2 Reis 23

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã fẽ dó ụ́ꞌdụ́kọ́ drị̃lẹ́ka pírí Yụ́dã gá ãzíla Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ ꞌbaní sĩ ru atrájó ãngũ ãlu gá ĩꞌdi rụ́.
1 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Mụ dó jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agâlé ꞌbá pírí Yụ́dã drị̂ kí abe, ꞌbá pírí Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ kí abe, ãtalo kí abe, nãbịya kí abe, ãzíla ꞌbá ãzí ndú ndú ꞌdĩ kí abe, ꞌdĩ kí ꞌbá málĩ trũ rĩ kí ãzíla ꞌbá lẽmẽrí rĩ kí abe. Úpí lã dó bụ́kụ̃ tị icíma drị́ ándrá ịsụ́lé jó sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ.
2 O rei subiu à Casa do Senhor , e com ele foram todos os homens de Judá, todos os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas e todo o povo, desde o menor até o maior. E o rei leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que havia sido encontrado na Casa do Senhor .
3 Tu dó pá ị́dị́ŋá andre gá ãzíla idé dó tị icíma Úpí be sĩ Úpí ní ãrútáŋá fẽjó ãzíla sĩ ãzị́táŋá ĩꞌdidrị̂ kí tã mbajó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã azịlé rĩ kí abe ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ, ídri pírí sĩ ãzíla vâ sĩ ị́jọ́ azịlé rĩ kí ngajó cécé sĩlé bụ́kụ̃ ꞌdĩ agá rĩ áni. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá pírí ãꞌị̃ kí dó sĩ tị icíma ꞌdĩ ꞌbã ãzị́ ngajó rá.
3 O rei se pôs em pé junto à coluna e fez aliança diante do Senhor , para o seguir, guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, cumprindo as palavras desta aliança, que estavam escritas naquele livro. E todo o povo concordou com esta aliança.
4 Úpí fẽ dó ãzị́táŋá átáló ãmbógó ãndânĩ Hĩlĩkíyã ní, ãtalo ĩꞌdi pálé gá úmgbó ãnirú ĩꞌdi be rĩ ꞌbaní ãzíla ꞌbá kẹ̃jị́tị andre ũtẽlépi rĩ ꞌbaní sĩ ãko idélé Bãálĩ ị̃nzị̃jó, ãdróŋá ũkú ru Ãsérã ị̃nzị̃jó ãzíla lẽlẽgó kí ị̃nzịjó rĩ kí iyájó jó sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ agâlé pírí ãmvé. Úpí ivé dó sĩ ãko ꞌdĩ kí pírí ãmvé ãmvélé ru táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂gá ámvụ́ ị̃yị́ Kídrõnĩ tị gá rĩ kí agá ãzíla ují dó úfóró la kí táwụ̃nị̃ Bẹ̃tẹ́lị̃ drị̂gá.
4 Então o rei ordenou ao sumo sacerdote Hilquias, aos sacerdotes da segunda ordem e aos guardas da porta que tirassem do templo do Senhor todos os utensílios que tinham sido feitos para Baal, para o poste da deusa Aserá e para todo o exército dos céus. Ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos do Cedrom, e levou as cinzas para Betel.
5 Unze dó ãtalo Ãdróŋâ nị̃lépi ku ándrá ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí sĩ ãdu ũsũjó kí drị̃ gá sĩ ídétáŋá idéjó ãlĩtárĩ ãdroŋa ꞌbadrị̂ kí drị̃ gá táwụ̃nị̃ Yụ́dã drị̂ kí agá ãzíla ãngũ ãnirú Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ andre gá rĩ kí agá rĩ kí rá. ꞌDĩ kí ãtalo ándrá ídétáŋá idélépi Bãálĩ ní, ị̃tụ́ ní, ĩmbá ní, lẽlẽgó ꞌbaní ãzíla ãko ꞌbụ̃gá rĩ ꞌbaní rĩ kî.
5 Josias destituiu os sacerdotes que os reis de Judá haviam escolhido para queimar incenso sobre os lugares altos nas cidades de Judá e ao redor de Jerusalém, bem como os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas e a todo o exército dos céus.
6 Úpí anzé dó ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã drị̂ jó Úpí drị̂ agá rĩ sĩ agụlé ị̃yị́ Kídrõnĩ tị gá táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ agá rĩ sĩ ãmvé, ivé dó ĩꞌdi ꞌdãá ãzíla aco dó ĩꞌdi fúfú ru. Ayi dó fúfú la ị̃nádrị̃ ꞌbá ị́jọ́ gá ku rĩ ꞌbadrị̂ kí drị̃ gá.
