2 Samuel 17
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ jọ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní, “Ífẽ má ũpẽ ãsĩkárĩ ãzí kí 12,000, ma dó sĩ Dãwụ́dị̃ vú dro ị́nị́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ.
1 Aquitofel disse a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e irei ainda esta noite perseguir Davi.
2 Ma dó sĩ ãꞌdị́ ꞌdị ĩꞌdi be ĩꞌdiní drĩ ãndẽ agá ãzíla adru agá ũkpó kóru ꞌdĩ gá ꞌdĩ. Ma ĩꞌdi agá ụ̃rị̃ tõ ãzíla ꞌbá pírí ĩꞌdi be ꞌdĩ kí dó sĩ apá rá. Ma dó sĩ lú úpí ꞌdị áꞌdụ̂sĩ
2 Assaltá-lo-ei no momento em que estiver extenuado de fadiga: provocarei pânico, e todos os que estão com ele fugirão. O rei ficará sozinho, e então o ferirei;
3 ãzíla ma dó sĩ ꞌbá pírí kí ají mí rụ́ ꞌdõlé vúlé. Drã ꞌbá míní ndrụ̃lé rĩ drị̂ la fẽ ꞌbá pírí kí ãgõ vúlé; ꞌbá pírí icó kí dó sĩ adrálé ku.”
3 e te reconduzirei todo o povo, assim como a esposa volta para o seu esposo. É só a um homem que procuras, e todo o povo estará em paz.
4 Ị́jọ́ ụ̃tị̃lé ꞌdĩ iꞌdá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní ãzíla ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní múké.
4 Esse conselho agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Wó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ jọ, “Ĩmi umve drị̃ vâ Hũsáyĩ Ãrị́kị̃ gô ꞌi, ãma dó sĩ ĩꞌdi ãꞌdu ị́jọ́ jọ yã rĩ are.”
5 No entanto, Absalão disse: Chamai Cusai, o araquita, e ouçamos também o que ele diz.
6 Hũsáyĩ lã dó mụ acálé ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ꞌbo, Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ jọ ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ꞌbo. Lẽ dó ãma idé ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ ꞌi yã? Drĩ adru íni ku, ị́jọ ị́jọ́ mídrị̂ ꞌi.”
6 Chegando Cusai, Absalão disse-lhe: Eis o que propôs Aquitofel. Faremos o que ele disse? Se não, fala por tua vez!
7 Hũsáyĩ umvi Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní, “Ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé rĩ adru sáwã ꞌdĩ sĩ múké ku.
7 Desta vez, respondeu Cusai, o conselho de Aquitofel não é bom.
8 Ínị̃ mî átẹ́pị Dãwụ́dị̃ kí ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe cé; kí ꞌbá ãꞌdị́ ãni, kí ũmbá ru cécé ụ̃bọ̃gụ̃ sĩ mvaka la kí ꞌdụjó rá rĩ áni. ꞌDĩ ꞌbã drị̃ gâsĩ mí átẹ́pị ĩꞌdi ꞌbá ãꞌdị́ nĩlépi cé la, icó ị́nị́ ꞌdĩ sĩ ụ́ꞌdụ́ kolé ãsĩkárĩ kí abe ãngũ ãlu gá ku.
8 Tu sabes, ajuntou ele, que teu pai e seus homens são valentes, e estão furiosos como a ursa a quem roubaram a cria na estepe. Teu pai é um guerreiro: ele não passará a noite com o exército.
9 Úꞌdîꞌda íni, zị̃ ru ụ̃jị́gọ́ ãzí gá jõku ãngũ ãzí gá ꞌbo. Drĩ angá ãsĩkárĩ mídrị̂ kí uꞌdị́lé drị̃drị̃, ꞌbá cí ị́jọ́ ꞌdĩ arelépi rĩ la jọ la, ‘Ụ́lị́ ãsĩkárĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã vú bĩlépi rĩ kí rá.’
