Atos 15
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI
1 Páwụ̃lọ̃ kí drĩ adrujó Bãrãnábã be Ãnị̃tị́yọ́kị̃ Sị́rị̃yã gá rĩ gá rĩ sĩ, ãgọbị ãzí angálépi Yụ̃dị́yã gá la acá kí Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá, ãzíla iꞌdó kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí imbálé, jọ kí, “Lẽ ĩmi ĩtãrã ĩmi cécé ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ gá rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni. Jõ íni ku, ĩmi icó ĩmi palé ku.”
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ga kí ãgátã ꞌbá ꞌdĩ kí abe. ꞌDãá kãnị́sã pẽ dó Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ꞌbá ãzí kí abe mụjó ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị̂ ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ kí abe zịtáŋá ꞌdĩ trũ.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Wó kãnị́sã la mụ kí tị pẽlé ꞌbo, alị kí ãngũ Fõyĩnísĩya drị̂ agâ sĩ ãzíla ãngũ Sãmãríyã drị̂ agâ sĩ, tu kí pá ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ru ujalépi Ãdróŋá ãꞌị̃lépi ꞌdĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ũlũlé ꞌbá ꞌbaní. Ụ́ꞌdụ́kọ́ úꞌdí ꞌdĩ fẽ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ gá ãyĩkõ ãmbógó la.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Kí mụ acálé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌbo, kãnị́sã aꞌị́ kí kí ụ̃pịgọŋa kî trũ, ãzíla ꞌbá ĩyõ kãnị́sã drị̂ kí abe ãlá ru, Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã trũ uja kí dó ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã idélé ĩꞌba rụ̂ sĩ ꞌdĩ kí ũlũlé ĩꞌbaní.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 ꞌBá ãzí ãꞌị̃táŋá agá Fãrĩsáyĩ rú ꞌdĩ tu kí pá ụrụgá, jọ kí, “ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ku Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí lẽ îtãrã kí rá ãzíla lẽ ꞌbã ũbĩ kí ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ vú áyụ.”
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị́ ꞌdĩ kí ꞌbá ĩyõ kãnị́sã drị́ rĩ abe, icí kí tị zịtáŋá ꞌdĩ umvijó.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Tị icítáŋá ꞌdã agá ꞌdãá, jọ kí ị́jọ́ ãzo rú. Pétẽrõ angá ụrụgá jọ ĩꞌbaní, “Má ádrị́pịka, ĩnị̃ pírí cé Ãdróŋá pẽ ándrá ma ĩmi agá ꞌdâ mụlé ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ũlũlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní, kí dó sĩ ị́jọ́ mgbã ꞌdĩ are vâ sĩ ãꞌị̃jó la.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ãdróŋá ꞌbá ndrelépi ásị́ gá rĩ iꞌda ị́jọ́ ãꞌị̃ ꞌbá ꞌdĩ kí rá rĩ ĩꞌdi ĩꞌbaní Úríndí Ãlá rĩ fẽjó rĩ sĩ, cécé ĩꞌdi ꞌbã idélé ãmaní rĩ ꞌbã áni.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Awa ãma drĩdríŋĩ ĩꞌba abe ku, ãꞌdusĩku trũ kí ị́jọ́ ũnzí agá rá ãꞌị̃táŋá ĩꞌbadrị́ gá rĩ sĩ.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Ĩmi gẹ̃rị̃ Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ ụ̃ꞌbị̃ íni la ãꞌdu sĩ, ĩminí ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ ãnzị ꞌdĩ kí ꞌbãjó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí drị̃ gá tẹ́rị́ ru, wó íni ꞌdĩ ãma kí ãmã áyị́pịka abe ãma icó kí ingalé la ku?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Yụ! Ãma ãꞌị̃ Yẹ́sụ̃ pa ãma lẽtáŋá ĩꞌdidrị́ uyaŋâ kóru rĩ sĩ cécé vâ ꞌbá ꞌdĩ kí áni.”
