2 Coríntios 12

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lẽ ámụ áma ũnũŋâ trũ drị̃ gá. Ádrĩ táni ala gá ãko ãzí ịsụ́ ku, ma mụ drị̃ gá ị́jọ́ ndreŋá ãzíla ícétáŋá angálépi Úpí drị̂ kí agá.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ánị̃ ꞌbá ãlu Kúrísĩtõ agá ꞌdụlé ꞌbụ̃ na rĩ gâlé alị ílí mụdrị́ drị̃ sụ, ánị̃ ágọ́bị́ ꞌdĩ âgụ ĩꞌdi ụrụꞌbá trũ, jõku ụrụꞌbá kóru yã rĩ gá ku Ãdróŋá nị̃ cé la nĩ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Ãzíla ánị̃ ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌi úꞌdụ ĩꞌdi ụrụgâlé ụrụꞌbá trũ yã jõku ụrụꞌbá kóru yã rĩ ku, wó Ãdróŋá nị̃ cé la nĩ
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 úꞌdụ ĩꞌdi kpere ãngũ ãyĩkõ rú Ãdróŋá drị̂ gá. Are ị́jọ́ icólé vú nzelé tị sĩ ku ꞌdĩ kî, ị́jọ́ azịlé ũkpó ru ꞌbá ꞌbã lũ kí ku ꞌdĩ kî.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ma áma ũnũ ꞌbá ꞌdã ꞌbã áni rĩ sĩ rá, wó má ũnũ ma mâ sĩ ku, rá la ũkpõ ãkõ mádrị̂ sĩ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ádrĩ lẽ áma ũnũlé rá, má aza ku, ãꞌdusĩku ma ị́jọ́ mgbã rĩ jọ. Wó má icó áma ũnũlé ku, ãꞌdusĩku álẽ ĩmi ãzí ꞌbã ũrã kí ị́jọ́ mádrị̂ ãndânĩ ndẽ ị́jọ́ ĩminí ndrelé mání idélé ãzíla jọlé ꞌdĩ kí rá ku.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ kî sĩ áma ụtrị́jó má ụ̃pị̃ rú sĩ ãfó sĩ ícétáŋá mání ndrelé ãmbógó ꞌdĩ kí sĩ ku, úfẽ mání ụ̃cị́kị́ áma ĩzá gá cí, ꞌdĩ mãlãyíkã Sĩtánĩ drị́ ꞌbã sĩ áma ĩcõcõŋãjó rĩ ꞌi.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Pâlé na ári mãmálá ꞌbãlé Úpí rụ́ sĩ ĩꞌdi nzejó má rụ́ ꞌdâ rá.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Wó jọ mání, “Lẽtáŋá mádrị́ ásị́ ị̃gbẹ̃ drị́ rĩ ca míní rá, ãꞌdusĩku ũkpõ mádrị̂ ĩꞌdi ru iꞌda ũkpõ ãkõ mídrị̂ agá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ma dó sĩ áma ũnũ ãyĩkõ sĩ ũkpõ ãkõ mádrị̂ sĩ ị̃dị́-ị̃dị́ ũkpõ Kúrísĩtõ drị̂ ꞌbã nga dó sĩ ãzị́ áma agá nĩ.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ bãsĩ ị́jọ́ Kúrísĩtõ drị̂ sĩ mání uꞌájó ãyĩkõ sĩ ũkpõ ãkõ, úꞌdáŋá, ị́jọ́ ũkpó, cõcóŋá, ị́jọ́ cãndí ru ꞌdĩ kí agá ꞌdĩ. Ãꞌdusĩku ádrĩ adru ũkpó kóru, ma adru ũkpó ru Kúrísĩtõ sĩ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Ma ị́jọ́ kí idé ꞌbá azalépi aza-azâ rĩ áni wó ĩfẽ ĩmi ꞌi. Ĩmi tá bãsĩ ị́jọ́ mádrị́ gá múké rĩ kí sĩ ĩmi ꞌi, ãꞌdusĩku má adru vúlé ụ̃pịgọŋa ãmbogo ꞌdĩ ꞌbaní ku ádrĩ táni adru ãzị̂ kóru.