2 Samuel 24
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ũmbã fụ vâ Úpí ꞌi ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní ị̃dị́, fẽ dó sĩ Dãwụ́dị̃ ní ũcõgõ ajíjó kí drị̃ gá. Úpí jọ Dãwụ́dị̃ ní, “Ímụ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí lãlé ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí abe.”
1 A ira do Senhor tornou a acender-se contra Israel, e o Senhor incitou a Davi contra eles, dizendo: Vai, numera a Israel e a Judá.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úpí Dãwụ́dị̃ jọ dó sĩ Yõwábũ ꞌbaní ãmbogo ãsĩkárĩ ꞌbadrị́ ĩꞌdi trũ rĩ kí abe, “Ĩmụ sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí agâsĩ pírí, iꞌdójó Dánĩ gá cajó kpere Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá, ĩlã ãsĩkárĩ kí ꞌbã kãlãfe, ma dó sĩ kí sị́ yã rĩ nị̃.”
2 Disse, pois, o rei a Joabe, chefe do exército, que estava com ele: Percorre todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e numera o povo, para que eu saiba o seu número.
3 Wó Yõwábũ umvi úpí ní, “Úpí Ãdróŋá mídrị̂ ꞌbã fẽ ãsĩkárĩ kí ꞌbã kãlãfe ꞌbã izú pâlé túrú ãlu sĩ drị̃ gá ĩꞌbã kí adrujó úꞌdîꞌda rĩ áni ãzíla ãmbógó úpí mádrị̂ ꞌbã ndre dó sĩ kí ĩꞌdi ꞌbã mịfị́ sĩ cé. Wó ãmbógó úpí mádrị̂ lẽ dó ị́jọ́ ꞌdĩ ngalé íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
3 Então disse Joabe ao rei: Ora, multiplique o Senhor teu Deus a este povo cem vezes tanto quanto agora é, e os olhos do rei meu senhor o vejam. Mas por que tem prazer nisto o rei meu senhor;
4 Wó ị́jọ́ úpí Dãwụ́dị̃ ꞌbã jọlé rĩ tu dó ꞌbãngá pá nĩ adru ị́jọ́ Yõwábũ ꞌbã kí jọlé ãsĩkárĩ ãmbogo ĩꞌdi be rĩ ꞌbadrị̂ ꞌi ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yõwábũ fũ kí dó ãmbogo ãsĩkárĩ ꞌbadrị̂ kí abe úpí ꞌbã drị̃lẹ́ gá ꞌdãá rĩ sĩ, sĩ mụjó ãsĩkárĩ ũkpõ trũ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí lãjó.
4 Todavia a palavra do rei prevaleceu contra Joabe, e contra os chefes do exército; Joabe, pois, saiu com os chefes do exército da presença do rei para numerar o povo de Israel.
5 Kí dó mụ mĩrĩ Yõrĩdánĩ zalé ꞌbo, tra kí dó ru táwụ̃nị̃ Ãrówã ꞌbã andre gá, wókõ la ándrá rĩ gá áꞌbụ tị gâlé ru. Alị kí sụ́rụ́ Gádĩ drị̂ gâsĩ sĩ mụjó kpere Yãzẹ́rị̃ gá.
5 Tendo eles passado o Jordão, acamparam-se em Aroer, à direita da cidade que está no meio do vale de Gade e na direção de Jazer;
6 ꞌDãá rĩ sĩ mụ kí dó Gị̃lẹ́dị̃ gá, Kãdẹ́sị̃ gá ãzíla ãngũ ꞌbá Hị́tị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ gá. Amụ́ kí Dánĩ gá, Dánĩ gá rĩ sĩ apí kí dó ru ãngũ sĩ mụjó Sị̃dọ́nị̃ gá rĩ gá,
6 em seguida foram a Gileade, e a terra de Tatim-Hódsi; dali foram a Da-Jaã, e ao redor até Sidom;
7 mụ kí dó sĩ ãngũ andre celé cí Tụ́rọ̃ drị̂ gá ãzíla táwụ̃nị̃ ꞌbá Hị́vị̃ rú ãzíla ꞌbá Kãnánĩ rú rĩ ꞌbadrị̂ kí agâsĩ pírí. Ãsị̃jó mụ kí dó Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá Yụ́dã ꞌbã wókõ ándrá rĩ gá.
