2 Samuel 11

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ílí ꞌbã ukóŋá gá sáwã ũpi ꞌbã kí sĩ fũjó mụjó ãꞌdị́ gá rĩ sĩ, Dãwụ́dị̃ pẽ dó Yõwábũ kí tị ãtiꞌbo ĩꞌdidrị̂ kí abe ãzíla ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí abe pírí ãꞌdị́ gá. Ị̃lị̃kị̃ kí dó ꞌbá Ãmọ́nị̃ drị̂ kí rá ãzíla ce kí dó ãngũ Rábã drị̂ ĩndĩ. Wó Dãwụ́dị̃ ace ru Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdãá.
1 Na primavera, época em que os reis saíam para a guerra, Davi enviou para a batalha Joabe com seus oficiais e todo o exército de Israel; e eles derrotaram os amonitas e cercaram Rabá. Mas Davi permaneceu em Jerusalém.
2 Ĩndró ãzí ãlu Dãwụ́dị̃ angá ĩꞌdidrị́ kụ́rị̃sị̃ sị́ gá rĩ sĩ sĩ mụjó acị́ trũ jó úpí drị̂ ꞌbã drị̃ gá ụrụ gâlé, ndre dó ũkú ãzí ndrĩlépi ambamba la ru ũjĩ agá,
2 Uma tarde Davi levantou-se da cama e foi passear pelo terraço do palácio. Do terraço viu uma mulher muito bonita tomando banho,
3 ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ pẽ dó ꞌbá ãzí tị sĩ lẽjó ị́jọ́ nị̃jó drị̃ la gá. Wó ꞌbá ꞌdã jọ, ꞌdã Bẽtĩsébã Ĩlĩyámụ̃ ꞌbã ị̃zẹ́pị Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ rú rĩ ꞌbã ũkû ꞌi?
3 e mandou alguém procurar saber quem era ela. Disseram-lhe: "É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o hitita".
4 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ pẽ dó ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ kí tị sĩ mụjó ĩꞌdi ajíjó ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé. Ũkú ꞌdĩ amụ́ dó ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé rá, la dó sĩ ru ĩꞌdi sĩ rá. (Sáwã ꞌdã sĩ ũkú ꞌdĩ idé dó ru ãlá ru ĩꞌdi ꞌbã ĩmbá ndrejó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá.) ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ũkû gõ dó lị́cọ́ gá.
4 Davi mandou que a trouxessem, e se deitou com ela, que havia acabado de se purificar da impureza da sua menstruação. Depois, voltou para casa.
5 Ũkû ịsụ́ dó ꞌa rá, fẽ dó ụ́ꞌdụ́kọ́ Dãwụ́dị̃ ní sĩ lũjó la, “Ma ꞌdộ ꞌa trũ.”
5 A mulher engravidou e mandou um recado a Davi, dizendo que estava grávida.
6 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ị̃drị̃ dó ụ́ꞌdụ́kọ́ tị Yõwábũ ní jọ: “Mí ãpẽ drĩ mání Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ rú rĩ ꞌbã tị.” Yõwábũ ãpẽ dó sĩ Ụ̃rị́yã ꞌbã tị Dãwụ́dị̃ rụ́ ꞌdõlé rá.
6 Em face disso, Davi mandou esta mensagem a Joabe: "Envie-me Urias, o hitita". E Joabe o enviou.
7 Ụ̃rị́yã la dó mụ acálé ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ꞌbo, Dãwụ́dị̃ zị dó ĩꞌdi, Yõwábũ ĩꞌdi íngoní, ãsĩkárĩ kí múké yã, ãzíla ãꞌdị̂ la acị́ íngoní?
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou-lhe como estavam Joabe e os soldados e como estava indo a guerra,
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ dó Ụ̃rị́yã ní, “Ímụ ími pá kí ũjĩlé mídrị́ kogâlé.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ụ̃rị́yã ãfũ dó úpí drị́ jó agâlé rá ãzíla úpí ị̃drị̃ dó ĩꞌdiní fẽtáŋá ĩꞌdi vú gâsĩ.
8 e lhe disse: "Vá descansar um pouco em sua casa". Urias saiu do palácio e logo lhe foi mandado um presente da parte do rei.
