárĩyã gâlé vúlé. Drụ̃sị̃ íni ri úmvúke ĩꞌdidrị́ ị́jọ́ lịjó rĩ drị̃ gá, fẽ âjí Páwụ̃lọ̃ ꞌi pá tulé ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá amụ́jó ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ jọjó.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Páwụ̃lọ̃ la mụ afílé jó sĩ kẹ́sị̃ jọjó rĩ agá ꞌdõlé ꞌbo, drị̃lẹ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã ãni angálépi Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé ꞌdĩ utu kí pá ĩꞌdi andre gâ sĩ trộkị́lịrị, ãzíla iꞌdó kí dó ị́jọ́ ũsõlé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá. Ị́jọ́ ĩꞌbã kí ũsõlé ꞌdĩ kí pírí ĩnzõ rú.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Wó Páwụ̃lọ̃ ga ị́jọ́ ꞌdã kí ãgátã rá, jọ, “Má idé ị́jọ́ ũnzí ãzí ãluŋá la ãzị́táŋá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ drị̃ gá ku, átã lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ ụrụꞌbá gá, jõku úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ụrụꞌbá gá la ku.”
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Fésĩtõ ru ꞌbãlépi ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ kí drị̃lẹ́ gá múké rĩ zị Páwụ̃lọ̃ ꞌi, “Mi mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé mî sĩ cénĩ mụlé pá tulé áma drị̃lẹ́ gá ị́jọ́ ꞌdĩ kí vú nzejó rá yã?”
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Páwụ̃lọ̃ umvi ĩꞌdi, “Yụ! Ámụ lé ku, ãꞌdusĩku átu pá úꞌdîꞌda íni la ãngũ Kãyị̃sárị̃ Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã sĩ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ gá, lẽ dó bãsĩ úlị ị́jọ́ mádrị́ gá rĩ ꞌdâ ũgũgõ. Átã ími ãmgbã rĩ nị̃ vâ cé, má idé ị́jọ́ ũnzí la ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌba rụ́ ku.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ádrĩ ị́jọ́ ũnzí ãzí idé icólépi fẽlépi la ma sĩ drã rá yã áni, adru álẽ apálé drã sĩ la ku. Wó ị́jọ́ ĩꞌbã kí ũtrãlé áma ụrụꞌbá gá ꞌdĩ drĩ kí adru ĩnzõ rú, nõ mi ꞌi yã, jõku ꞌbá ãzí yã, icólépi áma fẽlépi ꞌbá ꞌdĩ ꞌbadrị́ kî sĩ áma ꞌdị rá la yụ. Ị́jọ́ mádrị̂ ꞌbã mụ úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ gá.”
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Fésĩtõ la mụ ị́jọ́ jọlé ꞌbá ĩꞌdidrị́ kî sĩ ị́jọ́ lịjó ꞌdĩ abe ꞌbo, jọ Páwụ̃lọ̃ ní, “Múké! Íjọ ị́jọ́ mídrị̂ ꞌbã mụ úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ gá ꞌbo, mi dó mụ úpî drị̃lẹ́ gâlé rá.”
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Ụ́ꞌdụ́ were vúlé gá, úpí Ãgị̃rị́pã kí ámvọ́pị̃ Bẹ̃rị̃nị́kẹ̃ be acá kí Kãyĩsárĩyã gá amụ́lé Fésĩtõ ãꞌị̃lépi acá múké rĩ jọjó.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 ꞌBá ꞌdĩ kí mụ uꞌálé ụ́ꞌdụ́ were Fésĩtõ drị́ko gá ꞌdãá ꞌbo, Fésĩtõ nze ĩꞌbaní ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ drị́ ꞌdĩ kí vú úpí nî, jọ, “Ágọ́bị́ ãzí ãlu Fẹ̃lị́cẹ̃ ꞌbã aꞌbelé mãbụ́sụ̃ gá la ꞌdâ cí.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Wó ụ́ꞌdụ́ ándrá mâ mụjó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rĩ sĩ, ãtalo ãmbogo rĩ kí drị̃lẹ́ ꞌbá ĩyõ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ abe ũtrã kí ị́jọ́ ĩꞌdi ụrụꞌbá gá, lẽ kí álị sĩ ị́jọ́ ĩꞌdi drị̃ gá íni.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 “Wó álũ ĩꞌbaní, ãzíla ájọ mgbọ rú, ‘Ãzị́táŋá ãmadrị́ Rụ́mị̃ drị̂ ãꞌị̃ ãmaní ị́jọ́ lịlé ꞌbá ãzí drị̃ gá ịsụ́ tu pá ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ vú nzejó ku la ku. Ála ĩꞌbaní drị̃lẹ́mgbọ fẽ sĩ ị́jọ́ jọjó mịfị́ gá mịfị́ gá ꞌbá kí tõlépi rĩ kí abe ráká.’