7 depois foram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para a banda do sul de Judá, em Berseba.
8 ꞌBá ꞌdi kí dó mụ acị́lé ĩmbá úrômĩ ãzíla ụ́ꞌdụ́ kãlị́ ị̃rị̃ ꞌbo, ãgõ kí dó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
8 Assim, tendo percorrido todo o país, voltaram a Jerusalém, ao cabo de nove meses e vinte dias.
9 Yõwábũ fẽ dó sĩ kãlãfe ãsĩkárĩ ꞌbadrị̂ úpí ní: Ịsịrayị́lị̃ gá ꞌbá ụrụꞌbá ị̃vị́ trũ icólépi ménéŋá ãꞌdị́ drị̂ rụlépi rá rĩ kí 800,000 ãzíla Yụ́dã gá rĩ kí 500,000.
9 Joabe, pois, deu ao rei o resultado da numeração do povo. E havia em Israel oitocentos mil homens valorosos, que arrancavam da espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil.
10 Dãwụ́dị̃ la dó mụ ãsĩkárĩ kí lãlé ꞌbo, iꞌdó dó acálé ũrãtáŋá sĩ, jọ dó sĩ Úpí ní, “Má iza ị́jọ́ ãmbógó la ị́jọ́ mání idélé ꞌdĩ sĩ. Wó Úpí ꞌbárĩ ítrũ mání ị́jọ́ ũnzí ãtíꞌbó mídrị̂ drị̂ rá fô, ãꞌdusĩku má idé dó ị́jọ́ aza rú ũnzí la ꞌbo.”
10 Mas o coração de Davi o acusou depois de haver ele numerado o povo; e disse Davi ao Senhor: Muito pequei no que fiz; porém agora, ó Senhor, rogo-te que perdoes a iniqüidade do teu servo, porque tenho procedido mui nesciamente.
11 Dãwụ́dị̃ angá drĩ ụ̃ꞌbụ́tị ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ drị̂ sĩ ku rú, Úpí jọ ị́jọ́ nábị̃ Gádĩ ándrá ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ drị̂ kí undrélépi rĩ ní:
11 Quando, pois, Davi se levantou pela manhã, veio a palavra do Senhor ao profeta Gade, vidente de Davi, dizendo:
12 “Ímụ lũlé la Dãwụ́dị̃ ní: ‘Úpí jọ, áfẽ míní ị́jọ́ kí na, ípẽ kí agá ị́jọ́ mání icólé ngalé mí rụ́ rĩ ãlu.’”
12 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te ofereço; escolhe qual delas queres que eu te faça.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Gádĩ amụ́ dó Dãwụ́dị̃ rụ́ ꞌdõlé ãzíla jọ dó ĩꞌdiní ị́jọ́ Úpí ꞌbã jọlé rĩ ãzíla zị dó, “Ị́jọ́ míní pẽlé rĩ dó íngõ ꞌi? Rílẽ ꞌbã aꞌdéjó ílí na rĩ ꞌi yã, jõku míní apájó mẹ́rọ́ꞌbá mídrị̂ kí sĩ ĩmbá na rĩ ꞌi yã, jõku jụ́wẹ̃ ꞌbã aꞌdéjó ụ́ꞌdụ́ na ãngũ mídrị̂ ꞌbã drị̃ gá rĩ ꞌi yã? Mí ũrã ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌa ãzíla ílũ mání ị́jọ́ mání mụlé lũlé ꞌbá áma tị ãpẽlépi rĩ ní rĩ.”
