Atos 14

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ị́jọ́ ãlu ꞌdĩ vúŋá idé ru Ĩkónĩyãmũ gá, Páwụ̃lọ̃ ꞌbã kí mụ agá Bãrãnábã be ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú Yãhụ́dị̃ rú rĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ abe ãꞌị̃ kí rá.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú gãlépi ãꞌị̃lépi la sĩ ꞌdĩ úsú kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ kí bị́lẹ́ sĩ ꞌbá ãma ádrị́pịka rú Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ngụ̃jó ũnzí vâ sĩ kí ĩcõcõŋãjó.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uꞌá kí ꞌdãá ãzo rú ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ imbálé ũkpõ sĩ ãzíla ụ̃rị̃ kóru. Ãdróŋá iꞌda ĩꞌbaní ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ lẽtáŋá uyaŋâ kóru rĩ ãndá la ĩꞌdi ĩꞌbaní ũkpõ fẽjó tálí kí idéjó ị́jọ́ ụ̃sụ̃táŋá ru rĩ abe rĩ kî sĩ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 ꞌBá táwụ̃nị̃ agá ꞌdãá rĩ awa kí dó ru awa-awâ, ãzí rĩ kí ándrá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbanî, ãzí rĩ kí ándrá ụ̃pịgọŋa ꞌdã ꞌbanî.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drị̃lẹ́ ĩꞌbadrị̂ abe itú kí ị́jọ́ sĩ ímbáꞌbá ꞌdĩ kí ĩcõcõŋãjó ãzíla kí uvújó írã sĩ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Páwụ̃lọ̃ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ nị̃lé Bãrãnábã be ꞌbo, apá kí ãngũ Lị̃kọ́nị̃yã drị̂ gá, táwụ̃nị̃ ala gá ị̃rị̃ Lị́sị̃trã kí Dábẽ be ãzíla ãngũ andre la gá ꞌdãá rĩ kí agá.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 ꞌDãá ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ ꞌi.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Lị́sị̃trã gá ꞌdãá, ágọ́bị́ ãzí ándrá acálépi rá, iꞌdójó ĩꞌdi tị agá acị́ ku la cí.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Ri ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ní jọlé rĩ kí arelé, ꞌdãá Páwụ̃lọ̃ ndre ágọ́bị́ ꞌdã ꞌbã ãꞌị̃táŋá ca rá, wó icó tá vâ adrílé rá. Páwụ̃lọ̃ ndre ãngũ kpị ĩꞌdi rụ́ ꞌdã gâlé.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Ãzíla jọ ũkpó sĩ, “Ínga, ítu pá kpị. Ágọ́bị́ ꞌdã mvu ụrụgá ãzíla iꞌdó dó acị́lé.”
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Ũꞌbí kí mụ ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, iꞌdó kí dó uzálé tị ĩꞌbadrị́ Lị̃kọ́nị̃yã drị́ gá rĩ sĩ, “Ãdroŋa uja kí dó ru ꞌbá ru, asị́ kí dó vụ̃rụ́ ãma rụ́ ꞌdõnu.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Fẽ kí dó rụ́ Bãrãnábã ní Zẹ̃wụ́ ꞌi, Páwụ̃lọ̃ drị̂ Hãmésĩ ꞌi, ãꞌdusĩku Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ị́jọ́ ũlũjó sáwã ꞌdã sĩ nĩ rĩ sĩ.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ãngũ Zẹ̃wụ́ ị̃nzị̃jó rĩ ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá ãmvélé ru. Átáló Zẹ̃wụ́ drị́ rĩ ají mánị̃gọ́ kí imbe gá mãwụ́wã ũgĩjó cí rĩ kí kẹ̃jị́tị ãmbógó rĩ gá, lẽ kî sĩ ũꞌbí abe ídétáŋá idélé ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbanî.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Sáwã ụ̃pịgọŋa Bãrãnábã ꞌbaní Páwụ̃lọ̃ be ị́jọ́ ũꞌbí ꞌbaní lẽlé idélé ꞌdĩ ãꞌdu yã rĩ arejó ꞌbo rĩ sĩ, uce kí bõngó kí ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kí, mbe kí ru cẹ̃lé ũꞌbí kí agâlé úzáŋâ trũ,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Ĩmi ꞌdĩ kí idé íni la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ãma ãmã ngá ꞌbá ĩmi áni la kî! Ãma ꞌdâ íni la ĩminí ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũ ĩmi sĩ ị́jọ́ ĩmi ãni ífí kóru ꞌdĩ kí aꞌbe, sĩ amụ́jó Ãdróŋá ídri ꞌbụ̃ kí ꞌbãlépi ụ̃nọ́kụ́ be, mĩrĩ trũ ãko ala gá ꞌdĩ kí abe pírí rĩ rụ́ ꞌdõlé.