2 Samuel 17

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ jọ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní, “Ífẽ má ũpẽ ãsĩkárĩ ãzí kí 12,000, ma dó sĩ Dãwụ́dị̃ vú dro ị́nị́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ.
1 Aitofel disse a Absalão: "Permite-me escolher doze mil homens, e partirei esta noite em perseguição a Davi.
2 Ma dó sĩ ãꞌdị́ ꞌdị ĩꞌdi be ĩꞌdiní drĩ ãndẽ agá ãzíla adru agá ũkpó kóru ꞌdĩ gá ꞌdĩ. Ma ĩꞌdi agá ụ̃rị̃ tõ ãzíla ꞌbá pírí ĩꞌdi be ꞌdĩ kí dó sĩ apá rá. Ma dó sĩ lú úpí ꞌdị áꞌdụ̂sĩ
2 Eu o atacarei enquanto ele está exausto e fraco; vou causar-lhe pânico, e seu exército fugirá. Depois matarei somente o rei,
3 ãzíla ma dó sĩ ꞌbá pírí kí ají mí rụ́ ꞌdõlé vúlé. Drã ꞌbá míní ndrụ̃lé rĩ drị̂ la fẽ ꞌbá pírí kí ãgõ vúlé; ꞌbá pírí icó kí dó sĩ adrálé ku.”
3 e trarei todo o exército de volta a ti. É somente um homem que procuras matar. Assim, todo o exército ficará em paz".
4 Ị́jọ́ ụ̃tị̃lé ꞌdĩ iꞌdá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní ãzíla ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní múké.
4 Esse plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Wó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ jọ, “Ĩmi umve drị̃ vâ Hũsáyĩ Ãrị́kị̃ gô ꞌi, ãma dó sĩ ĩꞌdi ãꞌdu ị́jọ́ jọ yã rĩ are.”
5 Entretanto, Absalão disse: "Chamem também Husai, o arquita, para que ouçamos a opinião dele".
6 Hũsáyĩ lã dó mụ acálé ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ꞌbo, Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ jọ ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ꞌbo. Lẽ dó ãma idé ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ ꞌi yã? Drĩ adru íni ku, ị́jọ ị́jọ́ mídrị̂ ꞌi.”
6 Quando Husai entrou, Absalão lhe disse: "Aitofel deu-nos o conselho dele. Devemos fazer o que ele diz, ou você tem outra opinião? "
7 Hũsáyĩ umvi Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní, “Ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé rĩ adru sáwã ꞌdĩ sĩ múké ku.
7 Husai respondeu: "O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom.
8 Ínị̃ mî átẹ́pị Dãwụ́dị̃ kí ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe cé; kí ꞌbá ãꞌdị́ ãni, kí ũmbá ru cécé ụ̃bọ̃gụ̃ sĩ mvaka la kí ꞌdụjó rá rĩ áni. ꞌDĩ ꞌbã drị̃ gâsĩ mí átẹ́pị ĩꞌdi ꞌbá ãꞌdị́ nĩlépi cé la, icó ị́nị́ ꞌdĩ sĩ ụ́ꞌdụ́ kolé ãsĩkárĩ kí abe ãngũ ãlu gá ku.
8 Sabes que o teu pai e os homens que estão com ele são guerreiros, e estão furiosos como uma ursa selvagem da qual roubaram os filhotes. Além disso, teu pai é um soldado experiente e não passará a noite com o exército.
9 Úꞌdîꞌda íni, zị̃ ru ụ̃jị́gọ́ ãzí gá jõku ãngũ ãzí gá ꞌbo. Drĩ angá ãsĩkárĩ mídrị̂ kí uꞌdị́lé drị̃drị̃, ꞌbá cí ị́jọ́ ꞌdĩ arelépi rĩ la jọ la, ‘Ụ́lị́ ãsĩkárĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã vú bĩlépi rĩ kí rá.’
