Atos 16
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ACF
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Páwụ̃lọ̃ mụ dó Dábẽ gá, ãzíla Lị́sị̃trã gá, ꞌdĩ ãngũ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá umvelé Tị̃mị̃tị́yọ̃ ꞌi rĩ ꞌbã uꞌájó rĩ gá. Tị̃mị̃tị́yọ̃ ãndrẽ ándrá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la, ĩꞌdi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la, ꞌbo átẹ́pị ĩꞌdi ándrá ꞌbá Gị̃rị́kị̃ rú la.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 ꞌBá pírí Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Lị́sị̃trã gá ãzíla Ĩkónĩyãmũ gá rĩ, ri kí ị́jọ́ jọlé drị̃ la gá múké.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Páwụ̃lọ̃ lẽ tí ĩꞌdi ꞌdụlé trũ mụjó ĩndĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ĩtãrã dó ĩꞌdi rá. Idé ị́jọ́ ꞌdĩ íni la ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdã kí ị́jọ́ sĩ, ãꞌdusĩku nị̃ kí ándrá pírí Tị̃mị̃tị́yọ̃ átẹ́pị̃ ĩꞌdi Gị̃rị́kị̃ rĩ gá cé.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kí acị́jó táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu agâ sĩ rĩ sĩ, iꞌda kí ítútáŋá ãsị̃jó ụ̃pịgọŋa ꞌbaní itúlé, ꞌbá ĩyõ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ ꞌbaní vú ũbĩlé rĩ kî.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 ꞌDãá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí pá umba dó ãꞌị̃táŋá agá, ãzíla kí kãlãfe ri tulé ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Páwụ̃lọ̃ acị́ kí ꞌbá ĩꞌdiní acị́jó ĩꞌba abe ꞌdã kî trũ ãngũ umvelé Fị̃rị́gị̃yã ꞌi, rĩ agâ sĩ ãngũ Gãlãtị́yã agá. Ĩꞌbaní acị́ agá ꞌdâ Úríndí Ãlá rĩ uga ĩꞌbaní ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũjó ãngũ Ásĩyã drị́ rĩ gá úmgbé.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Sáwã ĩꞌbã kí acájó drĩdríŋĩ Mísĩyã drị̂ gá rĩ sĩ, ụ̃ꞌbị̃ kí tí filé Bị̃tị́nị̃yã gá, wó Úríndí Yẹ́sụ̃ drị́ gá rĩ aꞌbe ĩꞌbaní kẹ̃jị́ sĩ fijó ku.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 ꞌDãá alị kí Mísĩyã agâ sĩ, dó sĩ ilújó ándrá Trõwásĩ gá.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Ị́nị́ ꞌdã sĩ Páwụ̃lọ̃ ndre urobí agá ágọ́bị́ ãzí Mãkẽdónĩyã rú la ní pá tu agá drị́ ãꞌbãŋâ trũ, “Mí azá Mãkẽdónĩyã gá ꞌá ꞌdõlé ãma ãzã kojó.”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Páwụ̃lọ̃ la mụ ícétáŋá ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, jọ cọtị ãma angá bábá drị̃ kojó mụjó Mãkẽdónĩyã gá, ãma ásị́ gá rĩ dó, Ãdróŋá umve ãma ị́jọ́ mgbã ĩꞌdidrị́ gá rĩ ũlũjó ĩꞌbaní íni.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ãza íꞌbó sĩ angájó Trõwásĩ gá rĩ sĩ cajó Sãmõtrákẽ gá, drụ̃sị̃ la sĩ, ãca dó Nẹ̃yãpọ́lị̃ gá.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 ꞌDã ꞌbã vúlé gá, ãmụ dó Fị̃lị́pị̃ gá, Fị̃lị́pị̃ ĩꞌdi táwụ̃nị̃ ãzí Mãkẽdónĩyã gá ꞌdãá ndẽlépi ãmbõgõ sĩ nĩ vâ ãngũ ꞌbá Rụ́mị̃ rú rĩ ꞌbã kí ꞌdụlé ĩꞌba ãni la rú rĩ ꞌi, ãma uꞌá ꞌdãá ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Sãbátũ sĩ ãfũ táwụ̃nị̃ agá rĩ sĩ ãmvé mụjó ị̃yị́ ãzí tị gá, sĩ ãngũ ãzí ịsụ́jó Ãdróŋâ ãꞌị̃jó íni. Ãri vũ gá, ãzíla ãma iꞌdó ị́jọ́ jọlé ũkú ru tralépi ꞌdãá rĩ ꞌbaní.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Ũkú ị́jọ́ arelépi ꞌdĩ kí ãzí ãlu umvelé Lụ̃dị́yã ꞌi ũkú ãzí bõngó ũniyambamba la kí ị̃tụ̃ndãlépi Fị̃lị́pị̃ gá angálépi Tãyị̃tị́rã gá rĩ ꞌi, ĩꞌdi ꞌbá Ãdróŋâ rụ́ ị̃nzị̃lépi la. Ãdróŋá nzị̃ ásị́ la sĩ ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ũlũlé ꞌdĩ arejó ãzíla ãꞌị̃jó la rá.