2 Samuel 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ị́jọ́ ꞌdĩ kí vúlé gá Dãwụ́dị̃ zị Úpí ꞌi, “Má icó mụlé vúlé táwụ̃nị̃ Yụ́dã gá rĩ kí ꞌbã ãzí gá rá yã?”
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ gõ dó ũkú ĩꞌdidrị́ ị̃rị̃ Ãhĩnõwámũ Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ ízó ru ãzíla ãwụ́zị́ Ãbị̃gãyị́lị̃ Nãbálĩ Kãrị̃mẹ́lị̃ gó ru rĩ drị̂ abe.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Dãwụ́dị̃ agụ vâ ãgọbị ĩꞌdi abe rĩ kí ĩꞌbã ũkúka kí abe ĩndĩ ãzíla ri kí dó sĩ táwụ̃nị̃ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá rĩ kí agá.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá Yụ́dã gá rĩ amụ́ kí dó Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ãzíla ũsũ kí dó ãdu Dãwụ́dị̃ drị̃ gá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó úpí ru Yụ́dã gá.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 Dãwụ́dị̃ pẽ dó ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ kí tị ꞌbá Yãbẹ́sị̃ Gị̃lẹ́dị̃ gá rĩ ꞌba rụ́ sĩ jọjó la ĩꞌbaní, “Úpí ꞌbã wi ĩminí sụ̃sụ́ ĩminí ásị́ ị̃gbẹ̃ iꞌdajó úpí ĩmidrị́ Sáwụ̃lọ̃ ní ĩminí ĩꞌdi ị̃sị̃jó rá rĩ sĩ.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Úꞌdîꞌda lẽ Úpí ꞌbã iꞌda ĩminí ásị́ ị̃gbẹ̃ kí ị́jọ́ pịrị rĩ be ãzíla áma ãmgbã rĩ la vâ ĩminí lẽtáŋá iꞌda ĩminí ị́jọ́ ꞌdĩ idejó rĩ sĩ.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Úꞌdîꞌda ĩmi adru ũkpó ru ãzíla ĩmi ásị́ ꞌbã mba mbã ãꞌdusĩku Sáwụ̃lọ̃ drã dó ꞌbo ãzíla ꞌbá Yụ́dã drị̂ ũsũ kí dó ãdu áma drị̃ gá ãzíla ꞌbã kí dó sĩ ma úpí ru kí drị̃ celé.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Wó Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃ ãsĩkárĩ Sáwụ̃lọ̃ drị̂ kí ꞌbã ãmbógó ru rĩ ꞌdụ dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi ãzíla agụ dó ĩꞌdi mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbã ꞌá ꞌdã sĩ ĩꞌdi rụ́ Mãhãnãyị́mụ̃ gá.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 ꞌBã Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ ꞌi úpí ru ꞌbá Gị̃lẹ́dị̃ gá, Ãsụ́rị̃ gá, Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ gá, Ịfụrayị́mụ̃ gá, Bénzãmĩnĩ gá ãzíla ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị la dó acá úpí ru ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ, ílí la dó ꞌdĩ sĩ kãlị́ sụ. Na ũpĩ ílí ị̃rị̃. Wó ꞌbá Yụ́dã gá rĩ ꞌde kí dó Dãwụ́dị̃ vú gá áyụ.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 Dãwụ́dị̃ na dó ũpĩ ꞌbá Yụ́dã gá rĩ kí drị̃lẹ́ gá táwụ̃nị̃ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ drị̂ gá ílí ázị̂rị̃ drị̃ la gá ĩmbá kí ázíyá.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ drị̂ kí abe aꞌbe kí Mãhãnãyị́mụ̃ rá ãzíla mụ kí dó Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Zẹ̃rụ̃yị́yã ngọ́pị Yõwábũ kí ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ kí abe fũ kí mụlé drị̃ ụfụlé ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ ꞌbã drị̃ acélé rĩ kí abe ị̃yị́ galé Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá rĩ tị gá. Ãsĩkárĩ ꞌdĩ tu kí pá ị̃yị̂ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá ãzíla Ãbị̃nẹ́rị̃ drị̂ tu kí vâ pá wókõ ãzí rĩ gá.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãbị̃nẹ́rị̃ jọ Yõwábũ ní, “Lẽ kãrị́lẹ̃ ãzí ãsĩkárĩ rú la ꞌbã angá kí ru colé ãma drị̃lẹ́ gá ꞌdâ.”
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ kãrị́lẹ̃ ãzí ãsĩkárĩ rú sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá la angá kí dó mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ wókõ Ị̃sị̃bọ̃sẹ́tị̃ Sáwụ̃lọ̃ ngọ́pị drị̂ gá ãzíla ꞌbá ãzí rĩ angá kí vâ mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ wókõ Dãwụ́dị̃ drị̂ gá.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 ꞌBá ãlu ãlu rụ kí ru mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌdidrị̂ be drị̃kã gá drị̃kã gá ãzíla ũsõ kí ru káyĩ-káyĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úꞌda dó sĩ ãngũ Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ gá ꞌdã ꞌbã rụ́ Hẽlĩkátĩ Hãzụ̃rị́mụ̃ ꞌi.