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Ũꞌbí ru tralépi ꞌdĩ ĩyãŋã kí tú ĩꞌbã kí ị́jọ́ Bãrãnábã ꞌbã kí vú nzelé Páwụ̃lọ̃ be ꞌdĩ arelé tálí ãzíla ícétáŋá ụ̃sụ̃táŋá ru Ãdróŋá ꞌbã idélé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá ĩꞌba rụ̂ sĩ rĩ sĩ.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Kí mụ ị́jọ́ delé ꞌbo, Yãkóꞌbõ jọ, “Má ádrị́pịka, ĩmi are ma ꞌi.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ nze ị́jọ́ vú ãmaní Ãdróŋá ꞌbã sĩ ásị́ ꞌbãjó ꞌbá ãzí kí ãpẽjó ĩꞌdi ãni la rú ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí agá rĩ.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbã kí Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ icí kí ru ị́jọ́ nãbịya ꞌbã kí jọlé rĩ abe, cécé sĩlé ꞌdĩ áni:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 “‘ꞌDĩ ꞌbã ũngúkú gá, ma drụ́zị́ ãgõ,
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ị́mbị́ acelépi (Yãhụ́dị̃ rú) ꞌdĩ kî sĩ amụ́ avị́lé Úpî pálé gá
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 ĩꞌdi ị́jọ́ ꞌdĩ kí fẽlépi nị̃jó údu rĩ ꞌi.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ mâ amálé rĩ ꞌdĩ, lẽ ãma ĩcãndĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi ru ujalépi Ãdróŋá rú ꞌdĩ kí ku.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Ãmaní uꞌájó ĩꞌba abe múké rá, ãsĩ kí ĩꞌbaní wárãgã jọjó la ꞌbã aꞌbe kí ãwụ̃ cã, ꞌbã aꞌbe kí íná ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí uwijó rĩ kí cã, ꞌbã na kí ãnãkpá ru nzilépi nzĩ-nzĩ rĩ kí ku, ãzíla ꞌbã na kí ãrí ku.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ gá ꞌdĩ kí úri kí ũlũlé Sãbátũ ãlu-ãlu sĩ táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu agá drị̃lẹ́ pírí ꞌbaní ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ kí agá.”
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Cọtị ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị̂ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ kãnị́sã agá ꞌdĩ abe pírí ũrã kí ị́jọ́ sĩ ꞌbá ĩꞌbaní ru la kí tị pẽlé mụjó Páwụ̃lọ̃ kí abe Bãrãnábã trũ mụlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá. Ũpẽ kí dó sĩ Yụ́dãsị̃ (vâ umvelé Bãrĩsábã ꞌi rĩ) kí Sílã be. ꞌDĩ kí ꞌbá ị̃rị̃ drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí drĩdríŋĩ gá ꞌdâ rĩ kî.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Uja kí dó sĩ wárãgã ꞌdĩ fẽlé ĩꞌbadrị́:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Ãma are ꞌbá ãzí ãma drĩdríŋĩ gá la mụ kí ãma tị kóru, ĩmi rụ́ drị̃ ị́gbẹ́ fẽlé ũcõgõ ajíjó ĩmi ásị́ gá ị́jọ́ ĩꞌbaní jọlé ĩminí rĩ kî sĩ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 ꞌBo ãma ãꞌị̃ dó úꞌdîꞌda ꞌbá ãzí kí tị pẽjó ĩmi rụ̂lé ãma wọ̃rị́ka ãmaní lẽlé Bãrãnábã kí Páwụ̃lọ̃ be,