9 Ele, agora, já deve estar escondido numa caverna ou nalgum outro lugar. Se alguns dos teus soldados forem mortos no primeiro ataque, quem souber disso dirá: ‘Houve matança no meio do exército de Absalão’.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãsĩkárĩ ásị́ ũkpó, ásị́ la ꞌbã sĩ mbajó cécé kẹ̃mị̃ drị̂ ãni rĩ la aká ụ̃rị̃ sĩ ãꞌdusĩku ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ nị̃ kí mí átẹ́pị ĩꞌdi ꞌbá ãꞌdị́ ãni la ãzíla ꞌbá ĩꞌdi abe rĩ kí ásị́ ũkpó ru rĩ gá rá.”
10 Então, até o mais bravo soldado, corajoso como leão, ficará morrendo de medo, pois todo o Israel sabe que teu pai é um guerreiro valente e que seus soldados são corajosos.
11 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ájọ míní íni, “Lẽ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị́ ũꞌbíkãná cécé cínákí mĩrĩ tị gá rĩ áni ꞌdĩ kí angájó Dánĩ gá cajó kpere Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá, ꞌá trá kí pírí mí rú ꞌdõlé, ími ãmgbã rĩ la dó sĩ kí drị̃ ꞌde ãꞌdị́ gâlé nĩ.
11 "Por isso, dou o seguinte conselho: Que se reúnam a ti todos os homens de Israel, desde Dã até Berseba, tantos como a areia da praia e que tu mesmo os conduzas na batalha.
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãma dó ĩꞌdi ndrụ̃, ãdrĩ ĩꞌdi ịsụ́ rá, ãma dó zõ ĩꞌdi drị̃ gá cécé andrẹlị́ ꞌbã zõjó ãngũ drị̃ gá rĩ áni. Kí ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe ꞌbá ãzí icó ru lịlé ídri rú ãluŋá la ku.
12 Então o atacaremos onde quer que ele se encontre, e cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum dos seus homens escapará.
13 Drĩ ru nze mụlé filé táwụ̃nị̃ ãzí agá, ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí pírí ĩbáká ají sĩ táwụ̃nị̃ ꞌdã ꞌbã Bõrõ sejó wọ́rọ̃ŋá ãzí gá, ícó nírí la ịsụ́lé ku.”
13 Se ele se refugiar em alguma cidade, todo o Israel levará cordas para lá, e arrastaremos aquela cidade para o vale, até que não reste ali sequer uma pequena pedra".
14 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ kí ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe jọ kí, “Ị́jọ́ Hũsáyĩ Ãrị́kị̃ gó ru rĩ ꞌbã jọlé rĩ ndẽ mũkẽ sĩ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé rĩ rá.” Ãꞌdusĩku Úpí fẽ ru ásị́ pírí sĩ ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ drị́ múké rĩ izajó sĩ lị́kị̃ ajíjó Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̃ gá.
14 Absalão e todos os homens de Israel consideraram o conselho de Husai, o arquita, melhor do que o de Aitofel; pois o Senhor tinha decidido frustrar o eficiente conselho de Aitofel a fim de trazer ruína sobre Absalão.
15 Hũsáyĩ lũ átáló Zãdókĩ ꞌbaní Ãbĩyátã be ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã jọlé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbaní ꞌbá ĩyõ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe ãzíla ígátáŋá íní fẽlé ị́jọ́ ꞌbá ꞌdã ꞌbã kí jọlé rĩ ꞌbã drị̃ gá rĩ ꞌi.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que Aitofel dera a Absalão e às autoridades de Israel, e o que ele mesmo lhes tinha aconselhado em seguida.
