Atos 14
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Ị́jọ́ ãlu ꞌdĩ vúŋá idé ru Ĩkónĩyãmũ gá, Páwụ̃lọ̃ ꞌbã kí mụ agá Bãrãnábã be ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú Yãhụ́dị̃ rú rĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ abe ãꞌị̃ kí rá.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú gãlépi ãꞌị̃lépi la sĩ ꞌdĩ úsú kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ kí bị́lẹ́ sĩ ꞌbá ãma ádrị́pịka rú Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ngụ̃jó ũnzí vâ sĩ kí ĩcõcõŋãjó.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uꞌá kí ꞌdãá ãzo rú ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ imbálé ũkpõ sĩ ãzíla ụ̃rị̃ kóru. Ãdróŋá iꞌda ĩꞌbaní ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ lẽtáŋá uyaŋâ kóru rĩ ãndá la ĩꞌdi ĩꞌbaní ũkpõ fẽjó tálí kí idéjó ị́jọ́ ụ̃sụ̃táŋá ru rĩ abe rĩ kî sĩ.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 ꞌBá táwụ̃nị̃ agá ꞌdãá rĩ awa kí dó ru awa-awâ, ãzí rĩ kí ándrá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbanî, ãzí rĩ kí ándrá ụ̃pịgọŋa ꞌdã ꞌbanî.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drị̃lẹ́ ĩꞌbadrị̂ abe itú kí ị́jọ́ sĩ ímbáꞌbá ꞌdĩ kí ĩcõcõŋãjó ãzíla kí uvújó írã sĩ.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Páwụ̃lọ̃ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ nị̃lé Bãrãnábã be ꞌbo, apá kí ãngũ Lị̃kọ́nị̃yã drị̂ gá, táwụ̃nị̃ ala gá ị̃rị̃ Lị́sị̃trã kí Dábẽ be ãzíla ãngũ andre la gá ꞌdãá rĩ kí agá.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 ꞌDãá ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ ꞌi.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Lị́sị̃trã gá ꞌdãá, ágọ́bị́ ãzí ándrá acálépi rá, iꞌdójó ĩꞌdi tị agá acị́ ku la cí.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Ri ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ní jọlé rĩ kí arelé, ꞌdãá Páwụ̃lọ̃ ndre ágọ́bị́ ꞌdã ꞌbã ãꞌị̃táŋá ca rá, wó icó tá vâ adrílé rá. Páwụ̃lọ̃ ndre ãngũ kpị ĩꞌdi rụ́ ꞌdã gâlé.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Ãzíla jọ ũkpó sĩ, “Ínga, ítu pá kpị. Ágọ́bị́ ꞌdã mvu ụrụgá ãzíla iꞌdó dó acị́lé.”
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Ũꞌbí kí mụ ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, iꞌdó kí dó uzálé tị ĩꞌbadrị́ Lị̃kọ́nị̃yã drị́ gá rĩ sĩ, “Ãdroŋa uja kí dó ru ꞌbá ru, asị́ kí dó vụ̃rụ́ ãma rụ́ ꞌdõnu.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Fẽ kí dó rụ́ Bãrãnábã ní Zẹ̃wụ́ ꞌi, Páwụ̃lọ̃ drị̂ Hãmésĩ ꞌi, ãꞌdusĩku Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ị́jọ́ ũlũjó sáwã ꞌdã sĩ nĩ rĩ sĩ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Ãngũ Zẹ̃wụ́ ị̃nzị̃jó rĩ ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá ãmvélé ru. Átáló Zẹ̃wụ́ drị́ rĩ ají mánị̃gọ́ kí imbe gá mãwụ́wã ũgĩjó cí rĩ kí kẹ̃jị́tị ãmbógó rĩ gá, lẽ kî sĩ ũꞌbí abe ídétáŋá idélé ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbanî.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Sáwã ụ̃pịgọŋa Bãrãnábã ꞌbaní Páwụ̃lọ̃ be ị́jọ́ ũꞌbí ꞌbaní lẽlé idélé ꞌdĩ ãꞌdu yã rĩ arejó ꞌbo rĩ sĩ, uce kí bõngó kí ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kí, mbe kí ru cẹ̃lé ũꞌbí kí agâlé úzáŋâ trũ,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ĩmi ꞌdĩ kí idé íni la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ãma ãmã ngá ꞌbá ĩmi áni la kî! Ãma ꞌdâ íni la ĩminí ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũ ĩmi sĩ ị́jọ́ ĩmi ãni ífí kóru ꞌdĩ kí aꞌbe, sĩ amụ́jó Ãdróŋá ídri ꞌbụ̃ kí ꞌbãlépi ụ̃nọ́kụ́ be, mĩrĩ trũ ãko ala gá ꞌdĩ kí abe pírí rĩ rụ́ ꞌdõlé.