Atos 16
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Páwụ̃lọ̃ mụ dó Dábẽ gá, ãzíla Lị́sị̃trã gá, ꞌdĩ ãngũ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá umvelé Tị̃mị̃tị́yọ̃ ꞌi rĩ ꞌbã uꞌájó rĩ gá. Tị̃mị̃tị́yọ̃ ãndrẽ ándrá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la, ĩꞌdi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la, ꞌbo átẹ́pị ĩꞌdi ándrá ꞌbá Gị̃rị́kị̃ rú la.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 ꞌBá pírí Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Lị́sị̃trã gá ãzíla Ĩkónĩyãmũ gá rĩ, ri kí ị́jọ́ jọlé drị̃ la gá múké.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Páwụ̃lọ̃ lẽ tí ĩꞌdi ꞌdụlé trũ mụjó ĩndĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ĩtãrã dó ĩꞌdi rá. Idé ị́jọ́ ꞌdĩ íni la ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdã kí ị́jọ́ sĩ, ãꞌdusĩku nị̃ kí ándrá pírí Tị̃mị̃tị́yọ̃ átẹ́pị̃ ĩꞌdi Gị̃rị́kị̃ rĩ gá cé.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kí acị́jó táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu agâ sĩ rĩ sĩ, iꞌda kí ítútáŋá ãsị̃jó ụ̃pịgọŋa ꞌbaní itúlé, ꞌbá ĩyõ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ ꞌbaní vú ũbĩlé rĩ kî.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 ꞌDãá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí pá umba dó ãꞌị̃táŋá agá, ãzíla kí kãlãfe ri tulé ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Páwụ̃lọ̃ acị́ kí ꞌbá ĩꞌdiní acị́jó ĩꞌba abe ꞌdã kî trũ ãngũ umvelé Fị̃rị́gị̃yã ꞌi, rĩ agâ sĩ ãngũ Gãlãtị́yã agá. Ĩꞌbaní acị́ agá ꞌdâ Úríndí Ãlá rĩ uga ĩꞌbaní ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũjó ãngũ Ásĩyã drị́ rĩ gá úmgbé.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Sáwã ĩꞌbã kí acájó drĩdríŋĩ Mísĩyã drị̂ gá rĩ sĩ, ụ̃ꞌbị̃ kí tí filé Bị̃tị́nị̃yã gá, wó Úríndí Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ aꞌbe ĩꞌbaní kẹ̃jị́ sĩ fijó ku.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 ꞌDãá alị kí Mísĩyã agâ sĩ, dó sĩ ilújó ándrá Trõwásĩ gá.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ị́nị́ ꞌdã sĩ Páwụ̃lọ̃ ndre urobí agá ágọ́bị́ ãzí Mãkẽdónĩyã rú la ní pá tu agá drị́ ãꞌbãŋâ trũ, “Mí azá Mãkẽdónĩyã gá ꞌá ꞌdõlé ãma ãzã kojó.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Páwụ̃lọ̃ la mụ ícétáŋá ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, jọ cọtị ãma angá bábá drị̃ kojó mụjó Mãkẽdónĩyã gá, ãma ásị́ gá rĩ dó, Ãdróŋá umve ãma ị́jọ́ mgbã ĩꞌdidrị́ gá rĩ ũlũjó ĩꞌbaní íni.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Ãza íꞌbó sĩ angájó Trõwásĩ gá rĩ sĩ cajó Sãmõtrákẽ gá, drụ̃sị̃ la sĩ, ãca dó Nẹ̃yãpọ́lị̃ gá.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 ꞌDã ꞌbã vúlé gá, ãmụ dó Fị̃lị́pị̃ gá, Fị̃lị́pị̃ ĩꞌdi táwụ̃nị̃ ãzí Mãkẽdónĩyã gá ꞌdãá ndẽlépi ãmbõgõ sĩ nĩ vâ ãngũ ꞌbá Rụ́mị̃ rú rĩ ꞌbã kí ꞌdụlé ĩꞌba ãni la rú rĩ ꞌi, ãma uꞌá ꞌdãá ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Sãbátũ sĩ ãfũ táwụ̃nị̃ agá rĩ sĩ ãmvé mụjó ị̃yị́ ãzí tị gá, sĩ ãngũ ãzí ịsụ́jó Ãdróŋâ ãꞌị̃jó íni. Ãri vũ gá, ãzíla ãma iꞌdó ị́jọ́ jọlé ũkú ru tralépi ꞌdãá rĩ ꞌbaní.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Ũkú ị́jọ́ arelépi ꞌdĩ kí ãzí ãlu umvelé Lụ̃dị́yã ꞌi ũkú ãzí bõngó ũniyambamba la kí ị̃tụ̃ndãlépi Fị̃lị́pị̃ gá angálépi Tãyị̃tị́rã gá rĩ ꞌi, ĩꞌdi ꞌbá Ãdróŋâ rụ́ ị̃nzị̃lépi la. Ãdróŋá nzị̃ ásị́ la sĩ ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ũlũlé ꞌdĩ arejó ãzíla ãꞌị̃jó la rá.