2 Reis 23
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã fẽ dó ụ́ꞌdụ́kọ́ drị̃lẹ́ka pírí Yụ́dã gá ãzíla Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ ꞌbaní sĩ ru atrájó ãngũ ãlu gá ĩꞌdi rụ́.
1 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Mụ dó jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agâlé ꞌbá pírí Yụ́dã drị̂ kí abe, ꞌbá pírí Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ kí abe, ãtalo kí abe, nãbịya kí abe, ãzíla ꞌbá ãzí ndú ndú ꞌdĩ kí abe, ꞌdĩ kí ꞌbá málĩ trũ rĩ kí ãzíla ꞌbá lẽmẽrí rĩ kí abe. Úpí lã dó bụ́kụ̃ tị icíma drị́ ándrá ịsụ́lé jó sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ.
2 Subiu o rei à casa do Senhor, e com ele todos os homens de Judá, todos os habitantes de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, desde o menor até o maior; e leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro do pacto, que fora encontrado na casa do Senhor.
3 Tu dó pá ị́dị́ŋá andre gá ãzíla idé dó tị icíma Úpí be sĩ Úpí ní ãrútáŋá fẽjó ãzíla sĩ ãzị́táŋá ĩꞌdidrị̂ kí tã mbajó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã azịlé rĩ kí abe ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ, ídri pírí sĩ ãzíla vâ sĩ ị́jọ́ azịlé rĩ kí ngajó cécé sĩlé bụ́kụ̃ ꞌdĩ agá rĩ áni. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá pírí ãꞌị̃ kí dó sĩ tị icíma ꞌdĩ ꞌbã ãzị́ ngajó rá.
3 Então o rei, pondo-se em pé junto à coluna, fez um pacto perante o Senhor, de andar com o Senhor, e guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, confirmando as palavras deste pacto, que estavam escritas naquele livro; e todo o povo esteve por este pacto.
4 Úpí fẽ dó ãzị́táŋá átáló ãmbógó ãndânĩ Hĩlĩkíyã ní, ãtalo ĩꞌdi pálé gá úmgbó ãnirú ĩꞌdi be rĩ ꞌbaní ãzíla ꞌbá kẹ̃jị́tị andre ũtẽlépi rĩ ꞌbaní sĩ ãko idélé Bãálĩ ị̃nzị̃jó, ãdróŋá ũkú ru Ãsérã ị̃nzị̃jó ãzíla lẽlẽgó kí ị̃nzịjó rĩ kí iyájó jó sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ agâlé pírí ãmvé. Úpí ivé dó sĩ ãko ꞌdĩ kí pírí ãmvé ãmvélé ru táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂gá ámvụ́ ị̃yị́ Kídrõnĩ tị gá rĩ kí agá ãzíla ují dó úfóró la kí táwụ̃nị̃ Bẹ̃tẹ́lị̃ drị̂gá.
4 Também o rei mandou ao sumo sacerdote Hilquias, e aos sacerdotes da segunda ordem, e aos guardas da entrada, que tirassem do templo do Senhor todos os vasos que tinham sido feitos para Baal, e para a Asera, e para todo o exército do céu; e os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5 Unze dó ãtalo Ãdróŋâ nị̃lépi ku ándrá ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí sĩ ãdu ũsũjó kí drị̃ gá sĩ ídétáŋá idéjó ãlĩtárĩ ãdroŋa ꞌbadrị̂ kí drị̃ gá táwụ̃nị̃ Yụ́dã drị̂ kí agá ãzíla ãngũ ãnirú Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ andre gá rĩ kí agá rĩ kí rá. ꞌDĩ kí ãtalo ándrá ídétáŋá idélépi Bãálĩ ní, ị̃tụ́ ní, ĩmbá ní, lẽlẽgó ꞌbaní ãzíla ãko ꞌbụ̃gá rĩ ꞌbaní rĩ kî.
