2 Samuel 15
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ
1 Ụ́ꞌdụ́ ãzí sĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ịsụ́ dó ĩꞌdi ꞌbã gárĩ kí, fãrásĩ kí ãzíla ãsĩkárĩ kãlị́ tõwú cẹ̃lépi ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá rĩ kí abe.
1 E sucedeu, depois disso, que Absalão preparou para si carruagens e cavalos, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 Ĩꞌdi angá ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́ pá tulé gẹ̃rị̃ tị gá kẹ̃jị́ tị sĩ fijó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ gá. ꞌBá ãzí drĩ amụ́ ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ãzí trũ úpí rụ́ sĩ ígátáŋá ịsụ́jó, Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ la ĩꞌdi umve ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé, ĩꞌdi zị la, “Mí angá táwụ̃nị̃ íngõ gá?” Ĩꞌdi dó umvi la, “Ãtíꞌbó mídrị̂ angá ínátị Ịsịrayị́lị̃ drị́ ãlu la agá.”
2 E Absalão se levantou cedo, e se pôs ao lado do caminho do portão; e assim foi que, quando qualquer homem que tinha uma controvérsia vinha até o rei para juízo, então Absalão o chamava, e dizia: De que cidade és tu? E ele dizia: O teu servo é de uma das tribos de Israel.
3 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ la jọ la ĩꞌdiní, “Índre ị́jọ́ mídrị́ ꞌdĩ kí ífí trũ ãzíla mgbã, wó ꞌbá ãzí pá tulépi úpî kẹ̃jị́ gá ị́jọ́ mídrị̂ kí arelépi la ꞌdáyụ.”
3 E Absalão lhe dizia: Vê, as tuas questões são boas e retas; porém não há homem algum designado pelo rei para te ouvir.
4 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ la jọ la, “Údrĩ tá mání áma pẽ ꞌbá ꞌbá kí ị́jọ́ lịlépi la rú ãngũ ꞌdĩ gá ꞌdâ la, ꞌbá pírí amụ́lépi ununuŋá trũ jõku kẹ́sị̃ trũ rĩ drĩ kí tá amụ́ má rụ́, má tá ị́jọ́ pịrị rĩ lị ĩꞌbaní rá.”
4 Absalão disse ainda: Ah se eu fosse feito juiz na terra, para que cada homem que tivesse qualquer processo ou causa pudesse vir até mim, e eu lhe faria justiça!
5 ꞌBá ãzí drĩ acá vâ sĩ ãvụ̃jó ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ la drị́ ĩjũ ĩꞌdi rụ̂lé ĩꞌdi zịjó ãzíla ĩꞌdi ĩꞌdi aꞌị́ ãyĩkõ sĩ kpõlókõ la ndruŋá trũ.
5 E assim foi que, quando qualquer homem dele se aproximava para lhe prestar reverência, ele estendia a sua mão, pegava-o e o beijava.
6 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ idé dó ị́jọ́ kí ꞌbá pírí Ịsịrayị́lị̃ ru amụ́lépi ĩꞌdi rú ásị́ ị̃gbẹ̃ ịsụ́jó rĩ ꞌbaní gẹ̃rị̃ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ se dó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí ásị́ ĩꞌdi rụ́.
6 E deste modo fazia Absalão a todo o Israel que vinha até o rei para juízo; assim Absalão roubou os corações dos homens de Israel.
7 Ílí sụ ꞌbã vúlé gá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ jọ úpíní, “Lẽ ífẽ ámụ Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gâlé ũyõ mání nalé rĩ ꞌbã ị́jọ́ idélé Úpí Ãdróŋá be.
7 E sucedeu que, depois de quarenta anos, Absalão disse ao rei: Rogo-te, deixa-me ir pagar o meu voto, o qual votei ao SENHOR, em Hebrom.