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ándrá údu rĩ sĩ, Ãdróŋá aꞌbe ꞌbá pírí kí acị́lé mị́rị̃ rú ĩꞌbaní lẽlé rĩ ꞌbã áni.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Wó ĩꞌdi vâ ngá ícétáŋá ĩꞌdiní adrujó cí rĩ kí iꞌda ị́jọ́ múké ĩꞌdiní idélé rĩ kî sĩ. Ĩꞌdi ĩminí uzogó ãfẽ angájó ꞌbụ̃ gâlé, ãkónã kî ka sáwã múké rĩ agá, ĩꞌdi ĩminí íná fẽ, ãzíla ĩmi ásị́ fẽ adrulé ãyĩkõ sĩ ĩndĩ.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ kî sĩ, ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uga kí ũkpõ sĩ ũꞌbí ru tralépi ꞌdã ꞌbaní ídétáŋá idélé úmgbé.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú angálépi Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ꞌdĩ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã gá ãzíla Ĩkónĩyãmũ gá rĩ, usú kí ũꞌbí ru tralépi ꞌdĩ kí bị́lẹ́ sĩ Páwụ̃lọ̃ uꞌbéjó írã sĩ. Kí dó mụ ĩꞌdi uꞌbélé ꞌbo, se kí ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá rĩ sĩ ꞌbelé ãmvé. Ũrã kí ꞌbãngá drã dó ꞌbo íni.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Wó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí mụ ru tralé Páwụ̃lọ̃ andre gá ꞌdãá ꞌbo, angá ụrụgá, gõ vúlé táwụ̃nị̃ agâlé. Drụ̃sị̃ íni, Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be mụ kí Dábẽ gá.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ táwụ̃nị̃ ꞌdã gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú uja kí ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rĩ kî. ꞌBá ꞌdĩ gõ kí dó vúlé Lị́sị̃trã gá, Ĩkónĩyãmũ gá, Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã drị̂ gá,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 ũkpõ fẽjó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbaní, ãzíla kí ásị́ ũŋmĩjó adrujó ũkpó ru ãꞌị̃táŋá agá. Jọ kí, “Lẽ ãma ịsụ́ kí ũcõgõ wẽwẽ rú ráká, ãma kî sĩ fi Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá rĩ gá ĩndõ.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Kãnị́sã ãlu-ãlu agá, ũpẽ kí ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la kí, fẽ kí kí Úpí Ãdróŋá ĩꞌbaní ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá rĩ drị́ ĩꞌdi ãꞌị̃ŋá sĩ ãzíla íná naŋâ kóru.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Ácị́ŋá Pị̃sị́dị̃yã agâ sĩ rĩ vúlé gá, amụ́ kí dó Pãmũfílĩyã gá.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 ꞌDãá imbá kí ị́jọ́ Pẹ̃rị́gã gá, ꞌdã ꞌbã vúlé gá mụ kí Ãtálĩyã gá.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 ꞌDãá gõ kí mẹ́lị̃ sĩ vúlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃, ꞌdĩ ãngũ ándrá kí fẽjó ásị́ ị̃gbẹ̃ Ãdróŋá drị̂ agâ sĩ mụjó ãzị́ Ãdróŋá drị̂ ngajó ĩꞌbaní delé ꞌbo rĩ gá.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Kí mụ acálé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ꞌbo, tra kí ꞌbá kãnị́sã drị̂ kí ãngũ ãlu gá, ũlũ kí ĩꞌbaní ị́jọ́ pírí Ãdróŋá ꞌbã ngalé ĩꞌba abe, ãzíla ĩꞌdiní gẹ̃rị̃ nzị̃jó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃jó rĩ kî.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be uꞌá kí dó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ abe ụ́ꞌdụ́ ãzo rú.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.