5 Destituiu os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam constituído para queimarem incenso sobre os altos nas cidades de Judá, e ao redor de Jerusalém, como também os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército do céu.
6 Úpí anzé dó ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã drị̂ jó Úpí drị̂ agá rĩ sĩ agụlé ị̃yị́ Kídrõnĩ tị gá táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ agá rĩ sĩ ãmvé, ivé dó ĩꞌdi ꞌdãá ãzíla aco dó ĩꞌdi fúfú ru. Ayi dó fúfú la ị̃nádrị̃ ꞌbá ị́jọ́ gá ku rĩ ꞌbadrị̂ kí drị̃ gá.
6 Tirou da casa do Senhor a Asera e, levando-a para fora de Jerusalém até o ribeiro de Cedrom, ali a queimou e a reduziu a pó, e lançou o pó sobre as sepulturas dos filhos do povo.
7 Úpí andi dó jó ãgọbị ãwụ̃ ngalépi ãgọbị ãzí sĩ rĩ ꞌbadrị́ jó Úpí drị̂ agá ꞌdãá rĩ kí rá, ꞌdĩ kí jó ũkú ꞌbaní ándrá sĩ bõngó cãjó ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã ní rĩ kî.
7 Derrubou as casas dos sodomitas que estavam na casa do Senhor, em que as mulheres teciam cortinas para a Asera.
8 Yõsíyã ũfũ dó ãtalo táwũnĩ Yụ́dã drị̂ agá rĩ kí pírí rá, andị́ dó sĩ ãngũ ụrụgá ãtalo ꞌbaní ándrá sĩ ídétáŋá idéjó ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ ꞌbaní rĩ kí rá. Andị́ kí iꞌdójó táwụ̃nị̃ Gébã gá cajó kpere táwụ̃nị̃ Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá. Andi jõkõ ándrá sịlé ãngũ sĩ fijó kẹ̃jị́tị Yósũwã gávũnã rú táwũnĩ ãmbógó ꞌdã drị̂ agá rĩ kí rá. Úsị ándrá kẹ̃jị́tị ꞌdĩ ꞌi wókõ ị̃jị́ sĩ fijó táwũnĩ ãmbógó ꞌdã ꞌa gâlé ru rĩ gá.
8 Tirou das cidades de Judá todos os sacerdotes, e profanou os altos em que os sacerdotes queimavam incenso desde Geba até Berseba; e derrubou os altos que estavam às portas junto à entrada da porta de Josué, o chefe da cidade, à esquerda daquele que entrava pela porta da cidade.
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ûga ándrá dó sĩ ãtalo ãzị́ ngalépi ãngũ ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ kí ãzị́ ngajó ãlĩtárĩ Úpí drị́ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá rĩ drị̃ gá úmgbé, wó úfẽ ándrá ĩꞌbaní drị̃lẹ́ mgbọ sĩ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ kí najó ãtalo ãzí rĩ kí abe rá.
9 Todavia os sacerdotes dos altos não sacrificavam sobre o altar do Senhor em Jerusalém, porém comiam pães ázimos no meio de seus irmãos.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã andị́ ándrá dó ãlĩtárĩ sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó Tofétĩ gá, ꞌdĩ áꞌbụ Hị̃nọ́mụ̃ ngọ́pị drị̂gá rĩ rá. Andi ándrá ãlĩtárĩ ꞌdã rá la ꞌbá ãzí ꞌbã idé rú sĩ ĩꞌdi ꞌbã ngọ́tị́ŋá ágọ́bị́ ru jõku ĩzóŋá ru la ídétáŋá ru ãdróŋá Mõlékĩ ní ku benĩ.
10 Profanou a Tofete, que está no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fosse passar seu filho ou sua filha pelo fogo a Moloque.