8 Sáwã ãtíꞌbó mídrị̂ ꞌbã ándrá adrujó Gẹ̃sụ́rị̃ gá ꞌdĩ Ãrámũ agá rĩ sĩ na ándrá ũyõ íni, Úpí drĩ áma agụ vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé rá, ma dó mụ ĩꞌdi ị̃nzị̃lé Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gâlé.”
8 Porque o teu servo votou um voto enquanto eu permaneci em Gesur, na Síria, dizendo: Se o SENHOR me trouxer de volta a Jerusalém, então servirei o SENHOR.
9 Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ímụ ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ mụ dó Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gâlé rá.
9 E o rei disse a ele: Vai em paz. Então ele se levantou e seguiu para Hebrom.
10 ꞌDã bã ũngúkú gá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ pẽ dó ꞌbá ũní ũníŋá gá la kí tị sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ agâsĩ pírí jọjó la, “Ĩdrĩ dó gũká kí ụ́ꞌdụ́kọ́ are rá, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ĩjọ dó, ‘Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ dó úpí Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá rĩ ꞌi.’”
10 Absalão, no entanto, enviou espiões a todas as tribos de Israel, dizendo: Tão logo ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Ãgọbị Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá túrú ị̃rị̃ ꞌde kí Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ vú gâsĩ. Umve kí ãmụ́ ru ãzíla nị̃ kí ị́jọ́ ị́jọ́ itúlé rĩ drị̃ gá ku.
11 E com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém, que foram chamados; e eles foram na sua simplicidade, e não sabiam de nada.
12 Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã ídétáŋá idé agá ꞌdĩ, pẽ ꞌbá ãzí tị mụlé Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ Gị̃lọ́tị̃ gó rú rĩ rụ́, ĩꞌdi ꞌbá ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ drị̂ kí amálépi rĩ ꞌi angájó táwụ̃nị̃ ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ gá Gị́lọ̃ gá rĩ gá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ị́jọ́ itúlé rĩ acá dó ũkpó, ãzíla ꞌbá Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ vú bĩlépi rĩ kí kãlãfe ri dó tụlé drị̃ gá drị̃ gá.
12 E Absalão enviou a Aitofel, o gilonita, o conselheiro de Davi, da sua cidade de Giló, enquanto ele oferecia sacrifícios. E a conspiração foi forte; porque o povo aumentava continuamente com Absalão.
13 ꞌBá ị́jọ́ ujílépi la amụ́ ãzíla jọ Dãwụ́dị̃ ní, “ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã kí dó ásị́ pírí Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị̃ gá.”
13 E ali chegou um mensageiro a Davi, dizendo: Os corações dos homens de Israel estão com Absalão.
14 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ ꞌbá pírí ĩꞌdidrị́ ãmbogo rú Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ ꞌbaní, “Ĩmi amụ́! Lẽ ãma apá kí rá, jõ íni ku, ꞌbá ãzí icó ru palé Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ drị́ ku. Lẽ ãma aꞌbe kí ãngũ ꞌdĩ cọtị, jõ íni ku ĩꞌdi amụ́ gbõ rú ãma rụjó sĩ ãma ị̃lị̃kị̃jó ãzíla ꞌbá táwụ̃nị̃ agá rĩ kí ị̃lị̃kị̃jó ménéŋá sĩ rá.”
14 E Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos e fujamos; pois, de outra sorte, não escaparemos de Absalão; apressai-vos para partir, para que ele não nos alcance subitamente, e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.
15 Ãmbogo úpí drị̂ umvi kí ĩꞌdiní, “Ãtiꞌbo mídrị̂ kí bábá sĩ ị́jọ́ úpí ãmbógó ãmadrị̂ ꞌbã pẽlé rĩ idéjó.”
15 E os servos do rei disseram ao rei: Eis que os teus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, indicar.
16 Úpí ko dó drĩ mụlé ꞌbá ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ gá rĩ kí abe, wó aꞌbe dó ũkú ĩꞌdidrị́ mụdrị́ ãtiꞌbo ru ꞌdĩ kí lị́cọ́ úpí drị̂ tã mbalé.