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ụ́ꞌdụ́ ĩꞌdi ãzíla ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá ꞌdãá rĩ ꞌbaní bãbụ̃tị́zị̃ fẽjó rĩ sĩ, Lụ̃dị́yã umve ãma ĩꞌdidrị́ko gâlé, jọ ãmaní, “Ĩdrĩ áma ãꞌị̃ ꞌbá Ãdróŋá ãꞌị̃lépi la rú rá, ĩmi amụ́ drĩ vâ uꞌálé mádrị́ jó agá.” Ri ị́jọ́ ꞌdĩ jọlé kpere ãmã ãꞌị̃ agá rá.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ụ́ꞌdụ́ ãlu ãmaní mụ agá ãngũ Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ gá, ãma ụfụ drị̃ ĩzóŋá ãzí úríndí ũnzí ãzí ị́jọ́ mụlépi ru idélépi drị̃ gâlé rĩ iꞌdalépi rá la be, ĩꞌdi ĩzóŋá ãzí ajílé ãzị́ ngalépi la. Ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã iꞌdalé cé-cé rĩ sĩ, ịsụ́ dó ꞌbãngá sĩlíngĩ ĩyõ rú ꞌbá ĩꞌdidrị́ ãmbogo rú rĩ ꞌbanî.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ĩzóŋá ꞌdĩ bĩ ãma vú Páwụ̃lọ̃ trũ úzáŋâ trũ, “Ãgọbị ꞌdĩ kí ụ̃pịgọŋa Ãdróŋá ụrụgá ãndânĩ rĩ drị́ gá rĩ kî, kí ĩminí gẹ̃rị̃ sĩ ru pajó rĩ ũlũ.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ĩzóŋá ꞌdĩ idé ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌdĩ ꞌbã áni ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú. Ãsị̃jó Páwụ̃lọ̃ acá ũcõgõ sĩ ãndẽ vâ ị́jọ́ la sĩ rá, uja tị jọ úríndí ũnzí ꞌdã ní, “Rụ́ Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị́ gá rĩ sĩ, ájọ míní, mí ãfũ ĩzóŋá ꞌdĩ agâlé rĩ sĩ ãmvé.” Úríndí ꞌdã aꞌbe kí dó ĩꞌdi ititi rá.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 ꞌBá ĩzóŋá ꞌdĩ ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌbaní rĩ kí mụ ndrelé la ĩzóŋá ꞌdĩ adrí rá, ị́jọ́ ĩꞌbaní ásị́ ꞌbãjó ĩꞌdi drị̃ gá séndẽ ịsụ́ŋá sĩ rĩ ukó rá. Rụ kí Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be agụlé ãngũ sụ̂ rú rĩ agâlé pá tulé ꞌbá ãmbogo rú rĩ kí drị̃lẹ́ gá.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ají kí kí ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ kí drị̃lẹ́ gá jọ kí, “Ãgọbị ꞌdĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la kí, ãzíla lẽ kí ị́jọ́ ajílé ꞌbá ãmadrị́ gá rĩ kí drĩdríŋĩ gá.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Kí ãma Rụ́mị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní ị́jọ́ ãmaní icólé ngalé ku rĩ kí iꞌdajó, ãzíla kí lẽjó la ãma ãꞌị̃ kî ãzíla ãnga kî rĩ sĩ.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 ꞌBá ru tralépi wẽwẽ rú ꞌdĩ atrá kí ru gbõrú tị icílé Páwụ̃lọ̃ kí ụrụꞌbá gá Sílã be, kí idéjó ũnzí, ãzíla ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ fẽ kí ãzị́táŋá ĩꞌbã bõngó kí ũtrũjó ãzíla kí cojó kẹ̃lị́ká sĩ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Ála dó mụ kí colé ũnzíríkãnã rú ꞌbo, úsu dó kí mãbụ́sụ̃ gá, ãzíla úfẽ ãzị́táŋá ãsĩkárĩ kí andre tẽlépi rĩ ní kí ucéjó múké-múké.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ãzị́táŋá ũkpómgboroto ꞌdĩ sĩ, ãsĩkárĩ su dó kí jó ágágá ãndânĩ rĩ agá, ãzíla icí dó vâ kí pá ife sĩ cí.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ị́nị́ ágágá ꞌdĩ gá ꞌdĩ, Páwụ̃lọ̃ iꞌdó kí Sílã be Ãdróŋâ rú ịcụ́lé úngó ngoŋá sĩ ãzíla Ãdróŋá zịŋá sĩ, wó íni ꞌdĩ ꞌbá ãzí ĩꞌba abe rĩ ri kí úngó ꞌdĩ kí arelé.Ãsĩkárĩ su kí dó kí jó ágágá ãndânĩ rĩ agá, icí kí pá ife sĩ cí.|alt="Paul and Silas in prison" src="WA03976b.tif" size="col" ref="16:24-25"
