1 Samuel 9
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Ágọ́bị́ ãzí ándrá sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá málĩ trũ rụ́ kụlépi kụ̃kụ̃ la cí rụ́ la Kị́sị̃ ꞌi. Ĩꞌdi Ãbị̃yẹ́lị̃ ꞌbã ngọ́pị ꞌi, Ãbị̃yẹ́lị̃ ĩꞌdi Zérõ ꞌbã ngọ́pị ꞌi, Zérõ ĩꞌdi Bẹ̃kọ̃rátị̃ ꞌbã ngọ́pị ꞌi, Bẹ̃kọ̃rátị̃ ĩꞌdi Ãfíyã ꞌbã ngọ́pị ꞌi, Ãfíyã ãfũ sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá.
1 Havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, benjamita, dono de muitos bens.
2 Kị́sị̃ ꞌbã ngọ́tị́ ágọ́bị́ ándrá cí rụ́ la Sáwụ̃lọ̃ ꞌi, kãrị́lẹ̃ ãzí ándrá ndrĩlépi ĩꞌdi ꞌbã áni la Ịsịrayị́lị̃ gá ꞌdãá yụ. Drĩ ándrá pá tu ꞌbá kí agá, ĩꞌdi indré ꞌbá pírí ꞌbaní ãzo rú ãndânĩ.
2 Ele tinha um filho chamado Saul, moço e tão belo, que entre os filhos de Israel não havia outro mais belo do que ele. Dos ombros para cima, ele sobressaía a todo o povo.
3 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Sáwụ̃lọ̃ átẹ́pị Kị́sị̃ ꞌbã kãyĩnõ ãvĩ kí rá, ãzíla úndrụ̃ dó kí tí. Kị́sị̃ jọ dó sĩ ngọ́pị Sáwụ̃lọ̃ ní, “Íꞌdụ ãtiꞌbo kí ꞌbã ãzí ãlu la mí be ĩndĩ ãzíla ímụ dó sĩ mání kãyĩnõ ꞌdĩ kí ndrụ̃ trũ.”
3 E aconteceu que as jumentas de Quis, pai de Saul, se extraviaram. Então Quis disse a Saul, seu filho: — Leve agora com você um dos servos e vá procurar as jumentas.
4 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ mụ dó sĩ ãngũ ꞌbé ꞌa rú Ịfụrayị́mụ̃ drị̂ agâsĩ ãzíla ãngũ Sãlísã drị̂ andre gâsĩ trộkị́lịrị, wó ịsụ́ kí dó kí ku. Mụ kí drị̃ gá Sãálĩmũ gá wó ịsụ́ kí kãyĩnõ ꞌdĩ kí ku. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, alị kí ãngũ Bénzãmĩnĩ drị̂ agâsĩ wó ịsụ́ kí dó kí ku.
4 Eles atravessaram a região montanhosa de Efraim e a terra de Salisa, mas não as encontraram. Depois, passaram à terra de Saalim, mas as jumentas não estavam ali. Então atravessaram o território de Benjamim, mas também não as encontraram.
5 Sáwụ̃lọ̃ kí dó mụ calé Zụ́fụ̃ gá ꞌbo, jọ dó ãtíꞌbó kí tá sĩ mụjó ĩꞌdi be rĩ ní, “Mí amụ́, ãma amụ́ gõlé vúlé jõku má átẹ́pị la úꞌdîꞌda ị́jọ́ ãvĩ kãyĩnõ kí drị̃ gá rá. Ĩꞌdi dó úꞌdîꞌda ũrã la ãma ãvĩ rá.”
5 Quando chegaram à terra de Zufe, Saul disse ao servo que estava com ele: — Vamos voltar, porque, se não, o meu pai vai deixar de se preocupar com as jumentas para começar a se afligir por causa de nós.
6 Wó ãtíꞌbô umvi ĩꞌdiní, “Índre, táwụ̃nị̃ ꞌdĩ ágá ꞌdâ nábị̃ ãzí Ãdróŋá ani la cí. ꞌBá fẽ kí ĩꞌdiní ãrútáŋá rá ãzíla ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí ru idé cécé ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ áni. Lẽ ãmụ drĩ ĩꞌdi rụ̂lé, sáwã ãzí sĩ ĩꞌdi icó ãmaní ãma mụ gẹ̃rị̃ íngõ gâsĩ yã rĩ lũlé rá.”
6 Porém o servo respondeu: — Nesta cidade mora um homem de Deus que é muito estimado. Tudo o que ele diz acontece. Vamos agora até lá. Talvez ele possa nos mostrar o caminho que devemos seguir.