9 Ele deve estar agora escondido em alguma gruta ou em qualquer outro lugar. E se vierem a cair desde o começo alguns do nosso exército, isso será publicado e dir-se-á: Houve uma derrota no partido de Absalão.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãsĩkárĩ ásị́ ũkpó, ásị́ la ꞌbã sĩ mbajó cécé kẹ̃mị̃ drị̂ ãni rĩ la aká ụ̃rị̃ sĩ ãꞌdusĩku ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ nị̃ kí mí átẹ́pị ĩꞌdi ꞌbá ãꞌdị́ ãni la ãzíla ꞌbá ĩꞌdi abe rĩ kí ásị́ ũkpó ru rĩ gá rá.”
10 Então mesmo o mais valente desanimaria, ainda que tivesse um coração de leão, pois todo o Israel sabe que o teu pai é um herói, e que está acompanhado de homens valentes.
11 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ájọ míní íni, “Lẽ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị́ ũꞌbíkãná cécé cínákí mĩrĩ tị gá rĩ áni ꞌdĩ kí angájó Dánĩ gá cajó kpere Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá, ꞌá trá kí pírí mí rú ꞌdõlé, ími ãmgbã rĩ la dó sĩ kí drị̃ ꞌde ãꞌdị́ gâlé nĩ.
11 Eis o meu conselho: Que se mobilize todo o Israel, desde Dã até Bersabéia, e se reúnam junto de ti tão numerosos como os grãos de areia na praia do mar, indo tu mesmo no meio deles.
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãma dó ĩꞌdi ndrụ̃, ãdrĩ ĩꞌdi ịsụ́ rá, ãma dó zõ ĩꞌdi drị̃ gá cécé andrẹlị́ ꞌbã zõjó ãngũ drị̃ gá rĩ áni. Kí ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe ꞌbá ãzí icó ru lịlé ídri rú ãluŋá la ku.
12 Atingi-lo-emos em qualquer lugar onde esteja, caindo contra ele como o orvalho cai sobre a terra, e não deixaremos vivos nem ele nem homem algum dos que estão com ele.
13 Drĩ ru nze mụlé filé táwụ̃nị̃ ãzí agá, ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí pírí ĩbáká ají sĩ táwụ̃nị̃ ꞌdã ꞌbã Bõrõ sejó wọ́rọ̃ŋá ãzí gá, ícó nírí la ịsụ́lé ku.”
13 Se se refugiar nalguma cidade, todo o Israel trará cordas a essa cidade, e a arrastaremos até a torrente, de maneira que não fique dela uma só pedra!
14 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ kí ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe jọ kí, “Ị́jọ́ Hũsáyĩ Ãrị́kị̃ gó ru rĩ ꞌbã jọlé rĩ ndẽ mũkẽ sĩ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé rĩ rá.” Ãꞌdusĩku Úpí fẽ ru ásị́ pírí sĩ ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ drị́ múké rĩ izajó sĩ lị́kị̃ ajíjó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̃ gá.
14 Absalão e todos os israelitas acharam o conselho de Cusai melhor que o de Aquitofel. O Senhor decidira frustrar o bom conselho de Aquitofel, a fim de trazer a desgraça sobre Absalão.
15 Hũsáyĩ lũ átáló Zãdókĩ ꞌbaní Ãbĩyátã be ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbaní ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe ãzíla ígátáŋá íní fẽlé ị́jọ́ ꞌbá ꞌdã ꞌbã kí jọlé rĩ ꞌbã drị̃ gá rĩ ꞌi.
15 Cusai disse aos sacerdotes Sadoc e Abiatar: Aquitofel aconselhou a Absalão e aos anciãos de Israel desse e desse modo; eu, porém, aconselhei-lhe assim e assim.
16 Lẽ úꞌdîꞌda ípẽ ụ́ꞌdụ́kọ́ tị Dãwụ́dị̃ ní gbõrú ãzíla íjọ ĩꞌdiní, “Ị́nị́ ãndrũ rĩ sĩ lẽ ĩko ụ́ꞌdụ́ ãngũ kõtórõ rú ꞌdĩ gá ꞌdâ ku; ĩza mĩrĩ ꞌbã ꞌá ꞌdã sĩ, jõ íni ku ála ãndrũ úpí kí ị̃lị̃kị̃ ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí rá.”
