Atos 15
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARA
1 Páwụ̃lọ̃ kí drĩ adrujó Bãrãnábã be Ãnị̃tị́yọ́kị̃ Sị́rị̃yã gá rĩ gá rĩ sĩ, ãgọbị ãzí angálépi Yụ̃dị́yã gá la acá kí Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá, ãzíla iꞌdó kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí imbálé, jọ kí, “Lẽ ĩmi ĩtãrã ĩmi cécé ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ gá rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni. Jõ íni ku, ĩmi icó ĩmi palé ku.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ fẽ Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ga kí ãgátã ꞌbá ꞌdĩ kí abe. ꞌDãá kãnị́sã pẽ dó Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ꞌbá ãzí kí abe mụjó ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị̂ ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdĩ kí abe zịtáŋá ꞌdĩ trũ.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Wó kãnị́sã la mụ kí tị pẽlé ꞌbo, alị kí ãngũ Fõyĩnísĩya drị̂ agâ sĩ ãzíla ãngũ Sãmãríyã drị̂ agâ sĩ, tu kí pá ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ru ujalépi Ãdróŋá ãꞌị̃lépi ꞌdĩ ꞌbadrị́ gá rĩ ũlũlé ꞌbá ꞌbaní. Ụ́ꞌdụ́kọ́ úꞌdí ꞌdĩ fẽ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ gá ãyĩkõ ãmbógó la.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Kí mụ acálé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌbo, kãnị́sã aꞌị́ kí kí ụ̃pịgọŋa kî trũ, ãzíla ꞌbá ĩyõ kãnị́sã drị̂ kí abe ãlá ru, Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã trũ uja kí dó ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã idélé ĩꞌba rụ̂ sĩ ꞌdĩ kí ũlũlé ĩꞌbaní.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 ꞌBá ãzí ãꞌị̃táŋá agá Fãrĩsáyĩ rú ꞌdĩ tu kí pá ụrụgá, jọ kí, “ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ku Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí lẽ îtãrã kí rá ãzíla lẽ ꞌbã ũbĩ kí ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ vú áyụ.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị́ ꞌdĩ kí ꞌbá ĩyõ kãnị́sã drị́ rĩ abe, icí kí tị zịtáŋá ꞌdĩ umvijó.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Tị icítáŋá ꞌdã agá ꞌdãá, jọ kí ị́jọ́ ãzo rú. Pétẽrõ angá ụrụgá jọ ĩꞌbaní, “Má ádrị́pịka, ĩnị̃ pírí cé Ãdróŋá pẽ ándrá ma ĩmi agá ꞌdâ mụlé ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ũlũlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní, kí dó sĩ ị́jọ́ mgbã ꞌdĩ are vâ sĩ ãꞌị̃jó la.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Ãdróŋá ꞌbá ndrelépi ásị́ gá rĩ iꞌda ị́jọ́ ãꞌị̃ ꞌbá ꞌdĩ kí rá rĩ ĩꞌdi ĩꞌbaní Úríndí Ãlá rĩ fẽjó rĩ sĩ, cécé ĩꞌdi ꞌbã idélé ãmaní rĩ ꞌbã áni.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Awa ãma drĩdríŋĩ ĩꞌba abe ku, ãꞌdusĩku trũ kí ị́jọ́ ũnzí agá rá ãꞌị̃táŋá ĩꞌbadrị́ gá rĩ sĩ.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ĩmi gẹ̃rị̃ Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ ụ̃ꞌbị̃ íni la ãꞌdu sĩ, ĩminí ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ ãnzị ꞌdĩ kí ꞌbãjó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí drị̃ gá tẹ́rị́ ru, wó íni ꞌdĩ ãma kí ãmã áyị́pịka abe ãma icó kí ingalé la ku?