7 Sáwụ̃lọ̃ jọ ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ ní, “Ãdrĩ mụ ĩꞌdi rụ̂lé rá ãma dó ĩꞌdiní ãꞌdu fẽ? Ãkónã ãmadrị́ gụ̃tị́yã agá ꞌdâ rĩ ukó kí rá. Ãmadrị́ ꞌdâ ãko ãzí ãmaní fẽlé fẽtáŋá ru nábị̃ Ãdróŋá drị̂ ní la ꞌdáyụ. Ãko dó ãma drị́ ꞌdâ cí rĩ dó ãꞌdu?”
7 Então Saul disse ao servo: — Mas, se formos para lá, o que levaremos para aquele homem? Porque o pão que tínhamos em nossas sacolas acabou, e não temos nenhum presente para levar ao homem de Deus. Ou será que temos?
8 Ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ umvi ĩꞌdiní ị̃dị́, “Índre, séndẽ ífí-ífí sílĩvã rú la kí mádrị́ ꞌdâ wereŋá ru cí. Ma ĩꞌdi fẽ ꞌbá Ãdróŋá drị̂ ní ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ĩꞌdi dó sĩ ãmaní gẹ̃rị̃ ãmaní sĩ mụjó rĩ lũ benĩ.”
8 O servo respondeu a Saul: — Tenho ainda em mãos três gramas de prata, que darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho.
9 Ándrá jõ ídu Ịsịrayị́lị̃ gá rĩ sĩ, ꞌbá ãzí drĩ lẽ mụlé ị́jọ́ ãzí zịlé Ãdróŋá tị gá, ĩꞌdi jọ la, “Mí amụ́, ãma amụ́ mụlé ị́jọ́ zịlé Ãdróŋá tị gá,” ãꞌdusĩku ꞌbá sáwã ꞌdã sĩ umvelé nábị̃ rú rĩ kí ála ándrá jõ kí umve ꞌbá ị́jọ́ ndrịlépi rĩ kî.
9 (Antigamente, em Israel, quando alguém ia consultar a Deus, dizia: “Vamos falar com o vidente.” Porque antigamente o profeta de hoje se chamava vidente.)
10 Sáwụ̃lọ̃ jọ ĩꞌdi ꞌbã ãtíꞌbô ní, “ꞌDĩ ị́jọ́ múké la, mí amụ́ ãma amụ́ mụlé.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ mụ kí dó sĩ táwụ̃nị̃ nábị̃ Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ ní adrujó rĩ gâlé.
10 Então Saul disse ao servo: — Você tem razão. Vamos lá! E foram à cidade onde morava o homem de Deus.
11 Ĩꞌba ní mụ agá táwụ̃nị̃ ꞌbá ị́jọ́ ndrịlépi rĩ ní sĩ adrujó rĩ gâlé ꞌbé agâsĩ, ịsụ́ kí izonzi ãzí ãfũ kí ị̃yị́ ãbĩlé. Sáwụ̃lọ̃ kí ãtíꞌbô be zị kí izonzi ꞌdĩ kí, “ꞌBá ãndrị́kẹ gá rĩ ꞌdâ cí yã?”
11 Quando subiam pela encosta da cidade, encontraram umas moças que saíam a tirar água e lhes perguntaram: — O vidente está aqui?
12 Izonzî umvi kí dó kí, “ꞌẼ ĩꞌdi cí, ĩꞌdi ĩmi drị̃lẹ́ gá ꞌdĩ. Ĩmụ gbõgbõ, amụ́ ãmadrị́ táwụ̃nị̃ gá ꞌdâ ãndrũ ãꞌdusĩku ꞌbá kí ídétáŋá idé ãngũ sĩ ídétáŋá idéjó rĩ gá ꞌdã.
12 Elas responderam: — Está. Eis que ali vai ele, à sua frente. Vão depressa! Hoje ele veio à cidade, porque o povo vai oferecer um sacrifício no lugar alto.
13 Ĩdrĩ lú fi táwụ̃nị̃ agâlé ꞌbo, ĩmi ĩꞌdi ịsụ́ ꞌdĩ sĩ mụ drĩ ãngũ sĩ ídétáŋá idéjó rĩ gá ãkónã nalé ku rú. ꞌBá icó kí drĩ ãkónã nalé ku kpere ĩꞌdi acá rá ká, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ásị́ ị̃gbẹ̃ ꞌbã ãkónã nalé rĩ kí drị̃ gá nĩ, ꞌdã ꞌbã vúlé gá ꞌbá umvelé rĩ kí dó ãkónã na ĩndõ. Ĩmụ dó úꞌdîꞌda, ĩmi ĩꞌdi ịsụ́ rá.”
13 Ao entrarem na cidade, vocês o encontrarão, antes que ele suba ao lugar alto para comer. Porque o povo não comerá enquanto ele não chegar, porque ele tem de abençoar o sacrifício, e só depois os convidados irão comer. Vão agora, porque hoje vocês o acharão.
