1 Samuel 3
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Ịsụ́ íni ꞌdĩ mgbá Sámụ̃wẹ̃lị̃ ri ãzị́ ngalé Úpí ní Élĩ pálé gá. Ụ́ꞌdụ́ ꞌda kí agá Úpí jọ ándrá ị́jọ́ ꞌbá kí abe gbõrú-gbõrú ku; ícétáŋá Ãdróŋá drị̂ iꞌda kí ándrá vâ ru gbõrú-gbõrú ku.
1 O jovem Samuel servia ao Senhor sob os olhos de Heli. a palavra do Senhor era rara naqueles dias, e as visões não eram freqüentes.
2 Élĩ mịfị́ ꞌbã kí acájó ũkpó kóru rĩ sĩ icó dó sĩ ãngũ ndrelé múké ku. Ị́nị́ ꞌdã sĩ la dó ru ãngũ jõ ĩꞌdi ꞌbã sĩ ru lajó ídu rĩ gá.
2 Ora, aconteceu certo dia que Heli estava deitado {seus olhos tinham-se enfraquecido, e ele mal podia ver},
3 Anụ́ drĩ tárã Ãdróŋá drị̂ ku rú, Sámụ̃wẹ̃lị̃ la ru vụ̃rụ́ jó Úpí drị́ gá ãngũ Sãndụ́kụ̃ tị icíma drị̂ ꞌbãjó rĩ gá.
3 e a lâmpada de Deus ainda não se apagara. Samuel repousava no templo do Senhor, onde se encontrava a arca de Deus.
4 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí umve dó Sámụ̃wẹ̃lị̃ ꞌi. Sámụ̃wẹ̃lị̃ umvi dó, “Ma ꞌdõ nu.”
4 O Senhor chamou Samuel, o qual respondeu: Eis-me aqui.
5 Cẹ̃ dó Élĩ rụ̂lé ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ma ꞌdõ nu, mí umve tá ma rá.” Wó Élĩ jọ ĩꞌdiní, “Má umve mi gẹ̃rị̃ sĩ ku, ígõ vúlé ãzíla íla mi vũ gá.” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ mụ dó sĩ rũ lalé vũ gá.
5 Samuel correu para junto de Heli e disse: Eis-me aqui: chamaste-me. Não te chamei, meu filho, torna a deitar-te. Ele foi e deitou-se.
6 Úpí umve vâ Sámụ̃wẹ̃lị̃ ị̃dị́, Sámụ̃wẹ̃lị̃ angá ãzíla mụ Élĩ rụ̂lé jọ ĩꞌdiní, “Ma ꞌdõ nu, mí umve tá ma rá.” Élĩ jọ, “Mâ ngọ́pị, má umve mi gẹ̃rị̃ sĩ ku, ígõ vúlé mụlé ími lalé vũ gá.”
6 O Senhor chamou de novo Samuel. Este levantou-se e veio dizer a Heli: Eis-me aqui, tu me chamaste. Eu não te chamei, meu filho, torna a deitar-te.
7 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã kí agá Sámụ̃wẹ̃lị̃ nị̃ ándrá drĩ ꞌdĩ sĩ Úpí ꞌi ku ãꞌdusĩku Úpí jọ ándrá drĩ ꞌdĩ sĩ ị́jọ́ ĩꞌdi be ku.
7 Samuel ainda não conhecia o Senhor; a palavra do Senhor não lhe tinha sido ainda manifestada.
8 Wó Úpí umve vâ Sámụ̃wẹ̃lị̃ ị̃dị́ pâlékó na rĩ sĩ, Sámụ̃wẹ̃lị̃ angá ụrụgá, mụ Élĩ rụ̂lé ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Ma ꞌdõ nu, mí umve ma mi ꞌi.” ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Élĩ nị̃ dó cé Úpí la Sámụ̃wẹ̃lị̃ umve nĩ.
8 Pela terceira vez o Senhor chamou Samuel, que se levantou e foi ter com Heli: Eis-me aqui, tu me chamaste. Compreendeu então Heli que era o Senhor quem chamava o menino.
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Élĩ jọ dó Sámụ̃wẹ̃lị̃ ní, “Ímụ ími lalé vụ̃rụ́, drĩ ími umve rá, íjọ ĩꞌdiní, ‘Ị́jọ ị́jọ́ Úpí, ãtíꞌbó mídrị̂ la are la.’”
9 Vai e torna a deitar-te, disse-lhe ele, e se ouvires que te chamam de novo, responde: Falai, Senhor; vosso servo escuta! Voltou Samuel e deitou-se.
10 Úpí amụ́ pâ tulé ꞌdãá sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ umvejó ídu rĩ áni, “Sámụ̃wẹ̃lị̃! Sámụ̃wẹ̃lị̃!” ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sámụ̃wẹ̃lị̃ umvi dó, “Ị́jọ ị́jọ́, ãtíꞌbó mídrị̂ la are la.”
10 Veio o Senhor pôs-se junto dele e chamou-o como das outras vezes: Samuel! Samuel! Falai, respondeu o menino; vosso servo escuta!