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Yụ! Ãma ãꞌị̃ Yẹ́sụ̃ pa ãma lẽtáŋá ĩꞌdidrị́ uyaŋâ kóru rĩ sĩ cécé vâ ꞌbá ꞌdĩ kí áni.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Ũꞌbí ru tralépi ꞌdĩ ĩyãŋã kí tú ĩꞌbã kí ị́jọ́ Bãrãnábã ꞌbã kí vú nzelé Páwụ̃lọ̃ be ꞌdĩ arelé tálí ãzíla ícétáŋá ụ̃sụ̃táŋá ru Ãdróŋá ꞌbã idélé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá ĩꞌba rụ̂ sĩ rĩ sĩ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Kí mụ ị́jọ́ delé ꞌbo, Yãkóꞌbõ jọ, “Má ádrị́pịka, ĩmi are ma ꞌi.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ nze ị́jọ́ vú ãmaní Ãdróŋá ꞌbã sĩ ásị́ ꞌbãjó ꞌbá ãzí kí ãpẽjó ĩꞌdi ãni la rú ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí agá rĩ.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbã kí Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ icí kí ru ị́jọ́ nãbịya ꞌbã kí jọlé rĩ abe, cécé sĩlé ꞌdĩ áni:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “‘ꞌDĩ ꞌbã ũngúkú gá, ma drụ́zị́ ãgõ,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ị́mbị́ acelépi (Yãhụ́dị̃ rú) ꞌdĩ kî sĩ amụ́ avị́lé Úpî pálé gá
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 ĩꞌdi ị́jọ́ ꞌdĩ kí fẽlépi nị̃jó údu rĩ ꞌi.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 “Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ mâ amálé rĩ ꞌdĩ, lẽ ãma ĩcãndĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi ru ujalépi Ãdróŋá rú ꞌdĩ kí ku.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ãmaní uꞌájó ĩꞌba abe múké rá, ãsĩ kí ĩꞌbaní wárãgã jọjó la ꞌbã aꞌbe kí ãwụ̃ cã, ꞌbã aꞌbe kí íná ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí uwijó rĩ kí cã, ꞌbã na kí ãnãkpá ru nzilépi nzĩ-nzĩ rĩ kí ku, ãzíla ꞌbã na kí ãrí ku.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ãzị́táŋá Mụ́sã drị́ gá ꞌdĩ kí úri kí ũlũlé Sãbátũ ãlu-ãlu sĩ táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu agá drị̃lẹ́ pírí ꞌbaní ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ kí agá.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Cọtị ụ̃pịgọŋa Yẹ́sụ̃ drị̂ kí ãzíla ꞌbá ĩyõ kãnị́sã agá ꞌdĩ abe pírí ũrã kí ị́jọ́ sĩ ꞌbá ĩꞌbaní ru la kí tị pẽlé mụjó Páwụ̃lọ̃ kí abe Bãrãnábã trũ mụlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá. Ũpẽ kí dó sĩ Yụ́dãsị̃ (vâ umvelé Bãrĩsábã ꞌi rĩ) kí Sílã be. ꞌDĩ kí ꞌbá ị̃rị̃ drị̃lẹ́ ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ kí drĩdríŋĩ gá ꞌdâ rĩ kî.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Uja kí dó sĩ wárãgã ꞌdĩ fẽlé ĩꞌbadrị́:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ãma are ꞌbá ãzí ãma drĩdríŋĩ gá la mụ kí ãma tị kóru, ĩmi rụ́ drị̃ ị́gbẹ́ fẽlé ũcõgõ ajíjó ĩmi ásị́ gá ị́jọ́ ĩꞌbaní jọlé ĩminí rĩ kî sĩ.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 ꞌBo ãma ãꞌị̃ dó úꞌdîꞌda ꞌbá ãzí kí tị pẽjó ĩmi rụ̂lé ãma wọ̃rị́ka ãmaní lẽlé Bãrãnábã kí Páwụ̃lọ̃ be,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ãgọbị ꞌdĩ kí ru ídri fẽlépi kpítã drã ní rụ́ Úpí Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ drị́ gá rĩ sĩ rĩ kî.