11 Úpí Yõsíyã unze ándrá fãrásĩ sịlé kẹ̃jị́tị sĩ fijó jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agâlé ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí ándrá ꞌbãlé ndú sĩ ị̃tụ́ ị̃nzị̃jó rĩ kí rá. Fãrásĩ ꞌdĩ kí ándrá ãnirú lị́cọ́ ãmbógó umvelé Nãtãnĩ-Mẹ́lẹ̃kị̃ drị̂ ꞌbã andre gá. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõsíyã ivé ándrá gárĩ ãꞌdị́ drị́ ꞌbãlé ndú sĩ ị̃tụ́ ị̃nzị̃jó rĩ kí rá.
11 Tirou os cavalos que os reis de Judá tinham consagrado ao sol, à entrada da casa do Senhor, perto da câmara do camareiro Natã-Meleque, a qual estava no recinto; e os carros do sol queimou a fogo.
12 Úpí Yõsíyã aco ándrá ãlĩtárĩ ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌbã kí sịlé úpí Ãházị̃ drị́ lị́cọ́ drị̃ gá ụrụgá ꞌdãá rĩ kí ãlĩtárĩ úpí Mãnásẽ ꞌbã ándrá sị̃lé ãngũ mgbọ ị̃rị̃ Jó Úpí drị̂ ꞌbã drị̃ gá rĩ rá; ụ̃sị̃ ándrá ãlĩtárĩ ꞌdã fúfú ru ãzíla ayi dó fúfú la kí áꞌbụ Kídrõnĩ drị̂ agá.
12 Também o rei derrubou os altares que estavam sobre o terraço do cenáculo de Acaz, os quais os reis de Judá tinham feito, como também os altares que Manassés fizera nos dois átrios da casa do Senhor; e, tendo-os esmigalhado, os tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 Úpí Yõsíyã andị́ ándrá ãlĩtárĩ Úpí Sũlũmánĩ ꞌbã sịlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ ꞌbã wókõ ị̃tụ́ ꞌbã ãfũ agâlé ru rĩ kí rá. ꞌDĩ kí ãlĩtárĩ sịlé ꞌbé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ ꞌbã wókõ ándrálé ru rĩ gá sĩ ãdróŋá ꞌbá Sị̃dọ́nị̃ gá rĩ ꞌbadrị́ Ãsị̃tọ̃rẹ́tị̃ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi, ãdróŋá ꞌbá Mõwábũ gá rĩ ꞌbádrị́ Kẹ̃mọ́sị̃ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi ãzíla ãdróŋá ngụ̃lé ũnzí ꞌbá Ãmọ́nị̃ gá rĩ ꞌbadrị́ umvelé Mõlékĩ ꞌi rĩ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi.
13 O rei profanou também os altos que estavam ao oriente de Jerusalém, à direita do Monte de Corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, edificara a Astarote, abominação dos sidônios, a Quemós, abominação dos moabitas, e a Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Úpí Yõsíyã aco ándrá vâ ị́dị́ŋá idélé írã sĩ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbã kí ándrá ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃-ị̃nzị̃ rĩ kí fúfú ru ãzíla lị ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã rĩ drị̂ kí vũ gá. Iré ĩfãkã ꞌbádrị̂ ãngũ ꞌdã gá ꞌdãá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó ãndị́ ru.
14 Semelhantemente quebrou as colunas, e cortou os aserins, e encheu os seus lugares de ossos de homens.
15 Úpí Yõsíyã aco ándrá vâ ãngũ sịlé ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó Bẹ̃tẹ́lị̃ gá úpí Yẽrõbũwámũ Nẽbátĩ ngọ́pị ꞌbã ándrá sịlé rĩ rá. Yẽrõbũwámũ ĩꞌdi ándrá ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃ celépi sĩ ị́jọ́ ũnzí ngajó rĩ ꞌi. Yõsíyã andi ándrá vâ ãlĩtárĩ ꞌdãá rĩ kí ãngũ sịlé ụrụgá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó rĩ kí abe rá, ivé kí ãzíla ꞌị kí fúfú ru. Ivé ándrá vâ ị́dị́ŋá ãdróŋá ũkú ru umvelé Ãsérã rĩ drị̂ rá.
