1 Samuel 30

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe kí dó mụ calé Zĩkĩlágĩ gá ụ́ꞌdụ́ na la sĩ ꞌbo, ịsụ́ kí ꞌbá Ãmãlẹ́kị̃ drị̂ ra kí táwụ̃nị̃ Nẹ̃gẹ́vụ̃ kí Zĩkĩlágĩ be, ivé kí Zĩkĩlágĩ rá.
1 Três dias depois, quando Davi e seus homens chegaram à cidade de Ziclague, viram que os amalequitas haviam invadido o Neguebe e atacado Ziclague; tinham destruído e queimado a cidade.
2 ꞌDụ kí ꞌbá ala gá ũkú ru, kãrị́lẹ̃ rú ãzíla ĩdranigo rú rĩ kí pírí rá. ꞌBá ãzí ĩꞌbã kí ꞌdịlé rá la ꞌdáyụ, wó ꞌdụ kí ꞌbá ꞌdĩ kí trũ mụjó ĩndĩ.
2 Não mataram ninguém, mas tomaram como prisioneiros as mulheres, as crianças e os demais e foram embora.
3 Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe kí dó mụ acálé táwụ̃nị̃ Zĩkĩlágĩ gá ꞌbo, ịsụ́ kí ívé ĩꞌdi ãcí sĩ ãzíla ụ́ꞌdụ ũkú ĩꞌbadrị̂ kí, ngọ́pịka kí ị̃zẹ́pịka kí abe trũ mụjó ĩndĩ.
3 Quando Davi e seus homens viram a cidade queimada e se deram conta do que havia acontecido com suas mulheres, seus filhos e suas filhas,
4 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe awá kí dó ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ re kpere ĩꞌbã ũkpõ ꞌbã ukó agá.
4 lamentaram e choraram em alta voz até não aguentar mais.
5 Úrụ Dãwụ́dị̃ ꞌbã ũkúka ị̃rị̃ rĩ kí ĩndĩ, ꞌdĩ Ãhĩnõwámũ Yẹ̃zẹ̃rẹ́lị̃ ízó ru rĩ kí Ãbị̃gãyị́lị̃ ãwụ́zị́ ru Nãbálĩ ꞌbá Kãrị̃mẹ́lị̃ rú rĩ be.
5 As duas esposas de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, do Carmelo, estavam entre os que foram capturados.
6 Ụ̃rị̃ ãmbógó la rụ dó Dãwụ́dị̃ nĩ ãꞌdusĩku ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí ị́jọ́ jọ agá ĩꞌdi uꞌbéŋá írã sĩ rĩ drị̃ gá. ꞌBá pírí acá kí dó ũmbájírílí anzị ĩꞌbadrị̂ kí ị́jọ́ sĩ. Wó Dãwụ́dị̃ ịsụ́ ásị́ ũkpõ Úpí Ãdróŋá ĩꞌdidrị̂ drị́.
6 Davi ficou muito aflito, pois os homens estavam amargurados por terem perdido seus filhos e suas filhas e começaram a falar em apedrejá-lo. Mas Davi encontrou forças no S enhor , seu Deus.
7 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ jọ Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ ngọ́pị átáló ru Ãbĩyátã ní, “Mí ají mání ĩfódĩ.” Ãbĩyátã ají dó ĩfódĩ Dãwụ́dị̃ rụ́ ꞌdõlé rá,
7 Então disse ao sacerdote Abiatar: “Traga o colete sacerdotal!”, e Abiatar, filho de Aimeleque, o trouxe.
8 Dãwụ́dị̃ zị dó sĩ Úpí ꞌi, “Má ícó ꞌbá ꞌbá ralépi rĩ kí vú bĩlé rá yã? Má icó kí arụ́lé rá yã?”
8 Davi perguntou ao S enhor : “Devo perseguir esse bando de saqueadores? Conseguirei apanhá-los?”. E o S
9 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị́ 600 ꞌdã kí abe acá kí dó áꞌbụ Bẹ̃sọ́rị̃ gá, ꞌdĩ ãngũ ándrá ꞌbá ãndẽlépi rá rĩ ꞌbã kí sĩ acejó rĩ ꞌi.
9 Davi e os seiscentos homens partiram e chegaram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns deles.
10 Ĩꞌbã ãzí 200 rĩ rĩ ãndẽ kí dó ambamba sĩ áꞌbụ ꞌdã zajó, wó Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ãzí 400 rĩ kí abe dro kí dó kí vú nĩ.
10 Duzentos dos homens estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro, e Davi continuou a perseguição com quatrocentos homens.
11 Ãsĩkárĩ ꞌdĩ ịsụ́ kí ꞌbá ãzí Mị̃sị́rị̃ rú la ámvụ́ agá ãzíla ají kí ĩꞌdi Dãwụ́dị̃ rú ꞌdõlé, fẽ kí ĩꞌdiní ị̃yị́ mvụlé ãzíla ãkónã nalé,
11 No caminho, encontraram um rapaz egípcio num campo e o levaram até Davi. Deram-lhe um pouco de pão para comer e água para beber.
