2 Samuel 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Ị́jọ́ ꞌdĩ kí vúlé gá Dãwụ́dị̃ zị Úpí ꞌi, “Má icó mụlé vúlé táwụ̃nị̃ Yụ́dã gá rĩ kí ꞌbã ãzí gá rá yã?”
1 Depois disto, Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo ir a alguma das cidades de Judá? E o — Vá, sim. Davi perguntou: — Para onde devo ir? O — Para Hebrom.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ gõ dó ũkú ĩꞌdidrị́ ị̃rị̃ Ãhĩnõwámũ Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ ízó ru ãzíla ãwụ́zị́ Ãbị̃gãyị́lị̃ Nãbálĩ Kãrị̃mẹ́lị̃ gó ru rĩ drị̂ abe.
2 Davi foi para lá, levando consigo as suas duas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
3 Dãwụ́dị̃ agụ vâ ãgọbị ĩꞌdi abe rĩ kí ĩꞌbã ũkúka kí abe ĩndĩ ãzíla ri kí dó sĩ táwụ̃nị̃ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá rĩ kí agá.
3 Davi levou também os homens que estavam com ele, cada um com a sua família, e eles ficaram morando nas aldeias de Hebrom.
4 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá Yụ́dã gá rĩ amụ́ kí dó Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ãzíla ũsũ kí dó ãdu Dãwụ́dị̃ drị̃ gá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó úpí ru Yụ́dã gá.
4 Então vieram os homens de Judá e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. E informaram a Davi que os homens de Jabes-Gileade tinham sepultado Saul.
5 Dãwụ́dị̃ pẽ dó ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ kí tị ꞌbá Yãbẹ́sị̃ Gị̃lẹ́dị̃ gá rĩ ꞌba rụ́ sĩ jọjó la ĩꞌbaní, “Úpí ꞌbã wi ĩminí sụ̃sụ́ ĩminí ásị́ ị̃gbẹ̃ iꞌdajó úpí ĩmidrị́ Sáwụ̃lọ̃ ní ĩminí ĩꞌdi ị̃sị̃jó rá rĩ sĩ.
5 Então Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade para dizer-lhes: — Benditos do
6 Úꞌdîꞌda lẽ Úpí ꞌbã iꞌda ĩminí ásị́ ị̃gbẹ̃ kí ị́jọ́ pịrị rĩ be ãzíla áma ãmgbã rĩ la vâ ĩminí lẽtáŋá iꞌda ĩminí ị́jọ́ ꞌdĩ idejó rĩ sĩ.
6 E agora que o Senhor use de misericórdia e fidelidade para com vocês. E eu também os tratarei bem por causa do que vocês fizeram.
7 Úꞌdîꞌda ĩmi adru ũkpó ru ãzíla ĩmi ásị́ ꞌbã mba mbã ãꞌdusĩku Sáwụ̃lọ̃ drã dó ꞌbo ãzíla ꞌbá Yụ́dã drị̂ ũsũ kí dó ãdu áma drị̃ gá ãzíla ꞌbã kí dó sĩ ma úpí ru kí drị̃ celé.”
7 E agora sejam fortes e valentes, porque Saul, o senhor de vocês, está morto, e os da casa de Judá me ungiram para ser o seu rei.
8 Wó Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃ ãsĩkárĩ Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí ꞌbã ãmbógó ru rĩ ꞌdụ dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi ãzíla agụ dó ĩꞌdi mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbã ꞌá ꞌdã sĩ ĩꞌdi rụ́ Mãhãnãyị́mụ̃ gá.
8 Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, levou Isbosete, filho de Saul, para Maanaim,
9 ꞌBã Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi úpí ru ꞌbá Gị̃lẹ́dị̃ gá, Ãsụ́rị̃ gá, Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ gá, Ịfụrayị́mụ̃ gá, Bénzãmĩnĩ gá ãzíla ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os assuritas, sobre Jezreel, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị la dó acá úpí ru ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ, ílí la dó ꞌdĩ sĩ kãlị́ sụ. Na ũpĩ ílí ị̃rị̃. Wó ꞌbá Yụ́dã gá rĩ ꞌde kí dó Dãwụ́dị̃ vú gá áyụ.
10 Isbosete, filho de Saul, tinha quarenta anos de idade quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos. Somente a casa de Judá seguia Davi.
11 Dãwụ́dị̃ na dó ũpĩ ꞌbá Yụ́dã gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá táwụ̃nị̃ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ drị̂ gá ílí ázị̂rị̃ drị̃ la gá ĩmbá kí ázíyá.
11 O tempo que Davi reinou em Hebrom sobre a casa de Judá foram sete anos e seis meses.
12 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ drị̂ kí abe aꞌbe kí Mãhãnãyị́mụ̃ rá ãzíla mụ kí dó Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá.