9 Wó Ụ̃rị́yã mụ ĩꞌdidrị́ kogâlé gẹ̃rị̃ sĩ ku, ko rá la ụ́ꞌdụ́ ãsĩkárĩ jó úpí drị̂ andre tẽlépi rĩ kí abe.
9 Mas Urias dormiu na entrada do palácio, onde dormiam os guardas de seu senhor, e não foi para casa.
10 Wó Dãwụ́dị̃ la dó mụ arelé la Ụ̃rị́yã mụ gẹ̃rị̃ sĩ ĩꞌdidrị́ kogâlé ku, jọ ĩꞌdiní, “Mí angá ãngũ ãzo la gá ku yã? Ímụ mídrị́ kogâlé ku la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
10 Quando informaram a Davi que Urias não tinha ido para casa, ele lhe perguntou: "Depois da viagem que você fez, por que não foi para casa? "
11 Ụ̃rị́yã umvi Dãwụ́dị̃ ní, “Sãndụ́kụ̃ tị icíma drị́ Ãdróŋá drị̂, ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí ãzíla ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí abe, kí uꞌá hémã agá, úpí mádrị́ Yõwábũ ãzíla ãsĩkárĩ úpí mádrị̂ drị̂ kí ko ãmvé, má icó dó mụlé mádrị́ kogá sĩ ãko najó, mvụjó ãzíla kojó ũkú mádrị̂ be íngoní ru yã? Míní adrujó ídri ãzíla úríndí ími agá rĩ ꞌbã drĩ adrujó cí rĩ áni, má icó ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã áni la idélé ku.”
11 Urias respondeu: "A arca e os homens de Israel e de Judá repousam em tendas; o meu senhor Joabe e os seus soldados estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa para comer, beber e deitar-me com minha mulher? Juro por teu nome e por tua vida que não farei uma coisa dessas! "
12 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ dó Ụ̃rị́yã ní, “Ítẽ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdâ ãndrũ ãzíla drụ̃sị̃, ma dó sĩ mụ ími tị pẽlé vúlé.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Ụ̃rị́yã ace dó ru uꞌálé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdãá kpere ụ́ꞌdụ́ ꞌdã gá.
12 Então Davi lhe disse: "Fique aqui mais um dia; amanhã eu o mandarei de volta". Urias ficou em Jerusalém, mas no dia seguinte
13 Sáwã Dãwụ́dị̃ ꞌbã Ụ̃rị́yã umvejó ãkónã gá ĩꞌdi rụ̂lé rĩ sĩ, na kí, mvụ kí ãko kí ĩꞌdi be ãzíla ị̃jọ̃tọ̃ dó Ụ̃rị́yã wáyĩnĩ sĩ kpere ĩꞌdi ꞌbã ĩmẽrã gá. Wó ĩꞌdi dó mụ calé ĩndró sĩ Ụ̃rị́yã fũ ãmvé mụlé kolé bị́rị̃sị̃ sĩ ãmbógó ꞌbã ãsĩkárĩ kí abe, mụ ĩꞌdidrị́ kogâlé ku.
13 Davi o convidou para comer e beber, e o embriagou. À tarde, porém, Urias saiu para dormir em sua esteira onde os guardas de seu senhor dormiam; e não foi para casa.
14 Ụ̃ꞌbụ́tị sĩ Dãwụ́dị̃ sĩ wárãgã fẽlé Ụ̃rị́yã drị́ gá agụlé Yõwábũ ní ĩndĩ.
14 De manhã, Davi enviou uma carta a Joabe por meio de Urias.
15 Wárágã agá ꞌdãá, sĩ, “Íꞌbã Ụ̃rị́yã ãꞌdị́ ꞌbã mịfị́ ika rĩ gá ꞌdã, ꞌbã vúlé gá mí anzé mi ãsĩkárĩ ãzí rĩ kí abe rá úgbẹ rú dó sĩ ĩꞌdi káyĩ rá.”
15 Nela escreveu: "Ponha Urias na linha de frente e deixe-o onde o combate estiver mais violento, para que seja ferido e morra".
16 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Yõwábũ ꞌbã dó Ụ̃rị́yã bõrõ táwụ̃nị̃ drị̂ gâlé ru ãngũ ĩꞌdi ꞌbã nị̃jó la rá ãsĩkárĩ la ala gá rĩ kí ãꞌdị́ ꞌdị ũkpó ru ãndânĩ rĩ gá.
16 Como Joabe tinha cercado a cidade, colocou Urias no lugar onde sabia que os inimigos eram mais fortes.
17 Ãsĩkárĩ ꞌdã kí dó mụ ãfũlé táwụ̃nị̃ agâlé sĩ ãꞌdị́ ꞌdịjó Yõwábũ be ꞌbo, ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ ꞌbã ãzí ũdrã kí rá alagá Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ rú rĩ drã dó ĩndĩ.
17 Quando os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe, alguns dos oficiais da guarda de Davi morreram, e morreu também Urias, o hitita.
18 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõwábũ ị̃drị̃ dó Dãwụ́dị̃ ní ụ́ꞌdụ́kọ́ tị ị́jọ́ ru idélépi ãꞌdị́ gâlé rĩ ꞌbadrị̂ kí pírí.
18 Joabe enviou a Davi um relatório completo da batalha,
19 Yõwábũ jọ dó ꞌbá ụ́ꞌdụ́kọ́ ujílépi rĩ ní, “Ídrĩ dó ị́jọ́ ãꞌdị́ gâlé rĩ kí vú nze úpí ní pírí ꞌbo,
19 dando a seguinte instrução ao mensageiro: "Ao acabar de apresentar ao rei este relatório,
20 ũmbã ĩꞌdi agâlé rĩ icó dó angálé ãzíla icó dó sĩ ími zịlé, ‘Wó ĩse dó ĩmi ãꞌdị́ ꞌdịlé ãni rú táwụ̃nị̃ andre gâlé la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Ĩnị̃ ꞌbá ꞌdĩ icó kí ꞌé kí agbẹ́lé bõrõ gâlé rá rĩ gá ku yã?
