2 Samuel 4

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ la dó mụ arelé la Ãbị̃nẹ́rị̃ drã Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gâlé rá, ũkpó la fũ dó rá ãzíla ụ̃rị̃ ãmbógó la rụ dó ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí nĩ.
1 Quando Is-Bosete, filho de Saul, soube que Abner morrera em Hebrom, esvaíram-se-lhe as forças, e todo o Israel ficou perturbado.
2 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã ãmbogo ãsĩkárĩ kí drị̃lẹ́ gá ị̃rị̃ la kí ándrá cí. Ãlu rĩ ꞌbã rụ́ Bãánã ꞌi, ãzí rĩ ꞌbã rụ́ Rẽkábũ ꞌi. Anzị ꞌdĩ kí ꞌbã átẹ́pị ĩꞌdi Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru angájó sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá rĩ. Ãngũ Bẹ̃yãrọ́tị̃ drị̂ úlã ándrá ĩꞌdi sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ ꞌbã ãzí ru,
2 Tinha Is-Bosete, filho de Saul, dois homens chefes de guerrilheiros; um deles se chamava Baaná, e o outro Recabe, filhos de Rimom, o beerotita, dos filhos de Benjamim {porque também Beerote era contado de Benjamim,
3 ãꞌdusĩku ꞌbá Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ apá kí ándrá Gĩtãyímũ gá ãzíla ri kí uꞌálé ꞌdãá ãtíꞌbó ru kpere ãndrũ.
3 tendo os beerotitas fugido para Jitaim, onde têm peregrinado até o dia de hoje}.
4 Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Yónãtãnĩ ꞌbã ngọ́tị́ ágọ́bị́ la ándrá cí rụ́ la Mẹ̃fị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi. Sáwã átẹ́pị̃ ꞌbã kí ũdrãjó áyị́pị̃ be Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ gâlé rĩ sĩ, ĩꞌdi dó ílí trũ tõwú. Ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ la dó mụ acálé ꞌbo, mgbâ ꞌbã ị́yị́pị ꞌdụ dó ĩꞌdi trũ apájó. Wó ĩꞌdi ꞌbã apá agá ꞌdĩ gá ꞌdâ mgbâ aꞌdé pá la adrá kí rá ãzíla acá kí dó sĩ rá.
4 Ora, Jônatas, filho de Saul, tinha um filho aleijado dos pés. Este era da idade de cinco anos quando chegaram de Jizreel as novas a respeito de Saul e Jônatas; pelo que sua ama o tomou, e fugiu; e sucedeu que, apressando-se ela a fugir, ele caiu, e ficou coxo. O seu nome era Mefibosete.
5 Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ ꞌbã anzị ị̃rị̃ Rẽkábũ kí Bãánã be mụ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ drị́ lị́cọ́ gá ãzíla acá kí ị̃tụ́kã íríkírí sĩ ịsụ́ kí sĩ ĩꞌdi ụ́ꞌdụ́ sáwã ázíyá drị̂ ko agâ.
5 Foram os filhos de Rimom, o beerotita, Recabe e Baanã, no maior calor de dia, e entraram em casa de Is-Bosete, estando ele deitado a dormir a sesta.
6 Fi kí jó agâlé kí ꞌbãrĩ mụ ngánũ aꞌdụ́lé rĩ áni ãzíla sõ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ kụ̃bụ̃ gá ãjụ́ sĩ. ꞌDã ꞌbã vúlé gá Rẽkábũ kí ádrị́pị̃ Bãánã ꞌbe nze kí dó ru apálé rá, ꞌbá ãzí rụ kí ku.
6 Entraram ali até o meio da casa, como que vindo apanhar trigo, e o feriram no ventre; e Recabe e Baaná, seu irmão, escaparam.
7 Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ la ru ĩꞌdidrị́ gbọ́lọ́ drị̃ gá ĩꞌdidrị́ jó agâlé sáwã ĩꞌbã kí fijó jó gâlé rĩ sĩ. Kí mụ ĩꞌdi ꞌdịlé ꞌbo, lị kí drị̃kã la rá. ꞌDụ kí drị̃kã la ĩndĩ, mụ kí gẹ̃rị̃ Ãrábã gá rĩ gâsĩ ị́nị́-ãrã.
