1 Samuel 24
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã ãgõjó ãꞌdị́ gá ꞌbá Fị̃lị̃sị̃tị́nị̃ drị̂ kí abe rĩ ꞌbã vúlé gá, úlũ ĩꞌdiní, “Dãwụ́dị̃ ĩꞌdi kõtórõ Ị̃nị̃ Gẹ́dị̃ gá.”
1 Quando Saul voltou da luta contra os filisteus, soube que Davi estava na região deserta que fica perto da fonte de Gedi.
2 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Sáwụ̃lọ̃ ũpẽ dó ãsĩkárĩ ãꞌdị́ ꞌdịlépi múké rĩ kí 3,000 angájó ꞌbá Ịsịrayị́lị̃ drị̂ kî agá pírí, ꞌdụ kí trũ mụjó Dãwụ́dị̃ ndrụ̃ trũ ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe ãngũ írã rú ị̃ndrị́ ásé agá rĩ ꞌbadrị̂ gá.
2 Então escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e foi com eles procurar Davi e os seus homens a leste das Rochas dos Cabritos Selvagens.
3 Sáwụ̃lọ̃ amụ́ dó ãngũ kãbĩlõ kí tã mbajó gẹ̃rị̃ tị gá rĩ gâsĩ ãzíla fi mụlé ru ãzã kolé ụ̃jị́gọ́ ãzí agá. Dãwụ́dị̃ zị̃ kí ru ꞌdĩ sĩ ụ̃jị́gọ́ ꞌa gá agâlé ru.
3 Saul chegou a uma caverna junto de alguns currais de ovelhas, perto da estrada, e entrou ali para satisfazer as suas necessidades. Aconteceu que Davi e os seus homens estavam escondidos mais no fundo da caverna.
4 Ãsĩkárĩ Dãwụ́dị̃ drị̂ jọ kí ĩꞌdiní, “ꞌDĩ bãsĩ ãndrũ ụ́ꞌdụ́ Úpí ꞌbã jọlé míní, ‘Ma mẹ́rọ́ꞌbá mídrị̂ fẽ ími drị́ gá mí icó ĩꞌdi idélé cécé míní lẽlé rĩ áni rĩ ꞌi.’” ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãgã ũní ũní ru ãzíla lị dó sĩ Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị rá.
4 Então eles disseram a Davi: — Esta é a sua oportunidade! O Então Davi se arrastou de mansinho até onde estava Saul e cortou um pedaço da
5 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ uꞌá cãndí sĩ ĩꞌdiní Sáwụ̃lọ̃ ꞌbã bõngó tị alị́jó rĩ sĩ,
5 Mas aí a consciência de Davi começou a doer porque ele havia cortado um pedaço da roupa de Saul.
6 jọ dó ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ ꞌbaní, “Úpí uga mání ị́jọ́ ũnzí ꞌdĩ áni rĩ idéjó ãmbógó mádrị̂ rụ́ úmgbé, ãꞌdusĩku Úpí ũsũ ãdu drị́ tịjó ꞌbá drị̃ gá rĩ drị̃ la gá rá, má icó dó sĩ drị́ ꞌbãlé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ku, ĩꞌdi ꞌbá Úpí ꞌbã sĩ drị́ tịjó drị̃ la gá nĩ rĩ.”
6 Então disse aos seus homens: — O
7 Dãwụ́dị̃ jọ ị́jọ́ ũkpó ru ꞌbá ĩꞌdidrị̂ kí trejó ꞌba aló kí sĩ Sáwụ̃lọ̃ ku. Sáwụ̃lọ̃ aꞌbe dó ụ̃jị́gộ rá mụ dó sĩ gẹ̃rị̃ ĩꞌdidrị̂ gá.
7 Assim Davi convenceu os seus homens de que eles não deviam atacar Saul. Então Saul levantou-se, saiu da caverna e seguiu o seu caminho.
8 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Dãwụ́dị̃ ãfũ dó ụ̃jị́gọ́ agâlé rĩ sĩ ãmvé, umve dó Sáwụ̃lọ̃ ꞌi, “Úpí ãmbógó mádrị̂.” Sáwụ̃lọ̃ la mụ ru ũngúkú ndrelé, Dãwụ́dị̃ ãvũ vụ̃rụ́ ãzíla su tị androko la aló vũ rá ị̃nzị̃táŋá ru.
8 Davi saiu atrás dele e gritou: — Rei Saul! Ele virou-se, e Davi, em sinal de respeito, se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
9 Jọ Sáwụ̃lọ̃ ní, “Mi ị́jọ́ ꞌbá ꞌbã kí jọlé, ‘Dãwụ́dị̃ la gẹ̃rị̃ ndrụ̃ sĩ lẽjó ími adrájó rĩ kí are ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?’
9 Então disse: — Por que é que o senhor dá atenção às pessoas que dizem que eu quero prejudicá-lo?
10 Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ ꞌdĩ sĩ índre ími mịfị́ sĩ Úpí ꞌbã ãndrũ ími fẽjó áma drị́ gá ụ̃jị́gọ́ agá ꞌdâ ꞌdĩ. ꞌBá ãzí rĩ lẽ kí áꞌdị mí rá, wó ápa ími ídri rá, ‘Má icó áma drị́ ꞌbãlé úpí mádrị̂ ụrụꞌbá gá ku, Úpí ꞌbã ãdu sĩ drị́ tĩjó ꞌbá drị̃ gá rĩ ũsũjó ími drị̃ gá nĩ rĩ sĩ.’