6 Também tirou da Casa do Senhor o poste da deusa Aserá, que levou para fora de Jerusalém até o vale do Cedrom, onde o queimou e o reduziu a pó, que lançou sobre as sepulturas do povo simples.
7 Úpí andi dó jó ãgọbị ãwụ̃ ngalépi ãgọbị ãzí sĩ rĩ ꞌbadrị́ jó Úpí drị̂ agá ꞌdãá rĩ kí rá, ꞌdĩ kí jó ũkú ꞌbaní ándrá sĩ bõngó cãjó ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã ní rĩ kî.
7 Também destruiu as dependências dos prostitutos cultuais que estavam na Casa do Senhor , onde as mulheres teciam tendas para o poste da deusa Aserá.
8 Yõsíyã ũfũ dó ãtalo táwũnĩ Yụ́dã drị̂ agá rĩ kí pírí rá, andị́ dó sĩ ãngũ ụrụgá ãtalo ꞌbaní ándrá sĩ ídétáŋá idéjó ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ ꞌbaní rĩ kí rá. Andị́ kí iꞌdójó táwụ̃nị̃ Gébã gá cajó kpere táwụ̃nị̃ Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá. Andi jõkõ ándrá sịlé ãngũ sĩ fijó kẹ̃jị́tị Yósũwã gávũnã rú táwũnĩ ãmbógó ꞌdã drị̂ agá rĩ kí rá. Úsị ándrá kẹ̃jị́tị ꞌdĩ ꞌi wókõ ị̃jị́ sĩ fijó táwũnĩ ãmbógó ꞌdã ꞌa gâlé ru rĩ gá.
8 Josias trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá e profanou os lugares altos em que os sacerdotes queimavam incenso, desde Geba até Berseba. Derrubou os altares das portas, que estavam à entrada do portão de Josué, governador da cidade, e que ficavam à esquerda de quem entrava por ela.
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ûga ándrá dó sĩ ãtalo ãzị́ ngalépi ãngũ ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ kí ãzị́ ngajó ãlĩtárĩ Úpí drị́ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ drị̃ gá úmgbé, wó úfẽ ándrá ĩꞌbaní drị̃lẹ́ mgbọ sĩ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ kí najó ãtalo ãzí rĩ kí abe rá.
9 Os sacerdotes dos lugares altos não ofereciam sacrifícios sobre o altar do Senhor , em Jerusalém, mas comiam pães sem fermento no meio de seus irmãos.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã andị́ ándrá dó ãlĩtárĩ sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó Tofétĩ gá, ꞌdĩ áꞌbụ Hị̃nọ́mụ̃ ngọ́pị drị̂gá rĩ rá. Andi ándrá ãlĩtárĩ ꞌdã rá la ꞌbá ãzí ꞌbã idé rú sĩ ĩꞌdi ꞌbã ngọ́tị́ŋá ágọ́bị́ ru jõku ĩzóŋá ru la ídétáŋá ru ãdróŋá Mõlékĩ ní ku benĩ.
10 Josias também profanou Tofete, que ficava no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém queimasse o seu filho ou a sua filha como sacrifício a Moloque.
11 Úpí Yõsíyã unze ándrá fãrásĩ sịlé kẹ̃jị́tị sĩ fijó jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agâlé ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí ándrá ꞌbãlé ndú sĩ ị̃tụ́ ị̃nzị̃jó rĩ kí rá. Fãrásĩ ꞌdĩ kí ándrá ãnirú lị́cọ́ ãmbógó umvelé Nãtãnĩ-Mẹ́lẹ̃kị̃ drị̂ ꞌbã andre gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõsíyã ivé ándrá gárĩ ãꞌdị́ drị́ ꞌbãlé ndú sĩ ị̃tụ́ ị̃nzị̃jó rĩ kí rá.
11 Também tirou os cavalos que os reis de Judá tinham dedicado ao sol, à entrada da Casa do Senhor , perto da câmara de Natã-Meleque, o camareiro, a qual ficava no átrio; e queimou os carros dedicados ao sol.
