2 Samuel 4
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ la dó mụ arelé la Ãbị̃nẹ́rị̃ drã Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gâlé rá, ũkpó la fũ dó rá ãzíla ụ̃rị̃ ãmbógó la rụ dó ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí nĩ.
1 Quando Isbosete, o filho de Saul, soube que Abner tinha sido morto em Hebrom, as suas mãos desfaleceram; e todo o Israel ficou consternado.
2 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã ãmbogo ãsĩkárĩ kí drị̃lẹ́ gá ị̃rị̃ la kí ándrá cí. Ãlu rĩ ꞌbã rụ́ Bãánã ꞌi, ãzí rĩ ꞌbã rụ́ Rẽkábũ ꞌi. Anzị ꞌdĩ kí ꞌbã átẹ́pị ĩꞌdi Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru angájó sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá rĩ. Ãngũ Bẹ̃yãrọ́tị̃ drị̂ úlã ándrá ĩꞌdi sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ ꞌbã ãzí ru,
2 Esse filho de Saul tinha a seu serviço dois homens, capitães de tropas. Um se chamava Baaná e o outro, Recabe. Eram filhos de Rimom, o beerotita, dos filhos de Benjamim, porque também a cidade de Beerote era considerada como pertencente a Benjamim.
3 ãꞌdusĩku ꞌbá Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ apá kí ándrá Gĩtãyímũ gá ãzíla ri kí uꞌálé ꞌdãá ãtíꞌbó ru kpere ãndrũ.
3 Os beerotitas tinham fugido para Gitaim e ali vivem como estrangeiros até o dia de hoje.
4 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Yónãtãnĩ ꞌbã ngọ́tị́ ágọ́bị́ la ándrá cí rụ́ la Mẹ̃fị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi. Sáwã átẹ́pị̃ ꞌbã kí ũdrãjó áyị́pị̃ be Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ gâlé rĩ sĩ, ĩꞌdi dó ílí trũ tõwú. Ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ la dó mụ acálé ꞌbo, mgbâ ꞌbã ị́yị́pị ꞌdụ dó ĩꞌdi trũ apájó. Wó ĩꞌdi ꞌbã apá agá ꞌdĩ gá ꞌdâ mgbâ aꞌdé pá la adrá kí rá ãzíla acá kí dó sĩ rá.
4 Jônatas, filho de Saul, tinha um filho aleijado dos pés. Ele tinha cinco anos de idade quando de Jezreel chegaram as notícias da morte de Saul e de Jônatas. Então sua ama o pegou e fugiu. Aconteceu que, apressando-se ela a fugir, ele caiu e ficou manco. Seu nome era Mefibosete.
5 Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ ꞌbã anzị ị̃rị̃ Rẽkábũ kí Bãánã be mụ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ drị́ lị́cọ́ gá ãzíla acá kí ị̃tụ́kã íríkírí sĩ ịsụ́ kí sĩ ĩꞌdi ụ́ꞌdụ́ sáwã ázíyá drị̂ ko agâ.
5 Recabe e Baaná, filhos de Rimom, beerotita, chegaram à casa de Isbosete, no maior calor do dia, estando este a dormir, ao meio-dia.
6 Fi kí jó agâlé kí ꞌbãrĩ mụ ngánũ aꞌdụ́lé rĩ áni ãzíla sõ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ kụ̃bụ̃ gá ãjụ́ sĩ. ꞌDã ꞌbã vúlé gá Rẽkábũ kí ádrị́pị̃ Bãánã ꞌbe nze kí dó ru apálé rá, ꞌbá ãzí rụ kí ku.
6 Ali, entraram para o interior da casa, como que vindo buscar trigo, e o feriram na barriga. Depois, Recabe e Baaná, seu irmão, fugiram.