15 Igualmente o altar que estava em Betel, e o alto feito por Jeroboão, filho de Nebate, que fizera Israel pecar, esse altar e o alto ele os derrubou; queimando o alto, reduziu-o a pó, e queimou a Asera.
16 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ úpí Yõsíyã ꞌbã ándrá ãngũ undré agâ ĩꞌdi andre gá ꞌdãá, ndre ị̃nádrị̃ ãzí wẽwẽ rú la kí ꞌbé ꞌbã wókõ gá ꞌdãá. Pẽ ꞌbá ãzí kí tị sĩ ĩfãkã ị̃nádrị̃ ꞌdã kí agá rĩ kí unzejó, ivé dó ĩfãkã ꞌdã kí ãlĩtárĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá ꞌdãá rĩ ꞌbã drị̃ gá sĩ ĩꞌdi ꞌbãjó ãndị́ ru. Ị́jọ́ ꞌdĩ nga ru cécé Úpí ꞌbã ándrá jọlé nábị̃ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã tị gâsĩ ĩꞌdi ꞌbã ándrá sĩ ị́jọ́ la ụndrị́jó údu rĩ áni.
16 E, virando-se Josias, viu as sepulturas que estavam ali no monte, e mandou tirar os ossos das sepulturas e os queimou sobre aquele altar, e assim o profanou, conforme a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que predissera estas coisas.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã zị, “Ị̃nádrị̃ mání ndrelé ꞌdã ãꞌdi drị̂ ꞌi?” ꞌBá táwũnĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ drị̂ agá rĩ umvi kí, “ꞌDã ị̃nádrị̃ nábị̃ Ãdróŋá drị́ ándrá angálépi Yụ́dã gá rĩ drị̂ ꞌi. Ụndrị́ ándrá ị́jọ́ míní ngalé ãlĩtárĩ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá rĩ ꞌbã ụrụꞌbá gá ꞌdĩ kí nĩ.”
17 Então perguntou: Que monumento é este que vejo? Responderam-lhe os homens da cidade: É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e predisse estas coisas que acabas de fazer contra este altar de Betel.
18 Yõsíyã jọ dó sĩ ꞌbá ꞌdã ꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe ị̃nádrị̃ ꞌdĩ cã.” ꞌBá ãzí ꞌbã anzé ĩfãkã nábị̃ ꞌdĩ drị̂ kí ku. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ aꞌbe kí dó ĩfãkã ĩꞌdidrị̂ kí ĩfãkã nábị̃ ándrá amụ́lépi ĩꞌdi be angájó táwụ̃nị̃ Sãmãríyã drị̂ gâlé rĩ ꞌbadrị̂ kí abe cã.
18 Ao que disse Josias: Deixai-o estar; ninguém mexa nos seus ossos. Deixaram estar, pois, os seus ossos juntamente com os do profeta que viera de Samária.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yõsíyã andi dó ãlĩtárĩ sịlé ãngũ ụrụgá rĩ kí agá sĩ ãdroŋa ĩnzõ rú rĩ kí ị̃nzị̃jó táwụ̃nị̃ ãmbogo ãmbogo Sãmãríyã drị̂ kí agá rĩ kí pírí rá. Ũpi Ịsịrayị́lị̃ drị̂ sị kí ándrá ãlĩtárĩ ꞌdĩ kí nĩ, wó Úpí acá ándrá ị́jọ́ la sĩ ũmbã sĩ. Yõsíyã andi ándrá dó sĩ ãlĩtárĩ ꞌdã kí cécé ĩꞌdi ꞌbã ándrá ãlĩtárĩ táwụ̃nị̃ Bẹ̃tẹ́lị̃ gá rĩ kí andijó rĩ áni.
