2 Samuel 18

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dãwụ́dị̃ itú dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí, ũpẽ dó ãmbogo ãsĩkárĩ 100 kí drị̃lẹ́ gá ãzíla 1,000 kí drị̃lẹ́ gá rĩ kî.
1 E Davi enumerou o povo que estava com ele, e colocou capitães de milhares e capitães de centúrias sobre eles.
2 Dãwụ́dị̃ awa dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí tị na, tị ãlu rĩ Yõwábũ pálé gá, ãzí rĩ dó Yõwábũ ádrị́pị Ãbĩsáyĩ Zẹ̃rụ̃yị́yã ngọ́pị pálé gá, tị ãzí rĩ Ĩtáyĩ Gị́tị̃ gó ru rĩ pálé gá. Úpí jọ, “Áma mgbã rĩ la mụ ãꞌdị́ gâlé ĩmi abe ĩndĩ.”
2 E Davi enviou uma terça parte do povo sob a mão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Abisai, o filho de Zeruia, o irmão de Joabe, e uma terça parte sob a mão de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: Certamente eu mesmo sairei também contigo.
3 Wó ãsĩkárĩ jọ kí, “Yụ! Lẽ ímụ ãꞌdị́ gâlé ãma abe ĩndĩ ku, údrĩ ãma ũmŋĩ sĩ apájó yã áni, icó kí ásí ꞌbãlé ãma drị̃ gá ku. Údrĩ táni ãma nụ́sụ̃ kí ụꞌdị́ pírí rá tí, icó kí así lé ãma ị́jọ́ sĩ ku, wó ími ãlu ꞌdĩ ĩꞌdi cécé ãsĩkárĩ 10,000 kí áni. Ĩꞌdi adru múké la ídrĩ ãmaní ũkpó fẽ angájó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ gá.”
3 O povo, porém, respondeu: Tu não sairás; porquanto se fugirmos para longe, eles não se importarão conosco; nem se a metade de nós morrer, eles se importarão conosco; mas agora tu vales dez mil de nós; portanto, agora, é melhor que da cidade tu possas nos oferecer socorro.
4 Úpí umvi, “Ma ị́jọ́ ĩminí ndrelé ĩꞌdi múké ãndânĩ rĩ idé rá.”
4 E o rei disse a eles: O que vos parecer melhor, farei. E o rei se pôs de pé junto ao portão da cidade, e todo o povo saiu às centenas e aos milhares.
5 Úpí fẽ dó ãzị́táŋá Yõwábũ ꞌbaní Ãbĩsáyĩ trũ ãzíla Ĩtáyĩ trũ jọ, “Ĩmi idé ị́jọ́ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ rụ́ jãjã rú áma ị́jọ́ sĩ.” Ãsĩkárĩ pírí are kí ị́jọ́ úpí ꞌbã azịlé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã ị́jọ́ sĩ ãmbogo ꞌbaní rĩ rá.
5 E o rei ordenou a Joabe e a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai gentilmente os moços, por minha causa, igualmente com Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu a todos os capitães ordens acerca de Absalão.
6 Ãsĩkárĩ mụ kí dó ásé agâlé ãꞌdị́ ꞌdịlé ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe, úꞌdị dó ãꞌdị́ ꞌdĩ mị̃rị́ Ịfụrayị́mụ̃ drị̂ agá.
6 Assim, o povo saiu para o campo contra Israel; e a batalha foi no bosque de Efraim;
7 Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ndẽ kí dó ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí rá, ꞌbá ꞌébí ịsụ́lépi ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ rĩ kí 20,000.
7 onde o povo de Israel foi morto diante dos servos de Davi, e ali houve um grande massacre naquele dia de vinte mil homens.
8 Ãꞌdị̂ iré dó ru ãngũ ꞌdã agâsĩ pírí, mị̃rị́ ụꞌdị́ ꞌbá ãndânĩ ndẽ ꞌbá kãlãfe ũdrãlépi ménéŋá sĩ rĩ kí rá.
8 Porque a batalha foi dali espalhada sobre a face de todo o país; e o bosque devorou mais pessoas naquele dia do que devorou a espada.
9 Ãꞌdị́ ꞌdã gá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ịsụ́ kí ru ꞌbá Dãwụ́dị̃ drị̂ kí abe. Ĩꞌdi cẹ̃ agá fãrásĩ ĩꞌdidrị̂ sĩ, ĩꞌdiní cẹ̃ agá ꞌdĩ gá ꞌdâ, fãrásĩ alị dó ife ãmbógó kénĩ trũ gãnã la ị̃ndụ́ gâsĩ, Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã drị̃kã ãrĩ dó kénĩ la gá. Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ãgĩ dó ru ũlí agá ụrụgá, pá la aló dó sĩ vũ ku, fãrásĩ ĩꞌdiní sĩ cẹ̃jó rĩ ri dó ꞌbãngá cẹ̃lé drị̃ gá.