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ụ́ꞌdụ́ ĩꞌdi ãzíla ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá ꞌdãá rĩ ꞌbaní bãbụ̃tị́zị̃ fẽjó rĩ sĩ, Lụ̃dị́yã umve ãma ĩꞌdidrị́ko gâlé, jọ ãmaní, “Ĩdrĩ áma ãꞌị̃ ꞌbá Ãdróŋá ãꞌị̃lépi la rú rá, ĩmi amụ́ drĩ vâ uꞌálé mádrị́ jó agá.” Ri ị́jọ́ ꞌdĩ jọlé kpere ãmã ãꞌị̃ agá rá.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ụ́ꞌdụ́ ãlu ãmaní mụ agá ãngũ Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ gá, ãma ụfụ drị̃ ĩzóŋá ãzí úríndí ũnzí ãzí ị́jọ́ mụlépi ru idélépi drị̃ gâlé rĩ iꞌdalépi rá la be, ĩꞌdi ĩzóŋá ãzí ajílé ãzị́ ngalépi la. Ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã iꞌdalé cé-cé rĩ sĩ, ịsụ́ dó ꞌbãngá sĩlíngĩ ĩyõ rú ꞌbá ĩꞌdidrị́ ãmbogo rú rĩ ꞌbanî.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ĩzóŋá ꞌdĩ bĩ ãma vú Páwụ̃lọ̃ trũ úzáŋâ trũ, “Ãgọbị ꞌdĩ kí ụ̃pịgọŋa Ãdróŋá ụrụgá ãndânĩ rĩ drị́ gá rĩ kî, kí ĩminí gẹ̃rị̃ sĩ ru pajó rĩ ũlũ.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ĩzóŋá ꞌdĩ idé ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌdĩ ꞌbã áni ụ́ꞌdụ́ wẽwẽ rú. Ãsị̃jó Páwụ̃lọ̃ acá ũcõgõ sĩ ãndẽ vâ ị́jọ́ la sĩ rá, uja tị jọ úríndí ũnzí ꞌdã ní, “Rụ́ Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị́ gá rĩ sĩ, ájọ míní, mí ãfũ ĩzóŋá ꞌdĩ agâlé rĩ sĩ ãmvé.” Úríndí ꞌdã aꞌbe kí dó ĩꞌdi ititi rá.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 ꞌBá ĩzóŋá ꞌdĩ ꞌbã sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌbaní rĩ kí mụ ndrelé la ĩzóŋá ꞌdĩ adrí rá, ị́jọ́ ĩꞌbaní ásị́ ꞌbãjó ĩꞌdi drị̃ gá séndẽ ịsụ́ŋá sĩ rĩ ukó rá. Rụ kí Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be agụlé ãngũ sụ̂ rú rĩ agâlé pá tulé ꞌbá ãmbogo rú rĩ kí drị̃lẹ́ gá.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Ají kí kí ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ kí drị̃lẹ́ gá jọ kí, “Ãgọbị ꞌdĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la kí, ãzíla lẽ kí ị́jọ́ ajílé ꞌbá ãmadrị́ gá rĩ kí drĩdríŋĩ gá.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Kí ãma Rụ́mị̃ rú ꞌdĩ ꞌbaní ị́jọ́ ãmaní icólé ngalé ku rĩ kí iꞌdajó, ãzíla kí lẽjó la ãma ãꞌị̃ kî ãzíla ãnga kî rĩ sĩ.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 ꞌBá ru tralépi wẽwẽ rú ꞌdĩ atrá kí ru gbõrú tị icílé Páwụ̃lọ̃ kí ụrụꞌbá gá Sílã be, kí idéjó ũnzí, ãzíla ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ fẽ kí ãzị́táŋá ĩꞌbã bõngó kí ũtrũjó ãzíla kí cojó kẹ̃lị́ká sĩ.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ála dó mụ kí colé ũnzíríkãnã rú ꞌbo, úsu dó kí mãbụ́sụ̃ gá, ãzíla úfẽ ãzị́táŋá ãsĩkárĩ kí andre tẽlépi rĩ ní kí ucéjó múké-múké.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ãzị́táŋá ũkpómgboroto ꞌdĩ sĩ, ãsĩkárĩ su dó kí jó ágágá ãndânĩ rĩ agá, ãzíla icí dó vâ kí pá ife sĩ cí.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ị́nị́ ágágá ꞌdĩ gá ꞌdĩ, Páwụ̃lọ̃ iꞌdó kí Sílã be Ãdróŋâ rú ịcụ́lé úngó ngoŋá sĩ ãzíla Ãdróŋá zịŋá sĩ, wó íni ꞌdĩ ꞌbá ãzí ĩꞌba abe rĩ ri kí úngó ꞌdĩ kí arelé.Ãsĩkárĩ su kí dó kí jó ágágá ãndânĩ rĩ agá, icí kí pá ife sĩ cí.|alt="Paul and Silas in prison" src="WA03976b.tif" size="col" ref="16:24-25"