19 Josias tirou também todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samária, e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira, e lhes fez conforme tudo o que havia feito em Betel.
20 Úpí Yõsíyã ụlị́ dó ãtalo ándrá ídétáŋá idélépi jõkõ sịlé ãngũ ụrụgá rĩ kí agá rĩ kí pírí ãzíla ivé dó ĩfãkã ꞌbádrị̂ kí ãlĩtárĩ ꞌdã kí drị̃ gá sĩ kí ꞌbãjó ãndị́ ru. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, mụ dó vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé.
20 E a todos os sacerdotes dos altos que encontrou ali, ele os matou sobre os respectivos altares, onde também queimou ossos de homens; depois voltou a Jerusalém.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Yõsíyã fẽ dó ãzị́táŋá ꞌdĩ ꞌbá pírí ꞌbaní, jọ, “Ĩꞌbã ụ̃mụ̃ ꞌdĩ ꞌi, Úpí, Ãdróŋá ĩmi drị̂ní cécé sĩlé bụ́kụ̃ tị icíma drị́ ꞌdĩ agá rĩ áni.”
21 Então o rei deu ordem a todo o povo dizendo: Celebrai a páscoa ao Senhor vosso Deus, como está escrito neste livro do pacto.
22 Yõsíyã fẽ ándrá ãzị́táŋá ꞌdĩ íni la ãꞌdusĩku iꞌdójó sáwã ꞌbá ị́jọ́ lịlépi rĩ ꞌbaní sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ drị̃ cejó rĩ agá jõku sáwã ũpi Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbadrị̂ gá jõku sáwã ũpi Yụ́dã drị̂ ꞌba drị̂ agá pírí Ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâsĩ ãzí jõ drĩ ru idélépi ꞌdã ꞌbã áni la ꞌdáyụ.
22 Pois não se celebrara tal páscoa desde os dias dos juízes que julgaram a Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem tampouco nos dias dos reis de Judá.
23 Wó ílí mụdrị́ drị̃ ãrõ Yõsíyã ꞌbã ũpĩ najó rĩ gá, ídé dó Ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâsĩ ãmbógó ꞌdĩ ꞌi sĩ Úpî ị̃nzị̃jó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
23 Foi no décimo oitavo ano do rei Josias que esta páscoa foi celebrada ao Senhor em Jerusalém.
24 Ũꞌbãjó la ꞌdã drị̃ gá, Yõsíyã ivé ándrá vâ ꞌbá úlégóŋá rú rĩ kí, ꞌbá ũjogo rú rĩ kí, ãdroŋa ĩnzõ rú lị́cọ́ agâ sĩ rĩ kí, ãdroŋa ĩnzõ rú ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃-ị̃nzị̃ rĩ kí ãzíla ị́jọ́ pírí ũnzíkãnã rú ndrelé idélé ãngũ Yụ́dã ꞌbadrị́ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ be rĩ agá rĩ kí rá. Idé ándrá ị́jọ́ ꞌdĩ íni la ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ ãzị́táŋá drị̂ agá átáló ãmbógó ãndânĩ Hĩlĩkíyã ꞌbã ándrá ịsụ́lé jó sĩ Úpî ị̃nzị̃jó rĩ agá rĩ ꞌbã idé rú sĩ ru ĩꞌdi ꞌbã kẹ̃jị́ gá benĩ.
24 Além disso, os adivinhos, os feiticeiros, os terafins, os ídolos e todas abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, Josias os extirpou, para confirmar as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias achara na casa do Senhor.
25 Úpí ãzí cécé Yõsíyã áni ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá jõku ĩꞌdi ũngúkú gá ándrá ru ujalépi Úpí rụ́ ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ, ũndũwá pírí sĩ ãzíla ĩꞌdi ũkpó pírí sĩ ãzị́táŋá pírí Mụ́sã drị̂ ꞌbã lẽlé rĩ áni la ándrá ꞌdáyụ.