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Ãꞌdị́ ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ rĩ ko dó kõ-kõ ãzíla Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ndẽ kí kí rá.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Anzị ãgọbị Zẹ̃rụ̃yị́yã drị́ na Yõwábũ, Ãbĩsáyĩ ãzíla Ãsãhẹ́lị̃ kí ꞌdãá ĩndĩ. Ãsãhẹ́lị̃ pá ci ụ́ngụ́ gá cécé lóꞌbá drị̂ áni.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Dro Ãbị̃nẹ́rị̃ vú ásị́ pírí sĩ. Ĩꞌdiní Ãbị̃nẹ́rị̃ vú dro agá gã pá tulé úgmbé.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ãbị̃nẹ́rị̃ andré ãngũ vúlé ãzíla zị, “ꞌDĩ Ãsãhẹ́lị̃ mi ꞌi yã?”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãbị̃nẹ́rị̃ jọ ĩꞌdiní, “Íja tị drị́ ãndá gá jõku drị́ ị̃jị́ gá, írụ ãsĩkárĩ ãzí kãrị́lẹ̃ rú la ãzíla ípa ãko ĩꞌdidrị́ ãꞌdị́drị̂ kí rá.” Wó Ãsãhẹ́lị̃ aꞌbe Ãbị̃nẹ́rị̃ vú droŋá ku.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Ãbị̃nẹ́rị̃ li vâ Ãsãhẹ́lị̃ bị́lẹ́ ị̃ndụ́ ị̃dị́ ãzíla jọ, “Mí aꞌbe áma vú adroŋá cã fô! Ílẽ áꞌdị mi ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ma dó icó mí ádrị́pị Yõwábũ mịfị́ ndrelé íngoní ru?”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Wó Ãsãhẹ́lị̃ gã Ãbị̃nẹ́rị̃ vú droŋá aꞌbelé úmgbé, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ sõ dó ĩꞌdi ãjụ́ sĩ kụ̃bụ̃ gá ꞌdâ pũrẽ ũngúkú gá. Ãsãhẹ́lị̃ aꞌdé dó ꞌdãá ãzíla drã dó rá. Ãsĩkárĩ ãlu ãlu acálépi ãngũ Ãsãhẹ́lị̃ ꞌbã sĩ drãjó rĩ gá ꞌdãá rá rĩ ri kí dó pá tulé drị̃ la gá ꞌdãá cící sĩ ãrútáŋá fẽjó ĩꞌdiní.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Wó Yõwábũ kí Ãbĩsáyĩ be dro kí Ãbị̃nẹ́rị̃ vú drị̃ gá ãzíla ị̃tụ̂ ꞌbã ꞌde agá ꞌdĩ amụ́ kí túpũ Ámã drị̂ gá ãni rú Gíyã gá ꞌdĩ gẹ̃rị̃ sĩ mụjó ãngũ kõtórõ rú Gị̃bẹ̃yọ́nị̃ drị̂ gá.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ ꞌbã drị̃ celé sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá rĩ ãtị̃ kí dó ĩꞌdi ũngúkú rá. Tra kí ru ãngũ ãlu gá ãzíla tu kí pá túpũ ãzí rĩ drị̃ gá.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Ãbị̃nẹ́rị̃ umve Yõwábũ ꞌi ãzíla zị, “Lẽ ãmụ kí ãma ụꞌdị́ŋá trũ drị̃ gá ãsị̃ŋá kóru yã? Ínị̃ ãꞌdị́ ꞌdĩ ꞌbã ãsị̃ŋá gá ĩꞌdi ꞌbání ásị́ ãzá fẽ rá rĩ gá ku yã? Míní jọjó la ãsĩkárĩ mídrị̂ ꞌbã aꞌbe kí mí ádrị́pịka kí vú adrojó rĩ cã rĩ la sáwã ꞌdụ íngõpí?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Yõwábũ umvi, “Ãndá ãndá ru cécé Ãdróŋá ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, ídrĩ tá tị ape agá ku, ãsĩkárĩ mádrị̂ kí tá mụ mídrị̂ kí adroŋá trũ kpere ụ̃ꞌbụ́tị gá.”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yõwábũ vu dó jaligó ãzíla ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí pírí aꞌbe kí dó ãꞌdị́ rá ãzíla adro kí dó ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí vú ku jõku ꞌdị kí dó ãꞌdị́ ĩꞌba abe ị̃dị́ ku.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Ị́nị́ ꞌdã sĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí mụ kí Ãrábã gâsĩ ị́nị́-ãrã. Ụ̃ꞌbụ́tị sĩ za kí Yõrĩdánĩ ꞌi ãzíla mụ kí ãcị̃ trũ drị̃ gá cajó Mãhãnãyị́mụ̃ gá.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ ãgõ dó Ãbị̃nẹ́rị̃ vú adroŋá gá rĩ sĩ rá ãzíla atrá dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí pírí ãngũ ãlu gá. Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị́ ịsụ́lé ũdrã kí Ãsãhẹ́lị̃ abe rĩ kí mụdrị́ drị̃ úrômĩ.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Wó ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ụꞌdị́ kí ãsĩkárĩ Ãbị̃nẹ́rị̃ drị́ Bénzãmĩnĩ rú rĩ kí 360.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 ꞌDụ kí Ãsãhẹ́lị̃ ꞌbã ãvũ ãzíla mụ kí ĩꞌdi ị̃sị̃lé átẹ́pị̃ drị́ ị̃nádrị̃ agá Bẹ̃tẹ̃lẹ̃hẹ́mụ̃ gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí acị́ kí ị́nị́-ãrã ãzíla acá kí dó Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá ụ̃ꞌbụ́tị sĩ.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.