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Rụ̃gbụ́gbụ́ ũyãkĩyã ãzí ũkpómgboroto la iꞌdó jó tá be Páwụ̃lọ̃ kí sujó Sílã be ꞌbá ãzí ꞌdã kí abe ꞌdĩ ayalé pírí-pírí. Kẹ̃jị́tị ụ̃nzị̃ kí ru pírí ãzíla ímve tá Páwụ̃lọ̃ kí pá gá ãzíla ꞌbá mãbụ́sụ̃ jó gá ꞌdãá rĩ kí pá gá ꞌdĩ ayụ kí pírí cénĩ.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Ãsĩkárĩ angá ụ́ꞌdụ́ gâlé rĩ sĩ ụrụgá, ãzíla ĩꞌdi mụ kẹ̃jị́tị ꞌdĩ kí ndrelé mgbọ, anzé ménéŋá ĩꞌdidrị́ ụ́pụ́cẹ́ gá rĩ, lẽ dó sĩ ru sõlé rá, ãꞌdusĩku ũrã ꞌbá mãbụ́sụ̃ gá ꞌdĩ apá kí dó rá íni.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Wó Páwụ̃lọ̃ za jọ, “Íꞌdị mi ku! Ãma pírí ꞌdõ cí!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Aꞌị́ ãcí, afụ ru jó agâlé, aꞌdé ụrụꞌbá yãŋâ trũ Páwụ̃lọ̃ kí pálé gá Sílã be.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ãsĩkárĩ ají kí ãmvé, uja kí zịlé, “Ãmbogo ꞌdĩ, lẽ má idé ãꞌdu ká mání sĩ áma pajó?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Umvi kí, “Mí ãꞌị̃ Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌi mi dó sĩ ími pa. Mi ꞌi ãzíla ꞌbá mídrị́ko gá rĩ kî trũ.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Uja kí dó ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũlé ĩꞌdiní ãzíla ꞌbá jó agá ꞌdâ rĩ ꞌbaní pírí ĩndĩ.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sáwã ị́nị́ drị́ gá ꞌdĩ agá ꞌdãá ũgũgõ ãsĩkárĩ ꞌdụ kí, ãzíla ũjĩ dó ĩꞌbã ãkõzá kí ꞌdãá cọtị úfẽ dó ĩꞌdiní ãzíla ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá rĩ abe bãbụ̃tị́zị̃.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ãsĩkárĩ ꞌdĩ ají Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be íná nalé ĩꞌdidrị́ jó agá. Ãyĩkõ fụ dó ĩꞌdi ãꞌdusĩku ãꞌị̃ kí Ãdróŋá ꞌi ꞌbá ĩꞌdidrị́ko gá rĩ abe rá.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Ĩꞌdi mụ calé ị̃tụ́ sĩ, ãmbógó ị́jọ́ amálépi rĩ pẽ ꞌbá ãzị́ ngalépi ĩꞌdi be la tị ãsĩkárĩ Páwụ̃lọ̃ kí andre tẽlépi rĩ rụ́ ãzị́táŋá ꞌdĩ trũ jọjó la, “Mí iyá ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã mụ kî.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Ãsĩkárĩ jọ Páwụ̃lọ̃ ꞌbaní Sílã be, “Ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ fẽ kí ũkpõ sĩ ĩmi iyájó Sílã be rá. Úꞌdîꞌda ĩmi dó mụ rá. Ĩmụ ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Wó Páwụ̃lọ̃ jọ ãmbogo tá tị ãpẽlé ꞌdĩ ꞌbaní, “Co kí ãma ꞌbá ĩyõ kí drị̃lẹ́ gá ãma ụzịŋâ kóru, ãmaní táni adrujó ꞌbá Rụ́mị̃ gá rĩ kí rá tí, ãzíla su kí ãma mãbụ́sụ̃ gá. Wó lẽ kí dó úꞌdîꞌda ãma iyálé ũní ꞌbá ꞌbaní nị̃ŋâ kóru yã? ꞌDĩ áni la ꞌdáyụ! Lẽ ꞌbã amụ́ kí bãsĩ ãma iyálé ãmvêlé nĩ.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ãmbogo tá tị ãpẽlé ꞌdĩ gõ kí ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ trũ ãmbogo ị́jọ́ amálépi rĩ ꞌba rụ̂lé, ãmbogo ꞌdĩ kí mụ arelé la Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be ꞌbá Rụ́mị̃ gá la kí, acá kí ụ̃rị̃ sĩ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Amụ́ kî trũtáŋá aꞌị́lé ĩꞌbadrị́ ãzíla iyá kí dó kí ãmvé, aꞌị́ kí Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be táwụ̃nị̃ ꞌdã aꞌbejó rá.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Páwụ̃lọ̃ kí Sílã be mụ ãfũlé mãbụ́sụ̃ gá rĩ sĩ ꞌbo, mụ kí dó Lụ̃dị́yã drị́ko gá, ịsụ́ kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí, kí mụ kí ásị́ ũŋmĩlé ꞌbo, aꞌbe kí dó táwụ̃nị̃ ꞌdã rá.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.