16 E o rei seguiu, e após ele toda a sua casa. E o rei deixou dez mulheres, as quais eram concubinas, para cuidar da casa.
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úpí ko drĩ ꞌbá pírí ĩꞌdi vú bĩlépi ꞌdĩ kí abe, mụ kí dó pá utulé rá-rá ru.
17 E o rei se foi, e após ele todo o povo, e esperou em um local afastado.
18 ꞌBá ãgọbị rú Dãwụ́dị̃ drị̂ amụ́ kí dó alịlé ĩꞌdi drị̃lẹ́ gâsĩ ꞌbá pírí Kẹ̃rẹ́tị̃ rú ꞌdĩ kí, ꞌbá Pẹ̃lẹ́tị̃ rú ãzíla ꞌbá túrú ázíyá Gị́tị̃ rú angálépi Gátũ gá ꞌdĩ kí abe pírí.
18 E todos os seus servos passaram adiante dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus e todos os geteus, seiscentos homens, os quais vieram atrás dele desde Gate, passaram adiante do rei.
19 Úpí jọ Ĩtáyĩ Gị́tị̃ rú rĩ ní, “Mi aꞌdé ãma vú gâsĩ la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ígõ vúlé, ímụ uꞌálé úpí Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ be. Mi ãmị́yọ́ŋá, mi ꞌbá apálépi ãngũ mídrị́ lị́cọ́ gárĩ gâlé la.
19 Então disse o rei a Itai, o geteu: Por que tu vais também conosco? Retorna ao teu lugar, e permanece com o rei; porque tu és um estrangeiro, e também um exilado.
20 Mí amụ́ drĩ lú ꞌdâ ájẹ-ájẹ. Ãndrũ má icó ími fẽlé drị̃cịlé ãma abe ịsụ́ ꞌdĩ sĩ ánị̃ ma mụ íngõlé yã rĩ gá ku. Ígõ vúlé, ãzíla mí agụ ãgọbị mídrị́ sụ́rụ́ gárĩ kí ĩndĩ. Lẽ ásị́ ị̃gbẹ̃ ãzíla ásị́ ꞌbãŋá ị́jọ́ mgbã rĩ drị̃ gá rĩ ꞌbã adru ĩmi abe.”
20 Posto que vieste somente ontem, deveria eu, hoje, fazer-te subir e descer conosco? Vendo que vou para onde posso, retorna, e traz de volta os teus irmãos; misericórdia e verdade sejam contigo.
21 Wó Ĩtáyĩ umvi úpí ní, “Ãndá Úpí ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, ãzíla úpí ãmbógó mádrị̂ ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, ãngũ úpí ãmbógó mádrị̂ ꞌbã adrujó rĩ gá jõ táni ĩdrĩ jõku drã, ãtíꞌbó mídrị̂ la adru ꞌdãá ĩndĩ.”
21 E Itai respondeu ao rei, e disse: Como o SENHOR vive, e como o meu senhor, o rei, vive, certamente no lugar em que o senhor, o rei, estiver, seja na morte ou vida, ali também estará o teu servo.
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ Ĩtáyĩ ní, “Ímụ drị̃ gá, íza ị̃yị̂ ꞌi.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ĩtáyĩ Gị́tị̃ gó ru rĩ za dó sĩ ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe ãzíla ꞌbá pírí ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ gá ꞌdãá rĩ kí abe rá.
22 E Davi disse a Itai: Vai e atravessa. E Itai, o geteu, atravessou, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que estavam com ele.
23 ꞌBá Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdãá rĩ kí dó mụ Dãwụ́dị̃ kí ndrelé ãfũ agá ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí abe táwụ̃nị̃ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ agá rĩ sĩ ꞌbo, iꞌdó kí dó pírí awálé ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ. Úpí za dó sĩ ị̃yị́ Kídrõnĩ rá ãzíla ꞌbá pírí ko kí dó drị̃ mụlé ãngũ kõtórõ rú rĩ agâlé ru.