12 Abner, filho de Ner, e os homens de Isbosete, filho de Saul, saíram de Maanaim e foram para Gibeão.
13 Zẹ̃rụ̃yị́yã ngọ́pị Yõwábũ kí ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ kí abe fũ kí mụlé drị̃ ụfụlé ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ ꞌbã drị̃ acélé rĩ kí abe ị̃yị́ galé Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá rĩ tị gá. Ãsĩkárĩ ꞌdĩ tu kí pá ị̃yị̂ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá ãzíla Ãbị̃nẹ́rị̃ drị̂ tu kí vâ pá wókõ ãzí rĩ gá.
13 Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi também saíram, e os dois grupos se encontraram perto da cisterna de Gibeão. Um grupo parou do lado de cá da cisterna, e o outro, do lado de lá.
14 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãbị̃nẹ́rị̃ jọ Yõwábũ ní, “Lẽ kãrị́lẹ̃ ãzí ãsĩkárĩ rú la ꞌbã angá kí ru colé ãma drị̃lẹ́ gá ꞌdâ.”
14 Então Abner disse a Joabe: — Que os moços se levantem e lutem diante de nós. Joabe respondeu: — Está bem!
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ kãrị́lẹ̃ ãzí ãsĩkárĩ rú sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá la angá kí dó mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ wókõ Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị drị̂ gá ãzíla ꞌbá ãzí rĩ angá kí vâ mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ wókõ Dãwụ́dị̃ drị̂ gá.
15 Então se levantaram e avançaram em igual número: doze de Benjamim, da parte de Isbosete, filho de Saul, e doze dos homens de Davi.
16 ꞌBá ãlu ãlu rụ kí ru mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌdidrị̂ be drị̃kã gá drị̃kã gá ãzíla ũsõ kí ru káyĩ-káyĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úꞌda dó sĩ ãngũ Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá ꞌdã ꞌbã rụ́ Hẽlĩkátĩ Hãzụ̃rị́mụ̃ ꞌi.
16 Cada um pegou o seu adversário pela cabeça, meteu-lhe a espada no lado, e caíram mortos juntos. Por isso aquele lugar foi chamado de Campo das Espadas. Fica perto de Gibeão.
17 Ãꞌdị́ ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ rĩ ko dó kõ-kõ ãzíla Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ndẽ kí kí rá.
17 Houve um combate intenso naquele dia, e Abner e os homens de Israel foram derrotados pelos homens de Davi.
18 Anzị ãgọbị Zẹ̃rụ̃yị́yã drị́ na Yõwábũ, Ãbĩsáyĩ ãzíla Ãsãhẹ́lị̃ kí ꞌdãá ĩndĩ. Ãsãhẹ́lị̃ pá ci ụ́ngụ́ gá cécé lóꞌbá drị̂ áni.
18 Estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai e Asael. Asael, que era ligeiro como uma gazela selvagem,
19 Dro Ãbị̃nẹ́rị̃ vú ásị́ pírí sĩ. Ĩꞌdiní Ãbị̃nẹ́rị̃ vú dro agá gã pá tulé úgmbé.
19 perseguiu Abner e, na sua perseguição, não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ãbị̃nẹ́rị̃ andré ãngũ vúlé ãzíla zị, “ꞌDĩ Ãsãhẹ́lị̃ mi ꞌi yã?”
20 Então Abner olhou para trás e perguntou: — É você, Asael? Ele respondeu: — Sou eu mesmo.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãbị̃nẹ́rị̃ jọ ĩꞌdiní, “Íja tị drị́ ãndá gá jõku drị́ ị̃jị́ gá, írụ ãsĩkárĩ ãzí kãrị́lẹ̃ rú la ãzíla ípa ãko ĩꞌdidrị́ ãꞌdị́drị̂ kí rá.” Wó Ãsãhẹ́lị̃ aꞌbe Ãbị̃nẹ́rị̃ vú droŋá ku.
21 Então Abner disse: — Desvie-se para a direita ou para a esquerda, agarre um dos soldados e pegue a armadura dele. Porém Asael não desistiu de perseguir Abner.
22 Ãbị̃nẹ́rị̃ li vâ Ãsãhẹ́lị̃ bị́lẹ́ ị̃ndụ́ ị̃dị́ ãzíla jọ, “Mí aꞌbe áma vú adroŋá cã fô! Ílẽ áꞌdị mi ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ma dó icó mí ádrị́pị Yõwábũ mịfị́ ndrelé íngoní ru?”
22 Então Abner disse mais uma vez: — Pare de me perseguir! Do contrário, vou ter de matá-lo. E, depois, como poderia eu olhar no rosto de seu irmão Joabe?
23 Wó Ãsãhẹ́lị̃ gã Ãbị̃nẹ́rị̃ vú droŋá aꞌbelé úmgbé, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ sõ dó ĩꞌdi ãjụ́ sĩ kụ̃bụ̃ gá ꞌdâ pũrẽ ũngúkú gá. Ãsãhẹ́lị̃ aꞌdé dó ꞌdãá ãzíla drã dó rá. Ãsĩkárĩ ãlu ãlu acálépi ãngũ Ãsãhẹ́lị̃ ꞌbã sĩ drãjó rĩ gá ꞌdãá rá rĩ ri kí dó pá tulé drị̃ la gá ꞌdãá cící sĩ ãrútáŋá fẽjó ĩꞌdiní.