9 E Absalão encontrou os servos de Davi. E Absalão montou em uma mula, e a mula seguiu por baixo dos ramos espessos de um grande carvalho, e a sua cabeça ficou presa no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e a mula que estava debaixo dele se foi.
10 ꞌBá ãzí ãlu rĩ la mụ ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, mụ lũlé la Yõwábũ ní jọ, “Ándre Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ãgĩ ru ife sí gá ꞌdã.”
10 E um certo homem viu isto, e contou a Joabe, e disse: Eis que vi Absalão pendurado em um carvalho.
11 Yõwábũ jọ dó ágọ́bị́ ĩꞌdiní ị́jọ́ ꞌdĩ lũlépi rĩ ní, “Ãꞌdu! Índre ĩꞌdi rá yã? Ísõ tá dó ĩꞌdi cọtị káyĩ vụ̃rụ́ ꞌdãá ku ãꞌdu sĩ? Ma tá míní sẹ̃kẹ́lị̃ sílĩvã ãni fẽ mụdrị́ sẹ́rị̃ ꞌbá ãꞌdị́ ndẽlépi rĩ drị̂ be.”
11 E Joabe disse ao homem que lhe contou: E, eis que tu o viste, por que não o feriste ali, trazendo-lhe abaixo? E eu te teria dado dez shekels de prata, e um cinto.
12 Ágọ́bị̂ umvi Yõwábũ ní, “Ídrĩ táni áma drị́ gá sẹ̃kẹ́lị̃ sílĩvã rú rĩ fẽ 1,000, má icó tá áma drị́ ꞌbãlé úpí ngọ́pị ụrụꞌbá gá ku. Ãma are ãzị́táŋá úpí ꞌbã fẽlé míní, Ãbĩsáyĩ ní ãzíla Ĩtáyĩ ní ĩꞌdi ꞌbã sĩ jọjó la, ‘Ĩmba jọ mání kãrị́lẹ̃ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ tã áma ị́jọ́ sĩ rĩ rá.’
12 E o homem disse a Joabe: Mesmo que eu recebesse mil shekels de prata em minha mão, nem assim estenderia a minha mão contra o filho do rei; porque ouvimos quando o rei ordenou a ti, e Abisai e Itai, dizendo: Acautelai-vos para que ninguém toque no jovem Absalão.
13 Ádrĩ tá úpí tị gã úmgbé sĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌdịjó, ĩꞌdi tá ị́jọ́ la are rá ãꞌdusĩku ị́jọ́ ãzí zịlé úpí ní rá la ꞌdáyụ, mi tá áma aꞌbe ị́jọ́ la gá áꞌdụ̂sĩ.”
13 Do contrário eu teria operado falsidade contra a minha própria vida; porque não há questão oculta do rei, e tu mesmo terias te lançado contra mim.
14 Yõwábũ jọ, “Má icó tẽlé la mídrị́ ꞌdĩ áni ku.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌdụ dó ãjụ́ kí na, mụ kî trũ ife ị̃ndụ́ gâlé, ãzíla ũsõ dó kí sĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ágádrị̃ gá ịsụ́ ĩꞌdi drĩ ꞌdĩ sĩ ife sị́ gá ꞌdãá ídri.
14 Então, disse Joabe: Não posso esperar mais aqui contigo. E ele tomou três dardos em sua mão, e atravessou com eles o coração de Absalão, enquanto ele estava ainda vivo no meio do carvalho.
15 ꞌBá mụdrị́ Yõwábũ andre tẽlépi rĩ amụ́ kí dó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ andre celé, ũsõ kí dó ĩꞌdi ãzíla ꞌdị kí dó ĩꞌdi rá.
15 E dez moços que carregavam a armadura de Joabe se posicionaram em volta e feriram Absalão, e o mataram.
16 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ vu dó gũká sĩ ãsĩkárĩ kí atrịjó sĩ ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí vú droŋá gá cí.
16 E Joabe soprou a trombeta, e o povo retornou da perseguição a Israel; porque Joabe conteve o povo.
17 Ãtrũ kí dó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌi, ꞌbe kí dó ĩꞌdi ꞌbụ́ ãzí ãmbógó la agá mị̃rị́ agâlé ãzíla ũdrõ kí dó írã use-use la kí drị̃ la gá cí. Íni ꞌdĩ ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ apá kí dó pírí ĩꞌbadrị́ kogá.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram em uma grande vala no bosque, e puseram uma pilha mui grande de pedras sobre ele; e todo o Israel fugiu, cada qual para a sua tenda.