7 Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ la ru ĩꞌdidrị́ gbọ́lọ́ drị̃ gá ĩꞌdidrị́ jó agâlé sáwã ĩꞌbã kí fijó jó gâlé rĩ sĩ. Kí mụ ĩꞌdi ꞌdịlé ꞌbo, lị kí drị̃kã la rá. ꞌDụ kí drị̃kã la ĩndĩ, mụ kí gẹ̃rị̃ Ãrábã gá rĩ gâsĩ ị́nị́-ãrã.
7 Eles tinham entrado na casa enquanto Isbosete estava deitado em sua cama, no quarto de dormir, feriram-no e o mataram. Depois cortaram a cabeça dele e a levaram, andando toda a noite pelo caminho da planície.
8 Ají kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã Dãwụ́dị̃ rụ́ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Índre Sáwụ̃lọ̃ mẹ́rọ́ꞌbá mídrị́ ándrá ími ndrụ̃lépi sĩ lẽjó ími ꞌdịjó rá rĩ ꞌbã ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã ꞌdĩ nu. Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ Úpí ũfẽ úpí mádrị̂ ꞌbã ãrígó tị Sáwụ̃lọ̃ rụ́ anzị ĩꞌdidrị̂ kí abe ꞌbo.”
8 Levaram a cabeça de Isbosete ao rei Davi, em Hebrom, e lhe disseram: — Aqui está a cabeça de Isbosete, filho de seu inimigo Saul, que queria matá-lo. Assim, hoje o
9 Dãwụ́dị̃ umvi Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ ꞌbã ngọ́pị Rẽkábũ ꞌbaní Bãánã be, “Cécé Úpí ꞌbã adrujó ídri, ĩꞌdi ꞌbã áma pajó mẹ́rọ́ꞌbá pírí mádrị̂ kí drị́ gá rĩ áni,
9 Porém Davi respondeu a Recabe e a Baaná, seu irmão, filhos de Rimom, o beerotita, dizendo: — Tão certo como vive o
10 ágọ́bị́ ãzí la mụ mání jọlé la ‘Sáwụ̃lọ̃ drã rá’ ãzíla ũrã ꞌí ají mání ụ́ꞌdụ́kọ́ múké la, árụ ĩꞌdi ãzíla áfẽ ĩꞌdi ꞌdịlé Zĩkĩlágĩ gá ꞌdãá rá. ꞌDã ãwãꞌdĩfô mání fẽlé ĩꞌdiní rĩ ꞌi.
10 quando alguém me trouxe a notícia de que Saul estava morto, pensando que me trazia uma boa notícia, como recompensa eu o agarrei e matei em Ziclague.
11 Ma dó ꞌbá ũnzí ꞌbá ị́jọ́ kóru rĩ ꞌdịlépi ĩꞌdidrị́ gbọ́lọ́ drị̃ gá rĩ kí idé ũnzí íngõpí yã? Má icó dó ĩꞌdi ãrígó tị ũfẽlé ĩmi ụrụꞌbá gá sĩ ĩmi ị̃lị̃kị̃jó ku yã?”
11 Muito mais agora que homens perversos mataram um homem justo em sua casa, deitado no seu leito, será que eu não requereria o sangue dele das mãos de vocês e não os exterminaria da face da terra?
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ fẽ dó ãzị́táŋá ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní ãzíla ụꞌdị́ kí dó sĩ Rẽkábũ kí Bãánã be rá. Ụlị́ kí drị́ la kí pá abe rá ãzíla ũgĩ kí dó ãvũ la kí kídí Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá rĩ tị gá. Wó ꞌdụ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã ãzíla ị̃sị̃ kí dó sĩ ĩꞌdi ị̃nádrị̃ Ãbị̃nẹ́rị̃ drị̂ gá.
12 Então Davi deu ordem aos seus moços e eles mataram Recabe e Baaná. Depois, cortaram as mãos e os pés deles, e os penduraram junto à cisterna em Hebrom. Porém pegaram a cabeça de Isbosete e a sepultaram no túmulo de Abner, em Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.