1 Samuel 26

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ãgọbị Zị́fụ̃ drị̂ mụ kí Sáwụ̃lọ̃ rụ́ Gị̃bẹ́yã gâlé ãzíla jọ kí dó ĩꞌdiní, “Dãwụ́dị̃ la ru ụ̃zị̃ ꞌbé Hãkílã drị́ ru ndrelépi Yẽsị̃mọ́nị̃ be rĩ drị̂ gá ꞌdã ku yã?”
1 Vieram os zifeus novamente ter com Saul, em Gabaa, e disseram-lhe: Davi está escondido na colina de Haquila, a oriente do deserto.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ ũpẽ dó ãsĩkárĩ Ịsịrayị́lị̃ drị́ ãꞌdị́ ꞌdịlépi múké rĩ kí 3,000 sĩ mụjó Dãwụ́dị̃ ndrụ̃ trũ ãngũ Kõtórõ rú Zị́fụ̃ drị̂ agâlé.
2 Saul desceu ao deserto de Zif com três mil homens de escol, de Israel, para ir em busca de Davi.
3 Sáwụ̃lọ̃ sị kámbĩ ĩꞌdidrị̂ gẹ̃rị̃ tị gá ꞌbé Hãkílã ru ndrelépi Yẽsị̃mọ́nị̃ be rĩ gá, wó Dãwụ́dị̃ ri uꞌálé ãngũ kõtórõ rú rĩ gá. Ĩꞌdi mụ ndrelé la Sáwụ̃lọ̃ la ĩꞌdi vú ãbĩ,
3 Acampou na colina de Haquila, a oriente do deserto, à beira do caminho. Davi, porém, que habitava no deserto, vendo que Saul o tinha seguido até ali,
4 pẽ dó anzị ĩꞌdidrị́ ũní-ũníŋá gá rĩ kí tị sĩ ịsụ́jó la ãndá ãndá ru Sáwụ̃lọ̃ acá nõ dó ꞌbo yã áni.
4 mandou espiões e soube com certeza que ele tinha chegado.
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ fũ dó ãmvé ãngũ ándrá Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã sĩ kámbĩ sịjó rĩ gá. Ndre ãngũ Sáwụ̃lọ̃ ãzíla Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃, ꞌbaní ru lajó ãmbógó ãsĩkárĩ kí drị̃ celépi rĩ be rĩ rá. Sáwụ̃lọ̃ la ru kámbĩ gá ágágá ãsĩkárĩ ce kí dó ĩꞌdi andre trộkị́lịrị cí.
5 Levantou-se então e foi ao lugar onde Saul estava acampado, chegando mesmo a descobrir o lugar onde o rei se deitava ao lado de Abner, filho de Ner, chefe do seu exército. Saul dormia no acampamento, rodeado de toda a sua gente.
6 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ zị dó Ãhị̃mẹ́lẹ̃kị̃ Hị́tị̃ rú rĩ ãzíla Zẹ̃rụ̃yị́yã ngọ́pị Ãbĩsáyĩ Yõwábũ ádrị́pị i, “Ãꞌdi la mụ má be Sáwụ̃lọ̃ rụ́ kámbĩ agâlé rá la nĩ yã?” Ãbĩsáyĩ jọ, “Ma mụ mí be rá.”
6 Davi disse então a Aquimelec, o hiteu, e a Abisaí, filho de Sarvia e irmão de Joab: Quem quer descer comigo ao acampamento de Saul? Eu, respondeu Abisaí, irei contigo.
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ kí Ãbĩsáyĩ be fi kí dó ãsĩkárĩ ꞌba rụ̂lé ị́nị́ sĩ, ịsụ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ la dó ru ụ́ꞌdụ́ gá kámbĩ agá ꞌdãá su ãjụ̂ vụ̃rụ́ ãnirú ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ꞌdãá. Ãbị̃nẹ́rị̃ kí ãsĩkárĩ kí abe ula kí ru trộkị́lịrị andre la gá cí.
7 Davi e Abisaí penetraram, pois, durante a noite no meio das tropas. Saul dormia no acampamento, tendo a sua lança cravada no chão ao lado de sua cabeceira. Abner e sua gente dormiam ao redor dele.
8 Ãbĩsáyĩ jọ Dãwụ́dị̃ ní, “Ãndrũ Ãdróŋá fẽ dó mẹ́rọ́ꞌbá mídrị̂ ími drị́lẹ́ gá ꞌbo. Úꞌdîꞌda mí aꞌbe ásõ ĩꞌdi ãjụ́ mádrị̂ sĩ pâlé ãlu kpere vụ̃rụ́, má icó ĩꞌdi sõlé pâlé ị̃rị̃ ku.”
8 Abisaí disse a Davi: Deus entregou hoje em tuas mãos o teu inimigo; deixa-me cravá-lo por terra de um só golpe de lança, sem precisar de um segundo golpe.
9 Wó Dãwụ́dị̃ jọ dó Ãbĩsáyĩ ní, “Íꞌdị ĩꞌdi ku! Ãꞌdi jọ míní ꞌbá drị́ sulépi ꞌbá Úpí ꞌbã sĩ ãdu ũsũjó drị̃ la gá ꞌbo rĩ rụ́ rĩ la adru ị́jọ́ kọ́lị rĩ gá nĩ yã?