12 Úpí Yõsíyã aco ándrá ãlĩtárĩ ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí sịlé úpí Ãházị̃ drị́ lị́cọ́ drị̃ gá ụrụgá ꞌdãá rĩ kí ãlĩtárĩ úpí Mãnásẽ ꞌbã ándrá sị̃lé ãngũ mgbọ ị̃rị̃ Jó Úpí drị̂ ꞌbã drị̃ gá rĩ rá; ụ̃sị̃ ándrá ãlĩtárĩ ꞌdã fúfú ru ãzíla ayi dó fúfú la kí áꞌbụ Kídrõnĩ drị̂ agá.
12 O rei também derrubou os altares que estavam sobre a sala de Acaz, sobre o terraço, altares que foram feitos pelos reis de Judá, bem como os altares que Manassés tinha construído nos dois átrios da Casa do Senhor . Ele os fez em pedaços, tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 Úpí Yõsíyã andị́ ándrá ãlĩtárĩ Úpí Sũlũmánĩ ꞌbã sịlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ ꞌbã wókõ ị̃tụ́ ꞌbã ãfũ agâlé ru rĩ kí rá. ꞌDĩ kí ãlĩtárĩ sịlé ꞌbé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ ꞌbã wókõ ándrálé ru rĩ gá sĩ ãdróŋá ꞌbá Sị̃dọ́nị̃ gá rĩ ꞌbadrị́ Ãsị̃tọ̃rẹ́tị̃ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi, ãdróŋá ꞌbá Mõwábũ gá rĩ ꞌbádrị́ Kẹ̃mọ́sị̃ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi ãzíla ãdróŋá ngụ̃lé ũnzí ꞌbá Ãmọ́nị̃ gá rĩ ꞌbadrị́ umvelé Mõlékĩ ꞌi rĩ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi.
13 O rei profanou também os lugares altos que estavam a leste de Jerusalém, ao sul do monte da Destruição, os quais Salomão, rei de Israel, havia construído para Astarote, abominação dos sidônios, para Quemos, abominação dos moabitas, e para Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Úpí Yõsíyã aco ándrá vâ ị́dị́ŋá idélé írã sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã kí ándrá ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃-ị̃nzị̃ rĩ kí fúfú ru ãzíla lị ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã rĩ drị̂ kí vũ gá. Iré ĩfãkã ꞌbádrị̂ ãngũ ꞌdã gá ꞌdãá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó ãndị́ ru.
14 Semelhantemente, fez em pedaços as colunas, cortou os postes da deusa Aserá e encheu de ossos humanos o lugar onde haviam estado.
15 Úpí Yõsíyã aco ándrá vâ ãngũ sịlé ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó Bẹ̃tẹ́lị̃ gá úpí Yẽrõbũwámũ Nẽbátĩ ngọ́pị ꞌbã ándrá sịlé rĩ rá. Yẽrõbũwámũ ĩꞌdi ándrá ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ celépi sĩ ị́jọ́ ũnzí ngajó rĩ ꞌi. Yõsíyã andi ándrá vâ ãlĩtárĩ ꞌdãá rĩ kí ãngũ sịlé ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó rĩ kí abe rá, ivé kí ãzíla ꞌị kí fúfú ru. Ivé ándrá vâ ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã rĩ drị̂ rá.
15 Josias também derrubou o altar que estava em Betel e o lugar alto que Jeroboão, filho de Nebate, havia construído para levar Israel a pecar. Destruiu o lugar alto, reduziu a pó o seu altar e queimou o poste da deusa Aserá.
16 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úpí Yõsíyã ꞌbã ándrá ãngũ undré agâ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá, ndre ị̃nádrị̃ ãzí wẽwẽ rú la kí ꞌbé ꞌbã wókõ gá ꞌdãá. Pẽ ꞌbá ãzí kí tị sĩ ĩfãkã ị̃nádrị̃ ꞌdã kí agá rĩ kí unzejó, ivé dó ĩfãkã ꞌdã kí ãlĩtárĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá ꞌdãá rĩ ꞌbã drị̃ gá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó ãndị́ ru. Ị́jọ́ ꞌdĩ nga ru cécé Úpí ꞌbã ándrá jọlé nábị̃ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã tị gâsĩ ĩꞌdi ꞌbã ándrá sĩ ị́jọ́ la ụndrị́jó údu rĩ áni.
16 Quando Josias olhou ao seu redor, viu as sepulturas que estavam ali no monte; mandou tirar delas os ossos e os queimou sobre o altar. E assim ele profanou o altar, segundo a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que havia predito estas coisas.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã zị, “Ị̃nádrị̃ mání ndrelé ꞌdã ãꞌdi drị̂ ꞌi?” ꞌBá táwũnĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ drị̂ agá rĩ umvi kí, “ꞌDã ị̃nádrị̃ nábị̃ Ãdróŋá drị́ ándrá angálépi Yụ́dã gá rĩ drị̂ ꞌi. Ụndrị́ ándrá ị́jọ́ míní ngalé ãlĩtárĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá rĩ ꞌbã ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kí nĩ.”