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Rụ̃gbụ́gbụ́ ũyãkĩyã ãzí ũkpómgboroto la iꞌdó jó tá be Páwụ̃lọ̃ kí sujó Sílã be ꞌbá ãzí ꞌdã kí abe ꞌdĩ ayalé pírí-pírí. Kẹ̃jị́tị ụ̃nzị̃ kí ru pírí ãzíla ímve tá Páwụ̃lọ̃ kí pá gá ãzíla ꞌbá mãbụ́sụ̃ jó gá ꞌdãá rĩ kí pá gá ꞌdĩ ayụ kí pírí cénĩ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Ãsĩkárĩ angá ụ́ꞌdụ́ gâlé rĩ sĩ ụrụgá, ãzíla ĩꞌdi mụ kẹ̃jị́tị ꞌdĩ kí ndrelé mgbọ, anzé ménéŋá ĩꞌdidrị́ ụ́pụ́cẹ́ gá rĩ, lẽ dó sĩ ru sõlé rá, ãꞌdusĩku ũrã ꞌbá mãbụ́sụ̃ gá ꞌdĩ apá kí dó rá íni.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Wó Páwụ̃lọ̃ za jọ, “Íꞌdị mi ku! Ãma pírí ꞌdõ cí!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Aꞌị́ ãcí, afụ ru jó agâlé, aꞌdé ụrụꞌbá yãŋâ trũ Páwụ̃lọ̃ kí pálé gá Sílã be.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ãsĩkárĩ ají kí ãmvé, uja kí zịlé, “Ãmbogo ꞌdĩ, lẽ má idé ãꞌdu ká mání sĩ áma pajó?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Umvi kí, “Mí ãꞌị̃ Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌi mi dó sĩ ími pa. Mi ꞌi ãzíla ꞌbá mídrị́ko gá rĩ kî trũ.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Uja kí dó ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũlé ĩꞌdiní ãzíla ꞌbá jó agá ꞌdâ rĩ ꞌbaní pírí ĩndĩ.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Sáwã ị́nị́ drị́ gá ꞌdĩ agá ꞌdãá ũgũgõ ãsĩkárĩ ꞌdụ kí, ãzíla ũjĩ dó ĩꞌbã ãkõzá kí ꞌdãá cọtị úfẽ dó ĩꞌdiní ãzíla ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá rĩ abe bãbụ̃tị́zị̃.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ãsĩkárĩ ꞌdĩ ají Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be íná nalé ĩꞌdidrị́ jó agá. Ãyĩkõ fụ dó ĩꞌdi ãꞌdusĩku ãꞌị̃ kí Ãdróŋá ꞌi ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá rĩ abe rá.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Ĩꞌdi mụ calé ị̃tụ́ sĩ, ãmbógó ị́jọ́ amálépi rĩ pẽ ꞌbá ãzị́ ngalépi ĩꞌdi be la tị ãsĩkárĩ Páwụ̃lọ̃ kí andre tẽlépi rĩ rụ́ ãzị́táŋá ꞌdĩ trũ jọjó la, “Mí iyá ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kî.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Ãsĩkárĩ jọ Páwụ̃lọ̃ ꞌbaní Sílã be, “Ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ fẽ kí ũkpõ sĩ ĩmi iyájó Sílã be rá. Úꞌdîꞌda ĩmi dó mụ rá. Ĩmụ ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Wó Páwụ̃lọ̃ jọ ãmbogo tá tị ãpẽlé ꞌdĩ ꞌbaní, “Co kí ãma ꞌbá ĩyõ kí drị̃lẹ́ gá ãma ụzịŋâ kóru, ãmaní táni adrujó ꞌbá Rụ́mị̃ gá rĩ kí rá tí, ãzíla su kí ãma mãbụ́sụ̃ gá. Wó lẽ kí dó úꞌdîꞌda ãma iyálé ũní ꞌbá ꞌbaní nị̃ŋâ kóru yã? ꞌDĩ áni la ꞌdáyụ! Lẽ ꞌbã amụ́ kí bãsĩ ãma iyálé ãmvêlé nĩ.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ãmbogo tá tị ãpẽlé ꞌdĩ gõ kí ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ trũ ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ ꞌba rụ̂lé, ãmbogo ꞌdĩ kí mụ arelé la Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be ꞌbá Rụ́mị̃ gá la kí, acá kí ụ̃rị̃ sĩ.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Amụ́ kî trũtáŋá aꞌị́lé ĩꞌbadrị́ ãzíla iyá kí dó kí ãmvé, aꞌị́ kí Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be táwụ̃nị̃ ꞌdã aꞌbejó rá.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be mụ ãfũlé mãbụ́sụ̃ gá rĩ sĩ ꞌbo, mụ kí dó Lụ̃dị́yã drị́ko gá, ịsụ́ kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí, kí mụ kí ásị́ ũŋmĩlé ꞌbo, aꞌbe kí dó táwụ̃nị̃ ꞌdã rá.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.