9 Não o mates, respondeu Davi. Quem poderia impunemente estender a mão contra o ungido do Senhor?
10 Ãndá-ãndá ru Úpí ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, Úpí ꞌbã mgbã rĩ la mụ ĩꞌdiní drị̃rịma fẽlé nĩ, sáwã ĩꞌdiní drãjó rĩ la acá rá jõku ĩꞌdi dó mụ drãlé ãꞌdị́ gá ꞌdã sĩ.
10 E ajuntou: Por Deus! É o Senhor quem o há de ferir, seja que, chegando o seu dia, morra, seja que pereça em batalha.
11 Wó Úpí uga mání ị́jọ́ ũnzí ꞌdĩ áni rĩ idéjó ãmbógó ĩꞌdi ꞌbãsĩ ãdu ũsũjó drị̃ la gárĩ rụ́ úmgbé. Úꞌdîꞌda mí aꞌdụ́ ãjụ̂ kí kére ị̃yị́ drị́ ĩꞌdi ꞌbã drị̃lẹ́ gá rĩ be ãma ámụ mụlé.”
11 Deus me livre de levantar a minha mão contra o ungido do Senhor! Agora, toma a lança que está à sua cabeceira com a bilha de água e vamo-nos.
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ aꞌdụ́ dó ãjụ̂ kí kére ị̃yị́ drị̂ be Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá ꞌdãá ãzíla ko kí dó drị̃ mụlé rá. ꞌBá ãzí kí ndrelépi rá jõku ị́jọ́ nị̃lépi kí drị̃ gá rá la ꞌdáyụ jõku ꞌbá ãzí ãlu angálépi ụ́ꞌdụ́ gâlé rá la vâ yụ. ꞌBá pírí kí ụ́ꞌdụ́ gá, ãꞌdusĩku Úpí fẽ ụ́ꞌdụ́ ꞌbe kí káyĩ rá.
12 Apanhou Davi a lança e a bilha de água que estavam à cabeceira de Saul e foram-se, sem que ninguém os tivesse visto, ou os advertisse mesmo de leve; mas todos dormiam, porque o Senhor os tinha sepultado em um profundo sono.
13 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ za dó áꞌbụ ꞌa ja dó sĩ ru ꞌbé ꞌbã wókõ ãzí rĩ gâlé ru ãzíla tụ dó pá tulé ꞌbé ꞌbã drị̃ gá rá rá ru, drĩdríŋĩ ĩꞌbadrị̂ álị́.
13 Davi passou para o outro lado e parou ao longe, no cimo do monte, separando-os uma grande distância.
14 Dãwụ́dị̃ umve dó ãsĩkárĩ kí Nẹ́rị̃ ngọ́pị Ãbị̃nẹ́rị̃ abe, “Ãbị̃nẹ́rị̃ ĩmi icó áma umvilé ku yã?”
14 Então bradou aos soldados de Saul e a Abner, filho de Ner: Não respondes, Abner? Quem és tu, replicou Abner, que gritas assim para o rei?
15 Dãwụ́dị̃ jọ, “Ãbị̃nẹ́rị̃, mí ínĩ ngá ágọ́bị́ yã? ꞌBá ãzí mí áni Ịsịrayị́lị̃ gá ꞌdâ rĩ ãꞌdi i? Ímba ãmbógó mídrị́ úpî tã ku la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? ꞌBá ãzí amụ́ tí ãmbógó mídrị́ úpî ꞌdịlé rá.
15 Davi disse a Abner: Afinal, não és tu um homem? Quem é igual a ti em Israel? Por que não guardas o rei, teu senhor, tendo entrado alguém aí para matá-lo?
16 Ị́jọ́ míní idélé ꞌdĩ adru múké ku. Ãndá ãndá ru Úpí ꞌbã adrujó ídri rĩ áni, ĩmi ãsĩkárĩ mídrị̂ kí abe lẽ tá ĩmi ũdrã rá, ãꞌdusĩku ĩmba ãmbógó mídrị́ Úpí ꞌbã sĩ ãdu ũsũjó drị̃ la gá rĩ ꞌbã tã ku. Úpí ꞌbã ãjụ̂ kí ĩꞌdi ꞌbã kére ị̃yị́ drị́ ĩꞌdi ꞌbã drị̃lẹ́ gá ãníyágágá ꞌdâ rĩ abe kí íngãá yã?”
16 Não é bonito o que fizeste. Por Deus! Mereceis a morte, porque não velastes sobre o vosso senhor, o ungido do Senhor! Olha um pouco onde estão a lança do rei e a bilha de água que estavam junto à sua cabeceira!
17 Sáwụ̃lọ̃ amá dó ꞌdĩ Dãwụ́dị̃ ꞌbã ụ́ꞌdụ́kọ́ rĩ gá rá, ãzíla jọ dó, “Mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃ ꞌdĩ ími ụ́ꞌdụ́kọ́ yã?”
