2 Samuel 12
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT
1 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí Ãdróŋá ãpẽ dó Nátãnĩ tị Dãwụ́dị̃ rụ́. Ĩꞌdi mụ acálé ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ꞌbo, jọ dó ĩꞌdiní, “Ãgọbị ãzí kí ándrá táwụ̃nị̃ ãzí gá ị̃rị̃, ãlu rĩ kụ́rẹ́nị́, ãzí rĩ lẽmẽrí.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Ágọ́bị́ kụ́rẹ́nị́ rĩ ꞌbã kãbĩlõ kí wẽwẽ rú tị́ kí abe,
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 wó ágọ́bị́ lẽmẽrí rĩ ꞌbã kãbĩlõmvá ãrónĩ ĩꞌdi ꞌbã ĩgbãlé nĩ la lú kílímgbí ãlu. Izó ĩꞌdi rá, zo dó sĩ ĩꞌdidrị́ ꞌdãá anzị ĩꞌdidrị̂ kí abe. Ĩꞌdi íná ágọ́bị́ ꞌdã drị̂ kí na ãzíla ãko kí mvụ ĩꞌdi be kópõ ãlu rĩ sĩ. Ĩꞌdi vâ ru ula drị́ la gá. Ĩꞌdi ĩꞌdiní cécé ĩꞌdi ꞌbã ĩzóŋá áni.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ãmụ́ ãzí amụ́ ágọ́bị́ kụ́rẹ́nị́ rĩ rụ́, wó ágọ́bị́ kụ́rẹ́nị́ rĩ gã kãbĩlõ jõku tị́ ĩꞌdidrị̂ kí ꞌbã ãzí aꞌdụ́lé lịlé sĩ íná aꞌdíjó ãmụ́ amụ́lépi rĩ ní úmgbé. Kẹ̃jị́ la gá aꞌdụ́ ágọ́bị́ lẽmẽrí rĩ ꞌbã kãbĩlõ tá ãlu kílímgbí ꞌdã lịlé sĩ íná aꞌdíjó ãmụ́ angálépi ãcị̃ gá ꞌdã nî.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 ꞌDã ũngúkú gá ũmbã na dó Dãwụ́dị̃ ꞌi ágọ́bị́ kụ́rẹ́nị́ rĩ nî ãzíla jọ dó Nátãnĩ ní, “Ána ũyõ rú Úpí Ãdróŋá bã adrujó ídri rĩ áni lẽ ágọ́bị́ ị́jọ́ ꞌdã idélépi rĩ ꞌbã drã rá!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Lẽ ágọ́bị́ kụ́rẹ́nị́ ꞌdã ꞌbã ũfẽ ágọ́bị́ lẽmẽrí rĩ ꞌbã kãbĩlõ tị pâlé sụ sĩ.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Nátãnĩ jọ dó Dãwụ́dị̃ ní, “Ágọ́bị̂ bã sĩ mi ꞌi! ꞌDĩ ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã jọlé rĩ ꞌi, ‘Má ũsũ ándrá ãdu ími drị̃ gá sĩ adrujó sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã drị̃ gá úpí ru ãzíla má apá ándrá mi úpí Sáwụ̃lọ̃ drị́lẹ́ gá rá.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Áfẽ jó úpí mídrị̂ drị̂ kí ũkú ĩꞌdidrị̂ kí abe ími drị́ alé gá ãzíla áꞌbã mi ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃lẹ́ gá ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí abe. Wó ãko ꞌdĩ drĩ kí ca agá míní pírí ku, ma tá míní ãzíla kí fẽ drị̃ la gá ị̃dị́ rá.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Íꞌbã dó ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá drị̂ ápãrákã rú sĩ ị́jọ́ ũnzí ꞌdĩ áni rĩ idéjó ĩꞌdi mịfị́ gá ãꞌdu ị́jọ́ sí yã? Íꞌdị Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ ru rĩ ménéŋá sĩ rá, íꞌdụ ĩꞌdi ꞌbã ũkû míní ũkú rú. Ífẽ ĩꞌdị ꞌdịlé ãꞌdị́ gá ãsĩkárĩ Ãmọ́nị̃ drị̂ ꞌbadrị́.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ anzị mídrị́ ãzí mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí dó mụ ũdrãlé ménéŋá sĩ jãꞌdâ míní ị́jọ́ mádrị̂ kí gãjó úmgbé ãzíla míní ũkú Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ gó ru rĩ drị̂ ꞌdụjó míní ũkú ru rĩ sĩ.’”