17 Então o rei perguntou: — Que monumento é este que estou vendo? Os homens da cidade responderam: — É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que o senhor acaba de fazer contra o altar de Betel.
18 Yõsíyã jọ dó sĩ ꞌbá ꞌdã ꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe ị̃nádrị̃ ꞌdĩ cã.” ꞌBá ãzí ꞌbã anzé ĩfãkã nábị̃ ꞌdĩ drị̂ kí ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ aꞌbe kí dó ĩfãkã ĩꞌdidrị̂ kí ĩfãkã nábị̃ ándrá amụ́lépi ĩꞌdi be angájó táwụ̃nị̃ Sãmãríyã drị̂ gâlé rĩ ꞌbadrị̂ kí abe cã.
18 Josias disse: — Deixem-no estar; ninguém mexa nos ossos dele. Assim, deixaram estar os seus ossos com os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõsíyã andi dó ãlĩtárĩ sịlé ãngũ ụrụgá rĩ kí agá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó táwụ̃nị̃ ãmbogo ãmbogo Sãmãríyã drị̂ kí agá rĩ kí pírí rá. Ũpi Ịsịrayị́lị̃ drị̂ sị kí ándrá ãlĩtárĩ ꞌdĩ kí nĩ, wó Úpí acá ándrá ị́jọ́ la sĩ ũmbã sĩ. Yõsíyã andi ándrá dó sĩ ãlĩtárĩ ꞌdã kí cécé ĩꞌdi ꞌbã ándrá ãlĩtárĩ táwụ̃nị̃ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá rĩ kí andijó rĩ áni.
19 Josias também tirou todos os santuários dos lugares altos que havia nas cidades de Samaria e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira; e fez com esses santuários o mesmo que havia feito em Betel.
20 Úpí Yõsíyã ụlị́ dó ãtalo ándrá ídétáŋá idélépi jõkõ sịlé ãngũ ụrụgá rĩ kí agá rĩ kí pírí ãzíla ivé dó ĩfãkã ꞌbádrị̂ kí ãlĩtárĩ ꞌdã kí drị̃ gá sĩ kí ꞌbãjó ãndị́ ru. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mụ dó vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé.
20 E também matou todos os sacerdotes dos lugares altos que havia ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles. Depois voltou para Jerusalém.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã fẽ dó ãzị́táŋá ꞌdĩ ꞌbá pírí ꞌbaní, jọ, “Ĩꞌbã ụ̃mụ̃ ꞌdĩ ꞌi, Úpí, Ãdróŋá ĩmi drị̂ní cécé sĩlé bụ́kụ̃ tị icíma drị́ ꞌdĩ agá rĩ áni.”
21 O rei deu ordem a todo o povo, dizendo: — Celebrem a Páscoa ao
22 Yõsíyã fẽ ándrá ãzị́táŋá ꞌdĩ íni la ãꞌdusĩku iꞌdójó sáwã ꞌbá ị́jọ́ lịlépi rĩ ꞌbaní sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ drị̃ cejó rĩ agá jõku sáwã ũpi Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbadrị̂ gá jõku sáwã ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌba drị̂ agá pírí Ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâsĩ ãzí jõ drĩ ru idélépi ꞌdã ꞌbã áni la ꞌdáyụ.
22 Porque nunca se celebrou uma Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem durante os dias dos reis de Israel, nem nos dias dos reis de Judá.
23 Wó ílí mụdrị́ drị̃ ãrõ Yõsíyã ꞌbã ũpĩ najó rĩ gá, ídé dó Ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâsĩ ãmbógó ꞌdĩ ꞌi sĩ Úpî ị̃nzị̃jó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
23 Porém no décimo oitavo ano do reinado de Josias esta Páscoa foi celebrada ao Senhor , em Jerusalém.
24 Ũꞌbãjó la ꞌdã drị̃ gá, Yõsíyã ivé ándrá vâ ꞌbá úlégóŋá rú rĩ kí, ꞌbá ũjogo rú rĩ kí, ãdroŋa ĩnzõ rú lị́cọ́ agâ sĩ rĩ kí, ãdroŋa ĩnzõ rú ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃-ị̃nzị̃ rĩ kí ãzíla ị́jọ́ pírí ũnzíkãnã rú ndrelé idélé ãngũ Yụ́dã ꞌbadrị́ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ be rĩ agá rĩ kí rá. Idé ándrá ị́jọ́ ꞌdĩ íni la ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ ãzị́táŋá drị̂ agá átáló ãmbógó ãndânĩ Hĩlĩkíyã ꞌbã ándrá ịsụ́lé jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ ꞌbã idé rú sĩ ru ĩꞌdi ꞌbã kẹ̃jị́ gá benĩ.