17 Reconheceu Saul a voz de Davi e disse: É tua esta voz, ó meu filho Davi? Davi respondeu: Sim, ó rei, meu senhor.
18 Mụ ị́jọ́ jọŋá trũ drị̃ gá, “Ãmbógó mádrị̂ la ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ vú adro íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã? Má idé dó ãꞌdu ãzíla ị́jọ́ ũnzí mání idélé sĩ áma lãjó ũnzĩkãnã gá rĩ dó ãꞌdu?
18 E ajuntou: Por que o meu senhor persegue o seu servo? Que fiz eu? Que crime cometi?
19 Lẽ úꞌdîꞌda ãmbógó mádrị́ úpí ꞌbã are ãtíꞌbó ĩꞌdidrị̂ ꞌbã ị́jọ́. Úpí drĩ ími inga sĩ ị́jọ́ ajíjó áma ụrụꞌbá gá nĩ, ꞌdã ꞌbã ũngúkú lẽ ꞌbã ãꞌị̃ ídétáŋá ꞌdĩ rá. Drĩ adru ꞌbá ãzí idé kí ị́jọ́ ꞌdĩ nĩ, lẽ úwã kí Úpí drị̃lẹ́ gá rá. Ãndrũ adró kí ma wókõ mádrị́ Úpí ꞌbã fẽlé ãwítã rú rĩ gâlé rá ãzíla jọ kí, ‘Ímụ ãzị́ ngalé ãdroŋa ãzí ꞌbanî.’
19 Que o rei, meu senhor, digne-se ouvir as palavras do seu servo: se é o Senhor quem te excita contra mim, receba ele o perfume de uma oferenda! Mas, se são homens, sejam eles malditos diante do Senhor; porque me expulsam para tirar minha parte da herança do Senhor! E dizem-me: vai servir a deuses estranhos!
20 Úꞌdîꞌda ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ífẽ áma ãrí ꞌbã asu Úpí drị̃lẹ́ gá ꞌdâ rá rá ru sụ́rụ́ ãzí gá ku. Úpí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ ãfũ amụ́lé lúgbákíꞌdí ndrụ̃lé cécé ũpé ndrụ̃jó ꞌbé agá rĩ áni ãꞌdu sĩ yã.”
20 Oh! Não corra o meu sangue sobre a terra longe da face do Senhor! O rei de Israel pôs-se em campanha contra uma pulga, como se persegue nos montes uma perdiz!
21 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ, “Má iza rá mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃, mí ãgõ vúlé má rụ́ ꞌdõlé, ãꞌdusĩku ãndrũ íꞌbã áma ídri ꞌbã ị́jọ́ ãmbógó ru, má icó ími idélé ũnzí ị̃dị́ ku. Ãndá ãndá ru má idé ị́jọ́ cécé ꞌbá azalépi aza-azâ rĩ áni, má iza ị́jọ́ ũnzí ãmbógó la.”
21 Saul disse: Fiz mal! Volta, meu filho Davi; não te farei mais mal algum, pois que neste dia respeitaste a minha vida. Procedi nesciamente; cometi um grandíssimo pecado.
22 Dãwụ́dị̃ umvi, “Ãmbógó mî ãjụ̂ gápi ꞌdĩ. Lẽ kãrị́lẹ̃ ãlu la ꞌbã amụ́ má rụ́ ꞌdõlé ꞌdụlé la.
22 Davi respondeu: Eis aqui a lança do rei: venha um de teus homens buscá-la!
23 Úpí la ꞌbá ãlu ãlu ũfẽ ị́jọ́ ãlá ĩꞌdi ꞌbã ngalé ri kí sĩ ãzíla ãꞌị̃táŋá ĩꞌdidrị̂ sĩ. Úpí fẽ tí ãndrũ mi áma drị́lẹ́ gá rá, wó má icó áma drị́ sulé ꞌbá Úpí ꞌbãsĩ ãdu ũsũjó drị̃ la gá ꞌbo rĩ ụrụꞌbá gá ku.
23 O Senhor recompensará a cada um segundo a sua justiça e fidelidade. Ele te havia entregue hoje em meu poder, mas não quis estender a minha mão contra o seu ungido.
24 Ãndá ãndá ru cécé mání ími ídri ꞌbã ị́jọ́ ꞌbãjó ãmbógó ru ãndrũ rĩ áni, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ lẽ Úpí ꞌbã ꞌbã áma ídri ꞌbã ị́jọ́ ãmbógó ru ãzíla ꞌbã pa ma cãndí pírí kí agá.”
24 E assim como a tua vida foi preciosa diante de mim, assim seja a minha aos olhos do Senhor, e ele me salvará de toda a tribulação.
25 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ dó Dãwụ́dị̃ ní, “Mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃, Áwi míní sụ̃sụ́, mi mụ ị́jọ́ ãmbogo la kí idélé rá, ãndá ãndá ru ími rụ́ la mụ kụlé rá.”
25 Saul disse a Davi: Bendito sejas, meu filho Davi! Tu triunfarás seguramente em todas as tuas empresas! Davi retomou o seu caminho e Saul voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.