12 fẽ kí dó ĩꞌdiní mũkátĩ idélé úlúgó ãka ãꞌí sĩ rĩ ãzíla ife ífí sĩ rĩ kî, ãꞌdusĩku na íná ku jõku mvụ ị̃yị́ ku ụ́ꞌdụ́ na ị̃tụ́ kí ị́nị́ be. Ágọ́bị̂ la dó mụ ãko ꞌdĩ kí nalé ꞌbo, ãvẹ̃vị̃ la agá dó rá.
12 Também lhe deram um pedaço de bolo de figo e dois bolos de passas, pois fazia três dias e três noites que não comia nem bebia nada. Em pouco tempo, recuperou as forças.
13 Dãwụ́dị̃ zị dó ĩꞌdi, “Mi ãꞌdi ãni? Mí angá íngõlé?”
13 Davi lhe perguntou: “A quem você pertence e de onde veio?”. “Sou egípcio, escravo de um amalequita”, respondeu ele. “Meu senhor me abandonou três dias atrás porque fiquei doente.
14 Ãma angá ꞌdĩ sĩ ꞌbá Nẹ̃gẹ́vụ̃ gá rĩ kí ralé ꞌdĩ kí ꞌbá Kẹ̃rẹ́tị̃ drị̂ kî, ꞌdĩ sụ́rụ́ Yụ́dã drị̂ agá la ãzíla Nẹ̃gẹ́vụ̃ ĩꞌdi sụ́rụ́ Kãlẹ́bụ̃ drị̂ agá la, ãma ivé dó sĩ táwụ̃nị̃ Zĩkĩlágĩ rá.”
14 Estávamos voltando de um ataque aos queretitas, no Neguebe, ao território de Judá e à terra de Calebe, e tínhamos queimado Ziclague.”
15 Dãwụ́dị̃ zị ĩꞌdi, “Mí icó áma agụlé ꞌbá ꞌbá ralépi ꞌdã ꞌba rụ̂lé rá yã?”
15 “Você pode me levar até esse bando de saqueadores?”, perguntou Davi. O rapaz respondeu: “Se o senhor jurar por Deus que não me matará nem me entregará ao meu senhor, eu o levarei até eles”.
16 Ágọ́bị́ Mị̃sị́rị̃ gó ru rĩ agụ dó Dãwụ́dị̃ kí rá, ịsụ́ kí dó ꞌbá ꞌdĩ uri kí dó ãngũ pírí kí agá. Kí dó ãko na, ãko mvụ, úngó tu ãzíla ãyĩkõ idé ãꞌdusĩku ĩꞌbã kí málĩ ĩyõ la kí arájó ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ gá ãzíla ꞌbá Yụ́dã gá rĩ ꞌbadrị́ rĩ sĩ.
16 O rapaz o levou até os amalequitas. Estavam espalhados pelos campos, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de bens que haviam tomado da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Dãwụ́dị̃ ꞌdị dó ãꞌdị́ ĩꞌba abe iꞌdójó ĩndró sĩ kpere ĩndró ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ drị̂ sĩ ãzíla ꞌbá ãzí apálépi rá la ꞌdáyụ, pẽ lú kãrị́lẹ̃ 400 apálépi ngãmíyã sĩ rĩ pa kí ru nĩ.
17 Davi e seus homens massacraram os amalequitas, atacando-os durante toda a noite e todo o dia seguinte, até o entardecer. Nenhum deles escapou, exceto quatrocentos rapazes que fugiram montados em camelos.
18 Dãwụ́dị̃ apá dó ãko pírí ꞌbá Ãmãlẹ́kị̃ drị̂ ꞌbã kí ralé rĩ kí rá ãzíla ĩꞌdi ꞌbã ũkú ị̃rị̃ rĩ kí abe.
18 Davi recuperou tudo que os amalequitas haviam tomado e resgatou suas duas esposas.
19 Dãwụ́dị̃ uja dó ãko pírí kí vúlé rá, ãko ãzí ãvĩ ku, ꞌbá úꞌdí jõku ꞌbá ãmbá, kãrị́lẹ̃ ãgọbị rú jõku izonzị rú, ãko ralé jõku ãko pírí ꞌdụlé rĩ kí, ãko ãzí ĩcẽlépi rá ịsụ́lé ku la dó sĩ ꞌdáyụ.
19 Não faltava coisa alguma: nem pequena nem grande, nem filho nem filha, nem qualquer outra coisa que havia sido tomada. Davi trouxe tudo de volta.
20 Dãwụ́dị̃ apá dó kãbĩlõ kí tí kí abe pírí, ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ dro kí dó ãnãkpá ꞌdĩ kí Dãwụ́dị̃ drị̃lẹ́ gá ãzíla jọ kí, “ꞌDĩ kí ãko Dãwụ́dị̃ drị́ ralé rĩ kî.”
20 Também recuperou todos os rebanhos, e seus companheiros os levaram à frente dos outros animais. “Este despojo pertence a Davi!”, disseram.