13 Veio, pois, Gade a Davi, e fez-lho saber dizendo-lhe: Queres que te venham sete anos de fome na tua terra; ou que por três meses fujas diante de teus inimigos, enquanto estes te perseguirem; ou que por três dias haja peste na tua terra? Delibera agora, e vê que resposta hei de dar àquele que me enviou.
14 Dãwụ́dị̃ umvi Gádĩ ní, “Ma ũcõgõ ãmbógó la agá. Lẽ Úpí ꞌbã fẽ ãmaní drị̃rịma nĩ, ãꞌdusĩku ásị́ ị̃gbẹ̃ ĩꞌdidrị̂ ãmbógó ru; wó lẽ ꞌbá ꞌbá ru rĩ ꞌbã fẽ mání drị̃rịma nĩ ku.”
14 Respondeu Davi a Gade: Estou em grande angústia; porém caiamos nas mãos do Senhor, porque muitas são as suas misericórdias; mas nas mãos dos homens não caia eu.
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí ãpẽ dó jụ́wẹ̃ tị ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ gá ụ̃ꞌbụ́tị ꞌdã sĩ kpere sáwã pẽlé ꞌbã ukó sĩ ala gá rĩ gá. ꞌBá ũdrãlépi iꞌdójó sụ́rụ́ Dánĩ drị̂ agá kpere Bẹ̃rị̃sẹ́bã drị̂ agá rĩ kí ꞌbã kãlãfe 70,000.
15 Então enviou o Senhor a peste sobre Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, desde Dã até Berseba, setenta mil homens.
16 Mãlãyíkã la mụ ru drị́ ĩjũlé sĩ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ ị̃lị̃kị̃jó ꞌbo, Úpí uja ru ũrãtáŋá sĩ lị́kị̃ ajíjó rĩ rá ãzíla jọ mãlãyíkã lị́kị̃ ajílépi ꞌbá kí drị̃ gá rĩ ní, “ꞌDĩ ca rá! Mí anzé ími drị́.” Sáwã ꞌdã sĩ mãlãyíkã Úpí drị̂ ri adrulé ãngũ Ãrãwụ́nã Yẹ̃bụ́sị̃ gó ru rĩ drị́ sĩ ãná cojó rĩ gá.
16 Ora, quando o anjo estendeu a mão sobre Jerusalém, para a destruir, o Senhor se arrependeu daquele mal; e disse ao anjo que fazia a destruição entre o povo: Basta; retira agora a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 Dãwụ́dị̃ la dó mụ mãlãyíkã ándrá ꞌbá kí ụꞌdị́lépi rĩ ndrelé ꞌbo, jọ dó Úpí ní, “ꞌBá ị́jọ́ ũnzí ngalépi rĩ ĩꞌdi ma ꞌi. ꞌBá ãzí ꞌdi kí ꞌbãngá lú kãbĩlõ. Idé kí dó ãꞌdu? Ífẽ lú drị̃rịma rá la mání ꞌbá mádrị́ lị́cọ́ gá rĩ kí abe.”
17 E, vendo Davi ao anjo que feria o povo, falou ao Senhor, dizendo: Eis que eu pequei, e procedi iniquamente; porém estas ovelhas, que fizeram? Seja, pois, a tua mão contra mim, e contra a casa de meu pai.
18 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdá sĩ Gádĩ amụ́ Dãwụ́dị̃ rụ́ ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ímụ ãzíla ísị ãlĩtárĩ Úpí ní ãngũ Ãrãwụ́nã Yẹ̃bụ́sị̃ gó ru rĩ drị́ sĩ ãná cojó rĩ gá.”
18 Naquele mesmo dia veio Gade a Davi, e lhe disse: Sobe, levanta ao Senhor um altar na eira de Araúna, o jebuseu:
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ mụ dó rá cécé Úpí ꞌbã ãzị́táŋá la fẽjó Gádĩ tị gâsĩ rĩ áni.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, como o Senhor havia ordenado.
20 Ãrãwụ́nã la mụ ndrelé la úpí la amụ́ ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ kí abe íni, ãfũ dó ãmvé, ãvụ̃ úpí drị̃lẹ́ gá ãzíla su dó drị̃ vũ rụ́.