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ãko ícétáŋá ru, tálí ãzíla ị́jọ́ ụ̃sụ̃táŋá ru icélépi la ma ụ̃pị́gọ́ŋá rĩ idé kí ru ĩmi drĩdríŋĩ gá ásị́ tẽŋá sĩ.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Ị́jọ́ ãzí ĩmi asélépi vúlé kãnị́sã kí drĩdríŋĩ gá la cí yã, pẽ lú má adru ándrá ĩminí tẹ́rị́ ru ku rĩ ꞌi ku yã? Ĩtrũ ma rá ĩdrĩ ũrã la má idé ị́jọ́ ũnzí ĩmi rụ́ rĩ gá!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Úꞌdîꞌda ma dó bábá mụjó ĩmi andréjó pâlé na rĩ gá, ãzíla má icó adrulé ĩminí tẹ́rị́ ru ku, ãꞌdusĩku álẽ ĩmi ãmgbã rĩ áyụ adru ãko ĩmidrị̂ kî ku. Ị́jọ́ pịrị rĩ sĩ, anzị mba kí ãko tã átẹ́pịka ꞌbaní ku, wó rá la anzị ꞌbã átẹ́pịka kí ãko tãmba anzị ꞌbanî.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ma mụ uꞌálé ãyĩkõ sĩ ãko mání trũ adrujó rĩ kí izajó pírí ãzíla áma ãmgbã rĩ trũ. Ádrĩ dó ĩmi lẽ ãmbógó ru ꞌdĩ ꞌbã áni, ĩmi áma lẽ were rú yã?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Ĩmi icó ãꞌị̃lé la má be rá má adru ĩminí tẹ́rị́ ru ku, wó ꞌbá ãzí kí jọ la áma ũndũwã ambamba árụ dó sĩ ĩmi ĩnzõ sĩ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Wó ãndá-ãndá ru ꞌbá ãzí mání tị pẽlé ĩmi rụ̂lé ĩmi ũnzãlépi la cí yã?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Má aꞌị́ ándrá Tị́tọ̃ mụjó ĩmi andréjó ãzíla ãpẽ vâ ãmã ádrị́pị tị ĩꞌdi be ĩndĩ. Wó ánị̃ dó ku Tị́tọ̃ ũnzã dó ĩmi nĩ yã rĩ, wó Tị́tọ̃ na ĩmi ku, ãꞌdusĩku ãma ị̃rị̃ trá ĩꞌdi be úríndí ãlu agá, ãma acị́ ĩꞌdi be gẹ̃rị̃ ãzíla pámvú ãlu sĩ.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ĩmi ũrã acájó kpere úꞌdîꞌda ãma ị́jọ́ ãmadrị̂ vú nze ĩmi drị̃lẹ́ gá ãma sĩ ãma ụtrị́ yã? Ị́jọ́ mgbã sĩ, ãri ị́jọ́ nzelé ꞌbá Kúrísĩtõ vú bĩlépi rĩ kî áni Ãdróŋá drị̃lẹ́ gá. Ãzíla má wọ̃rị́ka, ãma idé ị́jọ́ ꞌdĩ kí íni la sĩ ĩminí ũkpó fẽjó.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ma ụ̃rị̃ sĩ ádrĩ ca ĩmi rụ̂lé ꞌbo, má icó ĩmi ịsụ́lé ndú adru ándrá mání lẽlé ĩmi adru rĩ áni ku, ãzíla ĩmi vâ áma ịsụ́ ndú adru ándrá ĩminí lẽlé má adru rĩ áni ku. Ma ụ̃rị̃ sĩ ma ãzî sĩ mụ ãwãŋá ịsụ́lé, ãjã trũ, ũmbã awájó rĩ trũ, úꞌdáŋá, ị́jọ́ jọjó vúlé gá rĩ trũ, ãfó ãzíla gbíyã ũnzí sĩ uꞌájó rĩ abe.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Ma ụ̃rị̃ sĩ Ãdróŋá la áma iri vụ̃rụ́ mání amụ́jó ĩmi ndrejó ị̃dị́ rĩ sĩ nĩ, ma mụ lẽlé awálé ãꞌdusĩku ꞌbá ũꞌbí ꞌbã kí drị̃ ásị́ ujajó ku ị́jọ́ ãndị́ ru, ị́jọ́ ũnzí ãwụ̃ ãni ãzíla ị́jọ́ ũnzíkãnã drị̃nzá ru ĩꞌbã kí fijó ala gá ꞌdĩ kí sĩ rĩ sĩ.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.