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ mụ dó ãsĩkárĩ 200 tá ĩꞌdi vú bĩlépi ãndẽlépi ambamba aꞌbelé vúlé áꞌbụ Bẹ̃sọ́rị̃ gárĩ ꞌba rụ̂lé. Ãsĩkárĩ ꞌdĩ ãfũ kí dó amụ́lé Dãwụ́dị̃ kí aꞌị́lé ãsĩkárĩ ándrá amụ́lépi ĩꞌdi trũ ꞌdĩ kí abe. Dãwụ́dị̃ ꞌbã kí acá agá ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe, ãsĩkárĩ ꞌdĩ zị kí dó kí ãyĩkõ sĩ.
21 Então Davi voltou ao ribeiro de Besor, onde estavam os duzentos homens que tinham sido deixados para trás porque estavam exaustos demais para acompanhá-los. Saíram ao encontro de Davi e seus companheiros, e ele os cumprimentou com alegria.
22 Wó ãsĩkárĩ ũnzí ãzíla ị́jọ́ ũsõlépi ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ vú bĩlépi ꞌdĩ kí agá rĩ jọ kí, “ꞌBá ꞌdĩ ꞌbã kí mụjó ãma be ĩndĩ ku rĩ sĩ, ãma icó ãko ándrá ralé apálé vúlé ꞌdĩ kí awalé kí abe ku. ꞌBã ꞌdụ kí ĩꞌbã ũkú kí anzị kí abe trũ mụjó áyụ.”
22 Contudo, entre os que tinham acompanhado Davi havia alguns homens perversos que disseram: “Como eles não foram conosco, não devem receber nada dos despojos que recuperamos. Devolvam as esposas e os filhos deles e mandem todos embora”.
23 Wó Dãwụ́dị̃ umvi ĩꞌbaní, “Yụ, má ádrị́pịka, ĩmi idé ị́jọ́ ãko Úpí ꞌbã fẽlé ãma ní ꞌdĩ kí sĩ ꞌdĩ áni ku. Mba ãma tã ãzíla fẽ ãndẽ ꞌbá amụ́lépi ãma ralépi ꞌdĩ kí rá.
23 Davi, porém, disse: “Não, meus irmãos! Não sejam egoístas com aquilo que o S enhor nos deu. Ele nos guardou e nos ajudou a derrotar o bando de saqueadores que nos atacou.
24 Ãꞌdi la ị́jọ́ ĩminí jọlé ꞌdĩ are nĩ yã? Ãma ãko ãmaní apálé rĩ kí awa ꞌbá acelépi vúlé ꞌdâ ãko kí tã mbalépi jõku ãsĩkárĩ mụlépi ãꞌdị́ gâlé rá rĩ kí abe trũ trũ.”
24 Quem lhes dará ouvidos quando falam desse modo? Dividiremos igualmente entre os que foram à batalha e os que guardaram a bagagem”.
25 Dãwụ́dị̃ ꞌbã dó ị́jọ́ ꞌdĩ ãzị́táŋá ru ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ꞌbaní pírí iꞌdójó ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ kpere ãndrũ.
25 A partir daquele dia, Davi fez disso decreto e estatuto em Israel, e assim é até hoje.
26 Dãwụ́dị̃ la dó mụ acálé Zĩkĩlágĩ gá ꞌbo, pẽ dó ꞌbá tị ãko arálé rĩ kí ꞌbã ãzí trũ ꞌbá ĩyõ Yụ́dã gá ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka rú rĩ ꞌbaní jọ, “Ãfẽ ĩminí ãko ãzí arálé mẹ́rọ́ꞌbá Úpí drị̂ ꞌbadrị̂ kí agá rĩ kí ꞌbã ãzí kí fẽtáŋá ru ꞌdĩ.”
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos despojos aos líderes de Judá, que eram seus amigos. Disse: “Eis um presente para vocês, tirado dos inimigos do S enhor !”.
27 Dãwụ́dị̃ pẽ dó ãko ꞌdĩ kí tị ꞌbá Bẹ̃tẹ́lị̃ gá, Rãmọ́tị̃ Nẹ̃gẹ́vụ̃ drị̂ gá, ãzíla Yátĩrĩ gá;
27 Os presentes foram enviados ao povo das seguintes cidades: Betel, Ramote do Neguebe, Jatir,
28 ꞌbá Ãrówã gá, Sĩfũmótĩ gá, Ĩsĩtẽmówã
28 Aroer, Sifmote, Estemoa,
29 ãzíla Rãkálĩ gá táwụ̃nị̃ ꞌbá Yẹ̃rãmẹ́lị̃ gá ãzíla ꞌbá Kénĩ gá rĩ ꞌbaní
29 Racal, as cidades dos jerameelitas e as cidades dos queneus,
30 ꞌbá Họ́rị̃mã gá, Bọ̃rị̃-ãsánĩ, Ãtákĩ gá
30 Hormá, Borasã, Atace,
31 ãzíla Hẹ̃bụ̃rọ́nị̃ gá, ãzíla ãngũ pírí Dãwụ́dị̃ ꞌbã sĩ acị́jó rĩ kí agá.
31 Hebrom e todos os outros lugares por onde Davi e seus homens haviam passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.