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 ꞌBá ꞌdĩ kí mụ amụ́lé ị́jọ́ lịŋá ꞌdĩ gá ꞌbo, má iza sáwã ãzí ku. Cọtị drụ̃sị̃ íni ãma mụ rilé jó ị́jọ́ lịjó rĩ agá ꞌbo, ápẽ ꞌbá tị ágọ́bị́ ꞌdĩ ajíjó jó agá ꞌdõlé.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Wó ꞌbá ĩꞌdi tõlépi ꞌdĩ tõ kí ĩꞌdi ị́jọ́ ífí kóru mání ũrãlé icó kí tá sĩ ĩꞌdi tõlé ku la kî sĩ.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Ị́jọ́ pírí ĩꞌbã kí jọlé rĩ kí ị́jọ́ dị́nị̃ ĩꞌbadrị̂ drị̃ gá la, ãzíla ágọ́bị́ ãzí umvelé Yẹ́sụ̃ ꞌi drãlépi rá wó Páwụ̃lọ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌdi ídri rĩ drị̃ gá.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Áma úŋmĩ tu pá ma ị́jọ́ ịsụ́ ị́jọ́ ꞌdĩ drị̃ gá íngoní yã rĩ sĩ cí, ázị tí dó sĩ ĩꞌdi ꞌi ĩꞌdi nõ sĩ mụ pá tulé ị́jọ́ ꞌdĩ kí jọjó, ãzíla kí lịjó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rá yã íni.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Wó Páwụ̃lọ̃ lẽ ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ ꞌbã ca úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ gá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, áfẽ dó sĩ ãzị́táŋá, lẽ úmba tã la mãbụ́sụ̃ gá ꞌdâ kpere mání kẹ̃jị́ ịsụ́ agá ĩꞌdi tị pẽjó úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ rụ̂lé.”
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Ãgị̃rị́pã jọ Fésĩtõ ní, “Álẽ ị́jọ́ arelé ágọ́bị́ ꞌdĩ tị gá mâ sĩ cénĩ.” Fésĩtõ umvi ĩꞌdiní, “Mi ị́jọ́ ĩꞌdi tị gá rĩ are drụ̃sị̃ rá.”
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Drụ̃sị̃ íni, ãmbogo ãsĩkárĩ ꞌbã rĩ kí, ꞌbá ãmbogo ꞌdãá la kí abe, ají kí Ãgị̃rị́pã kí Bẹ̃rị̃nị́kẹ̃ be, afí kí ãngũ ꞌbá ꞌbã kî sĩ ru trajó ị́jọ́ arejó rĩ gá ị̃nzị̃táŋá ãmbógó la sĩ. Fésĩtõ jọ, lẽ ájí Páwụ̃lọ̃ ĩꞌba rụ́ ꞌdõlé.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Fésĩtõ jọ, “Úpí Ãgị̃rị́pã ãzíla ũꞌbí jó agá ꞌdâ ꞌdĩ, ágọ́bị́ ĩminí ndrelé ꞌdĩ bãsĩ drị̃lẹ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbadrị́ ꞌdâ, ãzíla Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ ꞌbã kí ununuŋá ajíjó má rụ́ tré, lẽ ꞌba uꞌá ídri ku rĩ ꞌi.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Wó mání ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ị̃ndụ́ ndrụ̃ agá, má ịsụ́ ị́jọ́ ãzí ãlu fẽlépi la úlị sĩ ị́jọ́ ĩꞌdi drị̃ gá ꞌbã drã sĩ rá la yụ. Wó ĩꞌdi lẽjó la ị́jọ́ ꞌí drị́ gá rĩ ꞌbã ca úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ drị̃lẹ́ gá rĩ sĩ, má ũrã ị́jọ́ ĩꞌdi tị pẽjó rá.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Wó ánị̃ átã ma úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ní ãꞌdu ị́jọ́ sĩ ĩꞌdi drị̃ gá yã la ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ dó bãsĩ mání ĩꞌdi ajíjó ĩmi drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ, ambamba la úpí Ãgị̃rị́pã mi ꞌi! Údrĩ dó ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ ị̃ndụ́ ndrụ̃ ꞌbo, ma dó sĩ icó wárãgã sĩlé úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ ní múké.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Indré mání múké ku ꞌbá mãbụ́sụ̃ gá rĩ tị pẽjó úpí ãmbógó Rụ́mị̃ gá rĩ rụ̂lé ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ icéŋâ kóru rĩ gá.”
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.