23 E toda a terra chorou com voz alta, e todo o povo atravessou; o rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou, em direção ao caminho do deserto.
24 Zãdókĩ átáló ru rĩ ꞌdãá ĩndĩ ꞌbá pírí Lẹ́vị̃ drị́ Sãndụ́kụ̃ Tị Icíma drị́ Ãdróŋá drị̂ ujílépi rĩ kí abe. ꞌBã kí dó drĩ vâ Sãndụ́kụ̃ Tị Icíma drị́ Ãdróŋá drị̂ vũ gá, ãzíla Ãbĩyátã idé dó ídétáŋá kpere ꞌbá táwụ̃nị̃ agâlé rĩ ꞌbã kí ãfũ agá pírí.
24 E eis que também Zadoque, e todos os levitas estavam com ele, carregando a arca do pacto de Deus; e eles assentaram a arca de Deus; e Abiatar subiu, até que todo o povo terminou de sair da cidade.
25 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí jọ dó Zãdókĩ ní, “Mí agụ dó Sãndụ́kụ̃ Tị Icíma drị́ Ãdróŋá drị̂ táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agâlé vúlé. Ádrĩ dó ásị́ ị̃gbẹ̃ ịsụ́ Úpí drị̃lẹ́ gá rá, ĩꞌdi dó mụ áma ajílé vúlé ꞌdõlé sĩ amụ́jó ĩꞌdi ndrejó ị̃dị́ rĩ gá nĩ.
25 E o rei disse a Zadoque: Carrega de novo a arca de Deus para dentro da cidade; se eu achar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de novo, e me mostrará tanto ela, quanto a sua habitação;
26 Wó drĩ jọ la, ‘Má uꞌá míní ãyĩkõ sĩ ku,’ índre ma bábá; lẽ ꞌbã idé dó má rụ́ ị́jọ́ ĩꞌdiní ndrelé ĩꞌdi ĩꞌdiní múké rĩ ꞌi.”
26 mas se ele assim disser: Não tenho em ti deleite algum; eis que aqui estou, que ele faça comigo como bem lhe parecer.
27 Úpí jọ vâ átáló Zãdókĩ ní, “Mi ꞌbá ị́jọ́ kí undrélépi la. Ígõ vúlé táwụ̃nị̃ agâlé ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ, íꞌdụ mî ngọ́pị Ãhị̃mázị̃ kí Ãbĩyátã ngọ́pị Yónãtãnĩ be ĩndĩ.
27 O rei disse também a Zadoque, o sacerdote: Não és tu um vidente? Retorna à cidade em paz, e convosco os vossos dois filhos, Aimaás, o teu filho e Jônatas, o filho de Abiatar.
28 Índre, ma ími tẽ ị̃yị́tị sĩ zajó kõtórõ agâlé rĩ gá ꞌdãá kpere ị́jọ́ míní ãlũlé rĩ ꞌbã acá agá má rụ́ ꞌdõlé.”
28 Vê que esperarei na planície do deserto, até que ali chegue palavra vinda de ti para me certificar.
29 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ átáló Zãdókĩ kí Ãbĩyátã be agụ kí dó Sãndụ́kụ̃ tị icíma drị́ Ãdróŋá drị̂ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ãzíla ace kí dó uꞌálé ꞌdãá.
29 Portanto, Zadoque e Abiatar carregaram a arca de Deus de volta a Jerusalém; e eles esperaram ali.
30 Wó Dãwụ́dị̃ ꞌbã tụ agá ꞌbé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ drị̂ sị́ gâlé pá wọ́wọ́ ru ꞌdĩ gá ꞌdâ, umbé ru drị̃kã cí ĩꞌdi dị̃ awâ sĩ. ꞌBá pírí tụlépi ĩꞌdi abe ụrụgâlé rĩ úmbé kí ru drị̃kã cí ãzíla kí dị̃ awá sĩ.