16 Lẽ úꞌdîꞌda ípẽ ụ́ꞌdụ́kọ́ tị Dãwụ́dị̃ ní gbõrú ãzíla íjọ ĩꞌdiní, “Ị́nị́ ãndrũ rĩ sĩ lẽ ĩko ụ́ꞌdụ́ ãngũ kõtórõ rú ꞌdĩ gá ꞌdâ ku; ĩza mĩrĩ ꞌbã ꞌá ꞌdã sĩ, jõ íni ku ála ãndrũ úpí kí ị̃lị̃kị̃ ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí rá.”
16 Então pediu que enviassem imediatamente esta mensagem a Davi: "Não passe a noite nos pontos de travessia do Jordão, no deserto, mas atravesse logo o rio, senão o rei e todo o seu exército serão exterminados".
17 Ãbĩyátã ngọ́pị Yónãtãnĩ kí Zãdókĩ ngọ́pị Ãhị̃mázị̃ be ri kí dó ị́jọ́ ꞌdĩ tẽlé Ẽnĩ Rõgélĩĩ gá ꞌdãá. Ãtíꞌbó ĩzóŋá ru la amụ́ ĩꞌbaní ị́jọ́ ꞌdĩ lũlé sĩ mụjó kí lũjó úpí Dãwụ́dị̃ ní, ãꞌdusĩku icó kí filé táwụ̃nị̃ agâlé ꞌbá kí drị̃ gâsĩ ku.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel, e uma serva os informava regularmente, pois não podiam arriscar-se a serem vistos na cidade. Eles, por sua vez, iam relatar ao rei Davi o que tinham ouvido.
18 Wó kãrị́lẹ̃ ãzí ndre kí cé ãzíla mụ dó sĩ kí lũlé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ nî. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ĩdã kí ru ꞌdãá gbõrú ãzíla mụ kí dó sĩ ágọ́bị́ ãzí Bãhụ̃rị́mụ̃ gá la drị́ lị́cọ́ gá. Kídí ãzí ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá ꞌdãá cí, fi kí dó sĩ ru zị̃lé ala gá.
18 Mas um jovem os viu e avisou Absalão. Então eles partiram rapidamente e foram para a casa de um habitante de Baurim, que tinha um poço no quintal. Eles desceram ao poço,
19 Ágọ́bị̂ ꞌbã ũkû aꞌdụ́ ãko ãzí sĩ kídî tị akujó ãzíla aja ãná drị̃ la gá cí ꞌbá ãzí nị̃ ị́jọ́ drị̃ la gá ku.
19 e a dona da casa colocou a tampa no poço e, para disfarçar, espalhou grãos de cereal por cima.
20 ꞌBá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̂ kí mụ acálé ũkû drị́ jó gá ꞌbo zị kí, “Ãhị̃mázị̃ kí Yónãtãnĩ be íngõlé yã?”
20 Os soldados de Absalão chegaram à casa da mulher e lhe perguntaram: "Onde estão Aimaás e Jônatas? " A mulher respondeu: "Eles atravessaram as águas". Os homens os procuraram sem sucesso, e voltaram a Jerusalém.
21 ꞌBá ꞌdã kí mụ ru ĩdãlé ꞌbo, ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ ãfũ kí kídí agâlé ãmvé ãzíla mụ kí dó ị́jọ́ lũlé úpí Dãwụ́dị̃ nî. Jọ kí ĩꞌdiní, “Ĩko drị̃ mụlé ãzíla ĩza mĩrĩ Yõrĩdánĩ drị̃lẹ́ ãlu rú. Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ itú ị́jọ́ ími ụrụꞌbá gá ꞌbo.”
21 Tendo eles ido embora, os dois saíram do poço e foram informar o rei Davi. Falaram-lhe do conselho que Aitofel dera contra ele, e lhe disseram que atravessasse imediatamente o Jordão.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ kí ꞌbá pírí ĩꞌdidrị̂ kí abe ko kí drị̃ mụlé ị́nị́ sĩ ãzíla za kí dó sĩ mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá. Ãngũ ꞌbã uwí agá ꞌdĩ ꞌbá pírí za kí dó mĩrĩ Yõrĩdánĩ rá.
