Atos 14
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI
1 Ị́jọ́ ãlu ꞌdĩ vúŋá idé ru Ĩkónĩyãmũ gá, Páwụ̃lọ̃ ꞌbã kí mụ agá Bãrãnábã be ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú Yãhụ́dị̃ rú rĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ abe ãꞌị̃ kí rá.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú gãlépi ãꞌị̃lépi la sĩ ꞌdĩ úsú kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ kí bị́lẹ́ sĩ ꞌbá ãma ádrị́pịka rú Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ngụ̃jó ũnzí vâ sĩ kí ĩcõcõŋãjó.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uꞌá kí ꞌdãá ãzo rú ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ imbálé ũkpõ sĩ ãzíla ụ̃rị̃ kóru. Ãdróŋá iꞌda ĩꞌbaní ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ lẽtáŋá uyaŋâ kóru rĩ ãndá la ĩꞌdi ĩꞌbaní ũkpõ fẽjó tálí kí idéjó ị́jọ́ ụ̃sụ̃táŋá ru rĩ abe rĩ kî sĩ.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 ꞌBá táwụ̃nị̃ agá ꞌdãá rĩ awa kí dó ru awa-awâ, ãzí rĩ kí ándrá ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbanî, ãzí rĩ kí ándrá ụ̃pịgọŋa ꞌdã ꞌbanî.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ãzíla ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ kí drị̃lẹ́ ĩꞌbadrị̂ abe itú kí ị́jọ́ sĩ ímbáꞌbá ꞌdĩ kí ĩcõcõŋãjó ãzíla kí uvújó írã sĩ.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Páwụ̃lọ̃ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ nị̃lé Bãrãnábã be ꞌbo, apá kí ãngũ Lị̃kọ́nị̃yã drị̂ gá, táwụ̃nị̃ ala gá ị̃rị̃ Lị́sị̃trã kí Dábẽ be ãzíla ãngũ andre la gá ꞌdãá rĩ kí agá.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 ꞌDãá ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ ꞌi.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Lị́sị̃trã gá ꞌdãá, ágọ́bị́ ãzí ándrá acálépi rá, iꞌdójó ĩꞌdi tị agá acị́ ku la cí.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ri ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ní jọlé rĩ kí arelé, ꞌdãá Páwụ̃lọ̃ ndre ágọ́bị́ ꞌdã ꞌbã ãꞌị̃táŋá ca rá, wó icó tá vâ adrílé rá. Páwụ̃lọ̃ ndre ãngũ kpị ĩꞌdi rụ́ ꞌdã gâlé.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Ãzíla jọ ũkpó sĩ, “Ínga, ítu pá kpị. Ágọ́bị́ ꞌdã mvu ụrụgá ãzíla iꞌdó dó acị́lé.”
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Ũꞌbí kí mụ ị́jọ́ Páwụ̃lọ̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, iꞌdó kí dó uzálé tị ĩꞌbadrị́ Lị̃kọ́nị̃yã drị́ gá rĩ sĩ, “Ãdroŋa uja kí dó ru ꞌbá ru, asị́ kí dó vụ̃rụ́ ãma rụ́ ꞌdõnu.”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Fẽ kí dó rụ́ Bãrãnábã ní Zẹ̃wụ́ ꞌi, Páwụ̃lọ̃ drị̂ Hãmésĩ ꞌi, ãꞌdusĩku Páwụ̃lọ̃ ꞌbã ị́jọ́ ũlũjó sáwã ꞌdã sĩ nĩ rĩ sĩ.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Ãngũ Zẹ̃wụ́ ị̃nzị̃jó rĩ ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá ãmvélé ru. Átáló Zẹ̃wụ́ drị́ rĩ ají mánị̃gọ́ kí imbe gá mãwụ́wã ũgĩjó cí rĩ kí kẹ̃jị́tị ãmbógó rĩ gá, lẽ kî sĩ ũꞌbí abe ídétáŋá idélé ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbanî.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Sáwã ụ̃pịgọŋa Bãrãnábã ꞌbaní Páwụ̃lọ̃ be ị́jọ́ ũꞌbí ꞌbaní lẽlé idélé ꞌdĩ ãꞌdu yã rĩ arejó ꞌbo rĩ sĩ, uce kí bõngó kí ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kí, mbe kí ru cẹ̃lé ũꞌbí kí agâlé úzáŋâ trũ,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ĩmi ꞌdĩ kí idé íni la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ãma ãmã ngá ꞌbá ĩmi áni la kî! Ãma ꞌdâ íni la ĩminí ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũ ĩmi sĩ ị́jọ́ ĩmi ãni ífí kóru ꞌdĩ kí aꞌbe, sĩ amụ́jó Ãdróŋá ídri ꞌbụ̃ kí ꞌbãlépi ụ̃nọ́kụ́ be, mĩrĩ trũ ãko ala gá ꞌdĩ kí abe pírí rĩ rụ́ ꞌdõlé.