14 Sáwụ̃lọ̃ mụ kí dó ãtíꞌbô be kpere táwụ̃nị̃ gâlé. Kí mụ filé táwụ̃nị̃ agâlé ꞌbo, ndre kí dó Sámụ̃wẹ̃lị̃ la amụ́ agá ĩꞌba rụ́ ꞌdõlé ru ĩꞌdiní mụ agá ãngũ sĩ ídétáŋá idéjó rĩ gá.
14 Então eles foram até a cidade. Quando estavam entrando, eis que Samuel saiu ao encontro deles, para subir ao lugar alto.
15 Sáwụ̃lọ̃ mụ drĩ táwụ̃nị̃ ꞌdĩ gâlé ku rú Úpí jọ ị́jọ́ Sámụ̃wẹ̃lị̃ ní ĩꞌdi drị̃ gá rá, jọ,
15 Ora, um dia antes de Saul chegar, o Senhor tinha revelado isso a Samuel, dizendo:
16 “Drụ̃sị̃ sáwã ꞌdĩ áni rĩ gá ma ágọ́bị́ ãzí sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ gá la tị ãpẽ. Mí ũsũ ãdu ĩꞌdi drị̃ gá ĩꞌdi dó sĩ adru ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí drị̃lẹ́ gá úpí ru. Ĩꞌdi ꞌbá mádrị̂ kí pa ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí drị́lẹ́ gá ãꞌdusĩku ándre ꞌbá mádrị̂ kí rá ãzíla ĩꞌbã áwáŋá acá má rụ́ rá.”
16 — Amanhã a estas horas, enviarei a você um homem da terra de Benjamim, o qual você ungirá por príncipe sobre o meu povo de Israel. E ele livrará o meu povo das mãos dos filisteus. Porque olhei para o meu povo, pois o seu clamor chegou a mim.
17 Sámụ̃wẹ̃lị̃ la mụ Sáwụ̃lọ̃ ndrelé ꞌbo, Úpí jọ ĩꞌdiní, “Ágọ́bị́ mání ị́jọ́ jọjó drị̃ la gá ĩꞌdi mụ ꞌbá mádrị̂ kí drị̃ ce rĩ gápi ꞌdĩ.”
17 Quando Samuel viu Saul, o Senhor lhe disse: — Eis o homem de quem lhe falei. Este dominará sobre o meu povo.
18 Sáwụ̃lọ̃ mụ dó Sámụ̃wẹ̃lị̃ rụ́ kẹ̃jị́tị sĩ fijó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ gá zị ĩꞌdi, “Mí icó mání jó ꞌbá ị́jọ́ ndrịlépi rĩ drị̂ lũlé rá yã?”
18 Saul se aproximou de Samuel no meio do portão e disse: — Peço que, por favor, me mostre onde é a casa do vidente.
19 Sámụ̃wẹ̃lị̃ umvi ĩꞌdiní, “Ma bãsĩ ꞌbá ị́jọ́ ndrịlépi rĩ ꞌi. Ímụ áma drị̃lẹ́ gá ãngũ sĩ ídétáŋá idéjó rĩ gâlé, ãꞌdusĩku mi ãndrũ ãkónã na má be. Drụ̃sị̃ ụ̃ꞌbụ́tị sĩ ma míní ị́jọ́ ími ásị́ gá rĩ kí ũlũ pírí ãzíla ma dó sĩ ími tị pẽ mụjó ĩndõ.
19 Samuel respondeu a Saul: — Eu sou o vidente. Suba adiante de mim ao lugar alto. Hoje vocês comerão comigo. Pela manhã eu o deixarei ir e lhe contarei tudo o que está no seu coração.
20 Mí ũrã ị́jọ́ kãyĩnõ ãvĩlépi uꞌálépi ụ́ꞌdụ́ na ꞌbo rĩ kí drị̃ gá ku ãꞌdusĩku ꞌbá ãzí ịsụ́ kí rá. Ma míní ị́jọ́ ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbá kí lẽlé rĩ lũ. ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ lẽ kí mi ꞌi ãzíla lị́cọ́ mí átẹ́pị drị̂ be.”
20 Quanto às jumentas que se perderam há três dias, não se preocupe com elas, porque já foram encontradas. E para quem está reservado tudo o que é precioso em Israel? Será que não é para você e para toda a casa de seu pai?
21 Sáwụ̃lọ̃ umvi, “Má ãfũ sụ́rụ́ Bénzãmĩnĩ drị̂ agá. ꞌDĩ sụ́rụ́ ꞌbá ala gá rĩ ꞌbã kí adrujó ĩmbíráŋá ru ãndânĩ sụ́rụ́ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ agá ꞌdâ rĩ ꞌi. Lị́cọ́ mání ãfũjó ala gá rĩ ĩꞌdi lị́cọ́ wereŋá ãndânĩ rĩ ꞌi. Íjọ mání ị́jọ́ ꞌdĩ kí íni la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?”