25 Ora, antes dele não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, e de toda a sua alma, e de todas as suas forças, conforme toda a lei de Moisés; e depois dele nunca se levantou outro semelhante.
26 Wó ũmbã Úpí drị̂ ve ándrá ãcí ru ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí ụrụꞌbá gá ị́jọ́ ũnzíríkãnã rú pírí úpí Mãnásẽ ꞌbã ándrá ngalé rĩ kî sĩ.
26 Todavia o Senhor não se demoveu do ardor da sua grande ira, com que ardia contra Judá por causa de todas as provocações com que Manassés o provocara.
27 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Úpí jọ, “Ma mụ ꞌbá Yụ́dã drị̂ kí aꞌbelé rá cécé mání ándrá ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí aꞌbejó rĩ áni. Ma mụ táwụ̃nị̃ ãmbógó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ gãlé úmgbé táni mání ándrá ĩꞌdi pẽjó adrujó ãko mâni la rú rá tí. Ma mụ jó sịlé sĩ áma rụ́ ị̃nzị̃jó ꞌdĩ aꞌbelé rá.”
27 E disse o Senhor: Também a Judá hei de remover de diante da minha face, como removi a Israel, e rejeitarei esta cidade de Jerusalém que elegi, como também a casa da qual eu disse: Estará ali o meu nome.
28 Ị́jọ́ pírí úpí Yõsíyã ꞌbã idelé rĩ kí úsĩ kí bụ́kụ̃ sĩ ị́jọ́ úpí Yụ́dã gá rĩ ꞌbadrị̂ kí sĩjó rĩ agá cí.
28 Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo quanto fez, por ventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
29 Sáwã Yõsíyã ꞌbã ándrá adrujó úpí rú rĩ sĩ, úpí Mị̃sị́rị̃ drị́ Nékõ ce ándrá ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí drị̃ kpere mĩrĩ Tị̃gị̃rị́sị̃ gá sĩ mụjó úpí Sírĩyã drị̂ ꞌbã ãzãkojó. Úpí Yõsíyã ụ̃ꞌbị̃ ándrá tí ãsĩkárĩ Mị̃sị́rị̃ drị̂ kí drị̃ atrịlé táwụ̃nị̃ ãmbógó Mẹ̃gị́dọ̃ drị̂gá ꞌdâ wó úpí Nékõ ꞌdị dó ĩꞌdi ãꞌdị́ gá rá.
29 Nos seus dias subiu Faraó-Neco, rei do Egito, contra o rei da Assíria, ao rio Eufrates. E o rei Josias lhe foi ao encontro; e Faraó-Neco o matou em Megido, logo que o viu.
30 Ãmbogo ĩꞌdidrị̂ ꞌbã kí ĩꞌdi ꞌbã ãvũ gárĩ ãꞌdị́ drị̂ agá ãzíla agụ kí dó ĩꞌdi vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá, îsị̃ dó ĩꞌdi ị̃nádrị̃ ĩꞌdi ꞌbã ãmgbã rĩ drị̂ gá ãngũ sĩ ũpi kí ị̃sị̃jó rĩ gá. ꞌBá Yụ́dã drị̂ pẽ kí dó Yõsíyã ngọ́pị Yẽhõwãházĩ ꞌi ãzíla ꞌbã kí dó ĩꞌdi úpí ru átẹ́pị̃ ꞌbã kẹ̃jị́ gá.
30 De Megido os seus servos o levaram morto num carro, e o trouxeram a Jerusalém, onde o sepultaram no seu sepulcro. E o povo da terra tomou a Jeoacaz, filho de Josias, ungiram-no, e o fizeram rei em lugar de seu pai.