24 Josias também eliminou os médiuns, os feiticeiros, os ídolos do lar, os ídolos e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para cumprir as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias havia achado na Casa do Senhor .
25 Úpí ãzí cécé Yõsíyã áni ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá jõku ĩꞌdi ũngúkú gá ándrá ru ujalépi Úpí rụ́ ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ, ũndũwá pírí sĩ ãzíla ĩꞌdi ũkpó pírí sĩ ãzị́táŋá pírí Mụ́sã drị̂ ꞌbã lẽlé rĩ áni la ándrá ꞌdáyụ.
25 Antes dele, não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, de toda a sua alma e com todas as suas forças, segundo toda a Lei de Moisés; e, depois dele, nunca se levantou outro igual.
26 Wó ũmbã Úpí drị̂ ve ándrá ãcí ru ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí ụrụꞌbá gá ị́jọ́ ũnzíríkãnã rú pírí úpí Mãnásẽ ꞌbã ándrá ngalé rĩ kî sĩ.
26 No entanto, o Senhor não desistiu do furor da sua grande ira, ira que se acendeu contra Judá por causa de todas as provocações com que Manassés o tinha irritado.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí jọ, “Ma mụ ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí aꞌbelé rá cécé mání ándrá ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó rĩ áni. Ma mụ táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ gãlé úmgbé táni mání ándrá ĩꞌdi pẽjó adrujó ãko mâni la rú rá tí. Ma mụ jó sịlé sĩ áma rụ́ ị̃nzị̃jó ꞌdĩ aꞌbelé rá.”
27 O Senhor disse: — Removerei da minha presença também Judá, como removi Israel, e rejeitarei Jerusalém, a cidade que escolhi, e o templo do qual eu disse: “O meu nome estará ali.”
28 Ị́jọ́ pírí úpí Yõsíyã ꞌbã idelé rĩ kí úsĩ kí bụ́kụ̃ sĩ ị́jọ́ úpí Yụ́dã gá rĩ ꞌbadrị̂ kí sĩjó rĩ agá cí.
28 Quanto aos demais atos de Josias e a tudo o que fez, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
29 Sáwã Yõsíyã ꞌbã ándrá adrujó úpí rú rĩ sĩ, úpí Mị̃sị́rị̃ drị́ Nékõ ce ándrá ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí drị̃ kpere mĩrĩ Tị̃gị̃rị́sị̃ gá sĩ mụjó úpí Sírĩyã drị̂ ꞌbã ãzãkojó. Úpí Yõsíyã ụ̃ꞌbị̃ ándrá tí ãsĩkárĩ Mị̃sị́rị̃ drị̂ kí drị̃ atrịlé táwụ̃nị̃ ãmbógó Mẹ̃gị́dọ̃ drị̂gá ꞌdâ wó úpí Nékõ ꞌdị dó ĩꞌdi ãꞌdị́ gá rá.
29 Nos dias de Josias, Faraó Neco, rei do Egito, marchou em direção ao rio Eufrates, para ajudar o rei da Assíria. O rei Josias saiu para lutar contra ele, mas Faraó Neco o matou, em Megido, no primeiro encontro.
30 Ãmbogo ĩꞌdidrị̂ ꞌbã kí ĩꞌdi ꞌbã ãvũ gárĩ ãꞌdị́ drị̂ agá ãzíla agụ kí dó ĩꞌdi vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, îsị̃ dó ĩꞌdi ị̃nádrị̃ ĩꞌdi ꞌbã ãmgbã rĩ drị̂ gá ãngũ sĩ ũpi kí ị̃sị̃jó rĩ gá. ꞌBá Yụ́dã drị̂ pẽ kí dó Yõsíyã ngọ́pị Yẽhõwãházĩ ꞌi ãzíla ꞌbã kí dó ĩꞌdi úpí ru átẹ́pị̃ ꞌbã kẹ̃jị́ gá.