10 O senhor pode ver por si mesmo que hoje na caverna o Senhor Deus o entregou a mim. Alguns me disseram que o matasse, mas eu não quis fazer isso. E disse que não levantaria um dedo contra o senhor, pois o Senhor o escolheu para ser rei.
11 Índre má átẹ́pị, índre drĩ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị áma drị́ gá ꞌdĩ! Má alị́ bõngó mídrị̂ ꞌbã tị wó áꞌdị mi ku. Lẽ ínị̃ dó úꞌdîꞌda rá, má idé ị́jọ́ ũnzí ãzí sĩ mvujó mí rụ́ ꞌdâ rá la ku, má icó ími adrálé ku, má idé drĩ ị́jọ́ ũnzí ãzí mí rụ́ ku. Wó mi áma ndrụ̃ sĩ lẽjó áma ꞌdịjó ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
11 Veja, meu pai, veja o pedaço da sua capa que está na minha mão! Eu cortei o pano, mas não matei o senhor. Isso prova que eu não penso em me revoltar contra o senhor, nem em fazer-lhe nenhum mal. Eu sabia muito bem que o senhor está procurando me matar, mas mesmo assim eu não o ataquei!
12 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá mí be rĩ nĩ. Ãzíla lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ ị́jọ́ míní idélé má rú ꞌdĩ ꞌbã ãrígó tị mí rụ́ nĩ, wó má icó ími adrálé ku.
12 Que o Senhor julgue qual de nós dois está errado! E que ele castigue o senhor pelo que fez contra mim, pois eu não vou atacá-lo de jeito nenhum!
13 Ị́jọ́ ídu rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni, ‘Angájó ꞌbá ũnzí rĩ agá ũnzĩkãnã la ãfũ nĩ,’ ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ má icó ími adrálé ku.
13 Como diz o velho ditado: “O mal vem dos maus.” Mas eu não lhe farei nenhum mal.
14 ‘Úpí Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la ãfũ ãmvé ãꞌdi ndrụ̃lé yã? Mi ãꞌdi adro yã? Ũcógó drãlépi rá la yã? Wãlã Lúgbákíꞌdí yã?’
14 Vejam o que o rei de Israel está tentando matar! Vejam só o que ele está caçando: um cachorro morto, uma pulga!
15 Lẽ Úpí ꞌbã lị ị́jọ́ ãma drĩdríŋĩ gá rĩ mí be nĩ. Lẽ ꞌbã amá ị́jọ́ mádrị̂ ãzíla ꞌbã pa ma, ꞌbã amụ́ pá tulé sĩ áma pajó ími drị́ gá nĩ.”
15 O Senhor Deus vai julgar e decidir qual de nós dois está errado. Que ele me julgue, me defenda e me livre do senhor!
16 Dãwụ́dị̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí delé jọ agá ꞌbo, Sáwụ̃lọ̃ zị, “ꞌDĩ mâ ngọ́pị Dãwụ́dị̃ ími ụ́ꞌdụ́kọ́ yã?” Sáwụ̃lọ̃ kpẹ̃ awálé ụ́ꞌdụ́kọ́ sĩ rere.
16 Quando Davi acabou de falar, Saul disse: — É você mesmo, meu filho Davi? E Saul começou a chorar.
17 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Sáwụ̃lọ̃ jọ dó ĩꞌdiní, “Mi ꞌbá ãlá la, índẽ ma mũkẽ sĩ rá. Ímba áma tã múké wó má idé mi ũnzí.
17 Então disse a Davi: — Você está certo, e eu estou errado. Você tem sido muito bom para mim enquanto que eu lhe tenho feito muito mal.
18 Ãndrũ ílũ mání mũkẽ míní idélé mání rĩ kí rá, Úpí fẽ ma ími drị́ gá rá, wó íꞌdị ma ku.
18 Hoje você mostrou o quanto é bom para mim, pois não me matou, embora o Senhor me tivesse entregado a você.
19 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã mẹ́rọ́ꞌbá ịsụ́lépi rá, ĩꞌdi aꞌbe la mụlé adrá ĩꞌdi ku rĩ ãꞌdi ꞌi? Lẽ Úpí ꞌbã ũfẽ míní ũyá múké la, ãꞌdusĩku mí idé ị́jọ́ múké la mání ãndrũ.
19 Será que alguém, depois de pegar o seu inimigo, o deixa ir embora são e salvo? Que o Senhor o abençoe pelo que você fez por mim hoje!
20 Ánị̃ ãndá-ndá ru cé mi mụ adrulé úpí ru ãzíla ũpĩ Ịsịrayị́lị̃ drị̂ la mụ pá tulé ími drị́ gá.
20 Agora estou certo de que você será rei de Israel e de que durante o seu governo o reino continuará firme.
21 Ína ũyõ Úpí drị̃lẹ́ gá mí icó ꞌbá mádrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí ụꞌdị́lé ku jõku mí ịnị́ áma rú ꞌbá angálépi má átẹ́pị drị́ lị́cọ́ gá rĩ kí agá ku.”
21 Mas jure em nome do Senhor que você não acabará com os meus descendentes, e assim o meu nome e o nome da minha família não serão esquecidos.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ Dãwụ́dị̃ na dó ũyõ Sáwụ̃lọ̃ drị̃lẹ́ gá rá. Sáwụ̃lọ̃ gõ dó sĩ lị́cọ́ gá, wó Dãwụ́dị̃ kí ãsĩkárĩ ĩꞌdidrị̂ kí abe mụ kí dó ụ̃jị́gọ́ ĩꞌbaní sĩ ru zịjó rĩ gá.
22 E Davi jurou. Então Saul foi para casa, e Davi e os seus homens voltaram para a fortaleza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.