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 ãgọbị ꞌdĩ kí ru ídri fẽlépi kpítã drã ní rụ́ Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị́ gá rĩ sĩ rĩ kî.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãpẽ Yụ́dãsị̃ kí tị Sílã be mụjó ị́jọ́ ãmaní sĩlé wárãgã gá ꞌdĩ kí ífí iꞌdajó ĩminí kí tị sĩ ĩndĩ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Ĩꞌdi adru ũniyambamba rú Úríndí Ãlá rĩ mẹ́lẹ́tị gá ãzíla ãmaní, ãdrĩ ĩmi drị̃ gá ãnzị ĩmi ndẽlépi rá la ꞌbã ị́jọ́ tá ĩmĩ lẽlé rĩ kí drị̃ gâ sĩ tũkãnã ku rĩ gá.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Lẽ ĩna jõ íná fẽlé ídétáŋá ru ãdroŋa ĩnzõ rú ꞌdĩ ꞌbaní rĩ kí ku, ĩna jõ ãrí ku, ãnãkpá ru nzilépi nzĩ-nzĩ ꞌdĩ kí ku ãzíla ĩmi iza jõ ꞌbá ãzí ꞌbã ĩzóŋá ãzíla ũkú drị̃ ku. Ĩmi rú adru múké ĩdrĩ ị́jọ́ ꞌdĩ kí aꞌbe rá rĩ gá. Ãwãꞌdĩfô, ĩmi uꞌá múké.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ála mụ ꞌbá ꞌdĩ kí tị pẽlé ꞌbo, mụ kí Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gâlé, tra kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí pírí, fẽ kí dó wárãgã ꞌdĩ ĩꞌbadrị́.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Kí mụ wárãgã ꞌdĩ lãlé ꞌbo, ãyĩkõ fụ kí ị́jọ́ sĩlé ũniyambamba ꞌbá ásị́ imbájó ꞌdã kî sĩ.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Yụ́dãsị̃ kí Sílã be kí adrujó nábị̃ rĩ sĩ, jọ kí ị́jọ́ ãlápítítí ru sĩ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ ꞌbaní ũkpõ fẽjó.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Kí mụ ụ́ꞌdụ́ ãzí kí uꞌálé were rú ꞌbo, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ ãpẽ kí kí tị ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ ãgõjó ꞌbá ándrá kí tị ãpẽlépi rĩ ꞌba rụ́. [
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Wó Sílã ũrã ị́jọ́ acejó vúlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gâlé ũgũgõ.]
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Wó Páwụ̃lọ̃ ace kí Bãrãnábã be Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ꞌbá ãzí kí abe ꞌbá kí imbá agá ãzíla ị́jọ́ mgbã Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũ agá.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Ụ́ꞌdụ́ ãzí vúlé gá, Páwụ̃lọ̃ jọ Bãrãnábã ní, “Lẽ ãgõ vúlé ãzíla ãmụ mụlé ãma ádrị́pịka pírí ãmaní ándrá ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũjó ĩꞌbaní táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu kí agá rĩ kí undré trũ sĩ kí mụ íngoní yã rĩ nị̃jó.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Bãrãnábã lẽ tí Yõhánã umvelé Mãrákõ ꞌi rĩ ꞌdụlé ĩꞌba abe ĩndĩ.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Wó Páwụ̃lọ̃ gã ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌdụjó ꞌdĩ úmgbé, ãꞌdusĩku Yõhánã ándrá kí aꞌbejó ãngũ Pãmũfílĩyã gá, ĩꞌdiní gẹ̃rị̃ sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌba abe ku rĩ sĩ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Ị́jọ́ ꞌdĩ acá ãgátã rú, fẽ dó sĩ iré kí ru rá; Bãrãnábã ꞌdụ Mãrákõ ꞌi sĩ mụjó ĩꞌdi be, fi kí mẹ́lị̃ agá mụjó zajó Kũpórõ gá,
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 wó Páwụ̃lọ̃ pẽ ĩꞌdidrị̂ gá Sílã ꞌi trũ mụjó ĩꞌdi be. ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ aꞌbe kí kí mụlé ásị́ ị̃gbẹ̃ Ãdróŋá drị́ gá rĩ sĩ.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Páwụ̃lọ̃ acị́ kí Sị́rị̃yã agâ sĩ ãzíla Sĩlísĩyã agâ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ imbá trũ.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.