16 Mandai, pois, imediatamente a Davi esta mensagem: Não fiques esta noite nas planícies do deserto, mas atravessa-o sem demora, não suceda que sejam exterminados o rei e todo o povo que está com ele.
17 Ãbĩyátã ngọ́pị Yónãtãnĩ kí Zãdókĩ ngọ́pị Ãhị̃mázị̃ be ri kí dó ị́jọ́ ꞌdĩ tẽlé Ẽnĩ Rõgélĩĩ gá ꞌdãá. Ãtíꞌbó ĩzóŋá ru la amụ́ ĩꞌbaní ị́jọ́ ꞌdĩ lũlé sĩ mụjó kí lũjó úpí Dãwụ́dị̃ ní, ãꞌdusĩku icó kí filé táwụ̃nị̃ agâlé ꞌbá kí drị̃ gâsĩ ku.
17 Jônatas e Aquimaas estavam em En-Rogel; uma criada foi dar-lhes as notícias, que eles mesmos levariam ao rei Davi, porque não deviam ser vistos entrando na cidade.
18 Wó kãrị́lẹ̃ ãzí ndre kí cé ãzíla mụ dó sĩ kí lũlé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ nî. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ĩdã kí ru ꞌdãá gbõrú ãzíla mụ kí dó sĩ ágọ́bị́ ãzí Bãhụ̃rị́mụ̃ gá la drị́ lị́cọ́ gá. Kídí ãzí ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá ꞌdãá cí, fi kí dó sĩ ru zị̃lé ala gá.
18 Mas um jovem os viu e avisou Absalão. Eles, porém, partiram com toda a pressa e entraram na casa de um homem em Baurim. Havia uma cisterna no pátio, onde se esconderam,
19 Ágọ́bị̂ ꞌbã ũkû aꞌdụ́ ãko ãzí sĩ kídî tị akujó ãzíla aja ãná drị̃ la gá cí ꞌbá ãzí nị̃ ị́jọ́ drị̃ la gá ku.
19 e a mulher colocou uma tampa sobre a cisterna, espalhando por cima grãos socados, de sorte que não se notava coisa alguma.
20 ꞌBá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̂ kí mụ acálé ũkû drị́ jó gá ꞌbo zị kí, “Ãhị̃mázị̃ kí Yónãtãnĩ be íngõlé yã?”
20 Os enviados de Absalão entraram na casa dessa mulher e disseram: Onde estão Aquimaas e Jônatas? Ela respondeu: Atravessaram o regato. Puseram-se a procurar, mas não encontrando ninguém, voltaram para Jerusalém.
21 ꞌBá ꞌdã kí mụ ru ĩdãlé ꞌbo, ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ãfũ kí kídí agâlé ãmvé ãzíla mụ kí dó ị́jọ́ lũlé úpí Dãwụ́dị̃ nî. Jọ kí ĩꞌdiní, “Ĩko drị̃ mụlé ãzíla ĩza mĩrĩ Yõrĩdánĩ drị̃lẹ́ ãlu rú. Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ itú ị́jọ́ ími ụrụꞌbá gá ꞌbo.”
21 Depois que partiram, saíram os jovens da cisterna e foram levar a notícia ao rei Davi, dizendo: Ide! Passai depressa as águas, porque Aquitofel deu o seguinte conselho contra vós.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ kí ꞌbá pírí ĩꞌdidrị̂ kí abe ko kí drị̃ mụlé ị́nị́ sĩ ãzíla za kí dó sĩ mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá. Ãngũ ꞌbã uwí agá ꞌdĩ ꞌbá pírí za kí dó mĩrĩ Yõrĩdánĩ rá.
22 Davi partiu com todos os seus homens, e passaram o Jordão. Ao amanhecer, não havia um só homem que não tivesse atravessado o rio.