18 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã ándrá adrujó ídri rĩ sĩ, sị ĩꞌdiní ị́dị́ŋá ãzí sĩ ĩꞌdi ị́jọ́ ũrãjó la áꞌbụ ꞌa úpí drị̂ agâlé ãꞌdusĩku ũrã, “Mâ ngọ́tị́ ágọ́bị́ sĩ icójó áma rụ́ ĩdrị̃jó la yụ.” ꞌDa dó sĩ ị́dị́ŋâ rụ́ ĩꞌdi rụ́ sĩ, ála dó sĩ ĩꞌdi umve ị́dị́ŋá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̂ ꞌi kpere ãndrũ.
18 Ora, em vida, Absalão havia tomado e erguido para si uma coluna, a qual está no vale do rei; porquanto ele dizia: Não tenho filho para guardar a lembrança do meu nome; e ele chamou a coluna segundo o seu próprio nome; e ela se chama até este dia Lugar de Absalão.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãhị̃mázị̃ Zãdókĩ ngọ́pị jọ Yõwábũ ní, “Mí ají ácẹ̃ drĩ ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ lũlé úpí nî, Úpí pa ĩꞌdi mẹ́rọ́ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí drị́ gá ꞌbo.”
19 Então, disse Aimaás, o filho de Zadoque: Deixa-me, agora, correr, e levar as novas ao rei, como o SENHOR o vingou dos seus inimigos.
20 Yõwábũ jọ, “Mí icó ãndrũ ụ́ꞌdụ́kọ́ ꞌdĩ agụlé úpí ní mi ꞌi ku. Mí icó rá la ụ́ꞌdụ́kọ́ ãzí agụlé ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ adru ãndrũ ku ãꞌdusĩku úpí ngọ́pị drã rá.”
20 E Joabe disse a ele: Tu não levarás novas neste dia, mas levarás as novas noutro dia; mas neste dia não levarás nova alguma, porque o filho do rei está morto.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ jọ dó ágọ́bị́ Kụ́sị̃ rú rĩ ní, “Ímụ ãzíla ílũ úpí ní ị́jọ́ míní ndrelé rĩ.” Ágọ́bị́ Kụ́sị̃ rú rĩ ilú dó drị̃ vụ̃rụ́ Yõwábũ drị̃lẹ́ gá ãzíla cẹ̃ dó rá.
21 Então, disse Joabe a Cusi: Vai e conta ao rei o que viste. E Cusi se curvou diante de Joabe, e correu.
22 Ãhị̃mázị̃ Zãdókĩ ngọ́pị jọ Yõwábũ ní, “Ãꞌdu ị́jọ́ drị̃ táni ru idé nĩ tí, má aꞌị́ mídrị́ ífẽ ácẹ̃ ágọ́bị́ Kụ́sị̃ gó rú ꞌdĩ vú gâsĩ.”
22 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque, uma vez mais a Joabe: Porém, rogo-te, seja como for, deixa-me também correr após o cuxita. E Joabe disse: Por que correrás tu, filho meu, sabendo que não tens pronta nova alguma?
23 Ãhị̃mázị̃ jọ Yõwábũ ní, “Ãꞌdu ị́jọ́ drị̃ táni ru idé nĩ tí, álẽ cẹ̃lé rá.”
23 Porém, seja como for, disse ele: Deixa-me correr. E ele lhe disse: Corre. Então, Aimaás correu pelo caminho da planície e ultrapassou Cusi.
24 Dãwụ́dị̃ ri ꞌdĩ sĩ kẹ̃jị́ tị ãmvélé rĩ kí drĩdríŋĩ gá kẹ̃jị́ tị agâlé ru rĩ be, ꞌbá ãngũ andre ũtẽlépi rĩ tụ dó ụrụgá jó drị̃ sĩ ãngũ undréjó bõrõ gâlé ru rĩ drị̃ gá. Ĩꞌdiní ãngũ undré agá ꞌdĩ gá ꞌdâ, ndre ꞌbá ãzí la ãcẹ̃ agâ áꞌdụ̂sĩ.
24 E Davi estava sentado entre os dois portões; e o guarda subiu até a parte superior acima do portão, que ia até a parede, e ergueu os seus olhos, e olhou, e eis que um homem corria solitário.