31 Yẽhõwãházĩ ꞌbã ílí ándrá kãlị́ ị̃rị̃ drị̃ na sáwã ĩꞌdi ꞌbã acájó úpí ru rĩ sĩ. Na ũpĩ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ĩmbá na. Ãndrẽ ꞌbã rụ́ ándrá Hãmũtálĩ ꞌi, ĩꞌdi ándrá Yẽrẽmíyã Lị́bị̃nã gá rĩ ꞌbã ị̃zẹ́pị ꞌi.
31 Jeoacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar, e reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
32 Yẽhõwãházĩ nga ándrá ị́jọ́ ũnzí la Úpí ꞌbã drị̃lẹ́ gá cécé áyị́pịka ꞌbã kí ándrá pírí ngalé rĩ áni.
32 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.
33 Úpí Nékõ ꞌdụ ándrá úpí Yẽhõwãházĩ ꞌi ꞌbãlé mãbụ́sụ̃ gá Ríbũlã gá, ꞌdĩ ãngũ Hãmátĩ gá rĩ gá, ꞌbã mụ rú sĩ drị̃ gá adrujó úpí ru Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ku benĩ. ꞌBã vâ ãzị́táŋá ꞌbá Yụ́dã gá rĩ kí drị̃ gá sĩ mụ̃sọ́rọ̃ ꞌbejó ĩꞌdiní sílĩvã tánĩ 3.4 ãzíla gólũdĩ kị́lọ̃ 34.
33 Ora, Faraó-Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e à terra impôs o tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, úpí Nékõ ꞌbã dó Ĩlĩyãkímũ Yõsíyã ngọ́pị ꞌi úpí rú átẹ́pị Yõsíyã ꞌbã kẹ̃jị́ gá Yụ́dã gá, uja dó ĩꞌdi ꞌbã rụ́ Yẽhõyĩyãkímũ ꞌi. Wó úpí Nékõ ꞌdụ Yẽhõwãházĩ ꞌi agụlé mãbụ́sụ̃ gá Mị̃sị́rị̃ gá, drã dó sĩ Mị̃sị́rị̃ gá ꞌdãá.
34 Também Faraó-Neco constituiu rei a Eliaquim, filho de Josias, em lugar de Josias, seu pai, e lhe mudou o nome em Jeoiaquim; porém levou consigo a Jeoacaz, que conduzido ao Egito, ali morreu.
35 Úpí Yẽhõyĩyãkímũ fẽ úpí Nékõ drị́ sílĩvã kí gólũdĩ be ĩꞌdi ꞌbã lẽlé rĩ áni. Ĩꞌdiní icójó ãko ꞌdĩ kí fẽjó, ụlị́ dó séndẽ mụ̃sọ́rọ̃ rú ꞌbá ãlu ãlu drị̃ gá málĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbã úmgbó sĩ.
35 E Jeoiaquim deu a Faraó a prata e o ouro; porém impôs à terra uma taxa, para fornecer esse dinheiro conforme o mandado de Faraó. Exigiu do povo da terra, de cada um segundo a sua avaliação, prata e ouro, para o dar a Faraó-Neco.
36 Yẽhõyĩyãkímũ ꞌbã ílí ándrá kãlị́ ị̃rị̃ drị̃ tõwú sáwã ĩꞌdi ꞌbã acájó úpí ru Yụ́dã gá rĩ sĩ. Na ándrá ũpĩ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ílí mụdrị́ drị̃ ãlu. Ãndrẽ ꞌbã rụ́ ándrá Zẹ̃bị́dã ꞌi, ĩꞌdi Pẽdáyã táwụ̃nị̃ Rụ́mã gá rĩ ꞌbã ị̃zẹ́pị ꞌi.
36 Jeoiaquim tinha vinte e cinco ano quando começou a reinar, e reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
37 Yẽhõyĩyãkímũ nga ándrá ị́jọ́ ũnzí la Úpí ꞌbã drị̃lẹ́ gá cécé áyị́pịka ꞌbã kí ándrá pírí ngalé rĩ áni.
37 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.