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ándrá údu rĩ sĩ, Ãdróŋá aꞌbe ꞌbá pírí kí acị́lé mị́rị̃ rú ĩꞌbaní lẽlé rĩ ꞌbã áni.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Wó ĩꞌdi vâ ngá ícétáŋá ĩꞌdiní adrujó cí rĩ kí iꞌda ị́jọ́ múké ĩꞌdiní idélé rĩ kî sĩ. Ĩꞌdi ĩminí uzogó ãfẽ angájó ꞌbụ̃ gâlé, ãkónã kî ka sáwã múké rĩ agá, ĩꞌdi ĩminí íná fẽ, ãzíla ĩmi ásị́ fẽ adrulé ãyĩkõ sĩ ĩndĩ.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ kî sĩ, ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uga kí ũkpõ sĩ ũꞌbí ru tralépi ꞌdã ꞌbaní ídétáŋá idélé úmgbé.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú angálépi Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ꞌdĩ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã gá ãzíla Ĩkónĩyãmũ gá rĩ, usú kí ũꞌbí ru tralépi ꞌdĩ kí bị́lẹ́ sĩ Páwụ̃lọ̃ uꞌbéjó írã sĩ. Kí dó mụ ĩꞌdi uꞌbélé ꞌbo, se kí ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá rĩ sĩ ꞌbelé ãmvé. Ũrã kí ꞌbãngá drã dó ꞌbo íni.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Wó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí mụ ru tralé Páwụ̃lọ̃ andre gá ꞌdãá ꞌbo, angá ụrụgá, gõ vúlé táwụ̃nị̃ agâlé. Drụ̃sị̃ íni, Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be mụ kí Dábẽ gá.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ táwụ̃nị̃ ꞌdã gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú uja kí ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rĩ kî. ꞌBá ꞌdĩ gõ kí dó vúlé Lị́sị̃trã gá, Ĩkónĩyãmũ gá, Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã drị̂ gá,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 ũkpõ fẽjó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbaní, ãzíla kí ásị́ ũŋmĩjó adrujó ũkpó ru ãꞌị̃táŋá agá. Jọ kí, “Lẽ ãma ịsụ́ kí ũcõgõ wẽwẽ rú ráká, ãma kî sĩ fi Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá rĩ gá ĩndõ.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Kãnị́sã ãlu-ãlu agá, ũpẽ kí ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la kí, fẽ kí kí Úpí Ãdróŋá ĩꞌbaní ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá rĩ drị́ ĩꞌdi ãꞌị̃ŋá sĩ ãzíla íná naŋâ kóru.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ácị́ŋá Pị̃sị́dị̃yã agâ sĩ rĩ vúlé gá, amụ́ kí dó Pãmũfílĩyã gá.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 ꞌDãá imbá kí ị́jọ́ Pẹ̃rị́gã gá, ꞌdã ꞌbã vúlé gá mụ kí Ãtálĩyã gá.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 ꞌDãá gõ kí mẹ́lị̃ sĩ vúlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃, ꞌdĩ ãngũ ándrá kí fẽjó ásị́ ị̃gbẹ̃ Ãdróŋá drị̂ agâ sĩ mụjó ãzị́ Ãdróŋá drị̂ ngajó ĩꞌbaní delé ꞌbo rĩ gá.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Kí mụ acálé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ꞌbo, tra kí ꞌbá kãnị́sã drị̂ kí ãngũ ãlu gá, ũlũ kí ĩꞌbaní ị́jọ́ pírí Ãdróŋá ꞌbã ngalé ĩꞌba abe, ãzíla ĩꞌdiní gẹ̃rị̃ nzị̃jó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃jó rĩ kî.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be uꞌá kí dó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ abe ụ́ꞌdụ́ ãzo rú.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.