25 ꞌBá ãngũ andre ũtẽlépi rĩ umve dó úpí ꞌi ãzíla lũ dó ị́jọ́ ꞌdĩ ĩꞌdinî. Ãsĩkárĩ bõrõ táwụ̃nị̃ drị̂ andre tẽlépi ị́nị́ sĩ rĩ|alt="The soldier who guards the wall of the town at night" src="HK00227B.TIF" size="col" loc="2 Sam 18:24" copy="Knowels" ref="18:24"
25 E o guarda gritou, e disse ao rei. E o rei disse: Se ele estiver sozinho, há novas na sua boca. E ele chegou depressa, e se aproximou.
26 ꞌBá ãngũ andre ũtẽlépi rĩ ndre vâ ꞌbá ãzí rĩ ãcẹ̃ agâ, umve dó ꞌbá kẹ̃jị́ tị andre tẽlépi rĩ ãzíla jọ, “Índre ꞌbá ãzí rĩ la vâ ãcẹ̃ áꞌdụ̂sĩ ꞌdãnu.”
26 E o guarda viu outro homem correndo; e o guarda chamou o porteiro, e disse: Eis outro homem correndo sozinho. E o rei disse: Ele também traz novas.
27 ꞌBá ãngũ andre ũtẽlépi rĩ jọ, “Iꞌdá mání ꞌbá ãcẹ̃lépi drị̃ gá ꞌdã Ãhị̃mázị̃ Zãdókĩ ngọ́pị ꞌi rĩ áni.”
27 E o guarda disse: Parece-me que o correr do primeiro é como o correr de Aimaás, o filho de Zadoque. E o rei disse: Ele é um homem bom, e vem com boas novas.
28 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãhị̃mázị̃ zị dó úpí ꞌi cící ãzíla lũ dó ĩꞌdiní, “Ị́jọ́ pírí kí múké.” Ilú dó drị̃ vụ̃rụ́ úpí drị̃lẹ́ gá, mẹ́lẹ́tị la aló vũ ãzíla jọ, “Ícụ́ úpí Ãdróŋá mídrị̂ ꞌi! Fẽ ꞌbá mvulépi mẹ́rọ́ꞌbá ru drị́ ingalépi úpí mádrị̂ ụrụꞌbá gá rĩ kí ndẽlé rá.”
28 E Aimaás chamou, e disse ao rei: Tudo está bem. E ele caiu em terra sobre a sua face diante do rei, e disse: Bendito seja o SENHOR teu Deus, o qual entregou os homens que levantaram a sua mão contra o meu senhor, o rei.
29 Úpí zị, “Kãrị́lẹ̃ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ĩꞌdi múké yã?”
29 E o rei disse: Está seguro o jovem Absalão? E Aimaás respondeu: Quando Joabe enviou o servo do rei, e a mim, o teu servo, vi um grande tumulto, mas não sabia o que era.
30 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Íse mi bụ́lụ́ gá ãzíla ítu pá ꞌdãá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ se dó ru bụ́lụ́ gá ãzíla tu dó sĩ pá ꞌdãá.
30 E o rei disse a ele: Vira-te para o lado, e põe-te de pé ali. E ele virou-se para o lado, e ficou parado.
31 Ágọ́bị́ Kụ́sị̃ gó rú rĩ acá dó ãzíla jọ, “Úpí mádrị̂ mí are drĩ ụ́ꞌdụ́kọ́ múké ꞌdĩ ꞌi, Úpí pa dó ãndrũ mi ꞌbá pírí drị́ ingalépi ími ụrụꞌbá gá rĩ kí drị́ gá rá.”
31 E, eis que Cusi veio; e disse Cusi: Novas, meu senhor, o rei; pois o SENHOR te vingou neste dia de todos os homens que se levantaram contra ti.
32 Úpí zị, “Mâ ngọ́pị Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ĩꞌdi múké yã?”
32 E o rei disse a Cusi: Está seguro o jovem Absalão? E Cusi respondeu: Os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam contra ti para te machucar, e sejam como aquele jovem está.
33 Úpí ụrụꞌbá yã dó yã yã. Tụ dó ụrụgá jó kẹ̃jị́ tị gá rĩ agâlé áwáŋá trũ. Ĩꞌdiní mụ agá áwá trũ ꞌdĩ gá ꞌdâ jọ, “Wọ́gọ̃ mâ ngọ́tị́ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃! Mâ ngọ́tị́ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃! Ádrĩ tá drã agá ma ꞌi ími kẹ̃jị́ gá la tá múké, wọ́gọ̃ mâ ngọ́tị́ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃, mâ ngọ́tị̂, mâ ngọ́tị̂!”
33 E o rei ficou mui comovido, e subiu à câmara acima do portão, e chorou; e enquanto subia, assim ele disse: Ó meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quisesse Deus, eu teria morrido por ti, ó Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.