7 Porque entraram na sua casa, estando ele deitado na cama, no seu quarto de dormir, e o feriram e mataram, e cortando-lhe a cabeça, tomaram-na e andaram a noite toda pelo caminho da Arabá.
8 Ají kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã Dãwụ́dị̃ rụ́ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ãzíla jọ kí ĩꞌdiní, “Índre Sáwụ̃lọ̃ mẹ́rọ́ꞌbá mídrị́ ándrá ími ndrụ̃lépi sĩ lẽjó ími ꞌdịjó rá rĩ ꞌbã ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã ꞌdĩ nu. Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ Úpí ũfẽ úpí mádrị̂ ꞌbã ãrígó tị Sáwụ̃lọ̃ rụ́ anzị ĩꞌdidrị̂ kí abe ꞌbo.”
8 Assim trouxeram a cabeça de Is-Bosete a Davi em Hebrom, e disseram ao rei: Eis aqui a cabeça de Is-Bosete, filho de Saul, teu inimigo, que procurava a tua morte; assim o Senhor vingou hoje ao rei meu Senhor, de Saul e da sua descendência.
9 Dãwụ́dị̃ umvi Rị̃mọ́nị̃ Bẹ̃yãrọ́tị̃ gó ru rĩ ꞌbã ngọ́pị Rẽkábũ ꞌbaní Bãánã be, “Cécé Úpí ꞌbã adrujó ídri, ĩꞌdi ꞌbã áma pajó mẹ́rọ́ꞌbá pírí mádrị̂ kí drị́ gá rĩ áni,
9 Mas Davi, respondendo a Recabe e a Baaná, seu irmão, filhos de Rimom, e beerotita, disse-lhes: Vive o Senhor, que remiu a minha alma de toda a angústia!
10 ágọ́bị́ ãzí la mụ mání jọlé la ‘Sáwụ̃lọ̃ drã rá’ ãzíla ũrã ꞌí ají mání ụ́ꞌdụ́kọ́ múké la, árụ ĩꞌdi ãzíla áfẽ ĩꞌdi ꞌdịlé Zĩkĩlágĩ gá ꞌdãá rá. ꞌDã ãwãꞌdĩfô mání fẽlé ĩꞌdiní rĩ ꞌi.
10 Se àquele que me trouxe novas, dizendo: Eis que Saul é morto, cuidando que trazia boas novas, eu logo lancei mão dele, e o matei em Ziclague, sendo essa a recompensa que lhe dei pelas novas,
11 Ma dó ꞌbá ũnzí ꞌbá ị́jọ́ kóru rĩ ꞌdịlépi ĩꞌdidrị́ gbọ́lọ́ drị̃ gá rĩ kí idé ũnzí íngõpí yã? Má icó dó ĩꞌdi ãrígó tị ũfẽlé ĩmi ụrụꞌbá gá sĩ ĩmi ị̃lị̃kị̃jó ku yã?”
11 quanto mais quando homens cruéis mataram um homem justo em sua casa, sobre a sua cama, não requererei eu e seu sangue de vossas mãos, e não vos exterminarei da terra?
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ fẽ dó ãzị́táŋá ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní ãzíla ụꞌdị́ kí dó sĩ Rẽkábũ kí Bãánã be rá. Ụlị́ kí drị́ la kí pá abe rá ãzíla ũgĩ kí dó ãvũ la kí kídí Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá rĩ tị gá. Wó ꞌdụ kí Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌbã drị̃kã ãzíla ị̃sị̃ kí dó sĩ ĩꞌdi ị̃nádrị̃ Ãbị̃nẹ́rị̃ drị̂ gá.
12 E Davi deu ordem aos seus mancebos; e eles os mataram e, cortando-lhes as mãos e os pés, os penduraram junto ao tanque em Hebrom. Tomaram, porém, a cabeça de Is-Bosete, e a sepultaram na sepultura de Abner, em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.