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ándrá údu rĩ sĩ, Ãdróŋá aꞌbe ꞌbá pírí kí acị́lé mị́rị̃ rú ĩꞌbaní lẽlé rĩ ꞌbã áni.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Wó ĩꞌdi vâ ngá ícétáŋá ĩꞌdiní adrujó cí rĩ kí iꞌda ị́jọ́ múké ĩꞌdiní idélé rĩ kî sĩ. Ĩꞌdi ĩminí uzogó ãfẽ angájó ꞌbụ̃ gâlé, ãkónã kî ka sáwã múké rĩ agá, ĩꞌdi ĩminí íná fẽ, ãzíla ĩmi ásị́ fẽ adrulé ãyĩkõ sĩ ĩndĩ.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ kî sĩ, ímbáꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ uga kí ũkpõ sĩ ũꞌbí ru tralépi ꞌdã ꞌbaní ídétáŋá idélé úmgbé.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú angálépi Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ꞌdĩ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã gá ãzíla Ĩkónĩyãmũ gá rĩ, usú kí ũꞌbí ru tralépi ꞌdĩ kí bị́lẹ́ sĩ Páwụ̃lọ̃ uꞌbéjó írã sĩ. Kí dó mụ ĩꞌdi uꞌbélé ꞌbo, se kí ĩꞌdi táwụ̃nị̃ gá ꞌdãá rĩ sĩ ꞌbelé ãmvé. Ũrã kí ꞌbãngá drã dó ꞌbo íni.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Wó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí mụ ru tralé Páwụ̃lọ̃ andre gá ꞌdãá ꞌbo, angá ụrụgá, gõ vúlé táwụ̃nị̃ agâlé. Drụ̃sị̃ íni, Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be mụ kí Dábẽ gá.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be ũlũ kí ị́jọ́ mgbã Yẹ́sụ̃ drị̂ táwụ̃nị̃ ꞌdã gá, ãzíla ꞌbá wẽwẽ rú uja kí ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rĩ kî. ꞌBá ꞌdĩ gõ kí dó vúlé Lị́sị̃trã gá, Ĩkónĩyãmũ gá, Ãnị̃tị́yọ́kị̃ ãngũ Pị̃sị́dị̃yã drị̂ gá,
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 ũkpõ fẽjó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbaní, ãzíla kí ásị́ ũŋmĩjó adrujó ũkpó ru ãꞌị̃táŋá agá. Jọ kí, “Lẽ ãma ịsụ́ kí ũcõgõ wẽwẽ rú ráká, ãma kî sĩ fi Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ ꞌbụ̃ gá rĩ gá ĩndõ.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Kãnị́sã ãlu-ãlu agá, ũpẽ kí ꞌbá drị̃lẹ́ ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá la kí, fẽ kí kí Úpí Ãdróŋá ĩꞌbaní ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá rĩ drị́ ĩꞌdi ãꞌị̃ŋá sĩ ãzíla íná naŋâ kóru.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Ácị́ŋá Pị̃sị́dị̃yã agâ sĩ rĩ vúlé gá, amụ́ kí dó Pãmũfílĩyã gá.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 ꞌDãá imbá kí ị́jọ́ Pẹ̃rị́gã gá, ꞌdã ꞌbã vúlé gá mụ kí Ãtálĩyã gá.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 ꞌDãá gõ kí mẹ́lị̃ sĩ vúlé Ãnị̃tị́yọ́kị̃, ꞌdĩ ãngũ ándrá kí fẽjó ásị́ ị̃gbẹ̃ Ãdróŋá drị̂ agâ sĩ mụjó ãzị́ Ãdróŋá drị̂ ngajó ĩꞌbaní delé ꞌbo rĩ gá.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Kí mụ acálé Ãnị̃tị́yọ́kị̃ gá ꞌbo, tra kí ꞌbá kãnị́sã drị̂ kí ãngũ ãlu gá, ũlũ kí ĩꞌbaní ị́jọ́ pírí Ãdróŋá ꞌbã ngalé ĩꞌba abe, ãzíla ĩꞌdiní gẹ̃rị̃ nzị̃jó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃jó rĩ kî.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Páwụ̃lọ̃ kí Bãrãnábã be uꞌá kí dó ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ abe ụ́ꞌdụ́ ãzo rú.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.