21 Então Saul respondeu: — Por acaso não sou eu um benjamita, da menor das tribos de Israel? E não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, então, você me fala com tais palavras?
22 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sámụ̃wẹ̃lị̃ ꞌdụ dó Sáwụ̃lọ̃ kí ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ be ꞌbãlé jó ꞌa mgbọ la gá. Fẽ kí rilé úmvúke ꞌbá ị̃nzị̃lé ị̃nzị̃-ị̃nzị̃ rĩ ꞌbã kí sĩ rijó nĩ rĩ gá. Sámụ̃wẹ̃lị̃ umve ãgọbị kí ãni rú kãlị́ na sĩ amụ́jó ãkónã najó.
22 Samuel levou Saul e o servo dele à sala de jantar e lhes deu o lugar de honra entre os convidados, que eram cerca de trinta pessoas.
23 Sámụ̃wẹ̃lị̃ jọ ꞌbá ãkónã aꞌdílépi rĩ ní, “Mí aꞌdụ́ ĩzá mání fẽlé ájẹ mídrị́ mání jọlé íꞌbã ĩꞌdi ndú ꞌdâ rĩ ꞌi.”
23 Então Samuel disse ao cozinheiro: — Traga aquela porção que eu lhe entreguei, aquela que eu lhe pedi para deixar reservada.
24 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ꞌbá ãkónã aꞌdílépi rĩ aꞌdụ́ dó pâ ꞌi ãzíla ají dó ĩꞌdi ãko drị̃ la gá rĩ kí abe ãzíla ꞌbã dó kí Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá. Sámụ̃wẹ̃lị̃ jọ, “ꞌDĩ ĩzá tá tã mbalé míní rĩ ꞌi. Ína ĩꞌdi ãꞌdusĩku ãkónã ꞌdĩ ĩꞌdi ãkónã ꞌbãlé ndú la, ‘Mání ãgọbị ãzí rĩ kí umvejó ãkónã gá rĩ sĩ ámba ĩzá ꞌdĩ tã mínî.’” Sáwụ̃lọ̃ na kí dó sĩ ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ ãkónã Sámụ̃wẹ̃lị̃ be.
24 O cozinheiro pegou a coxa com o que havia nela e a pôs diante de Saul. Então Samuel disse: — Aqui está o que foi reservado. Pegue e coma, pois foi guardado para você para esta ocasião, quando eu disse: “Convidei o povo.” Assim, Saul comeu com Samuel naquele dia.
25 ꞌDã ꞌbã vúlé gá aꞌbe kí dó ãngũ sĩ ídétáŋá idéjó rĩ rá ãzíla mụ kí dó táwụ̃nị̃ agâlé. Sámụ̃wẹ̃lị̃ idé dó Sáwụ̃lọ̃ ní ãngũ sĩ ru lajó ãzíla jọ dó ị́jọ́ ĩꞌdi be ĩꞌdidrị́ jó gá ꞌdãá.
25 Depois que desceram do lugar alto para a cidade, Samuel falou com Saul no terraço.
26 Ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ angá dó ãngũsãrã sĩ ãzíla umve dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌi angájó jó drị̃ gâlé, jọ ĩꞌdiní, “Mí angá ụrụgá ãzíla mí itú mi bábá sĩ mụjó. Ma dó sĩ ími tị pẽ sĩ mụjó benĩ.” Sáwụ̃lọ̃ la mụ angálé ꞌbo, Sámụ̃wẹ̃lị̃ ãfũ kí dó táwụ̃nị̃ agâlé rĩ sĩ ĩꞌdi be ãmvé.
26 Levantaram-se de madrugada, quase ao raiar do dia, e Samuel chamou Saul para o terraço, dizendo: — Levante-se, e eu irei com você para lhe indicar o caminho. Saul levantou-se, e saíram ambos, ele e Samuel.
27 Ĩꞌbaní mụ agá Táwụ̃nị̃ ꞌbã ãsĩ agá ꞌdãá, Sámụ̃wẹ̃lị̃ jọ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Íjọ ãtíꞌbó mídrị̂ ní ꞌbã dị̃ mụ sĩ ãmã drị̃lẹ́ gâlé, wó mí ace drĩ ꞌdâ sáwã were sĩ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ma dó sĩ míní ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã jọlé míní rĩ kí lũ benĩ.” Ãtíꞌbô idé dó cécé jọlé ĩꞌdiní rĩ áni.
27 Quando estavam chegando à extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: — Diga ao servo que passe à frente de nós. E você, quando ele tiver ido embora, espere um pouco, para que eu possa transmitir a você a palavra de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.