22 Então Davi e todo o seu exército saíram e, quando o sol nasceu, todos tinham atravessado o Jordão.
23 Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ la mụ ndrelé la ꞌbá ũbĩ kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí vú ku, usú dó kãyĩnõ ĩꞌdidrị̂ ꞌbã ãko pá gá rĩ kí ãzíla ko drị̃ gõlé vúlé ĩꞌdidrị́ táwụ̃nị̃ gá. Itú ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá rĩ kí múké ãzíla nzi dó ru rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ drã dó rá ãzíla ị̂sị̃ dó ĩꞌdi ꞌbụ́ átẹ́pị̃ drị̂ gá.
23 Vendo Aitofel que o seu conselho não havia sido aceito, selou seu jumento e foi para casa, para a sua cidade natal; pôs seus negócios em ordem, e depois se enforcou. Ele foi sepultado no túmulo de seu pai.
24 Dãwụ́dị̃ mụ kí táwụ̃nị̃ Mãhãnãyị́mụ̃ gá, ãzíla Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ za kí mĩrĩ Yõrĩdánĩ ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe.
24 Davi já tinha chegado a Maanaim, quando Absalão atravessou o Jordão com todos os homens de Israel.
25 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã Ãmásã ãsĩkárĩ kí drị̃lẹ́ gá Yõwábũ kẹ̃jị́ gá. Ãmásã ĩꞌdi ándrá ágọ́bị́ umvelé Yétĩrã rĩ ꞌbã ngọ́pị ꞌi angájó lị́cọ́ Ịsụmayị́lị̃ drị̂ gá, ãndrẽ rụ́ Ãbị̃gãyị́lị̃ Nãhásĩ ị̃zẹ́pị ãzíla Yõwábũ ꞌbã ámvọ́pị̃ Zẹ̃rụ̃yị́yã drị̂ ꞌi.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar o exército em lugar de Joabe. Amasa era filho de Jéter, um israelita que havia possuído Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ abe tra kí dó ru ãngũ Gị̃lẹ́dị̃ drị̂ gá.
26 Absalão e os israelitas acamparam em Gileade.
27 Dãwụ́dị̃ la mụ acálé Mãhãnãyị́mụ̃ gá ꞌbo, ꞌbá ꞌdĩ amụ́ kí ĩꞌdi aꞌị́lé; Sóbĩ Nãhásĩ ngọ́pị angájó Rábã Ãmọ́nị̃ gá, Mãkírĩ Ãmị̃yẹ́lị̃ ngọ́pị angájó Lõ Dẽbárĩ gá ãzíla Bãzĩláyĩ Gị̃lẹ́dị̃ gó ru rĩ angájó Rọ̃gẹ̃lị́mụ̃ gá.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e o gileadita Barzilai, de Rogelim,
28 ꞌBá ꞌdĩ ají kí dó ãko sĩ ru lajó rĩ kí, bãkụ́lẹ̃ kí úmvú kí abe. Ají kí vâ ngánũ, ãná bálẽ rú rĩ, ãnáfóró, ũndú ũꞌbĩlé ũꞌbĩ-ũꞌbĩ rĩ kî, kayị́kọ́, bũrúsú
28 trouxeram a Davi e ao seu exército camas, bacias e utensílios de cerâmica e também trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão e lentilha,
29 ãnụ́, lẹ́sụ́, kãbĩlõ, ãdu, lé tị drị̂ drị̂ kí trũ Dãwụ́dị̃ ní ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe nalé ãꞌdusĩku jọ kí, “Ãbị́rị́ ndẽ dó ꞌbá kí rá, ãndẽ kí rá ãzíla ị̃yị́ vị́ ndẽ dó kí kõtórõ agâlé rá.”
29 mel e coalhada, ovelhas e queijo de leite de vaca; pois sabiam que o exército estava cansado, com fome e com sede no deserto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.