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 “ꞌDĩ dó sĩ ị́jọ́ Úpí Ãdróŋá ꞌbã jọlé rĩ ꞌi, ‘Angájó ꞌbá mídrị́ lị́cọ́ gá rĩ kí agá ũcõgõ la ꞌde lị́cọ́ mídrị̂ drị̃ gá. Ma mụ ũkú mídrị̂ kí ꞌdụlé fẽlé jĩránĩ mídrị̂ ꞌbaní ími drị̃ gâsĩ ãzíla kí mụ ru ulalé ũkú mídrị̂ kí sĩ ị̃tụ́ sĩ tọndọlọ.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Mí idé ándrá mídrị̂ kí ũní-ũní ru, wó ma mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí idélé anzị pírí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ gâsĩ tọndọlọ.’”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Dãwụ́dị̃ jọ Nátãnĩ ní, “Má idé ị́jọ́ ũnzí Úpí rụ́ rá.” Nátãnĩ umvi ĩꞌdiní, “Úpí Ãdróŋá trũ dó ị́jọ́ ũnzí mídrị̂ kí ꞌbo, mí icó dó mụlé drãlé ku.
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Wó ị́jọ́ míní idélé sĩ Úpí Ãdróŋá uꞌdájó ꞌdĩ sĩ, ngọ́tị́ tị̃lé míní ꞌdĩ la dó mụ drãlé rá.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Nátãnĩ la mụ gõlé ĩꞌdidrị́ kogâlé ꞌbo, Úpí Ãdróŋá fẽ ngọ́tị́ Bẽtĩsébã Ụ̃rị́yã ꞌbã ũkû ꞌbã tịlé Dãwụ́dị̃ ní rĩ acá dó ãyánĩ rú.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Dãwụ́dị̃ ri dó mãmálá ꞌbãlé Ãdróŋá rụ́ ngọ́tị̂ ꞌbã ị́jọ́ sĩ. Ri dó ĩsãyĩmũ lé, ri filé ĩꞌdidrị́ jó agâlé ãzíla ri dó ru ulalé vũ gá ị́nị́ ãlu ãlu sĩ.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 ꞌBá ĩyõ ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá rĩ utu kí pá ĩꞌdi andre gá tí sĩ ĩꞌdi ingajó vũ gâlé rĩ sĩ ụrụgá, wó gã ãkónã nalé ĩꞌba abe úmgbé.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Ụ́ꞌdụ́ ázị̂rị̃ la sĩ ngọ́tị̂ drã dó rá. Ãtiꞌbo Dãwụ́dị̃ drị̂ idé kí dó ụ̃rị̃ sĩ sĩ ị́jọ́ ꞌdĩ lũjó ĩꞌdiní ãꞌdusĩku ũrã kí, “Ngọ́tị̂ ꞌbã jõdrĩ adrujó ídri rĩ sĩ ãma jõ ị́jọ́ jọ Dãwụ́dị̃ ní wó are jõ ãma tị ku. Ãma dó ị́jọ́ ngọ́tị̂ drã dó ꞌbo ꞌdĩ lũ ĩꞌdiní íngoní ru? Ĩꞌdi icó ru adrálé rá.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Dãwụ́dị̃ la dó mụ ndrelé la ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí ị́jọ́ jọ yõkõlé sĩ, amá dó ngọ́tị̂ drã dó rá rĩ gá rá. Zị dó, “Ngọ́tị̂ drã dó rá yã?” Umvi kí, “Ẽ drã dó ꞌbo.”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ angá dó vụ̃rụ̂lé rĩ sĩ ụrụgá. Ĩꞌdi dó mụ ru ũjĩlé ꞌbo, ifí dó ru ãdu sĩ, uja dó ĩꞌdi ꞌbã ꞌbõngó kí rá, mụ dó sĩ jó Úpí Ãdróŋá drị̂ agâlé sĩ ĩꞌdi ị̃nzị̃jó. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, fi dó ĩꞌdidrị́ jó agâlé, aꞌị́ dó ãkónã, úfẽ dó ĩꞌdiní, na dó rá.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ zị kí ĩꞌdi, “Mí idé ị́jọ́ ꞌdĩ kí íni la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ngọ́tị̂ ꞌbã drĩ adrujó ídri rĩ sĩ, ígã ãkónã nalé úmgbé ãzíla íri awálé ngọ́tị̂ ꞌbã ị́jọ́ sĩ, wó úꞌdîꞌda ngọ́tị̂ drã dó vâ rá, mí angá ụrụgá ãkónã nalé íngoní ru!”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Dãwụ́dị̃ umvi, “Ngọ́tị̂ ꞌbã drĩ adrujó ídri rĩ sĩ, ágã íná nalé úmgbé ãzíla ári awálé. Má ũrã tí, ‘Úpí Ãdróŋá la icó ásị́ ị̃gbẹ̃ iꞌdalé mání rá sĩ ngọ́tị̂ aꞌbejó ídri.’