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãpẽ Yụ́dãsị̃ kí tị Sílã be mụjó ị́jọ́ ãmaní sĩlé wárãgã gá ꞌdĩ kí ífí iꞌdajó ĩminí kí tị sĩ ĩndĩ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ĩꞌdi adru ũniyambamba rú Úríndí Ãlá rĩ mẹ́lẹ́tị gá ãzíla ãmaní, ãdrĩ ĩmi drị̃ gá ãnzị ĩmi ndẽlépi rá la ꞌbã ị́jọ́ tá ĩmĩ lẽlé rĩ kí drị̃ gâ sĩ tũkãnã ku rĩ gá.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Lẽ ĩna jõ íná fẽlé ídétáŋá ru ãdroŋa ĩnzõ rú ꞌdĩ ꞌbaní rĩ kí ku, ĩna jõ ãrí ku, ãnãkpá ru nzilépi nzĩ-nzĩ ꞌdĩ kí ku ãzíla ĩmi iza jõ ꞌbá ãzí ꞌbã ĩzóŋá ãzíla ũkú drị̃ ku. Ĩmi rú adru múké ĩdrĩ ị́jọ́ ꞌdĩ kí aꞌbe rá rĩ gá. Ãwãꞌdĩfô, ĩmi uꞌá múké.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Ála mụ ꞌbá ꞌdĩ kí tị pẽlé ꞌbo, mụ kí Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gâlé, tra kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí pírí, fẽ kí dó wárãgã ꞌdĩ ĩꞌbadrị́.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Kí mụ wárãgã ꞌdĩ lãlé ꞌbo, ãyĩkõ fụ kí ị́jọ́ sĩlé ũniyambamba ꞌbá ásị́ imbájó ꞌdã kî sĩ.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yụ́dãsị̃ kí Sílã be kí adrujó nábị̃ rĩ sĩ, jọ kí ị́jọ́ ãlápítítí ru sĩ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ ꞌbaní ũkpõ fẽjó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Kí mụ ụ́ꞌdụ́ ãzí kí uꞌálé were rú ꞌbo, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ ãpẽ kí kí tị ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ ãgõjó ꞌbá ándrá kí tị ãpẽlépi rĩ ꞌba rụ́. [
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Wó Sílã ũrã ị́jọ́ acejó vúlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gâlé ũgũgõ.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Wó Páwụ̃lọ̃ ace kí Bãrãnábã be Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ꞌbá ãzí kí abe ꞌbá kí imbá agá ãzíla ị́jọ́ mgbã Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũ agá.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ụ́ꞌdụ́ ãzí vúlé gá, Páwụ̃lọ̃ jọ Bãrãnábã ní, “Lẽ ãgõ vúlé ãzíla ãmụ mụlé ãma ádrị́pịka pírí ãmaní ándrá ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũjó ĩꞌbaní táwụ̃nị̃ ãlu-ãlu kí agá rĩ kí undré trũ sĩ kí mụ íngoní yã rĩ nị̃jó.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Bãrãnábã lẽ tí Yõhánã umvelé Mãrákõ ꞌi rĩ ꞌdụlé ĩꞌba abe ĩndĩ.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Wó Páwụ̃lọ̃ gã ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌdụjó ꞌdĩ úmgbé, ãꞌdusĩku Yõhánã ándrá kí aꞌbejó ãngũ Pãmũfílĩyã gá, ĩꞌdiní gẹ̃rị̃ sĩ ãzị́ ngajó ĩꞌba abe ku rĩ sĩ.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ị́jọ́ ꞌdĩ acá ãgátã rú, fẽ dó sĩ iré kí ru rá; Bãrãnábã ꞌdụ Mãrákõ ꞌi sĩ mụjó ĩꞌdi be, fi kí mẹ́lị̃ agá mụjó zajó Kũpórõ gá,
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 wó Páwụ̃lọ̃ pẽ ĩꞌdidrị̂ gá Sílã ꞌi trũ mụjó ĩꞌdi be. ꞌBá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ aꞌbe kí kí mụlé ásị́ ị̃gbẹ̃ Ãdróŋá drị́ gá rĩ sĩ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Páwụ̃lọ̃ acị́ kí Sị́rị̃yã agâ sĩ ãzíla Sĩlísĩyã agâ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ásị́ imbá trũ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.