30 De Megido, os seus servos o levaram morto e, num carro, o transportaram para Jerusalém, onde o sepultaram no seu túmulo. O povo da terra tomou Joacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei em lugar de seu pai.
31 Yẽhõwãházĩ ꞌbã ílí ándrá kãlị́ ị̃rị̃ drị̃ na sáwã ĩꞌdi ꞌbã acájó úpí ru rĩ sĩ. Na ũpĩ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ĩmbá na. Ãndrẽ ꞌbã rụ́ ándrá Hãmũtálĩ ꞌi, ĩꞌdi ándrá Yẽrẽmíyã Lị́bị̃nã gá rĩ ꞌbã ị̃zẹ́pị ꞌi.
31 Joacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar e reinou três meses em Jerusalém. A mãe dele se chamava Hamutal e era filha de Jeremias, de Libna.
32 Yẽhõwãházĩ nga ándrá ị́jọ́ ũnzí la Úpí ꞌbã drị̃lẹ́ gá cécé áyị́pịka ꞌbã kí ándrá pírí ngalé rĩ áni.
32 Joacaz fez o que era mau aos olhos do Senhor , segundo tudo o que os seus pais haviam feito.
33 Úpí Nékõ ꞌdụ ándrá úpí Yẽhõwãházĩ ꞌi ꞌbãlé mãbụ́sụ̃ gá Ríbũlã gá, ꞌdĩ ãngũ Hãmátĩ gá rĩ gá, ꞌbã mụ rú sĩ drị̃ gá adrujó úpí ru Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ku benĩ. ꞌBã vâ ãzị́táŋá ꞌbá Yụ́dã gá rĩ kí drị̃ gá sĩ mụ̃sọ́rọ̃ ꞌbejó ĩꞌdiní sílĩvã tánĩ 3.4 ãzíla gólũdĩ kị́lọ̃ 34.
33 Porém Faraó Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra um tributo de três mil e quatrocentos quilos de prata e trinta e quatro quilos de ouro.
34 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Nékõ ꞌbã dó Ĩlĩyãkímũ Yõsíyã ngọ́pị ꞌi úpí rú átẹ́pị Yõsíyã ꞌbã kẹ̃jị́ gá Yụ́dã gá, uja dó ĩꞌdi ꞌbã rụ́ Yẽhõyĩyãkímũ ꞌi. Wó úpí Nékõ ꞌdụ Yẽhõwãházĩ ꞌi agụlé mãbụ́sụ̃ gá Mị̃sị́rị̃ gá, drã dó sĩ Mị̃sị́rị̃ gá ꞌdãá.
34 Faraó Neco colocou Eliaquim, filho de Josias, como rei em lugar de Josias, seu pai, e mudou o nome dele para Jeoaquim. Mas levou Joacaz consigo para o Egito, onde ele morreu.
35 Úpí Yẽhõyĩyãkímũ fẽ úpí Nékõ drị́ sílĩvã kí gólũdĩ be ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ áni. Ĩꞌdiní icójó ãko ꞌdĩ kí fẽjó, ụlị́ dó séndẽ mụ̃sọ́rọ̃ rú ꞌbá ãlu ãlu drị̃ gá málĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbã úmgbó sĩ.
35 Jeoaquim entregou aquela prata e aquele ouro a Faraó. Mas, para dar esse dinheiro segundo a ordem de Faraó, Jeoaquim estabeleceu um imposto sobre a terra. Do povo da terra exigiu prata e ouro, de cada um segundo as suas posses, para o dar a Faraó Neco.
36 Yẽhõyĩyãkímũ ꞌbã ílí ándrá kãlị́ ị̃rị̃ drị̃ tõwú sáwã ĩꞌdi ꞌbã acájó úpí ru Yụ́dã gá rĩ sĩ. Na ándrá ũpĩ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ílí mụdrị́ drị̃ ãlu. Ãndrẽ ꞌbã rụ́ ándrá Zẹ̃bị́dã ꞌi, ĩꞌdi Pẽdáyã táwụ̃nị̃ Rụ́mã gá rĩ ꞌbã ị̃zẹ́pị ꞌi.
36 Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou onze anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Zebida e era filha de Pedaías, de Ruma.
37 Yẽhõyĩyãkímũ nga ándrá ị́jọ́ ũnzí la Úpí ꞌbã drị̃lẹ́ gá cécé áyị́pịka ꞌbã kí ándrá pírí ngalé rĩ áni.
37 Jeoaquim fez o que era mau aos olhos do Senhor , segundo tudo o que os seus pais haviam feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.