20 pode ser que o rei fique muito indignado e lhe pergunte: ‘Por que vocês se aproximaram tanto da cidade para combater? Não sabiam que eles atirariam flechas da muralha?
21 Ãꞌdi ꞌdị Ãbị̃mẹ́lẹ̃kị̃ ngọ́pị Yẹ̃rụ̃bụ̃ Bẹ̃sẹ́tị̃ ãni yã? Adru ũkú ãzí aꞌbe írãmvá sĩ ãná ꞌịjó rĩ ĩꞌdi drị̃ gá ụrụgâlé Bõrõ drị̃ gá ĩꞌdiní dó sĩ drãjó Tẹ̃bẹ́zị̃ gá ꞌdĩ la ku yã? Ĩse ĩmi bõrõ andre gâlé ãni rú ãꞌdu gá?’ ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, íjọ ĩꞌdiní, ‘ãtíꞌbó mídrị́ Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ gó rú rĩ drã vâ rá.’”
21 Em Tebes, quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que da muralha atirou-lhe uma pedra de moinho, e ele morreu? Por que vocês se aproximaram tanto da muralha? ’ Se ele perguntar isso, diga-lhe: E morreu também o teu servo Urias, o hitita".
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá ị́jọ́ ujílépi rĩ akó dó drị̃ rá, ĩꞌdi dó mụ acálé ꞌbo nze dó sĩ ị́jọ́ Yõwábũ ꞌbã sĩ ĩꞌdi tị ãpẽjó Dãwụ́dị̃ rụ́ rĩ kí vú pírí.
22 O mensageiro partiu, e, ao chegar, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado falar,
23 ꞌBá ị́jọ́ ujílépi rĩ jọ Dãwụ́dị̃ ní, “Ãsĩkárĩ ꞌdã ndẽ kí ãma rá ãzíla ãfũ kí dó ãmvé ãngũ rị̂ rú rĩ gá, wó ãdro kí kẹ̃jị́tị sĩ fijó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ gâlé vúlé.
23 dizendo: "Eles nos sobrepujaram e saíram contra nós em campo aberto, mas nós os fizemos retroceder para a porta da cidade.
24 Wó ꞌbá ꞌé gbẹlépi rĩ agbẹ́ kí ꞌé kí ãtiꞌbo mídrị̂ ꞌba rụ́ ꞌdõlé bõrõ gâlé ãzíla ãsĩkárĩ úpí drị́ ãzí rĩ ũdrã kí rá ãzíla ãtíꞌbó mídrị́ Ụ̃rị́yã Hị́tị̃ gó ru rĩ drã vâ rá.”
24 Então os flecheiros atiraram do alto da muralha contra os teus servos, e mataram alguns deles. E morreu também o teu servo Urias, o hitita".
25 Dãwụ́dị̃ jọ dó ꞌbá ụ́ꞌdụ́kọ́ ujílépi rĩ ní, “Íjọ Yõwábũ ní, ‘Ũcõgõ ꞌbã ru ĩꞌdi ku, ménéŋá la ꞌbá ãlu ãlu sõ cécé ĩꞌdi ꞌbã ꞌbá ãzí rĩ sõlé rĩ áni. Wó ĩꞌdị ãꞌdị́ ũkpó sĩ sĩ táwụ̃nị̃ ꞌdã pajó ãzíla ĩmi andi ĩꞌdi rá.’ Mí imbá dó sĩ ĩꞌdi ásị́.”
25 Davi mandou o mensageiro dizer a Joabe: "Não fique preocupado com isso, pois a espada não escolhe a quem devorar. Reforce o ataque à cidade até destruí-la". E ainda insistiu com o mensageiro que encorajasse Joabe.
26 Ụ̃rị́yã ũkû la dó mụ ị́jọ́ ágô drã rá ꞌdĩ arelé ꞌbo awá dó ĩꞌdi sĩ.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido havia morrido, ela chorou por ele.
27 Sáwã áwáŋá drị̂ la dó mụ ukólé ꞌbo, Dãwụ́dị̃ pẽ dó ꞌbá tị Bẽtĩsébã rụ̂lé sĩ ĩꞌdi ajíjó lị́cọ́ úpí drị̂ agá ꞌdõlé, uja dó ĩꞌdi ĩꞌdiní ũkú ru tị dó sĩ ĩꞌdiní ngọ́tị́ ágọ́bị́. Wó ị́jọ́ Dãwụ́dị̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ fẽ ãyĩkõ Úpí Ãdróŋá ní ku.
27 Passado o luto, Davi mandou que a trouxessem para o palácio; ela se tornou sua mulher e teve um filho dele. Mas o que Davi fez desagradou ao Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.