20 E olhando Araúna, viu que vinham ter com ele o rei e os seus servos; saiu, pois, e inclinou-se diante do rei com o rosto em terra.
21 Ãrãwụ́nã zị, “Ãmbógó mádrị́ úpí mí amụ́ ãtíꞌbó mídrị̂ rụ́ ꞌdõlé ãꞌdu gá?” Dãwụ́dị̃ umvi, “Má amụ́ sĩ ãngũ sĩ ãná cojó rĩ ĩgbãlé mídrị́, sĩ ãlĩtárĩ sịjó Úpí nî, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ jụ́wẹ̃ ꞌbã aꞌbe rú sĩ ꞌbá kí rá.”
21 Perguntou Araúna: Por que vem o rei meu senhor ao seu servo? Respondeu Davi: Para comprar de ti a eira, a fim de edificar nela um altar ao Senhor, para que a praga cesse de sobre o povo.
22 Ãrãwụ́nã jọ dó Dãwụ́dị̃ ní, “Lẽ ãmbógó úpí mádrị̂ ꞌbã ꞌdụ ꞌbãngá ãko cí ĩꞌdi ꞌbã ndrelé múké rĩ kí sĩ ídétáŋá idéjó. Mọ́nị̃gọ́ sĩ ídétáŋá ivélé ivé ivê rĩ idéjó rĩ kí ꞌdĩ ãzíla ãko sĩ ãná cojó rĩ kí kị̃lị̃mgbọ̃rọ̃ sĩ mọ́nị̃gọ́ sejó rĩ kí abe kí dó sĩ adru ijijá la kî rú.”
22 Então disse Araúna a Davi: Tome e ofereça o rei meu senhor o que bem lhe parecer; eis aí os bois para o holocausto, e os trilhos e os aparelhos dos bois para lenha.
23 Ãrãwụ́nã jọ, “Úpí, ãko ꞌdĩ kí áfẽ kí pírí míní. Lẽ Úpí Ãdróŋá mídrị̂ ꞌbã ãꞌị̃ jõ ídétáŋá mídrị́ ꞌdĩ rá.”
23 Tudo isto, ó rei, Araúna te oferece. Disse mais Araúna ao rei: O Senhor teu Deus tome prazer em ti.
24 Wó úpí jọ Ãrãwụ́nã ní, “Yụ, ma ngá ãko ꞌdĩ kí ĩgbã mídrị́ ꞌdâ ĩgbã-ĩgbã. Má icó Úpí Ãdróŋá mádrị̂ ní ãko ãzí ị̃sálị la fẽlé idélé ídétáŋá ivélé ivé ivê rĩ rú ku.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ ĩgbã dó sĩ ãngũ sĩ ãná cojó rĩ kí mọ́nị̃gọ́ kí abe sẹ̃kẹ́lị̃ sílĩvã rú kãlị́ tõwú sĩ.
24 Mas o rei disse a Araúna: Não! antes to comprarei pelo seu valor, porque não oferecerei ao Senhor meu Deus holocaustos que não me custem nada. Comprou, pois, Davi a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 Sị dó sĩ ãlĩtárĩ Úpí ní ꞌdãá ãzíla idé dó sĩ ĩꞌdiní ídétáŋá ivélé ivé ivê rĩ kí ídétáŋá ásị́ ị̃gbẹ̃ drị̂ be. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí umvi dó ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ ꞌbã sĩ awájó ꞌbá kí ị́jọ́ sĩ rĩ rá, jụ́wẹ̃ aꞌdélépi ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ gá rĩ tu dó sĩ pá rá. Mọ́nị̃gọ́ ãná colépi rĩ kî|alt="Bulls that are threshing" src="HK00096B.TIF" size="col" loc="2 Sam 24:22" copy="Knowles" ref="24:22"
25 E edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim o Senhor se tornou propício para com a terra, e cessou aquela praga de sobre Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.