23 Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ la mụ ndrelé la ꞌbá ũbĩ kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí vú ku, usú dó kãyĩnõ ĩꞌdidrị̂ ꞌbã ãko pá gá rĩ kí ãzíla ko drị̃ gõlé vúlé ĩꞌdidrị́ táwụ̃nị̃ gá. Itú ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá rĩ kí múké ãzíla nzi dó ru rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ drã dó rá ãzíla ị̂sị̃ dó ĩꞌdi ꞌbụ́ átẹ́pị̃ drị̂ gá.
23 Aquitofel, vendo que seu conselho não fora seguido, selou o seu jumento e tomou o caminho de sua casa, na sua cidade. Pôs em ordem os seus negócios e enforcou-se. Morto, foi enterrado no túmulo de seu pai.
24 Dãwụ́dị̃ mụ kí táwụ̃nị̃ Mãhãnãyị́mụ̃ gá, ãzíla Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ za kí mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe.
24 Davi chegou a Maanaim quando Absalão passou o Jordão com os israelitas.
25 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã Ãmásã ãsĩkárĩ kí drị̃lẹ́ gá Yõwábũ kẹ̃jị́ gá. Ãmásã ĩꞌdi ándrá ágọ́bị́ umvelé Yétĩrã rĩ ꞌbã ngọ́pị ꞌi angájó lị́cọ́ Ịsụmayị́lị̃ drị̂ gá, ãndrẽ rụ́ Ãbị̃gãyị́lị̃ Nãhásĩ ị̃zẹ́pị ãzíla Yõwábũ ꞌbã ámvọ́pị̃ Zẹ̃rụ̃yị́yã drị̂ ꞌi.
25 Absalão pusera Amasa à frente do exército em lugar de Joab. Esse Amasa era filho de um tal Jetra, ismaelita, que se unira a Abigail, filha de Naas, irmã de Sarvia, mãe de Joab.
26 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ abe tra kí dó ru ãngũ Gị̃lẹ́dị̃ drị̂ gá.
26 Os israelitas e Absalão acamparam na terra de Galaad.
27 Dãwụ́dị̃ la mụ acálé Mãhãnãyị́mụ̃ gá ꞌbo, ꞌbá ꞌdĩ amụ́ kí ĩꞌdi aꞌị́lé; Sóbĩ Nãhásĩ ngọ́pị angájó Rábã Ãmọ́nị̃ gá, Mãkírĩ Ãmị̃yẹ́lị̃ ngọ́pị angájó Lõ Dẽbárĩ gá ãzíla Bãzĩláyĩ Gị̃lẹ́dị̃ gó ru rĩ angájó Rọ̃gẹ̃lị́mụ̃ gá.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naas, de Raba dos amonitas, Maquir, filho de Amiel de Lodabar, e Berzelai, o galaadita, de Rogelim,
28 ꞌBá ꞌdĩ ají kí dó ãko sĩ ru lajó rĩ kí, bãkụ́lẹ̃ kí úmvú kí abe. Ají kí vâ ngánũ, ãná bálẽ rú rĩ, ãnáfóró, ũndú ũꞌbĩlé ũꞌbĩ-ũꞌbĩ rĩ kî, kayị́kọ́, bũrúsú
28 vieram trazer-lhe camas, tapetes, copos e vasilhas, bem como trigo, cevada, farinha, grão torrado, favas, lentilhas,
29 ãnụ́, lẹ́sụ́, kãbĩlõ, ãdu, lé tị drị̂ drị̂ kí trũ Dãwụ́dị̃ ní ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe nalé ãꞌdusĩku jọ kí, “Ãbị́rị́ ndẽ dó ꞌbá kí rá, ãndẽ kí rá ãzíla ị̃yị́ vị́ ndẽ dó kí kõtórõ agâlé rá.”
29 mel, manteiga, ovelhas e queijos de leite de vaca. Trouxeram tudo isso a Davi e às suas tropas, para que se alimentassem, dizendo: Estes homens sofreram certamente fome, fadiga e sede no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.