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Wó úꞌdîꞌda íni ngọ́tị̂ drã dó rá, ma dó gã ãkónã nalé úmgbé ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Má icó ngọ́tị̂ ujalé vúlé rá yã? Ma mụ mụlé ĩꞌdi rụ̂lé, wó icó ãgõlé má rụ́ ꞌdõlé ị̃dị́ ku.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ũŋmĩ dó ũkû Bẽtĩsébã ꞌbã ásị́, mụ dó ĩꞌdi rụ̂lé ãzíla ko kí dó ĩꞌdi be. Ũkû tị ngọ́tị́ ágọ́bị́ ãzíla ꞌda kí dó rụ́ la Sũlũmánĩ ꞌi. Úpí Ãdróŋá lẽ ĩꞌdi rá,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 wó Úpí Ãdróŋá ꞌbã ĩꞌdi lẽjó nĩ rĩ sĩ pẽ dó ụ́ꞌdụ́kọ́ nábị̃ Nátãnĩ ní sĩ rụ́ la ꞌdajó Yẹ̃dị̃dị́yã ꞌi.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Yõwábũ ꞌbã ãꞌdị́ ꞌdịjó Rábã gá táwụ̃nị̃ ꞌbá Ãmọ́nị̃ drị̂ ꞌbadrị̂ gá rĩ sĩ, pa táwụ̃nị̃ ãmbógó úpí drị̂ rá.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ pẽ ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ kí tị Dãwụ́dị̃ rụ̂lé, jọjó la ĩꞌdiní, “Áꞌdị ãꞌdị́ ꞌbá Rábã gá rĩ kí abe ãzíla ápa ĩꞌdi ꞌbã ãngũ ị̃yị́ ꞌbã sĩ agájó rĩ rá.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ítra dó ãsĩkárĩ acelépi ꞌdĩ kí ãngũ ãlu gá, íce táwụ̃nị̃ ꞌdĩ ꞌi ãzíla ĩꞌdụ dó ĩꞌdi rá. Álẽ rụ́ kụma sĩ ĩꞌdi rụjó rĩ ịsụ́lé ma ꞌi ku.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ tra dó ãsĩkárĩ kí pírí ãngũ ãlu gá nzị̃ dó ãꞌdị́ tị ãsĩkárĩ Rábã gá rĩ kí abe, ꞌdụ dó sĩ Rábã rá.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Anzé dó kõfíyã ũpĩ drị̂ ãdróŋá ĩꞌbadrị́ Mõlékĩ drị̃ gâlé rá ãzíla sụ̃ dó ĩꞌdi Dãwụ́dị̃ drị̃ gá. Ãnzị la gólũdĩ sĩ rĩ kị́lọ̃ 35, úꞌbé ĩꞌdi írã dị̃lépi pãrã-pãrã la kí sĩ. Atrá kí ãko ĩꞌbã kí apálé táwụ̃nị̃ agâlé rĩ kí wẽwẽ rú.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Dãwụ́dị̃ fẽ dó vâ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã arụ́lé ãꞌdị́ gá Rábã gâlé rĩ kí adrujó ãtiꞌbo rú, ũŋmĩ kí ãzị́ ngalé mụ̃sụ̃mẹ́nị̃ sĩ, cụ́ꞌdị́ aya rú la kí sĩ, ãzíla nekeŋá sĩ, ꞌbã dó kí bị̃rị́kị̃ nzelé. ꞌDĩ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã idélé ꞌbá pírí táwụ̃nị̃ Ãmọ́nị̃ drị̂ agá ꞌdĩ ꞌba rụ́ rĩ ꞌi. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe pírí ãgõ kí dó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.