30 E Davi subiu pela subida do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia, e tinha a cabeça coberta, e seguia de pés descalços; e todo o povo que estava com ele cobria, cada qual, a sua cabeça, e subiam, chorando enquanto subiam.
31 Úlũ dó Dãwụ́dị̃ ní Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ĩꞌdi ꞌbá ru icílépi Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ be rĩ ꞌbã ãzí. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ zị dó Ãdróŋá ꞌi jọ, “Úpí Ãdróŋá, mí uja ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã itúlé rĩ ị́jọ́ aza rú la rú.”
31 E contaram a Davi, dizendo: Aitofel está entre os conspiradores de Absalão. E Davi disse: Ó SENHOR, rogo-te, torna em loucura o conselho de Aitofel.
32 Dãwụ́dị̃ la dó mụ calé ꞌbé ꞌbã drị̃ mbílí rĩ gâlé, ꞌdĩ ãngũ ꞌbá ꞌbã kí ándrá jõ sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ gá, Hũsáyĩ Ãrị́kị̃ gó rú rĩ ĩꞌdi ándrá ala gá ꞌdãá ĩndĩ sĩ lẽjó drị̃ ụfụjó úpí be. Ĩꞌdi ꞌbã kánzũ asi rá ãzíla drị̃kã la pụ́trụ́ ru.
32 E sucedeu que, quando Davi chegou ao topo do monte, onde ele adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrá-lo com as suas vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça;
33 Dãwụ́dị̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Ídrĩ mụ má be ĩndĩ, mi fẽ la ị́jọ́ kí mba mání mba mbã.
33 a quem Davi disse: Se passares adiante comigo, então tu serás um fardo para mim;
34 Wó ídrĩ dó gõ vúlé táwụ̃nị̃ agâlé, ị́jọ Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ní, ‘Úpí, ma dó adru mî ãtíꞌbó ru ụ́ꞌdụ́ alịlépi rĩ kí agá. Ma ándrá mî átẹ́pị ꞌbã ãtíꞌbó, wó úꞌdîꞌda ma dó adru mî ãtíꞌbó.’ ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mi dó sĩ áma ãzãko sĩ ị́jọ́ Ãhị̃tọ̃fẹ́lị̃ ꞌbã itúlé rĩ izajó.
34 mas, se retornares à cidade, e disseres a Absalão, serei teu servo, ó rei; como eu fui servo do teu pai até aqui, assim serei, agora, também teu servo; então poderás derrotar o conselho de Aitofel para mim.
35 Átáló Zãdókĩ kí Ãbĩyátã be mí be ꞌdãá cí. Ị́jọ́ cí míní arelé úpí drị́ko gá itúlé sĩ amụ́jó áma rụjó rĩ mi dó sĩ kí lũ ĩꞌbanî.
35 E não tens tu aí contigo Zadoque e Abiatar, os sacerdotes? Portanto será que qualquer coisa que ouvires da casa do rei, tu a contarás a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes.
36 Anzị ĩꞌbadrị́ ị̃rị̃ Ãhị̃mázị̃ Zãdókĩ ngọ́pị kí Yónãtãnĩ Ãbĩyátã ngọ́pị be ĩꞌba agá ꞌdã. Mí ãpẽ kí tị ị́jọ́ cí míní arelé rĩ kí abe.”
36 Eis que eles têm ali com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; e por eles vós enviareis a mim tudo o que puderes ouvir.
37 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ ꞌbã wọ̃rị̂ Hũsáyĩ acá dó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdãá cé sáwã Ãbụ̃sãlọ́mụ̃ ꞌbã sĩ fijó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ gá.
37 Assim, Husai, o amigo de Davi, entrou na cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.