11 Úpí jọ Sámụ̃wẹ̃lị̃ ní, “Índre drĩ, ma ãni rú lẽjó ị́jọ́ ãzí idéjó ãngũ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ gá ꞌdâ, ꞌbá ị́jọ́ ꞌdã arelépi la rá rĩ kí bị́lẹ́ la idé yị.
11 O Senhor disse a Samuel: Eis que vou fazer uma tal coisa em Israel, que a todo o que a ouvir ficar-lhe-ão retinindo os ouvidos.
12 Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ, ma mụ ị́jọ́ ándrá mání jọlé ma mụ kí ngalé lị́cọ́ Élĩ drị̂ ụrụꞌbá gá rĩ kí ngalé iꞌdóŋá gá kpere ãsị̃ŋá gá.
12 Naquele dia cumprirei contra Heli todas as ameaças que pronunciei contra a sua casa. Começarei e irei até o fim.
13 Ájọ ándrá ĩꞌdiní ma mụ ị́jọ́ lịlé lị́cọ́ ĩꞌdidrị̂ drị̃ gá jãꞌdâ rĩ gá ꞌbo ãꞌdusĩku nị̃ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ngọ́pịka ꞌbã kí jọlé áma ụrụꞌbá gá ũnzí rĩ kí rá wó aꞌdá ị́jọ́ ũnzí ĩꞌbadrị̂ gẹ̃rị̃ sĩ ku.
13 Anunciei-lhe que eu condenaria para sempre a sua família, por causa dos crimes que ele sabia que os seus filhos cometiam, e não os corrigiu.
14 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ána ándrá dó sĩ ũyõ lị́cọ́ Élĩ drị̂ sĩ, ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdidrị́ lị́cọ́ agá rĩ icó dó ru trũlé ídétáŋá sĩ jõku ãwãꞌdĩfô fẽŋá sĩ la ku.”
14 Por isso jurei à casa de Heli que a sua culpa jamais seria expiada, nem com sacrifícios nem com oblações.
15 Sámụ̃wẹ̃lị̃ la dó ru vụ̃rụ́ kpere ụ̃ꞌbụ́tị sĩ, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá nzị̃ dó kẹ̃jị́tị jó Úpí drị̂ drị̂ ꞌi. Ri idélé ụ̃rị̃ sĩ ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã jọlé ĩꞌdiní rĩ lũjó Élĩ nî,
15 Samuel ficou deitado até pela manhã, quando abriu as portas da casa do Senhor. Ele temia contar a visão a Heli.
16 wó Élĩ umve ĩꞌdi ãzíla jọ ĩꞌdiní, “Mâ ngọ́pị Sámụ̃wẹ̃lị̃.” Sámụ̃wẹ̃lị̃ umvi, “Ma ꞌdõ nu.”
16 Heli, porém chamou-o e disse: Samuel, meu filho! Eis-me aqui, respondeu ele.
17 Élĩ zị, “Ị́jọ́ Úpí ꞌbã jọlé míní rĩ íngoní? Mí ucí jõ mání ĩꞌdi cá ku. Ídrĩ mání ãzí la ucí cá, lẽ Ãdróŋá ꞌbã idé ị́jọ́ ími ụrụꞌbá gá ũnzíríkãnã rú ꞌbã ndẽ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã lũlé míní rĩ kí rá.”
17 E Heli: Que te disse ele? Não me ocultes nada. Deus te trate com toda a severidade, se me encobrires algo de tudo o que ele te disse.
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sámụ̃wẹ̃lị̃ ũlũ dó Élĩ ní ị́jọ́ kí pírí, ị́jọ́ ãzí ĩꞌdiní ucílé cá rá la ꞌdáyụ. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Élĩ jọ dó, “Ĩꞌdi Úpí ꞌi, ꞌbã idé ꞌbãngá ị́jọ́ ĩꞌdiní ndrelé ĩꞌdi íní múké rĩ ꞌi.”
18 Então Samuel contou-lhe tudo, sem nada ocultar. Heli exclamou: O Senhor fará o que lhe parecer melhor.
19 Úpí ri adrulé Sámụ̃wẹ̃lị̃ be ĩꞌdi ꞌbã zo agá ꞌdĩ gá ꞌdâ, ãzíla ị́jọ́ ãzí ĩꞌdi ꞌbã jọlé ru ngalépi ku la ꞌdáyụ.
19 Samuel crescia, e o Senhor estava com ele. Ele não negligenciava nenhuma de suas palavras.
20 ꞌBá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kí iꞌdójó Dánĩ gá kpere Bẹ̃rị̃sẹ́bã gá ãꞌị̃ kí úꞌbã dó Sámụ̃wẹ̃lị̃ ꞌi nábị̃ Úpí drị̂ rú rĩ gá rá.
20 Todo o Israel, desde Dã até Bersabéia, reconheceu que Samuel era um profeta do Senhor.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Úpí iꞌda ru Sị́lọ̃ gá ꞌdãá ị̃dị́ ãzíla ri ru iꞌdalé Sámụ̃wẹ̃lị̃ ní ꞌdãá ị̃dị́-ị̃dị́ ụ́ꞌdụ́kọ́ ĩꞌdidrị̂ sĩ.
21 E o Senhor continuou a se manifestar em Silo. É ali que o Senhor aparecia a Samuel, descobrindo-lhe sua palavra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.