23 Como Asael não quis deixar de persegui-lo, Abner o feriu na barriga com a extremidade inferior da lança, que lhe saiu pelas costas. Asael caiu e morreu ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar em que Asael tinha caído morto paravam.
24 Wó Yõwábũ kí Ãbĩsáyĩ be dro kí Ãbị̃nẹ́rị̃ vú drị̃ gá ãzíla ị̃tụ̂ ꞌbã ꞌde agá ꞌdĩ amụ́ kí túpũ Ámã drị̂ gá ãni rú Gíyã gá ꞌdĩ gẹ̃rị̃ sĩ mụjó ãngũ kõtórõ rú Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ drị̂ gá.
24 Porém Joabe e Abisai perseguiram Abner. O sol se pôs quando eles chegaram à colina de Amá, que está em frente de Giá, no caminho do deserto de Gibeão.
25 Ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ ꞌbã drị̃ celé sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá rĩ ãtị̃ kí dó ĩꞌdi ũngúkú rá. Tra kí ru ãngũ ãlu gá ãzíla tu kí pá túpũ ãzí rĩ drị̃ gá.
25 Os filhos de Benjamim se reuniram em volta de Abner, formando uma só tropa, e se puseram no alto de uma colina.
26 Ãbị̃nẹ́rị̃ umve Yõwábũ ꞌi ãzíla zị, “Lẽ ãmụ kí ãma ụꞌdị́ŋá trũ drị̃ gá ãsị̃ŋá kóru yã? Ínị̃ ãꞌdị́ ꞌdĩ ꞌbã ãsị̃ŋá gá ĩꞌdi ꞌbání ásị́ ãzá fẽ rá rĩ gá ku yã? Míní jọjó la ãsĩkárĩ mídrị̂ ꞌbã aꞌbe kí mí ádrị́pịka kí vú adrojó rĩ cã rĩ la sáwã ꞌdụ íngõpí?”
26 Então Abner gritou para Joabe: — Será que a espada vai consumir para sempre? Você não sabe que serão amargas as suas consequências? Até quando você vai esperar para ordenar ao povo que deixe de perseguir os seus irmãos?
27 Yõwábũ umvi, “Ãndá ãndá ru cécé Ãdróŋá ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, ídrĩ tá tị ape agá ku, ãsĩkárĩ mádrị̂ kí tá mụ mídrị̂ kí adroŋá trũ kpere ụ̃ꞌbụ́tị gá.”
27 Joabe respondeu: — Tão certo como vive Deus, se você não tivesse falado, só amanhã cedo o povo cessaria de perseguir cada um o seu irmão.
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yõwábũ vu dó jaligó ãzíla ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí pírí aꞌbe kí dó ãꞌdị́ rá ãzíla adro kí dó ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí vú ku jõku ꞌdị kí dó ãꞌdị́ ĩꞌba abe ị̃dị́ ku.
28 Então Joabe tocou a trombeta, e todo o povo parou, e eles não perseguiram mais Israel e a luta acabou.
29 Ị́nị́ ꞌdã sĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí mụ kí Ãrábã gâsĩ ị́nị́-ãrã. Ụ̃ꞌbụ́tị sĩ za kí Yõrĩdánĩ ꞌi ãzíla mụ kí ãcị̃ trũ drị̃ gá cajó Mãhãnãyị́mụ̃ gá.
29 Abner e seus homens marcharam toda aquela noite pela planície. Passaram o Jordão e, caminhando toda a manhã, chegaram a Maanaim.
30 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ ãgõ dó Ãbị̃nẹ́rị̃ vú adroŋá gá rĩ sĩ rá ãzíla atrá dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí pírí ãngũ ãlu gá. Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị́ ịsụ́lé ũdrã kí Ãsãhẹ́lị̃ abe rĩ kí mụdrị́ drị̃ úrômĩ.
30 Joabe deixou de perseguir Abner. E, tendo reunido todo o povo, verificou que faltavam dezenove dos homens de Davi, além de Asael.
31 Wó ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ụꞌdị́ kí ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ drị́ Bénzãmĩnĩ rú rĩ kí 360.
31 Porém os servos de Davi tinham matado, dentre os de Benjamim e dentre os soldados de Abner, trezentos e sessenta homens.
32 ꞌDụ kí Ãsãhẹ́lị̃ ꞌbã ãvũ ãzíla mụ kí ĩꞌdi ị̃sị̃lé átẹ́pị̃ drị́ ị̃nádrị̃ agá Bẹ̃tẹ̃lẹ̃hẹ́mụ̃ gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí acị́ kí ị́nị́-ãrã ãzíla acá kí dó Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ụ̃ꞌbụ́tị sĩ.
32 Levaram Asael e o sepultaram no túmulo de seu pai, em Belém. Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e, ao amanhecer, chegaram a Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.